BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

ο Jim Morrison τα ερπετοειδή και τι είπε γι” αυτά…

Για τον Jim Morrison λέγεται πως ασχολούνταν με το παράξενο και το αλλόκοτο. Έγραψε και είπε πολλά για το οποία κάποιοι μπορεί να αποφάσισαν ότι έπρεπε να πεθάνει…
Επίσημα πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 3/6/1971. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε από τα ΜΜΕ τρεις μέρες αργότερα. Λέγεται ότι ο θάνατός του εισηγήθηκε από τους Illuminati -αν και πολλοί πιστεύουν ότι δεν είναι νεκρός αλλά σκηνοθέτησε έναν ψεύτικο θάνατο.
Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν μέλλος κάποια φατρίας ερπετοειδών ή των Illuminati. Ο Jim Morrison αυτοαποκαλούνταν «The Lizard King», δηλαδή «ο σαυρο-βασιλιάς», ενώ έχει γράψει και ένα ποίημα με τίτλο «Celebration of the Lizard King.»
Το ποίημα αυτό έχει πολλές αναφορές σε παιδιά που αποτέλεσαν μέρος του πειράματος Monarch (MK Ultra), ένα πρόγραμμα ελέγχου του μυαλού. Τα παιδιά διακατέχονται από έναν απόκοσμο άρχοντα.
Κατά τη διάρκεια αυτών των προγραμμάτων, τα παιδιά βιάζονται και βασανίζονται (τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά) με ασύληπτους τρόπους, έτσι ώστε οι εγκέφαλοί τους να αντιδρούν δημιουργόντας νέα «διαμερίσματα» στο μυαλό τους προκειμένου να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τα φρικιαστικά βασανιστήρια..
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα παιδιά να αναπτύσσουν πολλαπλές προσωπικότητες, εντελώς διαφορετικές, οι οποίες αργότερα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν μεμονωμένα από συγκεκριμένα οπτικά ή ακουστικά εναύσματα και ερεθίσματα
Κατά τη διάρκεια αυτών των πειραμάτων, τα παιδιά διακατέχονται από οντότητες άλλων διαστάσεων (ερπετοειδών αρχόντων στην περίπτωση που είχαν μπλε αίμα), ενώ τα σώματά τους γίνονταν οχήματα και κατοικίες για «πρόσωπα» που κατοικούν άλλες διαστάσεις.
Πολλοί είπαν ότι όλα αυτά δεν ήταν μέρος μίας παραγωγικής φαντασίας του Jim Morrison, αλλά μέρος μίας πραγματικότητας που έζησε σε κάποια φάση της ζωής του, ή που την ζούσε διαρκώς. Οι περιγραφές που δίνει είναι τόσο ζωντανές που είτε τα έχει δει, είτε τα έχει ζήσει.
Ειδικότερα στο τραγούδι και videoclip «The Hill Dwellers» γίνονται ολοφάνεροι υπαινιγμοί για συσχέτιση πυραμίδων και ερπετών. Αναφέρεται σε μία «απόκοσμη παρουσία«, σε «κατοίκους των λόφων» και σε «ερπετά που αφθονούν» κάτω από τις πυραμίδες.
Πολλοί πιστεύουν ότι ο Morrison τα είδε όλα αυτά μέσα από τα μάτια του ελεγκτή του, κατά τη διάρκεια των πειραμάτων Monarch. Ήταν δηλαδή ο ίδιος ένα από τα παιδιά που έπεσε θύμα αυτών των πειραμάτων. Και βέβαια, δεν είναι δύσκολο να συσχετίσεις αυτά τα πράγματα με τους Ανουνάκι, αφού θεωρούνται από πολλούς ως σκοτεινές ερπετοειδής οντότητες.
Τι από όλα αυτά μπορεί να συνέβη στην παράξενη και παράδοξη ζωή του Jim Morrison; Ήταν ο ίδιος ένα ερπετοειδές; Είχε έρθει σε επαφή με ερπετοειδή; Είχε υποστεί ακατονόμαστα βασανιστήρια; Ή μήπως ήταν ένας ποιητής και τραγουδιστής πολύ μπροστά από την εποχή του;
Όλοι αυτοί οι λόγοι θα μπορούσαν να είναι σοβαρά κίνητρα για να τον σκοτώσουν (αν ο θάνατός του ήταν δολοφονία) οι Illuminati, ή όσοι σχετίζονται με τα ερπετοειδή και το MK Ultra, για τον απλούστατο λόγο ότι είχε αρχίσει να βγάζει πράγματα και αλήθειες στην φόρα σε ένα πολυπληθές κοινό που τον είχε σαν θεό…

Σπύρος Μακρής
http://katohika.gr

«Πειραμα των 5 Πιθήκων»…

Monkeys
«Πειραμα των 5 Πιθήκων»…
ή μάλλον ήδη αρχισε να γίνεται !

Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα. Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν” ανεβούν και να την πάρουν.
Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό. Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν” ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους. Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ” αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.
Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας. Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν” αποκτήσει την μπανάνα.
Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο. Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα. Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.
Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι. Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή. Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων. Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. Γιατί πολύ απλά, «έτσι βρήκαν τα πράγματα»…
Μήπως βρίσκετε κάποιες ομοιότητες και με την ελληνική ανθρώπινη πραγματικότητα;..

 http://katohika.gr

Αλήθειες !

Εδώ είναι μερικές αλήθειες που ο νους σου δεν ξέρει να διαχειριστεί, ούτε μπορεί να αποδεχθεί.
Δεν είμαστε «ένα» με όλους τους άλλους. Είμαστε ξεχωριστά και διαφορετικά όντα που δεν μπορούν να είναι «ένα» ή το ίδιο με τα πάντα.
Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη σε αυτόν κόσμο. Μπορούμε να έχουμε ειρήνη μέσα μας, με τον εαυτό μας, με κανέναν άλλον.
Δεν υπάρχουν οι σχέσεις. Η μοναδική σχέση που έχουμε είναι αυτή που διατηρούμε ασυνείδητα με το εγώ μας. Αν δεν το αναγνωρίσουμε αυτό και το αποδεχθούμε ως αλήθεια, καμία άλλη σχέση δεν είναι αληθινή, ούτε εφικτή.
Δεν μπορούμε όλοι να έχουμε αφθονία. Μερικοί μπορούν και έχουν, άλλοι δεν μπορούν και δεν έχουν. Η αφθονία είναι για τους γενναίους, για εκείνους που είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στην επιθυμία της καρδιάς τους.
Μπορείς να υπηρετείς τους άλλους ή τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να έχεις ούτε να κάνεις και τα δύο.
Εφόσον δεν αναγνωρίζεις ούτε αποδέχεσαι αυτές τις αλήθειες ως πραγματικές, δεν ελευθερώνεσαι ποτέ από την εικονική πραγματικότητα στην οποία προσπαθείς τόσο σκληρά να ενταχθείς αλλά δεν καταφέρνεις να βρεις σε αυτήν την ευτυχία, την ικανοποίηση και την ειρήνη.
Μέχρι να τολμήσεις να βιώσεις την πραγματικότητα των αντιθέτων, μέχρι να επιλέξεις την πλευρά στην οποία θέλεις να βρίσκεσαι (τη μία πλευρά έναντι της άλλης που δεν επιλέγεις), δε θα μπορέσεις να συλλάβεις την πραγματική έννοια της ενοποίησής των αντιθέτων, της ισορρόπησής τους και τη σημασίας της συν-ύπαρξής τους. Θα βρίσκεσαι μονίμως σε διχασμό. Πότε θα σε τραβά η μία ή η άλλη πλευρά, ενώ εσύ θα προσπαθείς απεγνωσμένα να πλησιάσεις την αντίθετη.
Μη σε ξεγελούν εκείνοι που θέλουν να σε πείσουν ότι μπορείς μαγικά να υπερβείς αυτό το στάδιο διαχωρισμού της συνειδητότητας και να εισέλθεις σε έναν «παραδεισένιο κόσμο αγάπης, γαλήνης και ενότητας, όπου τα πάντα είναι ένα». Είναι απλά μια θεωρία και παραμύθια για παιδιά που οι αδύναμοι και όσοι βρίσκονται σε άγνοια έχουν επινοήσει για να δικαιολογήσουν το φόβο και την αδράνεια της συνειδητότητας, ενώ οι ίδιοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι και φυλακισμένοι.
Δεν είσαι θεός. Σταμάτα να προσπαθείς να μιμηθείς κάτι που ούτε μπορείς να καταλάβεις. Δεν μπορείς να αλλάξεις κανέναν και τίποτα στον κόσμο, όσο αλαζονικός κι αν είσαι.
Αλλά μπορείς να στεφθείς «βασιλιάς» του δικού σου κόσμου. Μπορείς να χτίσεις το δικό σου βασίλειο αφθονίας και αυτός είναι ο δικός σου πειρασμός (ή μήπως είναι το εκ γενετής δικαίωμά σου, η μοναδική σου πρόκληση που έχει χειραγωγηθεί έξυπνα, ώστε να φαίνεται σαν αμαρτία;). Ψάξε βαθύτερα μέσα σου και γίνε απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό σου, για πρώτη φορά στη ζωή σου.
Παραδέξου ότι αυτή είναι η βαθύτερη επιθυμία και η βαθιά κρυμμένη ανάγκη σου, πίσω από όλα αυτά που καταδικάζεις και κρίνεις, απλά επειδή πιστεύεις ότι δεν μπορείς εσύ να έχεις τόση δύναμη. Το να προσπαθείς να καταπιέζεις ή να κρύψεις τον κρυφό πόθο σου, απλά σε κάνει να μοιάζεις με λύκο μεταμφιεσμένο σε πρόβατο, ενόσω συνεχίζεις να πολεμάς μάχες που είναι εξαρχής χαμένες, γιατί βασίζονται σε ψεύτικη δύναμη, σε ψεύτικες αρχές, σε προφάσεις και σε ρόλους που εσύ θέλεις να πείσεις τους άλλους ότι είναι «η αλήθεια» (επειδή έχεις κατηγορήσει τον εαυτό σου για την «πτώση» σου).
Ξύπνα και ανέλαβε τη θέση σου. Δεν είσαι μυρμήγκι. Είσαι γίγαντας. Αλλά μόνο αν δε φοβάσαι τη δύναμη! Υπάρχουν κανόνες και θα χρειαστεί να τους σέβεσαι. Γίνε καλός παίκτης και άσε πίσω σου όλα τα δόγματα και τις θεωρίες. ΜΠΟΡΕΙΣ να τα έχεις ΟΛΑ!
Τολμάς να αμφισβητήσεις τα δικά σου δόγματα;

πηγή:enallaktikimathisi.blogspot.gr

Η Αττική διαθέτει πολλά μέρη για να απολαύσει κανείς υπέροχη θέα

* Σούνιο – Ναός του Ποσειδώνα

Καθώς απομακρύνεστε από τον «πολιτισμό» των νοτίων προαστίων και εγκαταλείπετε τη Σαρωνίδα και την Ανάβυσσο, η θάλασσα γίνεται μόνιμα… συνοδηγός σας, μέχρι να φτάσετε στο Σούνιο, και να σταθείτε μπροστά στον επιβλητικό Ναό του Ποσειδώνα, από όπου ομολογουμένως μπορείτε να απολαύσετε το καλύτερο ηλιοβασίλεμα της Αττικής να ιριδίζει στα νερά, όπως φαίνονται ανάμεσα από τις αρχαίες κολώνες του χρυσού αιώνα της πόλης.
*Λίμνη Βουλιαγμένης

Η φύση έχει στήσει ένα ιδιαίτερο, σχεδόν μυστικιστικό σκηνικό πλάι στον Σαρωνικό, τοποθετώντας μια λίμνη ανάμεσα στα απόκοσμα βράχια, τα οποία συνοδεύονται από πολλούς θρύλους – εσείς μπορείτε απλώς να αρκεστείτε στο να φωτογραφίσετε (νοητά ή κυριολεκτικά) το υπέροχο τοπίο, ή και να βουτήξετε στα ζεστά νερά της λίμνης. Η είσοδος στοιχίζει 8€ και επιτρέπεται μέχρι τις 20.00
*Πεντέλη

(φωτό: Στάθης Χιονίδης) Το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αττικής προσφέρει απεριόριστη θέα προς κάθε κατεύθυνση. Όπως κάθε αξιοσημείωτη περιοχή, έτσι και οι πλαγιές της Πεντέλης συνοδεύονται από θρύλους, όπως τα «μυστήρια φώτα» που αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, καθώς και η περίφημη σπηλιά του Νταβέλη, σημείο από όπου μπορείτε να απολαύσετε θέα προς τον Υμηττό, την Πάρνηθα, μέχρι και τη θάλασσα.
*Υμηττός

Ο Υμηττός διαθέτει 38 πεζοπορικές διαδρομές και δεκάδες μονοπάτια, καθένα από τα οποία αποκαλύπτει και μια νέα ενδιαφέρουσα θέα, από πλαγιές με φουντωτά πεύκα μέχρι την αντίθεση του πράσινου της φύσης με το μπετόν της Αττικής στο βάθος. Οι δύο πιο βολικές είσοδοι στον «κόσμο» της φαντασμαγορικής θέας του Υμηττού είναι από τη Λ. Αναστάσεως στου Παπάγου και από την Εθνικής Αντιστάσεως στην Καισαριανή, από όπου μπορείτε να ανεβείτε προς την Μονή Καισαριανής για στάση ή να κατευθυνθείτε για φαγητό στους υπαίθριους πάγκους της «Καλοπούλας», όπως είναι ευρύτερα γνωστό το αναψυκτήριο της Καισαριανής. Στα πιο «χαμηλά», στις παρυφές του Υμηττού στην περιοχή της Ηλιούπολης που ονομάζεται «Αστυνομικά» κοντά στον προφήτη Ηλία (οι κάτοικοι αποκαλούν το σημείο «Θέα» για ευνόητους λόγους), αξίζει επίσης να κάνετε μια στάση για να απολαύσετε την Αθήνα «στο πιάτο».
*Προφήτης Ηλίας Κερατέας

Το ολόλευκο εκκλησάκι με το γαλάζιο τρούλο είναι χτισμένα σε έναν λοφίσκο… μέσα στην θάλασσα, γεγονός που το καθιστά ιδανική επιλογή (όχι μόνο για γάμο αλλά και) για να καθίσετε στον περίβολό της και να ατενίσετε το υπέροχο γαλαζοπράσινο τοπίο της Αττικής.
*Σχιστό Κορυδαλλού

(φωτό: flickr user – Karpidis) Μπορεί το όρος Αιγάλεω να διαθέτει λιγότερο πράσινο από τα άλλα βουνά της Αθήνας, αλλά δεν στερείται φαντασμαγορικής θέας. Από το σημείο που είναι γνωστό στους κατοίκους της περιοχής ως «Πυροβολεία» και κοντά στην σπηλιά του Σχιστού μπορείτε να ατενίσετε ολόκληρες τις εργατουπόλεις του Πειραιά και τις ακτές του επίνειου τηςΑθήνας μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Λίγο πιο μακριά, εκεί που το όρος Αιγάλεω συναντά το Πέραμα άλλωστε λέγεται πως ο Ξέρξης κάθισε για να παρακολουθήσει από μακριά την ναυμαχία της Σαλαμίνας.
*Πετρούπολη
Δεν μπορούσαμε να μην συμπεριλάβουμε την περιοχή της Αθήνας που έχει το προνόμιο της υπέροχης θέας της πόλης στο «πιάτο» της, που εκ παραδρομής δεν μπήκε στο προηγούμενο αφιέρωμά μας για τα μέρη με την καλύτερη θέα στην Αθήνα, ενώ θα έπρεπε, όπως πολύ σωστά μας επισημάνατε με τα σχόλιά σας. Πιάστε λοιπόν θέση σε δύο από τα κορυφαία μέρη για απεριόριστη και εντυπωσιακότατη θέα στην Πετρούπολη, το Terra Petra και το Άπολις.
-Terra Petra

Εδώ θα βρείτε ένα Music Café, ένα jazz bar και ένα club restaurant, καθώς και εκδηλώσεις και χώρους που θα προσπαθήσουν (μάταια ίσως) να σας τραβήξουν την προσοχή από το φαντασμαγορικό θέαμα που απλώνεται μπροστά στα μάτια σας.
-Άπολις:

Εδώ θα βρείτε ένα all day στέκι με café, μπυραρία και χώρο για έντονα ξενύχτια. Αγαπημένη γωνιά, το καλοκαρινό Scherzo, που είναι διαμορφωμένο σαν… κυκλαδίτικη Χώρα.
*Καστέλα

Πιάστε τραπεζάκι σε κάποιο από τα café της Καστέλλας – δικό μας αγαπημένο για την ασυναγώνιστη θέα του το «Μισό-Μισό»- και χορτάστε το βλέμμα σας με την γραφικότητα του Μικρολίμανου, τα πλοιάρια που είναι δεμένα στη μαρίνα και τα φώτα της Γλυφάδας στο βάθος να τρεμοπαίζουν. Εξίσου αγαπημένη τοποθεσία για ατένισμα στον λόφο της Καστέλλας είναι ο λόφος του Προφήτη Ηλία, αλλά το Bowling Café της περιοχής που μας πρόσφερε την δυνατότητα να απολαύσουμε θέα από το μπαλκόνι του έχει δυστυχώς βάλει λουκέτο.
Viain2life

 http://newlifestyle.gr

Οι εκλογές και το σάπιο πολιτικό σύστημα

Η χώρα, λοιπόν, οδεύει σε εκλογές στις οποίες θα κυριαρχήσουν πάλι τα κενά συνθήματα, ότι δηλαδή τα πάντα συμβαίνουν σε αυτόν τον τόπο στο όνομα του …λαού. Κουράστηκα να ακούω αυτήν την χιλιοειπωμένη και ψευτικη φράση και απορώ ότι υπάρχουν ακόμα πολίτες πέραν των «κομματόσκυλων», που πιστεύουν τα λόγια τα ανήθικα των πολιτικών.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προσγειώθηκε ανώμαλα στον κόσμο του Μνημονίου όταν εκείνο το μοιραίο πρωινό της 13ης Ιουλίου βρέθηκε ενώπιον του ίδιου εκβιασμού, τον οποίο αντιμετώπισαν οι προκάτοχοί του: ή δέχεσαι τη συμφωνία, που οδήγησε σε τρίτο Μνημόνιο ή επιστρέφεις στην Αθήνα ως πρωθυπουργός της δραχμής. Βεβαίως και έπεσε θύμα του εκβιασμού των δανειστών και …εταίρων μας Ευρωπαίων, αλλά το μέγα ερώτημα που τίθεται είναι γιατί έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Και φταίει μόνο ο Γιάνης Βαρουφάκης, τον οποίο, ως γνωστόν, διόρισε ο πρωθυπουργός; Οντως δεν γνώριζε ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών είχε τραβήξει το δικό του δρόμο και υλοποιούσε τις ανυπόστατες θεωρίες του;

Η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου της χώρας είναι εικόνα και ομοίωση του καραγκιόζη. Προέχει το προσωπικό και το κομματικό συμφέρον. Συναγωνίζονται σε κενά περιεχομένου συνθήματα, που στη βάση τους είναι καταστρεπτικά για την κοινωνία και την Ελλάδα. Η προσφορά τους στον τόπο είναι ανύπαρκτη. Προσέξτε: Η χώρα καταστρέφεται, οι πολίτες δεινοπαθούν στην ανεργία και τη φτώχεια και οι πολιτικοί, αντί να συνεργαστούν για την πρόοδο της χώρας και την έξοδο της από την κρίση, μας οδηγούν σε εκλογές για να επιβεβαιώσουν τους …εαυτούς τους και να συντηρήσουν το κατεστημένο, που κρατά καθηλωμένη την Ελλάδα.

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την Τετάρτη το βράδυ ότι αποκλείει κάθε συνεργασία με τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Δηλαδή τα κόμματα που τον διέσωσαν όταν τον εγκατέλειψαν οι προδομένοι σύντροφοι του. Είναι την ίδια στιγμή και τα κόμματα που θα σπεύσουν να τον στηρίξουν όταν επιχειρήσει να περάσει από τη Βουλή τα νέα σκληρά μέτρα. Δυστυχώς, έχουμε να κάνουμε με ένα παράλογο πολιτικό σύστημα, που συνάμα είναι και επικίνδυνο. Δεν αναρωτήθηκε κανείς τι θα συμβεί εάν το φέρει η …τύχη και δεν τους βγαίνουν τα κουκιά; Ποιος θα κυβερνήσει αυτόν τον τόπο;

Το Μνημόνιο που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας δεν υλοποιείται χωρίς την καθολική ενότητα πολιτικών και πολιτών. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να σηκώσει μόνο του το τεράστιο βάρος των μεταρρυθμίσεων και της ανόρθωσης της χώρας. Περίμενα ότι ο Πρωθυπουργός θα είχε ήδη συνειδητοποιήσει ότι οι δανειστές θα επιβάλουν και στον ίδιο όλες τις ανάρμοστες επιθυμίες τους…

Του Μιχάλη Ιγνατίου
Πηγή MIgnatiou

 

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Είσαι ένας αριθμός, όχι άτομο, όχι προσωπικότητα, όχι ύπαρξη αλλά απλά ένας αριθμός.

Δεν το έχεις καταλάβει ακόμα κακόμοιρε άνθρωπε αλλά με τις φοβικές επιλογές σου δεν υπάρχεις! Ναι, δεν υπάρχεις!
Είσαι ένας αριθμός, όχι άτομο, όχι προσωπικότητα, όχι ύπαρξη αλλά απλά ένας αριθμός. Ένας αριθμός στην αστυνομική σου ταυτότητα, στο e-Taxis, στη ΔΕΗ, στην ουρά που περιμένεις, στις αιτήσεις που υποβάλλεις, παντού, απλά ένας αριθμός.
Δεν σημαίνεις τίποτα, δεν είσαι ορατός παρά μόνο όσο υπηρετείς, όσο μπολιάζεις το σύστημα, όσο συντηρείς τις απαιτήσεις του οικοδομήματος που εσύ ορίζεις ως εξουσία.
Ένα δέντρο που ξεραίνεται και το κόβουν. Μετά το πετάνε. Τι σημασία έχει; Υπάρχουν άπειρα δέντρα, δεν ξεχωρίζεις το ένα από το άλλο, δεν είναι ΤΟ δέντρο, αλλά ένα δέντρο. Ένα ακόμα, ένα παραπάνω, ένα λιγότερο, τι σημασία έχει; Δεν επικοινωνείς μαζί του, δεν έχεις αποκτήσει σχέση μαζί του, δεν σε νοιάζει. Τη μια μέρα είναι εκεί, την άλλη δεν είναι. Το ίδιο και εσύ!
Θα ήταν πολύ βαρύ να συνειδητοποιήσεις πως το ίδιο είσαι και εσύ. Δεν μετράς! Ζεις, αρρωσταίνεις, πεθαίνεις, ξεχνιέσαι. Και μη μου πεις πως μένεις στη μνήμη, πως υπάρχεις μέσα από τα έργα σου, πως η ιστορία θα σε θυμάται…Λανθάνεσαι! Γιατί ο μόνος χρόνος που υπάρχει αληθινά είναι το παρόν και εσύ δεν το αντιλαμβάνεσαι καν.
Είσαι ταυτόχρονα ο εξουσιαστής και το θύμα του ίδιου συστήματος που καταριέσαι, που αντιπαθείς. Δεν σου έφεραν τα Μνημόνια και τη στέρηση οι κυβερνήσεις, αλλά εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου…και σε όοοοολους τους άλλους τα έχεις φέρει, που δεν αντιλαμβάνεσαι εξ” ίσου την ύπαρξή τους.
Έχεις μπερδέψει την καλοσύνη με τη φιλανθρωπία και τον οίκτο, την ευγένεια με την ασφαλή τυπικότητα/απόσταση από το συναίσθημά σου, την νομιμότητα με την υποταγή της βούλησής Σου, την αρετή με την αναγκαιότητα της επιβίωσης…ως αριθμός! Πολλά έχεις μπερδέψει γιατί όπως το σύστημα δεν σε βλέπει παρά μόνο σαν ένα απρόσωπο αριθμό, έτσι κι εσύ πρώτα, βλέπεις τον εαυτό σου και τον κόσμο σου. Όχι φανερά…φανερά νομίζεις πως είσαι κάποιος, πως υπάρχεις…άσχετα αν ακόμα ψάχνεις το νόημα της ζωής.
Ο ατομικισμός έχει αναγκαστικά την υποταγή, τη βία και την αδιαφορία. Συντηρεί την ασφάλεια του φαίνεσθαι, τους τύπους, τους αμέτρητους ρόλους που προσπαθείς να ισορροπήσεις (αλλά δεν μπορείς) και τους βαρύγδουπους λόγους που αποφεύγουν την πραγματική, αντικειμενική αντίληψη της ζωής. Οι λεπτομέρειες σού διαφεύγουν. Ο φόβος σε κυριεύει, η μηχανική ζωή σε έχει πλήρως δεσμεύσει.
Γιατί χρειάζεσαι κάποιον να σου απαγορεύσει να αφήνεις τα περιττώματα του σκύλου σου παντού. Γιατί χρειάζεσαι πινακίδες, κι αυτές τις αγνοείς για να μην παρκάρεις σε θέσεις αναπήρων. Γιατί βάζεις πάνω από το καλό των ανθρώπων την υπακοή των νόμων, κι ας είναι άδικοι και ταπεινωτικοί. Γιατί θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο που σταμάτησες να καπνίζεις αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι όλες τις άλλες συνήθειες και εμμονές σου. Γιατί νομίζεις πως εξελίσσεσαι επειδή δε τρως κρέας κάνοντας το φιλόζωο ενώ ακόμα πιστεύεις πως τα φυτά, το χώμα, ο αέρας που αναπνέεις δεν έχουν συνείδηση, απλά επειδή δεν τα ακούς να σπαρταρούν, να φωνάζουν ή να πονάνε.
Ρωτάς τον άλλον «τι δουλειά κάνετε;» για να τον «γνωρίσεις», γιατί έτσι νομίζεις πως μπορείς να τον δεις. Ουσιαστικά για να ελέγξεις… Αν σου πει «είμαι δικηγόρος» (πρόσεξε το «είμαι») τον κατατάσσεις κάπου, αν σου πει «είμαι άνεργος», κάπου αλλού. Συνεχίζεις εσύ… «έχετε παιδιά; ο σύζυγος;» και έτσι μπαίνουμε όλοι σε καλούπια… τα δικά σου καλούπια που αγωνιάς να συντηρείς!
Προσφέρεις όταν έχεις κάτι να κερδίσεις, διαφορετικά προσπερνάς. Η πίστη στην τιμωρία και στην ανταμοιβή σε ωθεί στις καλές πράξεις σου αλλά φτάνει να μη συμπεριλαμβάνουν προσωπικό κόστος. Κρύβεσαι, κυρίως από τον εαυτό σου. Δεν έχεις ιδέα γιατί ζεις! Μεγαλώνεις, πιάνεις δουλειά, καταναλώνεις, υπακούς, είσαι νορμάλ (όπως τους άλλους όλους γύρω σου) και ασφαλίζεσαι, υποτάσσεσαι για να μη φοβάσαι….ή έτσι νομίζεις. Αναζητείς τη σταθερότητα, τη μονιμότητα, το γνώριμο, που σου προσφέρει την ψευδαίσθηση της υποτιθέμενης ασφάλειάς σου.
Δεν βλέπεις όμως πως εξακολουθείς να φοβάσαι, πως εξακολουθείς να κυνηγάς, να αναβάλλεις τη ζωή, να αρρωσταίνεις και να εξαρτάσαι απ” όλα όσα κατακρίνεις. Και πεθαίνεις….πολύ πριν από τον βιολογικό σου θάνατο! Καθημερινά, αργά, οδυνηρά, αλλά δεν κάνεις κάτι διαφορετικό για να το αλλάξεις. Έχεις πεισθεί πως είναι φυσιολογικό…
Γράφοντας αυτές τις αράδες ακούω έναν εκκωφαντικό ήχο που δεν κατάλαβα τι ήταν, μόνο από πού ερχότανε. Πετάγομαι έξω και προλαβαίνω να δω ένα δέντρο να σπάει, ένα τεράστιο κλαδί του και να ισορροπεί πάλι στον αέρα. Είναι ζήτημα χρόνου να πέσει εντελώς, αν και ο χρόνος είναι αόριστος. Ίσως αντέξει έτσι άλλους τόσους μήνες… Οι περαστικοί δεν το αντιλήφθηκαν και…το «εκκωφαντικό θόρυβο» ισχύει μόνο αν βρίσκεσαι εδώ, τώρα. Όμως έχουν βάλει τα σορτσάκια τους για περπάτημα και κατέβηκαν «στο πάρκο να ασκηθούν». Με το κινητό στο αυτό ή τη μουσική στα ακουστικά, βρίσκονται στον δικό τους πλαστό κόσμο, όχι εδώ, όχι τώρα.
Θα γυρίσουν ή θα σταθούν, αν κινδυνέψει από την πτώση ένας άνθρωπος. «Μεγάλη» απώλεια…μόνο για λίγο κι αυτό….Θα γίνει μεγάλη φασαρία, θα «ζητηθούν ευθύνες», θα γράψουμε πολλές σοφιστείες, θα θρηνήσουμε (ίσως), και μετά θα προχωρήσουμε…θα συνεχίσουμε να είμαστε απών, θα κάνουμε ακριβώς ό,τι κάναμε πριν… σα να μην άλλαξε τίποτα. Αν πέσει μόνο το δέντρο, ε και τι έγινε; Δεν φώναξε, «βοήθεια, με πνίγετε, ασεβείτε»!
Πέφτει ένα αεροπλάνο σε μια άλλη χώρα αλλά δε σε νοιάζει, φτάνει να μην είναι οι δικοί σου συγγενείς επάνω. Γίνεται σεισμός, πόλεμος, αλλά οι χιλιάδες νεκροί δεν σε απασχολούν όταν είσαι κολλημένος στην κίνηση, τρέχοντας να προλάβεις το ραντεβού, που η καταραμένη διαδήλωση σε εμποδίζει να φτάσεις. Τις προάλλες είχα την ευκαιρία να μυρίσω το θάνατο, να βλέπω ζωντανούς νεκρούς να μπαίνουν στο τελεφερίκ για να δώσουν το συνηθισμένο παρόν τους στο καζίνο…νομίζουν κι αυτοί πως ζουν!
«Εμπιστεύεσαι τους άλλους» λες, «μέχρι αποδείξεως τουναντίον», χωρίς φυσικά ν” αντιλαμβάνεσαι πως αυτό το «μέχρι αποδείξεως τουναντίον» παίζει ουσιαστικά, κρυφά και αθόρυβα εξ” αρχής. Το αρνείσαι φυσικά, όμως για μέτρα πόσες φορές έχεις προδοθεί στη ζωή σου. Για δες που η εμπιστοσύνη όλο και δυσκολεύει να ισχύει…. όσο κι αν επιμένεις να επαναλαμβάνεις την πιο πάνω καραμέλα σου. Και είναι σχετικά απλό… Δεν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου! Πώς μπορείς; Αφού δεν τον γνωρίζεις καν. Καλά κρυμμένος πίσω από ιστούς από προγραμματισμούς και προσωπεία, δεν γίνεται να φανεί αυτό που θέλεις να κρύβεις. Όσο για την εμπιστοσύνη στη ζωή…. ούτε λόγος! Ας μην το αναλύσουμε άλλο γιατί θα μακρηγορήσω…
Θα συνεχίσεις να πηγαίνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, πιστεύοντας πως μορφώνονται, θα πληρώνεις τους φόρους σου ως νομοταγής πολίτης χωρίς να γνωρίζεις ποιον ή γιατί καταπατούν, αφού «δεν έχεις άλλη επιλογή». Θα κάνεις τις διακοπές σου για να αντέχεις τη ζωή σου, θα κυνηγάς χαρτιά και υπογραφές αποφεύγοντας την έξοδο από το σύστημα που συντηρείς και θα αναρωτιέσαι πώς να υποβάλεις το άγχος (όπως σύστησε ο γιατρός), που καθημερινά γίνεται όλο και πιο απειλητικό.
Η κατάθλιψη, λένε, μέχρι το 2020 θα γίνει η πρώτη αιτία αναπηρίας παγκόσμια. Όμως εσύ τρέξε να προλάβεις τη δημόσια υπηρεσία ή την τράπεζα προτού κλείσει, τρέξε να μαγειρέψεις αγοράζοντας «βιολογικά», γράψε τα παιδιά στα φροντιστήρια και χτύπα κάρτα στην δουλειά που σού επιτρέπει να ζεις σαν σκλάβος. Το βράδυ, θα πιεις ένα ποτηράκι κρασί, θα «χαλαρώσεις» στην τηλεόραση ή θα κουτσομπολέψεις με μερικούς φίλους,θα διαβάζεις στα παιδιά. Θα κάνεις τις ιατρικές εξετάσεις σου συντηρώντας το σύστημα «υγείας» αφού δεν ξέρεις να ακούς το σώμα σου, θα διαβάσεις κάτι θετικό, θα διαλογιστείς, θα ανεβάσεις τις φωτογραφίες των παιδιών σου ή την τελευταία σου selfie στο facebook… και πάλι από την αρχή.
Δίπλα μας οι άνθρωποι υποφέρουν, αλλά δεν το ξέρουμε, γιατί υποφέρουμε κι εμείς…έστω κι αν δεν το παραδεχόμαστε έγκαιρα. Η ζωή περνά κι εμείς αναβάλλουμε μόνιμα τον ανθρωπισμό μας, κλεισμένοι πίσω από συστήματα ασφαλείας και θωρακισμένες πόρτες, νομίζουμε πως είμαστε ασφαλείς από την αλήθεια που κρύβουμε από τον Εαυτό μας.
Μη νομίζεις πως τα έχω αναφέρει όλα. Η αλήθεια στάζει δηλητήριο και δεν αντέχεις πολύ ψηλές δόσεις. Χρειάζεται πολύ θάρρος να την αντικρίσεις γιατί μόνο τότε αποκτάς την ικανότητα να διαφοροποιηθείς, να θυμηθείς πως είσαι άνθρωπος, όχι αριθμός, για να ξεκινήσεις να πετάς από πάνω σου ένα ένα, τα ψεύτικα ενδύματα, τα παγωμένα χαμόγελα, τις δήθεν ασφάλειες που σε δεσμεύουν στο φόβο και στην αρρώστια, τις επίπλαστες ανάγκες που σε κατατάσσουν ανάμεσα στους «φυσιολογικούς» της κοινωνίας που αργοπεθαίνει αλλά συντηρείται με χάπια και ενέσεις.
Χρειάζεται τεράστια βούληση να θυμηθείς πως είσαι άνθρωπος ή να το διεκδικήσεις για πρώτη φορά σε έναν κόσμο αριθμών, ποσοστών, τιμωρίας και παιδιάστικης ανταμοιβής της εξουσίας για την υποταγή σου.
Νομίζεις πως μπορείς «ν” αλλάξεις τον κόσμο» χωρίς κόστος, χωρίς να χάσεις ή να στερηθείς οτιδήποτε, χωρίς να χρειαστεί να μετακινηθείς από τα γνώριμα, τις ασφάλειες ή τις προσδοκίες σου. Και δεν γίνεται! Ό,τι κι αν σου λένε ή θέλεις να πιστεύεις, αυτό δεν θα είναι ποτέ εφικτό!
Για την ώρα, δεν υπάρχεις. Δεν ανήκεις στον εαυτό σου. Ανήκεις στους φόβους σου, στους προγραμματισμούς και τις ανάγκες σου που κανείς, πέραν από τον εαυτό σου, δεν σου επιβάλλει.
Νομίζεις πως όλα αυτά είναι αρνητικά; Νομίζεις πως είναι καταστροφολογία; Ή μήπως νομίζεις πως σε ωθώ στην παραίτηση; Τίποτα απ” όλα αυτά! Αντιθέτως….έχεις ήδη παραιτηθεί αλλά δεν το γνωρίζεις. Κρυφά θέλεις να πεθάνεις, να τελειώνει αυτή η άσκοπη ζωή σου, άσχετα τι δείχνεις ή τι διαλαλείς στους άλλους.
Για να γεννηθείς ως άνθρωπος, πραγματικός, ζωντανός Άνθρωπος, θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίσεις την αλήθεια που δεν θέλεις να δεις. Θα πρέπει κάποιος να τολμήσει να σου μιλήσει όπως δεν έχεις μάθει να ακούς από αυτούς που σε παραχαϊδεύουν. Θα πρέπει, προσπερνώντας τις παρορμήσεις σου να σταθείς σε ό,τι σε δυσκολεύει, σε ό,τι σε φανερώνει, σε ό,τι θα σε πικράνει αρχικά.
Για να αποκτήσεις την υγεία σου, σε όλα τα επίπεδα, θα πρέπει αρχικά ν” αντιληφθείς την αρρώστια, και αυτή δεν είναι στο σώμα σου αλλά στο νου.
Για να αποκτήσει νόημα η ζωή σου θα πρέπει πρώτα να αντιληφθείς και να παραδεχτείς πως δεν έχει νόημα, πως την οδηγείς στα τυφλά, πως ακολουθείς απλά το ρεύμα (όπου κι αν ανήκεις). Θα πρέπει, κάποιος που έχει πεθάνει ήδη στον παλιό κόσμο/αντίληψη και δεν έχει κανένα όφελος από τη διατήρησή του σ” αυτόν να σου τον δείξει, απ” εξω, αποστασιοποιημένα, χωρίς ίχνος ενοχής, κριτικής, κατηγορίας, υποτίμησης και οίκτου. Πώς αλλιώς;
Αλλά…αυτούς τους σταυρώνεις, τους αγιοποιείς αφού φύγουν, τους ακούς όταν δεν υπάρχουν πια, τους χρησιμοποιείς για να φουσκώνεις το εγώ σου ζητώντας την αναγνώρισή τους. Είσαι έτοιμος να κατασπαράξεις οποιονδήποτε δεν ταιριάζει με τον εγκατεστημένο προγραμματισμό σου, αδυνατώντας να δεις το είδωλο στον καθρέφτη που η ζωή φέρνει μπροστά σου. Γιατί, η μόνη δύναμη της ζωής σου είσαι ΕΣΥ, κι εσύ έχεις παραδώσει το νου, το πνεύμα και όλα τα υπάρχοντά σου, στο σύστημα που υπηρετείς.
Για την ώρα… όσους αιώνες κι αν κρατάει αυτή η «ώρα»…. Γιατί η συνείδηση, η συνειδητή παρουσία στη ζωή δεν μετράει κόστος, δεν κάνει υπολογισμούς, δεν λογαριάζει τίμημα… Έχει ψυχή, έχει πνεύμα, έχει παρόν, έχει ευθύνη!
gladiator
Χριστιάνα Σοφία
πηγή:synthesieautou.blogspot.g

Τι 1715 τι 2015…

Οι φόροι, η γαλλική επανάσταση και η Ελλάδα του σήμερα

french-revoluti
Το 1714 ο Λουδοβίκος πίεζε τους συμβούλους του να επινοήσουν καινούργιες μεθόδους περιστολής δαπανών και αύξησης της φορολογίας προκειμένου να μην χρεοκοπήσει το κράτος.

Οι άνθρωποι εκείνοι, ωστόσο , καθώς και ο Λουδοβίκος, αναγνώρισαν ότι δεν μπορούσαν να βρουν λύση εκτός αν, με κάποιο θαύμα, έπειθαν τον κλήρο και την αριστοκρατία να εγκαταλείψουν τα μεσαιωνικά προνόμια τους, που τους επέτρεπαν να διαφεύγουν από τη φορολογία που λογικά τους αντιστοιχούσε.
Η πρώτη και η δεύτερη «τάξη»
Μια τέτοια προοπτική δεν φαινόταν εφικτή. Το σύστημα των προνομίων ήταν κάτι που, τόσο η αριστοκρατία, όσο και η εκκλησία, οι πρώτες δύο από τις τρεις «τάξεις» (etats), δεν θα εγκατέλειπαν κατά κανένα τρόπο. Αυτή θα παρέμενε η πραγματικότητα, παρά την κατακραυγή της τρίτης «τάξης», των «κοινών θνητών», εναντίον τους. Αν και πολλοί ενοριακοί ιερείς ήταν τόσο φτωχοί, όσο και το ταπεινό τους ποίμνιο, οι αρχιερείς, οι επίσκοποι, οι αρχιεπίσκοποι και οι καρδινάλιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της Γαλλίας είχαν μεγάλα εισοδήματα, όπως και ο ίδιος ο εκκλησιαστικός οργανισμός. Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες προσέφευγαν στο μεσαιωνικό δικαίωμα να αποφεύγουν τους φόρους της ιδιοκτησίας τους, πληρώνοντας περιοδικά μια «εθελοντική δωρεά» στο κράτος, πάντα πολύ μικρότερη από το ποσό που θα κατέβαλλαν μέσω της άμεσης φορολογίας της εκκλησιαστικής περιουσίας.
French Rev Tax system web pic
Η δομή της φορολογίας
Η αριστοκρατία επίσης προστατευόταν εθιμικά από την πληρωμή των φόρων που θα έπρεπε να της αναλογούν. Οι φόροι στη Γαλλία ήταν δύο κυρίως ειδών, άμεσοι και έμμεσοι. Οι άμεσοι φόροι περιλάμβαναν τη φορολογία της ακίνητης και γενικά της προσωπικής περιουσίας (taille)· τον λεγόμενο «κεφαλικό» φόρο, τον φόρο δηλαδή που πλήρωνε κάθε άνθρωπος ανεξάρτητα από το εισόδημά του· τέλος, το φόρο εισοδήματος, που αρχικά έφτανε στο 5%, αλλά στον 18ο αιώνα έφτανε συχνότερα στο 10 ή στο 11 %. Οι έμμεσοι φόροι, που προστίθεντο στην τιμή των εμπορευμάτων και που πληρώνονταν από τον τελευταίο καταναλωτή, περιλάμβαναν κυρίως τους δασμούς ειδών που εισάγονταν από το εξωτερικό, καθώς και τα διόδια σε αγαθά που επιβάλλονταν κατά τη διακίνησή τους από τη μια γαλλική επαρχία στην άλλη. Επιπλέον, ο φόρος του αλατιού (gabelle) συνιστούσε μια μορφή έμμεσου φόρου. Για ένα διάστημα η παραγωγή αλατιού ήταν κρατικό μονοπώλιο στη Γαλλία- κάθε άτομο, μάλιστα, ήταν υποχρεωμένο να αγοράζει εφτά τουλάχιστον λίβρες (κάτι παραπάνω από τρία κιλά) αλάτι το χρόνο από την κρατική αλατοβιομηχανία. Στο κόστος του προϊόντος, προστίθετο ένας βαρύς φόρος, με αποτέλεσμα να πληρώνει συχνά ο καταναλωτής πενήντα ή εξήντα φορές την αξία του αλατιού.
Τα φορολογικά βάρη
Παρόλο που ήταν υπερβολικά βαρείς, οι έμμεσοι φόροι δεν ήταν κατά κανόνα άδικα κατανεμημένοι. Ήταν δύσκολο για οποιονδήποτε, ανεξάρτητα από την κοινωνική του θέση, να αποφύγει την πληρωμή τους. Κατά πολύ διαφορετική όμως ήταν η περίπτωση των άμεσων φόρων. Ο κλήρος διέφευγε την πληρωμή τόσο του φόρου ακίνητης περιουσίας, όσο και του φόρου εισοδήματος. Οι ευγενείς, ιδιαίτερα οι ανώτεροι, έκαναν χρήση της επιρροής τους στον βασιλιά για να επιτύχουν απαλλαγή από όλες ουσιαστικά τις φορολογικές επιβαρύνσεις. Ως αποτέλεσμα, το κύριο έργο της χρηματοδότησης του κράτους έπεφτε στους ώμους των κοινών ανθρώπων, των μελών της «τρίτης τάξης». Και εφόσον λίγοι από τους τεχνίτες και εργαζομένους είχαν εισόδημα που μπορούσε να αποδώσει μεγάλο φόρο, το κύριο βάρος έπεφτε στους αγρότες και στην αστική τάξη.
 ~ Aπό το βιβλίο «Ευρωπαική ιστορία – ο δυτικός πολιτισμός : Νεότεροι χρόνοι» Του E.M.Burns 

Ιστορίες για αγρίους ή λαϊκοί θρύλοι με έρεισμα στην πραγματικότητα;

Εντυπωσιακές ιστορίες καλά κρυμμένες στον μανδύα φολκλορικών στοιχείων και λαϊκών παραδόσεων φιλοτεχνούν συναρπαστικούς αστικούς μύθους , γι’ αυτό και εξαπλώνονται με αστραπιαία ταχύτητα μέσα στην κοινότητα αρχικά και κατόπιν σε όλη την κοινωνία που τους υποβαστάζει.
Η δραματουργική πλοκή των μύθων αυτών μασκαρεύεται βέβαια και αφορά πλέον σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν σε πραγματικούς ανθρώπους, παρά το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές είναι κατασκευασμένοι στο εργαστήριο της προφορικής παράδοσης.



Και είναι τέλος και οι ντόπιες πινελιές που προσκολλώνται στον θρύλο για να δώσουν την απαραίτητη ιθαγένεια, παρά το γεγονός ότι ακριβώς ίδιες ιστορίες φιγουράρουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ανατριχιαστικότεροι των αστικών μύθων έχουν αφήσει μπόλικους ανθρώπους ξάγρυπνους στις τέσσερις γωνιές της οικουμένης…

Το ντόμπερμαν που πνίγεται – Αυστραλία
Ο αστικός αυτός μύθος μάς έρχεται από το μακρινό Σίδνεϊ και έχει να κάνει με μια περίεργη ιστορία πνιξίματος ενός ντόμπερμαν. Ένα βράδυ λοιπόν ένα ζευγάρι επέστρεψε στο σπίτι του για να δει τον σκύλο του να πνίγεται στο σαλόνι. Ο άντρας πανικοβλήθηκε και λιποθύμησε, η γυναίκα ήταν ωστόσο πιο γενναία και μετέφερε αμέσως το άτυχο σκυλί σε κλινική ζώων. Επέστρεψε κατόπιν στο σπίτι για να βοηθήσει τον άντρα της, προσπαθώντας να τον μεταφέρει στο κρεβάτι. Όσο συνέβαινε αυτό, ο κτηνίατρος τηλεφώνησε και ούρλιαξε υστερικά από το ακουστικό να εγκαταλείψουν αμέσως την οικία τους. Χωρίς να ξέρουν τι συνέβη, το αντρόγυνο βγήκε έντρομο έξω, για να συναντήσουν στις σκάλες την αστυνομία που τους γύρευε: ο αστυνομικός ενημέρωσε το ζευγάρι ότι ο σκύλος είχε πνιγεί από ανθρώπινο δάχτυλο και ότι ο διαρρήκτης πρέπει να ήταν ακόμα εντός της οικίας! Πράγματι, ο κλέφτης βρέθηκε αναίσθητος στο υπνοδωμάτιό τους…

O κρεμασμένος σύντροφος – Γαλλία
Άλλος ένας περίφημος αστικός μύθος που εμφανίζεται σε διάφορες παραλλαγές στα πέρατα του κόσμου, ο δικός μας ωστόσο έχει να κάνει με το Παρίσι της δεκαετίας του ’60. Μια κοπέλα και ο φίλος της λοιπόν, αμφότεροι φοιτητές, επιδίδονταν σε ερωτικές περιπτύξεις μέσα στο αμάξι, το οποίο είχαν παρκάρει βολικά μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Κάποια στιγμή το αγόρι βγαίνει από το αυτοκίνητο για να καπνίσει ένα τσιγάρο, με την κοπέλα να τον περιμένει υπομονετικά στη θέση της να επιστρέψει. Καθώς αργούσε, η κοπέλα βγήκε να τον ψάξει, μόνο για να δει έντρομη μια σκιά μέσα στην ερημιά. Παγωμένη, επιστρέφει ταχύτατα στο αυτοκίνητο και προσπαθεί να φύγει, μόνο που το αμάξι αρνείται να την υπακούσει. Κάθε φορά που μαρσάρει ακούει περίεργα τριξίματα, με το αυτοκίνητο να μένει καθηλωμένο. Κάποιος είχε δέσει ένα σχοινί στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου και το είχε ασφαλίσει στο γειτονικό δέντρο. Βγαίνοντας να δει γιατί δεν ξεκινούσε το αμάξι, η κοπέλα συνειδητοποίησε ότι ο φίλος της κρεμόταν από το δέντρο…

Η γυναίκα με το σκισμένο στόμα – Ιαπωνία και Κίνα
Ο πασίγνωστος λαϊκός θρύλος της Κίνας/Ιαπωνίας αφορά σε μια γυναίκα, την Kuchisake-Onna, που κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήταν σύζυγος σαμουράι. Μια μέρα λοιπόν απάτησε τον άντρα της με έναν νεότερο τύπο και όταν ο σύζυγος το έμαθε, την τιμώρησε παίρνοντας το σπαθί του και σκίζοντας στο στόμα της από αυτί σε αυτί. Η συνέχεια του αστικού μύθου ποικίλει από δω κι έπειτα. Άλλοι λένε ότι η γυναίκα ήταν καταραμένη να μην πεθάνει ποτέ, και ακόμα συνεχίζει να περιδιαβαίνει τον κόσμο για να εξιστορεί το πάθημά της. Άλλοι πάλι αναφέρουν ότι πρόκειται για μια πολύ ωραία γυναίκα που ρωτάει τους περαστικούς αν είναι όμορφη. Κι όταν παίρνει θετική απάντηση, αφαιρεί τη χειρουργική μάσκα που φορά αποκαλύπτοντας τη φρικιαστική ουλή της. Ο περαστικός που δεν συνεχίζει να τη βρίσκει πλέον όμορφη βρίσκει τραγικό θάνατο από τα χέρια της!

Η γέφυρα των βρεφικών στεναγμών – ΗΠA

Σύμφωνα με τον περίφημο αστικό μύθο της Αμερικής, ένα ζευγάρι κατευθυνόταν στο σπίτι του από την εκκλησία, έχοντας στο πίσω κάθισμα το μωρό τους. Η βροχή έπεφτε με το τουλούμι και το ζευγάρι αναγκάστηκε να περάσει μια γέφυρα που είχε υπερχειλίσει. Το νερό ήταν ωστόσο βαθύτερο απ’ όσο είχαν υπολογίσει, με το αυτοκίνητο να μένει καταμεσής της γέφυρας και το ζευγάρι να βγαίνει από το αμάξι για να αναζητήσει βοήθεια. Η γυναίκα έμεινε βέβαια πίσω, για να δει έντρομη εντός ολίγου το μωρό της να παρασύρεται από τα ορμητικά νερά. Ο θρύλος λέει ότι όποιος περάσει από τη συγκεκριμένη γέφυρα (η τοποθεσία της οποίας παραμένει βολικά άγνωστη) θα ακούσει το κλάμα του μωρού…

Η εξωγήινη απαγωγή – Ιταλία
Η ιστορία απαγωγής του Fortunato Zanfretta έχει μετατραπεί στον πλέον περιώνυμο αστικό μύθο της Ιταλίας εδώ και μερικές δεκαετίες! Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ιδίου, ο Zanfretta κρατήθηκε όμηρος από μια εξωγήινη φυλή που ονομάζονται Dragos και κατοικούν στον πλανήτη Teetonia, με τις απανωτές απαγωγές του να λαμβάνουν χώρα στο χρονικό διάστημα 1978-1981. Στις αναρίθμητες υπνώσεις του μάλιστα ο «όμηρος» ανέφερε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τους εξωγήινους, με τις λεπτομερέστατες αναφορές του να έχουν πυροδοτήσει παγκόσμιο ενδιαφέρον για την υπόθεση. Μέχρι και σήμερα, η περίπτωση Zanfretta παραμένει η πιο εντυπωσιακή και περίεργη υπόθεση «X-Files» του κόσμου, με τον αστικό μύθο να αναλαμβάνει κατόπιν χρέη γενίκευσης της ιστορίας, με κάθε Ιταλό να γνωρίζει πλέον απ’ έξω και ανακατωτά τα «γεγονότα»…

Ο λευκός θάνατος – Σκοτία
Η ιστορία έχει να κάνει με ένα κορίτσι της Σκοτίας που μισούσε τόσο πολύ τη ζωή που αποφάσισε να εξαφανίσει κάθε ίχνος της ύπαρξής της. Όταν ολοκλήρωσε τη ζοφερή προετοιμασία, ήταν πλέον έτοιμη να αυτοκτονήσει, με την οικογένειά της να ανακαλύπτει σύντομα το δραματικό χρονικό της. Σε μια περίεργη τροπή της μοίρας, κάθε μέλος της οικογένειας πέθανε μέσα σε λίγες μέρες από τον χαμό του κοριτσιού, βρίσκοντας μάλιστα τραγικό θάνατο. Η υπόθεση πήρε το παρατσούκλι «λευκός θάνατος», με τον αστικό μύθο να υποδεικνύει πλέον ότι όποιος μάθει τις λεπτομέρειες της εξαφάνισης της οικογένειας είναι καταδικασμένος να τον επισκεφτεί το πνεύμα της κοπέλας: το φάντασμά της σκοτώνει τον περίεργο, από τον φόβο μήπως και αποκαλυφθεί η ύπαρξή της! Ο στόχος της είναι να αποτρέψει τον οποιονδήποτε να μάθει ότι κάποτε έζησε, με το πνεύμα της να είναι έτοιμο να κάνει ό,τι χρειαστεί για να κλείσει το στόμα του φαφλατά μια και καλή…

Το μαύρο Volga – Πολωνία

Ένα κατάμαυρο αυτοκίνητο της άλλοτε θρυλικής μάρκας «περιπολούσε» τους δρόμους της Βαρσοβίας στη δεκαετία του ’60 με ζοφερό στόχο την απαγωγή παιδιών. Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, οι επιβάτες του ύποπτου αυτοκινήτου ήταν από ανώτατα σοβιετικά στελέχη -που έκλεβαν παιδιά για τους σκοτεινούς σκοπούς τους- μέχρι βρικόλακες, πωλητές ανθρώπινων οργάνων ή και ο ίδιος ο Σατανάς! Στις πολυάριθμες εκδοχές του μύθου, τα παιδιά χρησιμοποιούνταν ως σεξουαλικοί σκλάβοι στα πόδια της άρχουσας σοβιετικής τάξης, ως πάροχοι ανθρώπινων οργάνων ή ακόμα και αίματος για πλούσιους που υπέφεραν από λευχαιμία. Τίποτα δεν έχει φυσικά αποδειχθεί ποτέ, ο αστικός μύθος ζει ωστόσο και βασιλεύει στην Πολωνία…

Elisa Day – Μεσαιωνική Ευρώπη
Ένας παλιός αστικός θρύλος σκορπούσε τον τρόμο στη δεισιδαιμονική Ευρώπη του Μεσαίωνα. Μια πανέμορφη κοπέλα λοιπόν, η Elisa Day, η ομορφιά της οποίας συγκρινόταν μόνο με τα άγρια ρόδα, γνώρισε έναν νεαρό άντρα που μόλις είχε καταφτάσει στο χωριό της. Ο άντρας, που την ερωτεύτηκε φυσικά με την πρώτη ματιά, της ζήτησε ραντεβού. Στην πρώτη τους συνάντηση, την επισκέφτηκε στο σπίτι της. Στη δεύτερη, της έφερε ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο και της παρήγγειλε να τον συναντήσει εκεί που φυτρώνουν τα άγρια ρόδα. Στο τρίτο τους λοιπόν ραντεβού, την πήγε στο ποτάμι, όπου τη σκότωσε φωνάζοντας «η ομορφιά πρέπει να πεθάνει». Έβαλε κατόπιν ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στα δόντια της και άφησε το νεκρό της σώμα να γλιστρήσει στο ποτάμι. Εννοείται ότι οι μεσαιωνικοί άνθρωποι συναντούσαν το πνεύμα της να περιπλανιέται στο ποτάμι, με το αίμα να ρέει από το κεφάλι της και το κόκκινο τριαντάφυλλο περασμένο στα χέρια της…

Το Πηγάδι της Κολάσεως – Ρωσία

Κάποια στιγμή το 1989, ρώσοι επιστήμονες διάνοιξαν μια γεώτρηση στη Σιβηρία κάπου 14,5 χιλιόμετρα βάθος. Το γεωτρύπανο χάλασε βέβαια κάποια στιγμή ανεξήγητα και η ερευνητική ομάδα κατέβασε εξοπλισμό στην τρύπα για να δει τι έγινε. Η θερμοκρασία ήταν κοντά στους 1.000 βαθμούς Κελσίου, το πραγματικό σοκ ήταν ωστόσο ο ήχος που κατέγραψαν τα μηχανήματα: 17 τρομακτικότατα δευτερόλεπτα μπόρεσε να ηχογραφήσει το μικρόφωνο πριν λιώσει, με τους απόκοσμους ήχους να πείθουν τους επιστήμονες ότι ήταν πράγματι κραυγές από την Κόλαση! Οι περισσότεροι παραιτήθηκαν αμέσως από την αποστολή, με όσους ωστόσο παρέμειναν στο σημείο να ζουν ακόμα μεγαλύτερο σοκ αργότερα εκείνη τη νύχτα: ένα νέφος ενός κατάφωτου αερίου άρχισε να βγαίνει από τη γεώτρηση, παίρνοντας προοδευτικά σχήμα γιγαντιαίου φτερωτού δαίμονα, με το ρωσικό αντίστοιχο του «έχω κατακτήσει…» να ακούγεται μέσα στις φλόγες. Παρά το γεγονός ότι σήμερα θεωρείται φάρσα, ο αστικός μύθος παρέμεινε και δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι το περιστατικό πράγματι συνέβη. Ο θρύλος του Πηγαδιού της Κολάσεως παραμένει ζωντανός και ακμαίος…
ΠΗΓΗ

Τα 10 πιο κακοντυμένα συγκροτήματα όλων των εποχών

Οι σταρ της μουσικής δημιουργούν μόδα και επηρεάζουν τους φανατικούς θαυμαστές τους, όχι μόνο μουσικά, αλλά και στυλιστικά. Τι γίνεται, όμως, όταν η πρόταση των καλλιτεχνών δίνει νέα έννοια στον όρο «κιτς»;...


Στα άδυτα της κακογουστιάς βουτάει η βρετανική Telegraph παρουσιάζοντας τα 10 πιο κακοντυμένα συγκροτήματα στα παγκόσμια μουσικά χρονικά, που μπορεί το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους να τα εκτόξευσε στην κορυφή των charts, ωστόσο καλύτερα να τους ακούς, παρά να τους βλέπεις.

10. Dire Straits



Μπορεί ο Μαρκ Νόπφλερ να είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους κιθαρίστες παγκοσμίως, ωστόσο το λουκ χίπι καουμπόι που παρουσίαζε στη σκηνή, αποδεικνύει ότι το στιλιστικό του ταλέντο ήταν αντιστρόφως ανάλογο του μουσικού.




9. Haircut 100


Κιτς και μόνο από το όνομα, το βραχύβιο indie pop συγκρότημα ήταν μία πολύχρωμη λάμψη στις σκοτεινές μέρες του πανκ, που υποδέχτηκαν τη λαμπερή νέα δεκαετία του '80. Απλά δεν είχαν καθόλου αίσθηση της μόδας. Ειλικρινά ποιος συνδυάζει μία τέτοια ζώνη, με μπότες και παντελόνι ιππασίας και πλεκτό εμπριμέ πουλόβερ.




8. The Sweet


Με έναν ντράμερ που νομίζει ότι παίζει στους Kiss, έναν κιθαρίστα που κατά βάθος θα ήθελε να παίζει στους Village People και έναν τραγουδιστή που νομίζει ότι είναι ο He-Man και θα σώσει το σύμπαν, το συγκεκριμένο γκλαμ ροκ συγκρότημα που μεσουρανούσε στα 70's ευτυχώς δεν δημιούργησε στιλιστική τάση.




7. Twisted Sister


Μοναδικός και ανυπέρβλητος ο Dee Snider με αστείρευτη ενέργεια και ταλέντο, αλλά η αλήθεια να λέγεται, τα πολύχρωμα κολάν σουπερήρωα και το μακιγιάζ που παραπέμπει σε μωρό που ανακάτεψε την τσάντα καλλυντικών της μητέρας του δεν συνιστάται για ιδανικό στυλ.




6. Dexy's Midnight Runners




Πολλές μπάντες ξεκινάνε μοιάζοντας αστείες, αλλά σταδιακά καταλήγουν σε ένα ευπαρουσίαστο image. Αυτό σίγουρα δεν ισχύει για τους Dexy οι οποίοι θύμιζαν αποτυχημένους ανθρακωρύχους σε όλη τη διάρκεια της καριέρας τους. Το αποκορύφωμα ήταν ο frontman τους Κέβιν Ρόουλαντς ο οποίος προσπάθησε να κάνει σόλο καριέρα το 1999 ως επιδειξίας τραβεστί.






5. Spandau Ballet


Για να είμαστε δίκαιοι με τους Spandau, τουλάχιστον είχαν κάνει μια προσπάθεια ως ηγέτες του Νέου ρομαντικού κινήματος, που περιελάμβανε ένα mix and match με τεράστιες μπλούζες, ταρτάν, σκωτσέζικες φούστες, γραβάτες και φαρδιά παντελόνια. Οταν οι αποσκευές τους δεν εμφανίστηκαν έγκαιρα για μία συναυλία στην Ισπανία, φόρεσαν τα σεντόνια του ξενοδοχείου και άρχισαν μια σύντομη μόδας με χλαμύδες.

4. Undertones


Πέντε νέα παιδιά της εργατικής τάξης από το Derry, οι Undertones είχαν θέμα με το ντύσιμο. Εμφανίζονταν στα εξώφυλλα των άλμπουμ με τα ίδια ατημέλητα τζιν ρούχα και μία ανεπιτήδευτη γοητεία που θα έστελνε κομμωτές και στιλίστες μαζικά στο γκρεμό.

3. Rubettes


Με σκούφους και μια σειρά από πολύχρωμα ταιριαστά κοστούμια με ζικ-ζακ πέτα και κολάρα, το συγκεκριμένο συγκρότημα από τη δεκαετία του 1970 αποτέλεσε τη χειρότερη ενδυματολογική πρόταση στην ιστορία της ποπ.




2. Bay City Rollers.


Κοντές μπλούζες με ταρτάν, πολύχρωμα φαρδιά τζιν κομμένα στην κνήμη και στολισμένα με ταρτάν, κάλτσες ριγέ και μπότες πλατφόρμα. Φαίνεται αδιανόητο ότι κάποιος πραγματικά κάθισε και σκέφτηκε να τα συνδυάσει όλα αυτά. Κι όμως τη δεκαετία του 1970 οι Rollers είχαν κάψει κόσμο, με τα κορίτσια να ουρλιάζουν και να λιποθυμούν σε κάθε τους εμφάνιση και τα αγόρια να κυκλοφορούν με ταρτάν παντού.




1. ΑΒΒΑ


Το βραβείο του κιτς παίρνει το Σουηδικό συγκρότημα που έχει γίνει σχεδόν συνώνυμο της Disco και του Mamma Mia. Οι λόγοι ευνόητοι...

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Ο ελληνικός λαός σε κατάσταση σύγχυσης και βαθιάς απόγνωσης

Ο ελληνικός λαός σε κατάσταση σύγχυσης και βαθιάς απόγνωσης παρακολουθεί τις αδιανόητες κινήσεις του πρωθυπουργού του. Με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου ο κ. Τσίπρας ζήτησε από τους ψηφοφόρους ένα βροντερό ΟΧΙ, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως όπλο, στις διαπραγματεύσεις του με την ΕΕ. Υποσχέθηκε, όχι μόνο την οριστική κατάργηση των μνημονίων, που εξαθλίωσαν την Ελλάδα τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά και μια αναγεννημένη Ευρώπη απαλλαγμένη από τις ιδεολογικές της εμμονές για λιτότητα. Το μεγαλειώδες, ωστόσο, ΟΧΙ, του 62% του ελληνικού λαού, που τόλμησε να επιλέξει αριστερή κυβέρνηση, αλλά και να αμφισβητήσει την ορθότητα των μνημονίων, φαίνεται ότι εξόργισε το ευρωπαϊκό ιερατείο. Και αντί της αναμενόμενης ελάφρυνσης των απάνθρωπων, αλλά και παντελώς αναποτελεσματικών μνημονιακών μέτρων, η Τρόϊκα αποφάσισε να επιβάλλει στο λιλιπούτειο κράτος-μέλος της ένα τρίτο μνημόνιο με όρους ακόμη σκληρότερους των δύο πρώτων, ως χαριστική του βολή.
Η πρώτη συνέπεια της επιβολής αυτής της τερατώδους συμφωνίας, θα είναι η άνοδος του χρέους σε 201% του ΑΕΠ από 173% που είναι σήμερα. Ακολούθησε η θεαματική μεταστροφή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, κατά 180Ο μοίρες, από την προηγουμένη επαναστατική ατμόσφαιρα του «σκισίματος των μνημονίων», της «εθνικής κυριαρχίας», της κατηγορηματικής «άρνησης της λιτότητας». Παράλληλα, κρίθηκε απαραίτητη μια μορφή κυβερνητικής και κομματικής «εθνοκάθαρσης», με την αποβολή εκείνων των μελών, που παρέμειναν συνεπείς στις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ και που αρνήθηκαν να ασπαστούν ευρωλατρεία.
Ο κ. Τσίπρας, στη συνέχεια, ουδόλως αισθάνθηκε την ανάγκη να εξηγήσει στους συμπατριώτες του την ακατανόητη αυτή συμπεριφορά του, αλλά αντιθέτως έσπευσε να παραιτηθεί και να ορίσει τη διενέργεια πρόωρων βουλευτικών εκλογών, για τις 20 Σεπτεμβρίου. Αυτή τη φορά ο κ. Τσίπρας απαιτεί από τον ελληνικό λαό την ακύρωση του βροντερού ΟΧΙ του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, από ένα ισχυρό ΝΑΙ, που θα νομιμοποιεί το γενοκτονικό περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου, παρότι το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος μπορεί να μεταβληθεί μόνον με νέο δημοψήφισμα. Η αντιδημοκρατική αυτή συμπεριφορά πρωθυπουργού, και μάλιστα της πρώτης αριστερής ελληνικής κυβέρνησης ήταν φυσικό να πυροδοτήσει υποθέσεις για πραξικόπημα, για προδοσία και για συνωμοσίες, που εξυφάνθηκαν στην πλάτη του ελληνικού λαού. Πέρα, όμως, από αυτές, το βέβαιο είναι ότι το σκηνικό που επικρατεί τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα, είναι σαφέστατα ένα θέατρο του παράλογου, όπου καμία σκέψη με αφετηρία την κοινή λογική μπορεί να έχει θέση.
Καθώς το περιεχόμενο της λαϊκής εντολής του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου στρεφόταν σαφέστατα εναντίον των μνημονίων, με έμμεση προτροπή για ρήξη με τους δανειστές, αν επέμεναν στην καταστρεπτική πολιτική τους, ο πρωθυπουργός όφειλε να έχει μεριμνήσει για την συνέχεια αυτού του ΟΧΙ και εκτός ευρωζώνης.
Και ειδικότερα: -Να έχει εκπονήσει ένα σοβαρό Plan B΄ , για μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, και όχι να ανακοινώνονται εκ των υστέρων ευτράπελες όντως κατηγορίες για δήθεν προδοσία όσων (αν πράγματι αυτοί υπήρξαν) μερίμνησαν να προετοιμάσουν ένα τέτοιο σχέδιο. -Να είχε, από μήνες πριν, προχωρήσει στην εξασφάλιση στοιχειώδους ρευστότητας των τραπεζών, και βεβαιότατα να είχε έγκαιρα επιβάλλει περιορισμούς, κυρίως, για την εξαγωγή κεφαλαίων στο εξωτερικό.

Έστω και αν δεχθούμε, ότι οι σοβαρότατες αυτές ενέργειες ή παραλείψεις, θα μπορούσαν να συγχωρηθούν, εξαιτίας της απειρίας της νέας αριστερής κυβέρνησης, υπάρχουν κάποιες άλλες που είναι, όντως, ασυγχώρητες. Πρόκειται για την απόφαση του κ. Τσίπρα, την οποίαν, άλλωστε, και εξήγγειλε εκ των προτέρων, να προσφέρει βωμούς και εστίες, ως αντάλλαγμα της παραμονής μας στο ευρώ. Πρόκειται για τον απόλυτο, όσο και επιπόλαιο τρόπο, με τον οποίον η κυβέρνηση αντιμετώπισε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την οπωσδήποτε αναπότρεπτη επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα. Κυβερνητικοί, σε αρμονική συγχορδία με το διευθυντήριο της ΕΕ και με την ισχυρή πρώην αντιπολίτευση που πρόσφατα μεταμφιέστηκε σε συμπολίτευση, ισχυρίζονται ότι «η επιστροφή στη δραχμή θα είναι καταστροφή». Αλλά, όμως, δεν εξηγούν με ποιες ακριβώς μεθόδους μέτρησης κατέληξαν στο συμπέρασμα μεγαλύτερης καταστροφής από τη νέα δραχμή, σε σύγκριση με αυτήν των μνημονίων. Διότι, δεν μπορεί, σοβαρά, πια να δικαιολογηθεί η όποια αμφιβολία ότι με τα μνημόνια οδεύουμε σε πλήρη εξαφάνιση, εθνική, οικονομική, δημογραφική.
Πρόκειται, πράγματι, για μια ιδιότυπη μορφή γενοκτονίας, καθώς υποχρεωνόμαστε να ξεπουλήσουμε το βιός μας, να προχωρήσουμε σε ουσιαστική κατάργηση του δημόσιου τομέα, αφού προηγουμένως τον εξαθλιώσουμε, να πετάξουμε αλύπητα στους πέντε δρόμους, όσους χρωστούν την πρώτη τους κατοικία, να επιτρέψουμε στους εργοδότες να απολύουν μαζικά το εργατικό τους δυναμικό, να εξαθλιώσουμε μισθωτούς και συνταξιούχους, να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος προστασίας στην αγορά εργασίας, να παραιτηθούμε από κάθε μορφή εθνικής κυριαρχίας και εθνικής υπερηφάνειας, υιοθετώντας για το μέλλον μας το αποικιακό καθεστώς χρέους. Η επιστροφή σε μια νέα δραχμή, ασφαλώς, δεν θα είναι ανώδυνη, αλλά είναι η μοναδική λύση που υπόσχεται έξοδο από το αδιέξοδο.
Ο κ. Τσίπρας μπορεί, τελικά, να κερδίσει ή να χάσει τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Η πρώτη αριστερή ελληνική κυβέρνηση θα έχει ευλογήσει τη συνέχιση της επιβολής μιας στραγγαλιστικής χρηματιστηριακής δικτατορίας, σε κράτος-μέλος της ΕΕ. Θέτοντας σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο την κοινωνική του ειρήνη, και όχι μόνον. Διότι, το ανοσιούργημα αυτό θα προκαλέσει, αναπόφευκτα, δυσμενέστατες συνέπειες στο σύνολο της Ευρώπης, αλλά και της υφηλίου. Η μόνη, συνεπώς, βραχυχρόνια και προς το παρόν, δυστυχώς, ουτοπική ευχή είναι να αποτραπεί η υλοποίηση της εγκληματικής αυτής συμφωνίας, και στη συνέχεια να στηρίξουμε όλοι μαζί μια επιστροφή στη δική μας Ελλάδα και στη δική μας Ευρώπη.




 Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη (άρθρο προς δημοσίευση στην εφημερίδα Le Monde) Πηγή  Tragiko.net

Βρισκόμαστε πιά μπροστά σε ένα αδιέξοδο.


Προσοχή: τοίχος!..





Αδιέξοδος οι εκλογές, αδιέξοδος ο πολυκερματισμός της πολιτικής μας ζωής,
..αδιέξοδος τα λόγια, αδιέξοδος και τα γραπτά.
 Ό,τι καινούργιο και να πεί κάποιος είναι παλιό.
Τί νόημα έχει να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια με σχιζοφρενική εμμονή;
Άραγε όταν ξαναλέμε τα ξαναειπωμένα ξύνουμε τις πληγές μας, ή τις γλείφουμε;
Όταν λέμε τους απατεώνες απατεώνες, και τους προδότες προδότες αλλάζει κάτι; Γίνονται καλοί άνθρωποι;
Όταν δείχνουμε τον καταστατικό χάρτη της χώρας, το Σύνταγμα, να ξεσκίζεται και να καίγεταιτο ξαναφέρνουμε σε ισχύ; Ξανάρχεται η δημοκρατία;

Κάποια στιγμή τα λόγια και τα γραπτά πρέπει να σταματούν, και να δίνουν χώρο στις πράξεις.
Αν δεν σταματούν ζημιά κάνουν. Αποκοιμίζουν. Εμποδίζουν την κίνηση.
Και μόνο με την κίνηση έρχεται η αλλαγή. Όχι με την ακινησία.
Τα λόγια από δω και μπρός πρέπει να πάψουν να είναι διαπιστωτικά,
..και πρέπει να είναι μόνο για να συντονίζουν την κίνηση. Την πράξη.

Οι εκλογές είναι πράξη. Στιγμιαία όμως και (στην παρούσα φάση) απελπισμένη.
Τα προεκλογικά λόγια που θα ειπωθούν από εδώ κι από αλλού θα είναι για να συντονίσουν αυτή την απελπισμένη πράξη.
Δεν φτάνει όμως.
Αμέσως μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της νέας γερμανόδουλης κυβέρνησης, που είναι το βέβαιο αποτέλεσμα αυτών των εκλογών,
..ο λαός πρέπει να τεθεί σε κίνηση.
Βουλή σε πραγματική λειτουργία δεν θα υπάρχει.
Σύνταγμα ήδη δεν υπάρχει.
Θα υπάρχουν μόνον οι εντολές των ''εταίρων'' τοκογλύφων, και ο χειμαζόμενος λαός.
Η λύση τότε θάναι μία: κίνηση, πράξη, ανυπακοή, διαμαρτυρία, αντίσταση.

Ως τότε θα λέμε λόγια.
Ανούσια, και εν πολλοίς άχρηστα..

 http://www.zoomblog.org
 

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Η ιστορία πίσω από διάσημες χειρονομίες

Η μούντζα, το σήμα V, o ανασηκωμένος αντίχειρας ή αλλιώς όταν τα… δάχτυλα γράφουν τη δική τους ιστορία

Πόσο προσβλητικά μπορεί να είναι ένα δάχτυλο υψωμένο, ένας αντίχειρας ανασηκωμένος ή μια ανοιχτή παλάμη; Όχι μόνο η απάντηση είναι καταφατική, αλλά και μια σειρά από γνώριμες χειρονομίες έχουν τέτοια ιστορία που χάνεται πίσω στα αρχαία χρόνια.
Διότι τα δάχτυλα και γενικά τα άνω άκρα, από πάντα είχαν τη δύναμη να εκφράζουν συναισθήματα που συχνά δεν μπορούσαν να εκφραστούν λεκτικά. Ήταν, τρόπον τινά, μια σιωπηρή διαμαρτυρία, ένας «ήσυχος» θυμός και μια φειδωλή δήλωση νίκης, απέχθειας ή αποτροπιασμού.
Η ελληνικότατη μούντζα, έχει τις ρίζες της στο Βυζάντιο ως μια ποινή που εφάρμοζε ο δικαστής ενώ έφτασε εκμοντερισμένη με διαφορετική ερμηνεία. Ή το διαδεδομένο παγκοσμίως μεσαίο δάχτυλο που παρατεταμένο, εκφράζει απρέπεια. Κι όμως, οι χειρονομίες έχουν τη δική τους ιστορία, έτσι όπως παρουσιάζεται στο παρακάτω κείμενο.

Το σήμα V

phot1
Δυο δάχτυλα, δυο χειρονομίες, δυο διαφορετικές ερμηνείες. Αν το σήμα γίνει προτάσσοντας το πίσω μέρος του χεριού, τότε είναι μια διόλου ευγενική χειρονομία που κυριαρχεί κυρίως στη Βρετανία για πάνω από έναν αιώνα. Σε μια απόπειρα μετάφρασης της έννοιας, θα ήταν στα ελληνικά «άρπα την», με την ακραία απόδοσή της. Ωστόσο, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, τόσο η χειρονομία όσο και η ερμηνεία αυτής, είχαν μια τελείως διαφορετική έννοια.
Ο Βέλγος πολιτικός ονόματι Victor de Laveleye, ο οποίος εισήγαγε την εν λόγω χειρονομία όταν κατέφυγε στη Βρετανία όταν οι Ναζί κατέλαβαν τη χώρα του. Ενώ ζούσε στην εξορία, ο de Laveleye είχε αναλάβει ως επικεφαλής των ραδιοφωνικών εκπομπών του BBC και πρότεινε οι ακροατές στην κατεχόμενη Ευρώπη να χρησιμοποιούν το γράμμα V ως σύμβολο της αντίστασης (Το V στα γαλλικά, σημαίνει victoire δηλαδή «νίκη», αλλά και στα Ολλανδικά το vrijheid, σημαίνει ελευθερία).
Ο De Laveleye ήλπιζε ότι η καμπάνια του V, θα διαδοθεί σε όλη την Ήπειρο, και θα έκαμπτε το ηθικό των Ναζιστών. Ο βρετανικός Τύπος γρήγορα διέδωσε αυτή την ιδέα, που έγινε δημοφιλής στους ανθρώπους της Συμμαχίας που σχημάτιζαν το γράμμα V με τα δάχτυλά τους, έχοντας τις παλάμες γυρισμένες μέσα. Με την πάροδο των ετών, η εν λόγω χειρονομία μετέφερε το μήνυμα της ενθάρρυνσης και αργότερα της ειρήνης.

Το μεσαίο δάχτυλο
phot2
Ασχέτως με ότι πιστεύεται, η κακιά αυτή χειρονομία δεν είναι σύγχρονη, αλλά χάνεται στα βάθη των αιώνων. Το μεσαίο δάχτυλο, για όσους αγνοούν την ερμηνεία της χειρονομίας αυτής, είναι μια απρεπής κίνηση που γίνεται για την εκδήλωση θυμού, δυσαρέσκειας σε αυτόν που τη «δέχεται». Αλλά πώς ξεκίνησε, διαδόθηκε και έφτασε ανέπαφη μέχρι τις μέρες μας; Η ανόρθωση του συγκεκριμένου δάχτυλου, χρονολογείται πίσω στην εποχή της Αρχαίας Ρώμης, όπου τότε το αποκαλούσαν digitus impudicus, ή σε ελληνικά το άσεμνο δάχτυλό.
Οι Ρωμαίοι, πίστευαν ότι η ύψωση του μεσαίου, μεγάλου δαχτύλου θυμίζει το αντρικό μόριο, το οποίο αποτρέπει το κακό μάτι. Ως εκ τούτου, όποτε οι Ρωμαίοι συναντούσαν κάποιον με…«κακόβουλο» βλέμμα, έκριναν ότι μπορούσαν να προστατευτούν από τη κατάρα, προτάσσοντας το μαγικό μεσαίο δάχτυλο: λειτουργούσε δηλαδή ως ασπίδα προστασίας.

Στρατιωτικός χαιρετισμός
phot6
Κατά το παρελθόν, ο χαιρετισμός έκρυβε μια βασική εθιμοτυπία, αυτή της αφαίρεσης του καπέλου σε ένδειξη σεβασμού. Σύμφωνα με υπόδειξη της Βρετανικής στρατιωτικής συμπεριφορά του 18ου αιώνα, προσωπικό υποχρεωνόταν να αφαιρεί το καπέλο κατά την παρουσία ανώτατων αξιωματικών. Αλλά με την πάροδο των ετών, τα στρατιωτικά καπέλα έγιναν όλο και πιο περίπλοκα, ειδικά για τους στρατιώτες της Βρετανικής φρουράς με τα περίφημα γούνινα καπέλα. Οπότε, η πρακτική αυτή, με την πάροδο των ετών, καταργήθηκε και ο χαιρετισμός γίνεται πλέον χωρίς την αφαίρεση του καπέλου, και επικράτησε ο χαιρετισμός που όλοι γνωρίζουμε.

Ανασηκωμένος αντίχειρας
phot5
Ο ανασηκωμένος αντίχειρας θεωρείται λίγο ως πολύ διεθνές σύμβολο έγκρισης ή αποδοκιμασίας. Θα έχετε διαβάσει ή θα έχετε δει σε ταινίες εποχής, ότι όταν ένας Ρωμαίος μονομάχος έχανε στην αρένα, το πλήθος εξέφραζε την έγκρισή του, στρέφοντας ανάλογα τους αντίχειρες (pollice verso) (επάνω σήμαινε χάρις – κάτω σήμαινε θάνατος).
Στην πραγματικότητα, οποιαδήποτε κατεύθυνση έδειχναν οι αντίχειρες σήμαινε ένα πράγμα: Σκοτώστε τον!  Αν ο κόσμος ήθελε ένα μονομάχο να ζήσει, δεν έκανε κανένα σημάδι με το χέρι. Αιώνες αργότερα, τόσο οι Γάλλοι, όσο και οι Βρετανοί έδωσαν μια πιο θετική ερμηνεία στην εν λόγω χειρονομία. Για παράδειγμα, όταν οι βρετανοί επιχειρηματίες ήθελαν να σφραγίσουν μια συμφωνία, συχνά ανασήκωναν τους αντίχειρες τους και τους πίεζαν μαζί.
Επιπλέον, όταν οι Γάλλοι ήθελαν να συμβολίσουν ότι κάτι ήταν Νο 1 ή πρώτης κατηγορίας, τότε ανόρθωναν, τι άλλο, τον αντίχειρά τους. Οπότε, όταν ο ανασηκωμένος αντίχειρας έγινε μια χειρονομία με καλή ερμηνεία, οι Ευρωπαίοι ξαναέγραψαν τη Ρωμαική ιστορία…
Συμπωματικά, και οι Κινέζοι έστρεφαν τους αντίχειρες επάνω όταν κάτι ήταν εξαιρετικό. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, οι κινέζοι πολίτες έκαναν τη συγκεκριμένη χειρονομία όταν έβλεπαν να πετούν οι Flying Tigers, μια ομάδα αμερικανών πιλότων που πετούσε μαζί με την κινεζική Πολεμική Αεροπορία για να βοηθήσει στην υπεράσπιση της Κίνας από την ιαπωνική βομβαρδιστικά.

Χειραψία
mesaafgΕίναι μια από τις πιο δημοφιλείς και συχνές χειρονομίες: Το δόσιμο των χεριών σε συναντήσεις, το άγγιγμα και σφιχτό ή χλιαρό πιάσιμο του χεριού του ενός από το χέρι του άλλου, όταν αγγίζουν οι παλάμες και κάπως σφίγγονται τα χέρια. Η χειραψία έχει τέτοιο….εκτόπισμα, που σύμφωνα με επιστήμονες, διαμορφώνει-θετικά ή αρνητικά-, την πρώτη εντύπωση. Η ιστορία της χειραψίας ανάγεται στα αρχαία χρόνια, στην Αρχαία Ελλάδα, που θεωρούσαν σαν ένα μέσο για να δείξει αυτός που χαιρετά έναν άγνωστο, ότι δεν έχει όπλα, άρα οι διαθέσεις του είναι φιλικές.

Μούντζα
moutza
Είναι γνωστό και ως φάσκελο, και είναι ελληνικότατη, υβριστική χειρονομία. Τη… χρήση της, τη συναντάμε στο Βυζάντιο, ως μια ποινή που εφαρμοζόταν σε περιπτώσεις ασήμαντων παραπτωμάτων. Ο δικαστής έβαζε το χέρι του σε στάχτη και λέρωνε (μουντζούρωνε) το πρόσωπο του τιμωρούμενου, διαπομπεύοντάς τον με αυτόν τον τρόπο. Ωστόσο, επικρατεί και η άποψη που θέλει την χειρονομία που συμμετέχει όλη η παλάμη και τα δάχτυλα, να χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα. Λέγεται, ότι μία χειρονομία αντίστοιχη της μούντζας χρησιμοποιούταν αρχικά στα Ελευσίνια μυστήρια, συνοδευόμενη ωστόσο και από κατάρες προς το «κακό».
Μια άλλη άποψη, θέλει την προσφιλή μας μούντζα, να απεικονίζει το αιδοίο ή την ερωτική πράξη. Σύμφωνα με την Wikipedia, ο υβριστής δεν είχε τότε ανοιχτά όλα τα δάχτυλα του χεριού, αλλά είχε τεντωμένο τον αντίχειρα και καθέτως προτεταμένο τον δείκτη και τον μέσο, κρατώντας τα υπόλοιπα δύο δάχτυλα κλειστά σε γροθιά. Όπως αναφέρει ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος, οι Έλληνες αποκαλούσαν αυτή τη χειρονομία σύκο και οι Ρωμαίοι στην αρχή νόμιζαν ότι με αυτή τη χειρονομία οι Έλληνες ξόρκιζαν δαιμονικές δυνάμεις, επειδή σε άλλους λαούς η επίδειξη της παλάμης και η παρόμοια χρήση των δακτύλων ήταν συνυφασμένη με κατάρες και εξορκισμούς -θεωρείτο προβασκάνιο. Εντούτοις στην πραγματικότητα ήταν βαριά ύβρις και έκφραση περιφρόνησης που επιβίωσε με άλλη μορφή και στο Βυζάντιο (στις διαπομπεύσεις).

Χαιρετισμός με γροθιές
fotomesa
Ονομάζεται και «η γροθιά των τρομοκρατών», αλλά δεν προέρχεται από την Hezbollah. Προέρχεται από τους επαγγελματίες μποξέρ της δεκαετίας του 1970, όταν ο απλός κόσμος άρχισε να μιμείται την κίνηση που έκαναν οι αθλητές που άγγιζαν τα γάντια τους πριν από έναν αγώνα. Αργότερα, αυτή η χειρονομία έγινε δημοφιλής στις τάξεις των παικτών του μπάσκετ, που χτυπούσαν με αυτό τον τρόπο τις γροθιές των συμπαικτών τους ως χαιρετισμό, αντί να προβούν στις παραδοσιακές χειραψίες.

Πόσο προσβλητικά μπορεί να είναι ένα δάχτυλο υψωμένο, ένας αντίχειρας ανασηκωμένος ή μια ανοιχτή παλάμη; Όχι μόνο η απάντηση είναι καταφατική, αλλά και μια σειρά από γνώριμες χειρονομίες έχουν τέτοια ιστορία που χάνεται πίσω στα αρχαία χρόνια.
Διότι τα δάχτυλα και γενικά τα άνω άκρα, από πάντα είχαν τη δύναμη να εκφράζουν συναισθήματα που συχνά δεν μπορούσαν να εκφραστούν λεκτικά. Ήταν, τρόπον τινά, μια σιωπηρή διαμαρτυρία, ένας «ήσυχος» θυμός και μια φειδωλή δήλωση νίκης, απέχθειας ή αποτροπιασμού.
Η ελληνικότατη μούντζα, έχει τις ρίζες της στο Βυζάντιο ως μια ποινή που εφάρμοζε ο δικαστής ενώ έφτασε εκμοντερισμένη με διαφορετική ερμηνεία. Ή το διαδεδομένο παγκοσμίως μεσαίο δάχτυλο που παρατεταμένο, εκφράζει απρέπεια. Κι όμως, οι χειρονομίες έχουν τη δική τους ιστορία, έτσι όπως παρουσιάζεται στο παρακάτω κείμενο.

 http://www.newsbeast.gr/

 

7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί

Το να κοιτάτε για ώρες έναν καταρράκτη, να «χαθείτε» σε ένα ηλιοβασίλεμα, και να νιώσετε το μεγαλείο ενός παγετώνα μπορούν να σας κάνουν να αισθανθείτε «μικρότεροι» και περισσότερο γενναιόδωροι απέναντι στους άλλους.
Το δέος που νιώθουμε σε αυτές τις στιγμές, αυτός ο συνδυασμός δηλαδή του φόβου, σεβασμού και θαυμασμού, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους περισσότερο συμπονετικούς, γενναιόδωρους και πιστούς. Μπορεί επίσης να επεκτείνει την αίσθηση που έχουμε για τον χρόνο, να αλλάξει το πώς παίρνουμε αποφάσεις και να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα για τον εαυτό μας.
  • 1. Jericoacoara, Βραζιλία
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (1)
Αυτό το μικρό, αγροτικό χωριό ψαράδων στη βορειανατολική ακτή της Βραζιλίας είναι μέκκα του windsurf και του kitesurf και σπίτι του αμμόλοφου Pôr do Sol. Πρόκειται για ένα βουνό από άμμο που προσφέρει θέα σε μερικά από τα εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα της Βόρειας Αμερικής.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (2)
  • 2. Pamukkale, Τουρκία
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (3)
Και όμως, αυτές οι φωτογραφίες δεν έχουν «πειραχτεί» με Photoshop! Και όχι, δεν πρόκειται ούτε για έναν παγωμένο καταρράκτη. Πρόκειται για επίπεδα γης τα οποία έχουν μεγάλα αποθέματα από ασβεστόλιθο που είναι πλούσιος σε κάλσιο. Το τουρκικό όνομα σημαίνει «Κάστρο από Βαμβάκι», μία ονομασία εμπνευσμένη από το φανταστικό τοπίο των θερμών πηγών, των δασών από ορυκτά και των πετρωμένων καταρρακτών.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (4)
  • 3. Κοιλάδα Kalalau, Χαβάη
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (5)
Ήταν κάποτε σπίτι για έναν μεγάλο πληθυσμό ιθαγενών της Χαβάης. Σήμερα οι επισκέπτες μπορούν να δουν τους καταρράκτες της κοιλάδας, τις απότομες πλαγιές -μέσω ελικοπτέρου-, να πάνε για καταμαράν, καγιάκ ή -εάν είναι τολμηροί- να περπατήσουν το 11 μιλίων μονοπάτι Kalalau.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (6)
  • 4. Sossusvlei, Ναμίμπια, Αφρική
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (7)
Θα φύγετε με άμμο στα παπούτσια σας και με ένα χαμόγελο ευτυχίας και δέους στο πρόσωπό σας, Οι αμμόλοφοι σε αυτή την περιοχή – όπως ο αμμόλοφος 45 και ο «Big Daddy» – είναι μερικοί από τους ψηλότερους στον κόσμο, φτάνοντας μέχρι και τα 1.300 πόδια.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (8)
  • 5. Παγετώνας Upsala , Επαρχία Santa Cruz , Αργεντινή
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (9)
Εδώ ο μπλε πάγος συναντά τον μπλε ουρανό και τα ακόμη περισσότερο μπλε νερά. Από τους πολλούς παγετώνες στο Εθνικό Πάρκο Los Glaciers, ο Ουψάλα παίρνει το βραβείο ως το μεγαλύτερο: είναι 31 μίλια σε μάκρος και 6 μίλια σε πλάτος. Παράλληλα, οι επιστήμονες καταγράφουν την μείωσή του ως απόδειξη της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (10)
  • 6. Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης, Κεφαλλονιά, Ελλάδα
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (11)
Ηλιαχτίδες ακτινοβολούν μέσα από μία βυθισμένη οροφή με δέντρα και αντανακλώνται σε μία τυρκουάζ λίμνη, όπου βρίσκονται μικρές βάρκες με επισκέπτες. Η σπηλιά της Μελισσάνης, γνωστή και ως «Η Σπηλιά των Νυμφών», κάνει τους επισκέπτες να νιώσουν λες και βρίσκονται σε ένα παραμύθι.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (12)
  • 7. Στύλοι Lena, Ρωσική Σιβηρία
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (13)
Θα πρέπει να δουλέψετε και να πληρώσετε για να φτάσετε σε αυτό το φυσικό δάσος από πέτρινους στύλους που βρίσκονται σε ένα απομονωμένο σημείο του ρωσικού ποταμού Lena. Εάν και όταν τα καταφέρετε να βρεθείτε εκεί, προετοιμαστείτε να νιώσετε εμπνευσμένοι. Φτάνουν έως και τα 1.000 πόδια σε ύψος και δημιουργήθηκαν από τις εξαιρετικά καυτές και κρύες θερμοκρασίες της περιοχής.
7 «κρυμμένοι» εξωτικοί προορισμοί που θα γεμίσουν τη ζωή σας με δέος (14)
Πηγή: huffingtonpost.gr

Hλιοβασιλέματα & ανατολές

Από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας μέχρι την Αριζόνα των ΗΠΑ ο φωτογράφος Paul Reiffer απαθανατίζει εξαιρετικά τοπία το ηλιοβασίλεμα αλλά και την ανατολή και μαγεύει… Ο ίδιος υπήρξε μοντέλο για κάποια χρόνια, περπατώντας σε πολλές πασαρέλες ανά τον κόσμο, μέχρι που εγκατέλειψε την καριέρα του για τη φωτογραφία. “Δεν ήθελα πλέον να είμαι μπροστά από τις κάμερες αλλά πίσω από αυτές. Ειδικά η φωτογράφιση τοπίων με εξιτάρει”, λέει ο ίδιος και το αποτέλεσμα δικαιώνει και εκείνον αλλά και εμάς…

1. Σίδνεϊ, Αυστραλία
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
2. Guangxi Zhuang, Κίνα
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
3. Horseshoe Bend, Αριζόνα
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
4. Empire State Building, Νέα Υόρκη
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
5. Bay Bridge, Σαν Φρανσίσκο
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
6. Βενετία, Ιταλία
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
7. Παρίσι, Γαλλία
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
8. Λίμνη Tahoe, Καλιφόρνια
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
9. Πεκίνο, Κίνα
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
10. Huvafen Fushi, Μαλδίβες
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
11. Σίδνεϊ, Αυστραλία
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!
12. Lyme Regis, Αγγλία
perierga.gr - Hλιοβασιλέματα & ανατολές σε ειδυλλιακά τοπία!