BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ο σοφός στη δυσκολία φαίνεται

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία. Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία. Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια...
Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά. Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.

Συχνά, οι ανόητοι γίνονται σοφοί, κάτω από την πίεση των δυστυχιών. Εφόσον είμαστε άνθρωποι δεν πρέπει να περιγελούμε αλλά να θρηνούμε για τις συμφορές των άλλων. Πάνω απ’ όλα τα πράγματα, να σέβεσαι τον εαυτό σου. Να συμπεριφέρεσαι όπως ταιριάζει σ’ ένα Γιο του Θεού. Και ως τέτοιος, μη σκέφτεσαι με μικροπρέπεια ούτε με εκφυλισμό, σχετικά με τον εαυτό σου, ούτε να κρύβεις σκοτεινές σκέψεις.Εκείνος που έχει Φως μέσα του έχει μια λαμπρή μέρα, αν και περιβάλλεται από το σκοτάδι. Στον ευγενή όλα τα πράγματα είναι αγνά. Όλα τα σημεία του ανθρώπου, όπως εκείνα ενός αγάλματος, οφείλουν να είναι όμορφα.

Να σκέφτεσαι όλα τα σημεία του σώματός σου ως ωραία και κανένα ως χαμηλό ή ταπεινό. Να φέρεσαι στον εαυτό σου σαν να είναι ελεύθερος άνθρωπος, με το να θυμάσαι ότι κανένας δεν είναι ελεύθερος αν δεν έχει κυριαρχία στον εαυτό του. Η ελευθερία είναι η ονομασία της Αρετής. Η σκλαβιά της κακίας. Είναι αναγκαίο να κάνουμε πόλεμο μόνο με πέντε πράγματα: στις αρρώστιες του σώματος, στην άγνοια του πνεύματος, στα πάθη του σώματος, στα στραβά της πόλης και στη διχόνοια των οικογενειών.


Πυθαγόρας

Η κανέλα, ο διαβήτης, η χοληστερόλη: Ποια η σχέση μεταξύ τους;

Οι άνθρωποι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την κανέλα από την αρχαιότητα. Τη χρησιμοποιούσαν σαν συνάλλαγμα, φάρμακο, μπαχαρικό στη μαγειρική ή ζαχαροπλαστική και για τις αφροδισιακές ιδιότητες που πίστευαν ότι είχε. Υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες από τον 1ο αιώνα μ.Χ. που αναφέρουν ότι 350 γραμμάρια κανέλας άξιζαν όσο 5 κιλά ασήμι. Μάλιστα έγιναν και πόλεμοι εξαιτίας της κανέλας μεταξύ Ολλανδών, Πορτογάλων και Γάλλων. Οι πόλεμοι αυτοί έγιναν για διεκδίκηση της Κεϊλάνης που κατά τους 17ο και 18ο αιώνες παρήγαγε αποκλειστικά την κανέλα. Η κανέλα χρησιμοποιήθηκε για τη διατήρηση του κρέατος και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τη χρησιμοποίησαν για βαλσάμωμα. Στο Μεσαίωνα, οι γιατροί τη χορηγούσαν για τη θεραπεία του βήχα, της βραχνάδας και του πονόλαιμου. Βλέπουμε λοιπόν ότι η κανέλα, ήταν και παραμένει ένα εκλεκτό μπαχαρικό με χρήσεις σε πολλούς τομείς. Για τις φαρμακευτικές, θεραπευτικές της ιδιότητες, χορηγείτο από την αρχαιότητα για διάφορες παθήσεις εμπειρικά, δηλαδή χωρίς να υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα της.
Πριν μερικά χρόνια, επιστήμονες από το Αμερικανικό Υπουργείο Γεωργίας, ανακάλυψαν τυχαία ότι ακόμη και μισό κουταλάκι του τσαγιού κανέλας, μπορεί να μειώνει αποτελεσματικά τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα των διαβητικών. Η κανέλα μπορεί να προστεθεί στο τσάι, στον καφέ, στο χυμό ή σε ένα επιδόρπιο. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να ωφελεί εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν προ-διαβήτη ή διαβήτη και δεν το γνωρίζουν. Η ενεργός ουσία στην κανέλα αποδείχθηκε ότι είναι η ουσία MHCP που ανήκει στις πολυφαινόλες. Η ουσία αυτή μιμείται την ινσουλίνη, ενεργοποιεί τους κυτταρικούς υποδοχείς ινσουλίνης και δρα εντός των κυττάρων σε συνέργεια με την ινσουλίνη.
Σε έρευνα που έγινε σε Πακιστανούς εθελοντές που έπασχαν από διαβήτη τύπου 2, χορηγήθηκαν από 3 έως 6 γραμμάρια σκόνης κανέλας σε κάψουλα, μια φορά την ημέρα μετά από τα γεύματα.
Όλοι οι εθελοντές παρουσίασαν καλύτερο έλεγχο της γλυκόζης αίματος με επίπεδα 20% χαμηλότερα από τα επίπεδα γλυκόζης εθελοντών ομάδας ελέγχου, με ανάλογα χαρακτηριστικά που δεν έπαιρναν κανέλα. Μάλιστα, σε μερικούς εθελοντές που λάμβαναν κανέλα, παρατηρήθηκε κάθοδος της γλυκόζης αίματος σε κανονικά επίπεδα.
Μετά που σταμάτησαν να παίρνουν κανέλα, σε όλους τους διαβητικούς η γλυκόζη αίματος άρχισε πάλι να ανεβαίνει σε παθολογικά επίπεδα.
Ταυτόχρονα παρατηρήθηκε ότι η κανέλα είχε και άλλα ωφέλιμα αποτελέσματα στους εθελοντές. Παρατηρήθηκε πτώση των λιπιδίων και της κακής χοληστερόλης του αίματος που εν μέρει ελέγχονται από την ινσουλίνη.
Σε πειράματα στο εργαστήριο, η κανέλα βρέθηκε ότι μπορεί να εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες που είναι νοσηρές για το DNA χημικές ενώσεις οι οποίες παράγονται κατά το φυσιολογικό μεταβολισμό και είναι αυξημένες στους διαβητικούς.
Επισημαίνεται ότι η ενεργός, ωφέλιμη ουσία της κανέλας, δεν περιέχεται στο λάδι κανέλας αλλά στη σκόνη του μπαχαρικού αυτού. Η προσθήκη σκόνης κανέλας στη διατροφή μας, σε επιδόρπια, σε φρυγανιές, δημητριακά, χυμούς, στο τσάι ή στον καφέ θα μπορούσε να είναι ωφέλιμη.
Μια εργασία από τη Σουηδία, προσθέτει στη επιστημονική τεκμηρίωση των ωφέλιμων δράσεων της κανέλας.
Γιατροί από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Malmoe της Σουηδίας, έβαλαν λίγο περισσότερο από ένα κουταλάκι του τσαγιού κανέλας σε ένα μπολ πουτίγκας ρυζιού σε 14 υγιείς εθελοντές. Έκαναν μετρήσεις της γλυκόζης αίματος πριν και μετά το φαγητό. Μετρήσεις έγιναν μετά από γεύμα και επιδόρπιο με και χωρίς κανέλα.
Η σύγκριση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι μετά από επιδόρπιο με κανέλα, το άδειασμα του στομαχιού ήταν πιο αργό και τα επίπεδα της γλυκόζης αίματος μετά το φαγητό ήταν πιο χαμηλά. Το σύνολο των δεδομένων αυτών, δείχνει θετικές επιδράσεις της κανέλας στο μεταβολισμό της γλυκόζης γεγονός που μπορεί να είναι θετικό για προ-διαβητικούς και διαβητικούς ασθενείς.
Συμπερασματικά, βλέπουμε ότι μερικά από αυτά που οι άνθρωποι από χιλιετίες είχαν εμπειρικά αντιληφθεί για τη δράση της κανέλας στη υγεία, άρχισαν να αποδεικνύονται με επιστημονικό τρόπο χάρις στις σύγχρονες έρευνες.
Είναι βέβαια νωρίς να ισχυριστεί κάποιος ότι η κανέλα μπορεί να χρησιμεύει για τη θεραπεία του διαβήτη. Ο ρόλος της κανέλας στη πρόληψη και αντιμετώπιση του διαβήτη και άλλων παθήσεων, φαίνεται να υπόσχεται πολλά και απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.
  www.medlook.net

Οι οργανισμοί που επιβιώνουν εκεί που και η ζωή η ίδια καταθέτει τα όπλα !

Υπάρχουν πλάσματα στον κόσμο μας που υπερέχουν έναντι όλων των άλλων, καθώς μπορούν και ζουν σε εξαιρετικά ακραίες συνθήκες, εντελώς αφιλόξενες για την ιδιαίτερη ύπαρξη που αποκαλούμε ζωή.
Όντα και μικροοργανισμοί δηλαδή που έχουν προικοδοτηθεί από τη Φύση με αδιανόητες δυνατότητες επιβίωσης, αψηφώντας όλα τα συστατικά που χρειαζόμαστε εμείς οι υπόλοιποι για να τα καταφέρουμε.
Και βέβαια δεν είναι λίγα τα πλάσματα αυτά, καθώς η επιστήμη κομίζει συνεχώς νέα είδη στην κατηγορία «σκληρά καρύδια», αν και τα παρακάτω 10 ξεχωρίζουν για το μάχιμο της ύπαρξής τους!
Κι αν κάποτε ο άνθρωπος δήλωνε εμφατικά ότι είναι η κορωνίδα της δημιουργίας, μάλλον ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε…
  • Αράχνη Ιμαλαΐων
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (2)
Ο υψηλότερος ανθρώπινος οικισμός είναι ο περίφημος La Rinconada στο Περού, σκαρφαλωμένος σε υψόμετρο 5.100 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας! Η ασιατική χήνα βέβαια μας βάζει τα γυαλιά, καθώς έχει εντοπιστεί να πετά σε υψόμετρο 6.437 μέτρων, αν και το ρεκόρ για την υψηλότερη μόνιμη κατοικία ανήκει σε άλλο είδος. Είναι η αράχνη των Ιμαλαΐων (euophrys omnisuperstes), που ζει σε υψόμετρα 6.700 μέτρων, που κόβει το νήμα του να ζεις στην κορυφή του κόσμου, εκεί που τίποτα άλλο δεν επιβιώνει. Η εν λόγω αράχνη τρέφεται μάλιστα με έντομα που μεταφέρει εκεί ο παγωμένος αέρας, καθώς είπαμε ότι η ζωή στα μέρη της σπανίζει. Όπως και το οξυγόνο φυσικά, με το αραχνοειδές να επιβιώνει πράγματι παρά την έλλειψη ικανής ποσότητας οξυγόνου για να υποστηριχθεί η ζωή…
  • Γιγαντιαίος αρουραίος-καγκουρό
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (3)
Όταν μιλάμε για ζώα που μπορούν να επιβιώσουν για μακρά χρονικά διαστήματα χωρίς στάλα νερού, η καμήλα είναι το πρώτο είδος που μας έρχεται στον νου. Η καμήλα όμως επιβιώνει μόλις για 15 μέρες στην έρημο χωρίς νερό, και λέμε μόλις γιατί υπάρχει εκεί έξω πλάσμα που περνά όλη του τη ζωή χωρίς να χρειάζεται το ζωογόνο ρέον! Καλωσορίσατε στην επικράτεια του γιγαντιαίου αρουραίου-καγκουρό, μακρινού ξαδέλφου του κάστορα, που ζει κάπου 3-5 χρόνια χωρίς να χρειάζεται το απόλυτο συστατικό της ζωής. Παίρνει την απαραίτητη ενυδάτωση από την τροφή του, η οποία αποτελείται κυρίως από σπόρους, και την κρατά μόνιμα εντός του καθώς δεν ιδρώνει ποτέ. Ζει κυρίως στην Κοιλάδα του Θανάτου (Death Valley), αν και πλέον απειλείται από εξαφάνιση, αν και η έλλειψη νερού δεν είναι εδώ πρόβλημα…
  • Θερμο-ανεκτικά σκουλήκια
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (4)
Καθώς το νερό είναι καλός αγωγός της θερμότητας, μια θερμοκρασία 50 βαθμών Κελσίου είναι σαφώς πιο επικίνδυνη για τη ζωή στη θάλασσα παρά στη στεριά. Κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που στα θερμότερα μέρη των πυθμένων του ωκεανού ανθούν τα βακτήρια, καθώς η αφόρητη ζέστη κάνει το περιβάλλον εχθρικό για κάθε πολυκύτταρο οργανισμό. Με αυτά υπόψη, υπάρχει ωστόσο ένα σκουλήκι (paralvinella sulfincola) που προτιμά τα αδιανόητα ζεστά μέρη της θάλασσας! Στα πειράματα που έχουν γίνει με το ιδιαίτερο αυτό είδος ζωής, το σκουλήκι προτιμά πράγματι να μετακινείται στις γωνιές των ενυδρείων που οι βιολόγοι έχουν θερμάνει στους 45-55 βαθμούς Κελσίου, με τη θεωρία να κάνει πλέον λόγο ότι το σκουλήκι έχει λατρέψει εξελικτικά τη ζέστη για να τρέφεται με τους άφθονους μικροοργανισμούς που ζουν εκεί. Κανένα άλλο πολυκύτταρο πλάσμα δεν επιβιώνει στη θάλασσα σε τέτοιες θερμοκρασίες…
  • Καρχαρίας Γροιλανδίας
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (5)
Ένα από τα μεγαλύτερα και λιγότερο μελετημένα είδη καρχαρία, στις διαστάσεις σχεδόν του μεγάλου λευκού, ο αργοκίνητος καρχαρίας Γροιλανδίας ζει σε βάθος 1.200 μέτρων, γι’ αυτό και δεν τον συναντάμε συχνά. Και βέβαια παραμένει το καρχαριοειδές που ζει στα ψυχρότερα νερά, με τις θερμοκρασίες του Βόρειου Ατλαντικού να κυμαίνονται μεταξύ 1-12 βαθμούς Κελσίου! Είναι τόσο ακραίες οι συνθήκες της ζωής του που αναγκάζεται να κινείται πολύ αργά (ένας καλός κολυμβητής τον περνά άνετα) για να διατηρεί τα αποθέματα ενέργειας, καταβροχθίζοντας κυριολεκτικά ό,τι βρεθεί στο διάβα του, καθώς το αφιλόξενο περιβάλλον τον αναγκάζει να μην είναι καθόλου εκλεκτικός στο φαΐ του. Αν και δεν είναι σίγουροι ακόμα οι βιολόγοι, η τρέχουσα θεωρία τον θέλει να ζει πάνω από 200 χρόνια, κάτι που παραμένει άθλος τρομακτικός μέσα σε τόσο ακραίες συνθήκες…
  • Σκουλήκι-Διάολος
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (6)
Για δεκαετίες ολόκληρες οι επιστήμονες πίστευαν ότι αποκλειστικά μονοκύτταροι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν στην άβυσσο. Είναι τέτοιες οι συνθήκες πίεσης, έλλειψης οξυγόνου και εξαιρετικών θερμοκρασιών που οι πολυκύτταροι οργανισμοί δεν θα επιβίωναν στα τρομερά βάθη των ωκεανών. Και τότε βρήκαν, εκατοντάδες μάλιστα μέτρα κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, το σκουλήκι Halicephalobus mephisto, που πήρε το όνομά του από τον δαίμονα της γερμανικής μυθολογίας. Το σκουλήκι βρέθηκε σε βάθος 2,2 μιλίων σε δείγμα χώματος από υποθαλάσσιο σπήλαιο της Νότιας Αφρικής. Εννοείται ότι ανέτρεψε όσα πιστεύαμε για τους πολυκύτταρους οργανισμούς, όπως το άλλο ξακουστό σκουλήκι, το οποίο επιβίωσε από την καταστροφή του διαστημοπλοίου Columbia! Η ανακάλυψη του εν λόγω είδους έδωσε μάλιστα νέες ελπίδες για αναζήτηση ζωής στον πλανήτη Άρη και σε περιβάλλοντα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας…
  • Βάτραχοι
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (7)
Οι βάτραχοι είναι ένα εκπληκτικό είδος από μόνοι τους, αν και εδώ θα μιλήσουμε για μια ολόκληρη υποκατηγορία τους που παγώνουν κυριολεκτικά τον χειμώνα, καταφέρνουν ωστόσο να διατηρούνται μαγικά στη ζωή και να ξεπαγώνουν μόλις καταφτάσει η άνοιξη! Μόνο στη Βόρεια Αμερική, είναι γνωστά 5 τέτοια είδη βατράχου, τα οποία κρύβονται απλώς κάτω από φύλλα τον χειμώνα και παγώνουν παρέα με όλα τα άλλα γύρω τους. Διαθέτουν βέβαια έναν εκπληκτικό αντιψυκτικό μηχανισμό στο σώμα τους, παρόμοιο με τη χειμερία νάρκη, αν και εδώ σταματά να λειτουργεί μέχρι και η καρδιά τους! Η υψηλή συγκέντρωση γλυκόζης που παρατηρείται στην ψύξη του βατράχου θεωρείται πλέον ότι παίζει κεφαλαιώδη ρόλο στην επιβίωσή του. Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι ο βάτραχος επιδεικνύει την εκπληκτική ικανότητά του ακόμα και στο εργαστήριο, θέλοντας προφανώς να κομπάσει μπροστά στους επιστήμονες για τις υπεράνθρωπες δυνατότητές του…
  • Μικρόβια της Αβύσσου
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (8)
Όλοι ξέρουμε ότι το βαθύτερο σημείο των ωκεανών είναι η Τάφρος των Μαριανών του Ειρηνικού Ωκεανού, εκεί που το βάθος αγγίζει τα 10,994 χιλιόμετρα (10,994 ± 40 μέτρα), με την ακραία πίεση να υπερβαίνει κατά 1.100 φορές την πίεση στην επιφάνεια της θάλασσας. Κάποια χρόνια πριν, οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει, με τη βοήθεια ειδικού βαθυσκάφους, γιγαντιαίες αμοιβάδες στην τάφρο και έκαναν λόγο ότι θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρχουν και άλλα είδη ζωής στα εξωφρενικά αυτά βάθη. Κάτι που έγινε πραγματικότητα από την πρόσφατη αποστολή στη διαβόητη τάφρο του Τζέιμς Κάμερον, ναι του σκηνοθέτη! Ο Κάμερον δεν είδε φυσικά με τα μάτια του την πλούσια ζωή του ρήγματος, τα δείγματα ωστόσο που συνέλεξε από τα ιζήματα απέδειξαν περίτρανα ότι η τάφρος είναι γεμάτη με μικρόβια. Αυτό που έκανε τους ειδικούς να τα χάσουν είναι ότι παρά το τεράστιο βάθος και την ασύλληπτη πίεση, οι μικροοργανισμοί αυτοί λειτουργούν υποδειγματικά, τρεφόμενοι με υπολείμματα ύλης που τυχαίνει να φτάσουν ως την άβυσσο…
  • Τροχόζωα
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (9)
Οι μικροσκοπικοί πολυκύτταροι οργανισμοί, σωστά ασπόνδυλα ζώα δηλαδή, που συναντώνται στα γλυκά νερά αριθμούν περισσότερα από 1.900 είδη. Το ερώτημα εδώ είναι πώς επιβιώνεις κάπου 30-50 εκατομμύρια χρόνια χωρίς σεξ; Γιατί βλέπετε τα μικροσκοπικά αυτά ασπόνδυλα είναι αποκλειστικά θηλυκά (όχι ερμαφρόδιτα) και από την πρώτη ανακάλυψή τους μέχρι και σήμερα δεν έχει βρεθεί ούτε ένα αρσενικό. Τα ζώα που αναπαράγονται χωρίς σεξ είναι λιγότερα από το 1% των πλασμάτων της Φύσης και κατατάσσονται στις χαμηλότερες βαθμίδες ζωής, εκτός φυσικά από τα τροχόζωα. Οι βδελλοειδείς αυτοί οργανισμοί αναπαράγονται λοιπόν χωρίς σεξ (με κλωνοποίηση), κάτι που κάνει τους επιστήμονες να μιλούν για ατέλεια στο DNA τους. Και τι καλύτερος τρόπος από το να αναπληρώσεις τα κενά στον γενετικό σου κώδικα από το να καταβροχθίζεις το DNA από άλλες μορφές ζωής; Κι έτσι, με το κλεμμένο DNA στις φαρέτρες τους, τα τροχόζωα έχουν αναπτύξει μια εκπληκτική ικανότητα να αντέχουν την εξαιρετική αφυδάτωση, αλλά και απίστευτα επίπεδα ραδιενέργειας! Τα απόκοσμα όντα αναπληρώνουν λοιπόν τις καταστροφές στο σώμα τους δανειζόμενα γενετικό κώδικα από τη λεία τους, κάτι που τους δίνει τη δυνατότητα να αντέχουν κάθε ακραία συνθήκη θερμοκρασίας, πίεσης και έλλειψης νερού. Το ίδιο κάνουν και όταν η ραδιενέργεια βλάψει το DNA τους, αυτοθεραπεύονται δηλαδή με τη βοήθεια άλλων…
  • Κατσαρίδες
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (10)
Την ώρα που ο δημοφιλέστατος μύθος με την κατσαρίδα που επιβιώνει από πυρηνικό ολοκαύτωμα σαρώνει, το εκπληκτικό αυτό είδος κάνει πράγματι πολλά και διαφορετικά απίστευτα: επιβιώνει για βδομάδες χωρίς φαΐ και νερό και μπορεί να ζήσει επίσης για αρκετές βδομάδες χωρίς κεφάλι! Οι κατσαρίδες κυκλοφορούν στη Γη εδώ και 300 εκατομμύρια χρόνια, ξεπερνώντας ακόμα και τους δεινόσαυρους. Κι αν αυτά δεν είναι ήδη αρκετά, ας ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση με τη ραδιενέργεια. Σε σχετικά πειράματα, το 50% του δείγματος των εντόμων που εκτέθηκαν σε ακτινοβολία 1.000 ραντ επιβίωσαν πράγματι, μια ποσότητα ραδιενέργειας ικανή να σκοτώσει έναν υγιή άνθρωπο σε λιγότερο από 10 λεπτά. Το 10% από αυτές επιβίωσαν μάλιστα και στα 10.000 ραντ, ακτινοβολία αντίστοιχη με την έκλυση ραδιενέργειας από την ατομική βόμβα της Χιροσίμα! Δυστυχώς, καμία δεν έζησε να μας πει τι έγινε όταν εκτέθηκε στα 100.000 ραντ, κάτι που μας κάνει να θεωρούμε ότι η κατσαρίδα δεν θα είναι το τελευταίο είδος που θα πεθάνει από τον πυρηνικό όλεθρο του ανθρώπου…
  • Βραδύπορα
Τα σκληρά καρύδια του πλανήτη μας (11)
Ένα μικροσκοπικό πλάσμα της θάλασσας κατέχει πλέον τα σκήπτρα για το πιο σκληρό καρύδι της Γης. Γιατί απλά-απλά το μικρό και σχεδόν γλυκό πλασματάκι αντέχει κυριολεκτικά τα πάντα: εξαιρετικό κρύο, απίστευτη ζέστη, τρομερές πιέσεις και τρελές ποσότητες ραδιενέργειας! Ό,τι κι αν του κάνεις, είτε το βράσεις, είτε το καταψύξεις, είτε το στείλεις στο Διάστημα(!), τα 200 χρόνια που είναι να ζήσει θα τα ζήσει. Τα βραδύπορα, που πλέον αποκαλούνται «αρκούδες του νερού», ζουν ευτυχισμένα σε κάθε εξωτερική συνθήκη, γι’ αυτό και έχουν αποικίσει τον πλανήτη μας από άκρη σε άκρη, με τα 900 είδη τους να ζουν από τα κορφοβούνια των Ιμαλαΐων μέχρι και τα βάθη των θαλασσών. Μικροσκοπικά σε διαστάσεις, με μέσο μήκος το 1 χιλιοστό, τα βραδύπορα αντέχουν θερμοκρασίες τόσο χαμηλές όσο και -236 βαθμούς Κελσίου, τόσο υψηλές όσο και 180 βαθμούς Κελσίου, την ίδια στιγμή που επιβιώνουν σε πίεση 6.000 ατμοσφαιρών (πολύ παραπάνω και από την άβυσσο ακόμα) αλλά και σε ραδιενέργεια της τάξης των 570.000 ραντ! Επιπλέον, μπορούν να περάσουν μια ολόκληρη δεκαετία από τα 200 χρόνια της ζωής τους χωρίς νερό, ενώ οι επιστήμονες υποθέτουν βάσιμα ότι μπορούν να ζήσουν και στο Διάστημα χωρίς κανένα πρόβλημα, καθώς έχουν επιβιώσει σε συνθήκες κενού. Αν λοιπόν γίνει το πολυθρύλητο πυρηνικό ολοκαύτωμα, οι αρκούδες του νερού θα είναι το είδος που θα ζήσει για να δει την επόμενη μέρα…
Πηγή: Newsbeast.gr

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Δεν είναι λίγες οι φορές που κάτι περίεργο συμβαίνει και κανείς, ακόμα και η επιστήμη δεν μπορεί να το εξηγήσει...
Αναξήγητα φαινόμενα που έχουν σχέση με τον άνθρωπο είναι αδύνατον να εξηγηθούν. Παρακάτω θα σας αναλύσουμε 5 αναξήγητα φαινόμενα που ακόμα και σήμερα ταλαιπωρούν την επιστήμη.

1. Διαίσθηση
Όλοι μας έχουμε νιώσει κάποια στιγμή αυτό που λέμε διαίσθηση. Πολλοί παρομοιάζουν την διαίσθηση με το ένστικτο, μόνο που το ένστικτο μας πολλές φορές μπορεί να είναι λανθασμένο, σε αντίθεση με την διαίσθηση που τις περισσότερες φορές βγαίνει σωστή. Οι ψυχολόγοι αναφέρουν πως ο άνθρωπος λαμβάνει υποσυνείδητα πληροφορίες από τον κόσμο γύρω του, με αποτέλεσμα να διαισθάνεται ή να γνωρίζει πληροφορίες, χωρίς ακριβώς να γνωρίζει πως ή γιατί τις ξέρει. Τα φαινόμενα διαίσθησης είναι εξαιρετικά δύσκολα να τα αποδείξεις ή να τα μελετήσεις και έτσι η ψυχολογία δεν μπορεί να λύσει όλες μας τις απορίες.

2. Μυστηριώσεις εξαφανίσεις
Δυστυχώς όσο περνάει ο καιρός οι μυστηριώδεις εξαφανίσεις όλο και αυξάνονται. Κάποιοι πιθανό να το σκάνε, άλλοι να παθαίνουν κάποιο ατύχημα, άλλοι πέφτουν θύματα απαγωγής. Υπάρχουν κα κάποιες άλλες περιπτώσεις που οι εξαφανίσεις είναι πραγματικά μυστηριώδεις. Από το πλήρωμα του πλοίου Marie Celeste μέχρι τον Jimmy Hoffa, την Amelia Earhart και τη Natalee Holloway, κάποιοι άνθρωποι φαίνεται να εξαφανίστηκαν από προσώπου Γης, χωρίς να αφήσουν κανένα απολύτως ίχνος πίσω τους. Ποτέ δεν υπάρχουν στοιχεία για να βοηθήσουν στον εντοπισμό τους, απλά εξαφανίζονται...

3.Deja vu
Στα ελληνικά το deja vu σημαίνει "έχω ήδη δει". Περιγράφει ένα μυστηριώδες συναίσθημα που νιώθουμε όταν νομίζουμε πως έχουμε ήδη ξαναζήσει κάποια συγκεκριμένα γεγονότα στο παρελθόν. Κάποιοι αποδίδουν το deja vu σε υπερφυσικές εμπειρίες ή αυθόρμητες φευγαλέες ματιές σε προηγούμενες ζωές. Όπως και με την διάισθηση, η έρευνα της ψυχολογίας μπορεί να προσφέρει περισσότερο φυσιοκρατικές εξηγήσεις, αλλά ουσιαστικά η αιτία και η φύση του φαινομένου παραμένουν ένα μυστήριο.

4. Σύνδεση σώματος-νου
Η Ιατρική επιστήμη μόλις έχει αρχίσει να κατανοεί τους τρόπους με τους οποίους ο νους επηρεάζει το σώμα. Υπάρχει ένα φαινόμενο, το οποίο ονομάζεται placebo και δείχνει πως οι άνθρωποι μπορούν κάποια στιγμή να προκαλέσουν ανακούφιση σε ορισμένα ιατρικά συμπτώματα ή στον πόνο, απλά και μόνο πιστεύοντας πως η θεραπεία που θα τους δώσει ο γιατρός τους θα είναι αποτελεσματική. Με άλλα λόγια το σώμα έχει την ικανότητα να θεραπευτεί από μόνο του. Αυτό είναι τρομερά εντυπωσιακό, αλλά δεν έχει εξηγηθεί από την επιστήμη πως ακριβώς συμβαίνει.

5. Φαντάσματα
Η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει εξηγήσεις για το τι ακριβώς είναι τα φαντάσματα και πως υπάρχουν. Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν πως είναι κάποιο πνεύμα ενός νεκρού συγγενικού προσώπου. Αλλά παρόλα αυτά τα στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη των φαντασμάτων παραμένουν απροσδιόριστα. Υπάρχουν μαρτυρίες για θεάσεις, φωτογραφίες ακόμα και συνομιλίες με φαντάσματα. Ελπίζουμε να καταφέρουν οι ερευνητές να προσδιορίσουν τι ακριβώς είναι τα φαντάσματα.
ΠΗΓΗ

Όσα ξέχασαν να μας πουν…

Ξέχασαν να μας πουν:
-πως ένα κι ένα δεν κάνει πάντα δύο, κάνει και τρία ή και τίποτα. Πως δεν ανταμείβονται όλοι οι κόποι. Η ζωή δεν είναι πράξη ιδανική, μήτε εξίσωση ρομαντική και η Θεία Δίκη δε διαφέρει και πολύ από τη θεία Βίκη!
-πως τα παιδιά δεν αναθρέφονται μονάχα με γάλα. Θέλουν άλλα πράγματα πιο με…γάλα! Αγάπη και φροντίδα σου ταιριάζει αν θες να λέγεσαι μάνα, κότσια και τσαγανό αν θες να λέγεσαι πατέρας.
-πως οι σχέσεις δεν χτίζονται με τούβλα. Θέλουν θεμέλια πιο γερά, συναισθήματα πιο αγνά. Τα «συγνώμη» δεν είναι συγχωροχάρτια, βάστα την αξιοπρέπειά σου σφιχτά, κι όλα τ’ άλλα πέταξέ τα.
-πως όμορφος δεν είσαι εσύ με τα γαλανά μάτια, μα εσύ με τη γαλανή καρδιά, εκείνη που κοιτά τον ουρανό και τα χρώματά του αφομοιώνει στο λεπτό. Κι ας έχεις μάτια καστανά, σου πάνε καλύτερα!
sarolta_ban_3
Ξέχασαν να μας πουν:
-πως μόρφωση δεν είναι ένα σακί με γράμματα αράδα. Θέλει κόπο να τα βάλεις στη σειρά, να σχηματίσεις την ομορφότερη λέξη. Όταν κακόβουλοι δαίμονες κατακλύζουν το νου, λίγα γράμματα, να ξέρεις, χωρίζουν τη συμπόνια απ’ την απονιά και η ελπίδα με την απελπισία δεν έχουν απόσταση μεγάλη.
-πως ο συν-άνθρωπος είναι κι αυτός άνθρωπος (ναι, ναι!) και πως για να το συνειδητοποιήσεις οφείλεις πρώτα εσύ να μάθεις να φέρεσαι σαν τέτοιος(άνθρωπος). Μη τους φορτώνεις με ανήθικους χαρακτηρισμούς και λόγια περιπαικτικά, ξέρεις μήπως κι εσύ ποιο Γολγοθά ανεβαίνει ο καθείς;
-πως τούτη η γη για όλους πλάστηκε κι έχουμε την ηθική υποχρέωση να την προστατέψουμε. Πως στον αέναο αγώνα να αφήσουμε έναν κόσμο όμορφο για τα παιδιά μας, ξεχάσαμε να αφήσουμε παιδιά όμορφα γι’ αυτόν τον κόσμο!
-τα σχολειά μας να φυλάξουμε, είναι ό, τι απέμεινε από γνώση. Δε βαστούν όλοι οι δάσκαλοι αρετές, κανείς δεν αντιλέγει. Μα είναι κι εκείνοι οι Άνθρωποι που κάθε μέρα επιστρέφουν σπίτια τους με μια πνοή λιγότερη, γιατί είναι η αναπνοή που χάρισαν στα παιδιά τους. Στα παιδιά ΣΑΣ.
Ξέχασαν τελικά να μας πουν πως η ζωή είναι άδικη και πως όσο πιο γρήγορα το αποδεχτούμε, τόσο καλύτερα θα ζήσουμε. Πως η ζωή είναι γένους θηλυκού- και ΝΑ η δικαίωση της γιαγιάς μου: ό, τι από –η αρχίζει, να το φοβάσαι. Άτιμο είναι!
~Μπουμπάρη Μαριλένα
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Αλλάζει ο άνθρωπος;

Όποιος μπει να απαντήσει στο ερώτημα αν αλλάζει ο άνθρωπος, είναι σίγουρο ότι θα μπει σε μία μεγάλη παγίδα. Σε διαχρονικά ερωτήματα, που αφορούν την ανθρώπινη ύπαρξη, το μόνο βέβαιο είναι ότι θα υπάρξει ένα εύρος από διαφορετικές απαντήσεις, βασισμένες σε διαφορετικούς παράγοντες: απόψεις, υποκειμενική οπτική, συναισθήματα, προτάσεις, σκέψεις, ενδοιασμοί, δυσκολίες, φοβίες, εμπόδια, δυνατότητες, επιλογές, ελευθερία, δυναμική, απόφαση, θέληση...
Ας δούμε κάποια γεγονότα. Το μόνο σίγουρο και οικουμενικά εμφανές είναι ότι αλλάζουμε σωματικά. Γεννιόμαστε μωρά, περνάμε στην παιδική ηλικία, την εφηβική, ενηλικιωνόμαστε,
γερνάμε, πεθαίνουμε. Το σώμα μας αλλάζει μέρα με τη μέρα, λεπτό με το λεπτό, το αντιλαμβανόμαστε αργά, αλλά οι αλλαγές μέσα μας γίνονται γρήγορα.
Παράλληλα με αυτή τη σωματική αλλαγή, εκτυλίσσεται και η πνευματική αλλαγή. Μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε, εκπαιδευόμαστε, μαθαίνουμε πληροφορίες για τον κόσμο, τον πολιτισμό, την κοινωνία, την υγεία και όποιον τομέα μας ενδιαφέρει. Σώμα και πνεύμα συμμαχούν για την ψυχική μας διαδρομή και την σφυρηλάτηση της προσωπικότητάς μας. Ωριμάζουμε, αποφασίζουμε, αισθανόμαστε, σχετιζόμαστε, εργαζόμαστε, αντλούμε και δίνουμε ικανοποίηση, αφομοιώνουμε, διαφοροποιούμαστε... Ό,τι και να κάνουμε, κάτι αλλάζουμε σταδιακά στη ζωή μας. Και το κάνουμε εμείς οι ίδιοι.
Μέχρι το τέλος της ζωής μας, αλλάζουμε. Δεν είμαστε ποτέ οι ίδιοι. Γιατί άραγε τότε ορισμένοι επιμένουν ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει; Αυτό το ερώτημα, είναι πολύ καλό να το απαντήσουν οι ίδιοι που το υποστηρίζουν.
change_by_ajgiel
Σε ένα πιο γενικό πλαίσιο υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να πιστεύει κάποιος ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει. Ενδεχομένως να μην το πιστεύει και να έχει ιδεολογικοποιήσει αυτή την πίστη του, που τον εξυπηρετεί στην αυτοματοποιημένη πορεία του. Ή φοβάται πολύ να ανοίξει το σεντούκι της ψυχής του και να ανασύρει από μέσα - φυσώντας τη σκόνη από πάνω τους - συναισθήματα, εικόνες και γεγονότα του παρελθόντος. Ή εξυπηρετείται από την τωρινή κατάσταση που ζει, όσο δύσκολη και να είναι, βάζοντας το μοιραίο μπροστά του, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του, ότι κάποιος άλλος έχει αποφασίσει για τον ίδιο. Ή δεν βρίσκει ο ίδιος τη δύναμη να προχωρήσει σε αλλαγές της ζωής του, φτιάχνοντας τρομακτικά και αρνητικά σενάρια για το μέλλον, κάτι που το κάνει υποσυνείδητα αλλά ουσιαστικά επιβεβαιώνει την εξαγωγή του συμπεράσματος που θέλει.
 Όλοι οι παραπάνω πιθανοί λόγοι, είναι κατανοητοί και πραγματικά εκτιμώ τον άνθρωπο που τα πιστεύει. Δεν μπορώ να μπω και να τον κατηγορήσω, ούτε να τον ενοχοποιήσω για τίποτα. Θα ήμουν πολύ άδικος αν το έκανα. Σέβομαι τον άνθρωπο που δεν θέλει να αλλάξει για τους δικούς τους λόγους. Κάθε άνθρωπος, έχει τη δική του αφετηρία, τα δικά του βιώματα και έχει μάθει να πορεύεται με αυτά. Είναι η ασφάλειά του και ο τρόπος αντίληψης και συναίσθησης του περιβάλλοντός του. Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν την αλλαγή σαν δύσκολη πορεία, σαν βάρος, σαν πίεση να κάνουν κάτι που δεν θέλουν. Ποιος μπορεί να τους αναγκάσει να κάνουν κάτι που δεν θέλουν...;
Στην προσωπική μας ζωή, δεν μπορεί να παρέμβει κανείς, μόνο αν του το επιτρέψουμε. Η αλλαγή είναι μία ανακάλυψη προσωπική, μία βουτιά στον εσωτερικό μας βυθό, ένα  φώς που ρίχνουμε στην άβυσσο της ψυχής μας. Όσο πιο βαθιά βουτήξουμε, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην ανακάλυψη του προσωπικού μας θησαυρού. Σε ένα θησαυρό από κρυμμένες δυνάμεις, επιλογές ζωής και ελευθερία. Και εκεί στο μεγάλο βάθος, όποιος βουτήξει, χρειάζεται να πάρει μεγάλη ανάσα... ή να έχει μπουκάλες οξυγόνου που θα τον βοηθήσουν να παραμείνει και να αναζητήσει το θησαυρό του.
change-your-mind
Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα τον ανακαλύψει εύκολα. Όπως τα ναυάγια, που έχουν μείνει πολλά χρόνια στο βυθό και έχουν αναπτύξει στο εξωτερικό τους μέρος όστρακα, πλαγκτόν και κάθε είδους θαλάσσιο οργανισμό για προστασία, έτσι συμβαίνει και στη ψυχή του όταν προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα εμπόδια πιστεύει ότι τα έχει βάλει ο ίδιος και δεν μπορεί να τα αλλάξει γιατί είναι κομμάτια του εαυτού του. Δεν είναι όμως έτσι, τα εμπόδια αυτά, τα έχουν βάλει άλλοι και τον έχουν κάνει να πιστέψει ότι είναι δικά του. Η διαπίστωση ότι μπορεί να τα αφαιρέσει από την επιφάνεια του ναυαγίου, τον φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο θησαυρό του.
Αυτό είναι το κρίσιμο στάδιο, η προσωπική αλήθεια αποκαλύπτεται μπροστά του και καλείται να τη διαχειριστεί. Ορισμένοι άνθρωποι τρομάζουν από αυτό που θα ανακαλύψουν, δεν μπορούν να το αντέξουν γιατί είναι δύσκολο, δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να δουν πώς θα το αξιοποιήσουν για καλό. Αναδύονται ξανά γρήγορα στην επιφάνεια και δεν ξαναβουτάνε καθόλου... Υπάρχουν και άλλοι όμως που μέσα σε αυτό το μαύρο βυθό της αβύσσου, διακρίνουν ηλιαχτίδες φωτός που έρχονται να τους οδηγήσουν και να τους φωτίσουν τα σκοτεινά μονοπάτια. Αυτές οι ηλιαχτίδες είναι η δέσμευση, η απόφαση, η υπόσχεση και η αφοσίωση που δείχνουν στον εαυτό τους, να συνεχίσουν αυτό το ταξίδι για να οδηγηθούν στο θησαυρό τους. Οι δυσκολίες και οι πίκρες δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν. Τι μένει μετά από αυτό: Η προσωπική υπόσχεση ότι θα επενδύσουν στην εμπιστοσύνη τους.
 _________________
   του Χαράλαμπου Πίσχου - Ψυχολόγος, Υπαρξιακός Συστημικός Ψυχοθεραπευτής
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

20 εκπληκτικά φυσικά τοπία

Μπορεί η Ελλάδα να είναι μια χώρα εξαιρετικά πλούσια σε φυσικά αξιοθέατα, ωστόσο υπάρχουν αμέτρητοι μαγευτικοί προορισμοί εκεί έξω. Απολαύστε μια συλλογή από 20 εκπληκτικά φυσικά τοπία σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, όπου μια επίσκεψη αποτελεί εμπειρία ζωής.

Zion Canyon, Γιούτα, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (1)
Drake Passage, Χερσόνησος Palmer, Ανταρκτική
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (2)
Σπήλαιο πάγου στην Vatnajokull, Νοτιοανατολική Ισλανδία
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (3)
Δέντρα Camel Thorn, Ναμίμπια
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (4)
Hang Son Doong, Βιετνάμ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (5)
Μεγάλη πρισματική πηγή, Εθνικό πάρκο Yellowstone, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (6)
Τούνελ του Φωτός, Αριζόνα, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (7)
Bora Bora
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (8)
Όρος Roraima, Βενεζουέλα
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (9)
Τοσκάνη, Ιταλία
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (10)
Τροπικό δάσος Hoh, Ολυμπιακό Εθνικό πάρκο της Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (11)
Waimea Canyon, Χαβάη
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (13)
Σπηλιά με πυγολαμπίδες στο Waitamo, Νέα Ζηλανδία
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (14)
Δέντρα Baobab, Μαδαγασκάρη
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (15)
Lions rock, Σρι Λάνκα
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (16)
Δέντρα Dragon Blood Tree, Σοκότρα, Υεμένη
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (17)
Καταρράκτες Kaieteur, Γουινέα
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (18)
Grand Canyon, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (19)
The Wave, Αριζόνα, ΗΠΑ
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (20)
Νησί Lady Musgrave, Μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος, Αυστραλία
Εκπληκτικά φυσικά τοπία που αξίζει να δει κάποιος στη ζωή του (12)

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Αν πιστεύεις ένα ψεύτη τότε γίνεσαι και εσύ ένας ψεύτης!!!

Και αν όλοι οι άλλοι πιστεύουν στο ψέμα που το σύστημα ισχυρίζεται και αν όλα τα αρχεία παρουσιάζουν το ίδιο παραμύθι τότε το ψέμα περνά μέσα στην ιστορία

και γίνεται αλήθεια ! Αυτός που ελέγχει το παρελθόν και συνεχίζει το ψέμα του συστήματος ελέγχει εξίσου και το μέλλον...αυτός που ελέγχει το παρών ελέγχει και το παρελθόν!
Ξέρεις φίλε μου δεν αλλάζει κάτι όσο και αν χώνεις το κεφάλι στην άμμο !! Όσο και αν θες

να βγάλεις από μέσα σου αυτό τον φόβο και την ντροπή δεν θα το καταφέρεις με το να συνεχίζεις να κάνεις η ότι δεν πιστεύεις η ότι δεν βλέπεις!!
Ο πόνος και η προδοσία είναι εδώ , τα δύσκολα σε αυτό το έργο ήρθαν , το καμπανάκι χτύπησε και έχει ξεκινήσει και ο δικός σου Γολγοθάς!!
Ξέρεις φίλε δεν θα περάσει σύντομα είμαστε μόνο στην αρχή! Το τέλος αυτού του θρίλερ είναι σίγουρο ότι θα μας βρει όλους μαζί και μάλιστα ενωμένους ! Όσοι από εμάς συνεχίσουμε να είμαστε μέσα στην ψευδαίσθηση αυτής της συχνότητας που μαζί συμφωνήσαμε να ονομάζουμε ζωή θα έχουμε βγει ποιο δυνατοί και ποιο σοφοί στο τέλος!! Από όλο αυτό φίλε θα δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες ,καλύτερα αισθήματα ,δυνατότεροι και πιο αληθινοί άνθρωποι. Από αυτό το μικρο κομμάτι της αιώνιας ιστορίας το Έθνος μας στο τέλος θα δείξει ότι δεν είναι τυχαία ένα έθνος που άντεξε σε τόσα πολλά και πάντα βγήκε νικητής !! 
Άλλα φίλε μου όσο επιμένεις στον στρουθοκαμηλισμό σου επιμηκύνεις και εσύ το μαρτύριο όλων μας!! Αν συνεχίζεις να πιστεύεις σε ψέματα σε κάνουν και εσένα ένα ψεύτη και μάλιστα τον χειρότερο γιατί αναγκάζεσαι να λες ψέματα στο ποιο κοντινό σου είδωλο...τον εαυτό σου!
Όσο ποιο γρήγορα πιεις το πικρό ποτήρι τόσο πιο γρήγορα  θα ξεκινήσεις την περίοδο κάθαρσης σου ! Και εσύ και εγώ μαζί! Για αυτό φίλε σε παρακαλώ βγάλε το κεφάλι απο την άμμο ...Τώρα!!! ΔΕιξε επιτελούς την φτιαξιά σου... παρ το σαν άνθρωπος !! Αποδέξου ότι ποτέ δεν ήσουν τίποτα παραπάνω από σκλάβος!! 


STRANGER




Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.

Φαινόμενο Φάτα Μοργκάνα

Ο μύθος λέει ότι η Φάτα Μοργκάνα ήταν η ετεροθαλής αδελφή του βασιλιά Αρθούρου. Κατοικούσε σε κρυστάλλινα παλάτια στον βυθό της θάλασσας και ήταν ειδήμων στη δημιουργία οπτικών ψευδαισθήσεων. Με τις μαγικές της δυνάμεις μπορούσε να εμφανίζει ψεύτικες εικόνες κάστρων που αιωρούνταν επάνω από τις ακτές παρασύροντας τους ναυτικούς σε ναυάγια. Προφανώς γι΄ αυτόν τον λόγο τα πιο περίεργα φαινόμενα αντικατοπτρισμού – που συμβαίνουν και σήμερα – φέρουν το όνομά της.

Αντικείμενα που πετούν
Το καλοκαίρι, όταν ο αέρας που φυσά στην επιφάνεια της θάλασσας τύχει να είναι πολύ πιο κρύος από τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, ίσως δεις κάτι πολύ παράξενο. Μπορεί ξαφνικά να παρατηρήσεις μικρά σκάφη ή μεγάλα πλοία, ψηλά τείχη, μεγαλοπρεπή μέγαρα, οροσειρές, παράξενες πόλεις και τοπία να ίπτανται επάνω από τον ορίζοντα, εκεί όπου η θάλασσα συναντά τον ουρανό. Το φαινόμενο αυτό είναι ένα παράξενο παιχνίδισμα της ατμόσφαιρας και πιστεύεται ότι προκαλείται από τη διάθλαση των ακτίνων του φωτός.

Χάρη σε αυτό αντικείμενα, τα οποία στην πραγματικότητα βρίσκονται έως και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, εμφανίζονται παραμορφωμένα (υπερυψωμένα, μεγεθυμένα ή ανεστραμμένα) επάνω από τον ορίζοντα. Η εικόνα τους μεταβάλλεται κάθε λεπτό και τελικά εξαφανίζονται απρόσμενα, όπως παρουσιάστηκαν. Πρόκειται για την οφθαλμαπάτη που ονομάζεται Φάτα Μοργκάνα, γιατί μιμείται τα κόλπα της ξακουστής μάγισσας. Θα μπορούσε ακόμα να εκληφθεί και ως προμήνυμα καταστροφής, αφού συνήθως συμβαίνει πριν από μια θαλασσινή καταιγίδα.

Φάτα Μοργκάνα στην Ελλάδα
Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο κοντά στη Λάρυμνα. Όμως πολλοί κατατάσσουν στην ίδια κατηγορία και τους γνωστούς Δροσουλίτες, τις σκιές πολεμιστών που παρελαύνουν κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου σαν φαντάσματα στο Φραγκοκάστελο της Κρήτης (ανατολικά της Χώρας των Σφακίων), όταν δε φυσάει βοριάς. Βέβαια κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν πρόκειται για φαντάσματα αλλά για τα είδωλα στρατιωτών που κάνουν ασκήσεις σε κάποια βορειοαφρικανική χώρα και αντικατοπτρίζονται στην περιοχή λόγω του φαινομένου Φάτα Μοργκάνα (!).

Στην Ιταλία
Η πιο κλασική τοποθεσία εμφάνισης του φαινομένου είναι οι ακτές του Ρήγιου της Καλαβρίας στη νότια Ιταλία (στα στενά της Μεσσήνης). Κοιτάζοντας απέναντι στις ακτές της σικελικής Μεσσήνης μια ημέρα που ο καιρός είναι κατάλληλος κάποιοι τυχεροί γίνονται μάρτυρες ενός εντυπωσιακού αντικατοπτρισμού Φάτα Μοργκάνα που περιλαμβάνει βουνά και κρυστάλλινα παλάτια με άλση και κιονοστοιχίες. Καθώς φυσάει ο άνεμος, οι εικόνες ταλαντεύονται μαγικά ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό. Σχετικές αναφορές υπάρχουν από τον ιστορικό του 6ου μ.Χ. αιώνα Διόδωρο τον Σικελιώτη. Σύμφωνα με τους θρύλους, η Φάτα Μοργκάνα είχε το πιο όμορφο και το πιο αρχαίο από όλα τα παλάτια της στο θαλάσσιο στενό ανάμεσα στην Ιταλία και τη Σικελία. Από αυτό το παλάτι λέγεται ότι προέρχονταν όλες οι νεράιδες και οι μάγοι της Μεσογείου.

Αλάσκα, Βόρειος και Νότιος Πόλος, Φινλανδία και Σαχάρα
Μια σπάνια οπτική ψευδαίσθηση λέγεται επίσης ότι παρουσιάζεται εκεί όπου υπάρχουν μεγάλες μάζες πάγου ή στις ερήμους: Στην Αλάσκα, τη Φινλανδία, τον Βόρειο Πόλο και την Ανταρκτική, καθώς και στις ερήμους της Σαχάρας και της Αριζόνα, όπου εμφανίζονται μυστηριώδεις άγνωστες πόλεις και βουνά. Το αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας χρηματοδότησε το 1913 μια εξερευνητική αποστολή στον Βόρειο Πόλο για την αναζήτηση μιας άγνωστης ηπείρου με χιονισμένες βουνοκορφές και κοιλάδες που πιστευόταν ότι απείχε περίπου 120 μίλια από το βορειότερο άκρο της Βόρειας Αμερικής (Crocker Land).

Ήδη νωρίτερα δύο εξερευνητές του Βόρειου Πόλου ισχυρίζονταν ότι την είχαν δει: Ο Σκοτσέζος διοικητής του Βασιλικού Ναυτικού Sir John Ross το 1818 και ο Άγγλος ναύαρχος Robert Peary το 1906. Οι νέοι ερευνητές αντίκρισαν την ίδια παράξενη Γη – θρύλο των Εσκιμώων, αλλά καθώς η εικόνα της εξαφανίστηκε με την κίνηση του ήλιου, πίστεψαν τελικά ότι επρόκειτο για οφθαλμαπάτη.

Ιπτάμενος Ολλανδός, το πλοίο – φάντασμα
Ο θρύλος του πλοίου Flying Dutchman (Ιπτάμενος Ολλανδός) θέλει το καταραμένο αυτό σκάφος να στοιχειώνει τις θάλασσες μέχρι το τέλος του κόσμου (από το 1729 που εξαφανίστηκε πλέοντας κοντά στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας). Πολλοί ναυτικοί ισχυρίζονται ότι το έχουν δει στα ταξίδια τους να πλέει με ανοικτά πανιά, αιωρούμενο αρκετά μέτρα επάνω από το νερό. Η ναυτική δεισιδαιμονία πάντως το θεωρεί κακό οιωνό. Ωστόσο οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το πλοίο – φάντασμα είναι ο αντικατοπτρισμός πραγματικών πλοίων, δηλαδή περιπτώσεις Φάτα Μοργκάνα.

Φάτα Μοργκάνα προκάλεσε την τραγωδία του Τιτανικού;
Τον περασμένο Απρίλιο κυκλοφόρησε η υπόθεση ότι ο Τιτανικός οδηγήθηκε στο τραγικό ναυάγιο εξαιτίας μιας οφθαλμαπάτης. Η οπτική ψευδαίσθηση έμοιαζε με ένα τείχος νερού, το οποίο έκρυβε το παγόβουνο που καραδοκούσε στη ρότα του πλοίου δημιουργώντας έναν ψεύτικο ορίζοντα επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όταν η οφθαλμαπάτη τύπου Φάτα Μοργκάνα διαλύθηκε, ήταν πλέον πολύ αργά. Σύμφωνα με τον Άγγλο ιστορικό και συγγραφέα Tim Martin που διατύπωσε αυτή τη θεωρία, οι αποδείξεις βασίζονται σε μετεωρολογικά αρχεία της εποχής και στοιχεία από αυτόπτες μάρτυρες.

Πόλη- φάντασμα εμφανίστηκε στην Κίνα
Ίσως κανένα περιστατικό Φάτα Μοργκάνα δεν μπορεί να συγκριθεί με την εμφάνιση μιας ολόκληρης πόλης με ουρανοξύστες, βουνά και δέντρα στον ορίζοντα της κινεζικής πόλης Huangshan της ανατολικής Κίνας, επάνω από τον ποταμό Xin’an. Το μοναδικό αυτό γεγονός συνέβη στις 16 Ιουνίου 2011 και ο γιγαντιαίος, αληθοφανής αντικατοπτρισμός άφησε άφωνους τους κατοίκους της πόλης. Γεγονός είναι πως είχαν προηγηθεί έντονες βροχοπτώσεις κατά μήκος του ποταμού, ενώ επίσης επικρατούσε έντονη υγρασία.

Κατά το σούρουπο έντονη ομίχλη κάλυψε τον ουρανό επάνω από το ποτάμι και τα ψηλά κτίρια της πόλης – φάντασμα εμφανίστηκαν από το πουθενά οδηγώντας τους κατοίκους στην υπόθεση ότι το μυστηριώδες «όραμα» που αντίκρισαν ήταν μια πύλη σε έναν άγνωστο πολιτισμό. Οι επιστήμονες απέδωσαν το εντυπωσιακότατο συμβάν σε οφθαλμαπάτη, η οποία προκαλείται όταν η υγρασία του αέρα είναι θερμότερη από αυτή της επιφάνειας του νερού, δηλαδή – για άλλη μια φορά – σε Φάτα Μοργκάνα. Ναι, αλλά ποια πόλη αντικατοπτριζόταν; Άγνωστο…



ΠΗΓΗ

1816: Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι που έφερε πείνα στον πλανήτη

Ήταν το 1816 όταν ένα σπάνιο φαινόμενο συνέβη και επηρέασε το κλίμα, το περιβάλλον και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο. Αιτία αυτού του φαινομένου υπήρξε η έκρηξη ενός ηφαιστείου στο όρος Tambora της Ινδονησίας, στο νησί Σουμπάβα (5-15 Απριλίου του 1815).



Επρόκειτο για τη μεγαλύτερη έκρηξη σε παγκόσμιο επίπεδο (δείκτης ηφαιστειακής εκρηκτικότητας 7) μετά από αυτήν της Χατέπε, 1630 χρόνια πριν. Τεράστια ποσά ηφαιστειακής σκόνης εκτινάχθηκαν στην ανώτερη ατμόσφαιρα.

Η έκρηξη εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της μέσης του ελάχιστου του Dalton (μια περίοδος με ασυνήθιστα χαμηλή ηλιακή δραστηριότητα). Από το 1812 έως το 1814 είχαν σημειωθεί ήδη άλλες τέσσερις ισχυρές εκρήξεις (κλίμακας 4). Μεγάλα σύννεφα ατμοσφαιρικής σκόνης είχαν δημιουργηθεί ήδη, και η θερμοκρασία είχε πέσει αισθητά, αφού όλο και πιο δύσκολα οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν την ατμόσφαιρα.

Έτσι, αρχικά επισπεύτηκε η έλευση του χειμώνα και στη συνέχεια η [ad#ad-1]θερμοκρασία σημείωσε κατακόρυφη πτώση, με αποτέλεσμα να έχουμε την εμφάνιση του ψυχρότερου έτους του 19ου αιώνα, και ενός από τα πιο κρύα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η έκρηξη ήταν τέσσερις φορές πιο ισχυρή από εκείνη του Κρακατόα και 52.000 φορές ισχυρότερη από την ατομική βόμβα της Χιροσίμα!

Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1816, μια επίμονη «ξηρά ομίχλη» έκανε την εμφάνιση της στις βορειοανατολικές Η.Π.Α. Το φως του ήλιου κοκκίνισε και οι ηλιακές κηλίδες ήταν ορατές στο γυμνό μάτι. Η ομίχλη δεν διασκορπίστηκε ούτε με τον αέρα και τις βροχές. Οι επιστήμονες έκαναν λόγο για στρατοσφαιρικό πέπλο αερολύματος θειικού άλατος. Σκόνη, θειάφι και σύννεφα στάχτης εισχώρησαν στην ατμόσφαιρα «τρελαίνοντας» τον καιρό και διαταράσσοντας τις κλιματικές ισορροπίες για τρία συνεχόμενα έτη.

Σε Αμερική και Καναδά σημειώθηκε παγετός τον Μάιο και χιονοπτώσεις τον Ιούνιο. Έτσι, προκλήθηκαν υποσιτισμός, λιμός, επιδημίες και αύξησε της θνησιμότητας. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο πάγωσαν λίμνες και ποτάμια σε πολλές περιοχές. Οι ελάχιστες σοδειές που σώθηκαν πωλούνταν πλέον πολύ πιο ακριβά. Η καταστροφή των χωραφιών στη Νέα Αγγλία συνετέλεσε στην πρώτη μαζική μετανάστευση των αγροτών. Η γεωργία στην Αμερική θα άλλαζε μια για πάντα. Οι τιμές των σιταριών, του κρέατος, των λαχανικών, του βουτύρου, του γάλακτος και του αλευριού πολλαπλασιάστηκαν.

Η Ευρώπη αντιμετώπισε συνολικά περισσότερα προβλήματα από τις Η.Π.Α. Οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις ήταν συχνότατες και εντονότατες. Το πολικό ψύχος δεν επέτρεπε καμία καλλιέργεια, κάτι που οδήγησε σε εξεγέρσεις για τα τρόφιμα. Μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετώπισαν η Γαλλία και η Ελβετία. Στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία οι αποθήκες σιτηρών λεηλατήθηκαν. Η ξηρασία και η πείνα στην Ελβετία ανάγκασαν την κυβέρνηση να κηρύξει εθνικό συναγερμό.

Στη Βρετανία και ειδικά στην Ουαλία και την Ιρλανδία, πολλοί εγκατέλειπαν τον τόπο τους και ως πρόσφυγες ικέτευαν για ένα κομμάτι ψωμί. Η κρίση ήταν μεγάλη και στη Γερμανία, όπου οι τιμές εκτινάχθηκαν στα ύψη. Ταραχές, εμπρησμοί και λεηλασίες ήταν το σκηνικό σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Επρόκειτο για τη χειρότερη περίοδο πείνας του 19ου αιώνα.

Ο παγετός του Αυγούστου του 1816 προκάλεσε ανώμαλες βροχοπτώσεις και πλημμύρες των σημαντικότερων ποταμών της Ευρώπης. Στην Ιρλανδία η επιδημία τύφου από το 1816 έως το 1819 στοίχισε τη ζωή σε 100.000 άτομα. Πάνω από 200.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την επιδημία σε όλο την Ευρώπη. Η ηφαιστειακή τέφρα έφερε καφέ χιόνι στην Ουγγαρία και κόκκινο χιόνι στην Ιταλία!

Στην Άπω Ανατολή οι καταστροφές των καλλιεργειών και οι μαζικοί θάνατοι ζώων, είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 92.000 ανθρώπων, κυρίως από την πείνα. Αυτό οφειλόταν στο δριμύ ψύχος και τις καταστροφικές πλημμύρες. Θερινές χιονοπτώσεις είχαμε και στην Κίνα, με την επαρχία Γιουνάν να πλήττεται περισσότερο. Χιονοπτώσεις αναφέρθηκαν και στην Ταϊβάν με το τροπικό κλίμα.

Στην Ινδία, οι μουσώνες δεν έκαναν την εμφάνιση τους. Αυτό δημιούργησε μια μαζική επιδημία χολέρας, με τους κατοίκους να πίνουν βρόμικο νερό και να τρώνε ό,τι έβρισκαν στα έλη. Η επιδημία έφτασε από τον ποταμό Γάγκη στη Βεγγάλη μέχρι τη Μόσχα.

Τον χειμώνα του 1817 η θερμοκρασία έφτασε τους -32 °C στη Νέα Υόρκη. Στην ανατολική Ελβετία τα δροσερά καλοκαίρια του 1816 και του 1817 δημιούργησαν τεράστιο φράγμα πάγου που κατέρρευσε με καταστροφικές συνέπειες τον Ιούνιο του 1818.

Η παγκόσμια απήχηση του φαινομένου αυτού έδωσε το έναυσμα σε καλλιτέχνες, συγγραφείς και επιστήμονες να ασχοληθούν περαιτέρω και να δημιουργήσουν. Έτσι, ο χημικός Ζουστ φον Λιέμπιγκ, μελέτησε τη θρέψη των φυτών και εισήγαγε τα ανόργανα λιπάσματα. Η συγγραφέας Μαίρη Σέλεϊ έγραψε το μυθιστόρημα «Φραγκεστάιν», ο Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι το «Βαμπίρ» και ο Λόρδος Βύρωνας εμπνεύστηκε το ποίημα «Darkness».

Εκείνη την περίοδο είχαμε εντυπωσιακά και ασυνήθιστα ηλιοβασιλέματα λόγω της τέφρας, κάτι που αποτυπώθηκε και στα έργα ζωγραφικής του Τζόσεφ Τέρνερ, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το «Chichester canal» του 1828. Η ορχήστρα ροκ βιολοντσέλων «Ρασπούτινα» στο άλμπουμ του 2007 «Oh Perilous World», συμπεριέλαβε το τραγούδι «1816, the Year Without a Summer», θέλοντας να αναφερθεί σε αυτό το γεγονός.

ΠΗΓΗ

Mας έλεγαν....

«Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχθείτε.
Yποταχθήκαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.
Aγαπήσαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας.
Εγκαταλείψαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας.
Tώρα που δεν έχουμε πια τίποτα»

 
(Γιώργος Σεφέρης,1989)

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

ΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ

Πριν από την Αρχή της πρώτης Δημιουργίας που ονομάζουμε Θεόν, το μόνον που υπήρχε ήταν δυο τεράστιοι αόρατοι και Άπειροι κολοσσοί με απόλυτη ησυχία, γαλήνη, ηρεμία και αρμονία. Ο ένας κολοσσός ήταν ο αγέννητος Άπειρος Χρόνος (όπως τον είχε περιγράψει πρώτος ο Έλλην φιλόσοφος και μαθηματικός Δημόκριτος) εκφραζόμενος ως Μηδέν (0) και ο δεύτερος ο Άπειρος Κενός Χώρος (όπως τον είχε περιγράψει ο Αναξίμανδρος) εξ ίσου εκφραζόμενος ως Μηδέν (0). Δεν υπήρχε τίποτε πριν από αυτούς τους δυο Απείρους Αοράτους Κολοσσούς μέσα στους οποίους παρουσιάστηκε μια δύναμη που δημιούργησε το παν με την εξέλιξη σε βάθος Χρόνου
Μέσα σε αυτούς τους τεράστιους αόρατους κολοσσούς που δεν έχουν αρχή ή τέλος δεν υπήρχε ακόμη ούτε το Σύμπαν, ούτε ο ουρανός με τα άστρα ή οι Γαλαξίες και ασφαλώς ούτε η Γη ή το ηλιακόν μας σύστημα. Βασίλευε «η ανυπαρξία». Βασίλευε το «τίποτε». Δεν υπήρχε ούτε ο Θεός. Ακόμη και αν πούμε ότι υπήρχε ο Θεός, ξαναγεννιέται η ίδια ερώτηση· τι υπήρχε πριν από Αυτόν και καταντά η ίδια ερώτηση άπειρες φορές με απάντηση το τίποτε…
Εκτός αν υποθέσουμε ότι οι δυο άπειροι κολοσσοί, ο ένας του Χρόνου και ο άλλος του Χώρου, ήταν ο Θεός. Αλλά γιατί να μη υποθέσουμε ότι μέσα από αυτούς εγέννηθη Θεός ο οποίος ένεκα της ουσίας τους ως Άπειρων είναι και ο Θεός Άπειρος; Η φαντασία μας εκεί μας οδηγεί. Αλλά το ίδιο και η λογική. Η δε φαντασία μας είναι μέρος της διάνοιας του ίδιου του Θεού. Το κάθε τέκνον είτε άνθρωπος είναι είτε ζώον είτε ψάρι ή φυτόν έχει τα χαρακτηριστικά των γονιών του. Έτσι και ο Θεός είναι άπειρος διότι έχει τα χαρακτηριστικά των Άπειρων γονέων του.
Και τα δημιουργήματά του έχουν τα χαρακτηριστικά του Δημιουργού τους.
Δεν μπορεί ο Χρόνος και ο Χώρος από μόνοι τους να ήσαν η Υπέρτατη δημιουργική Δύναμη, δηλαδή ο Θεός. Διότι δεν εξελίσσονται. Αυτοί υπήρχαν και είναι αόρατοι και θα συνεχίζουν να είναι οι ίδιοι. Αυτοί ήσαν τα αρχικά δεδομένα και όχι το νερό ή η γη ή το πυρ, ή ακόμη και ο Θεός. Μπορούμε όμως μετά βεβαιότητος να πούμε ότι μέσα από αυτούς εδημιουργήθει ο Θεός ή εγεννήθει αυτή η Δημιουργική Δύναμη μετά από την διάσπαση του τίποτε ή της ανυπαρξίας.
Όλες οι φυλές του κόσμου, όλοι οι άνθρωποι ή οι ζωικοί οργανισμοί οι οποίοι ενεφανίστηκαν πάνω στον πλανήτη Γη πριν περίπου δυο δισεκατομμύρια χρόνια ως μονοκύτταρα και εντεύθεν μετά την εξέλιξή των προσπάθησαν μεταξύ άλλων αναγκών με τον δικό τους τρόπο να προσανατολισθούν πάνω στο θέμα της ύπαρξης μιας ανώτερης Δύναμης. Αναζητούσαν να βρουν κάποιαν δύναμη άλλη από την δική τους για να εξασφαλίσουν προστασίαν από την απειλή των αντιθέσεων, των άγριων ζώων ή των ασθενειών της μεταβαλλόμενης άγριας Φύσης. Τα ευρήματα περνούσαν από γενεάν σε γενεά. Όταν οι άνθρωποι σχημάτισαν ομάδες όσον μεγαλύτερες εγίνοντο αριθμητικά, τόσο περισσότερο αισθάνοντο να είναι ασφαλείς. Το ίδιο και όλα τα ζώα. Είχαν αρχίσει να αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να είναι ένας ισχυρός. Συνήθως οι πιο σωματώδεις αναλάμβαναν την ηγεσία ένεκα σωματικής ισχύος. Πέρασαν πολλά χρόνια για να έλθει η σειρά του διανοητικού να ηγηθεί και θα περάσουν και άλλα πολλά. Όμως είτε το ένα είδος ή το άλλο είδος ανθρώπου αισθάνθηκαν αδύναμοι και ανικανοποίητοι και ζητούσαν μια ανώτερη δύναμη η οποία να τους βοηθά και να τους στηρίζει. Είχαν αισθανθεί ορφανοί και απροστάτευτοι.
Αρχικά άλλοι πίστευαν ότι η μεγαλύτερη δύναμη είναι ο Ήλιος. Τον ονόμασαν Θεό. Έτσι τουλάχιστον πίστευε ο Ερμής ο Τρισμέγιστος τον καιρό των Φαραώ. Άλλοι πίστευαν ότι είναι η Σελήνη και άλλοι πίστευαν ότι είναι ένα μεγάλο ζώο όπως το βόδι, όπως είναι οι Βουδιστές. Οι αρχαίοι πολιτισμοί εδημιούργησαν διάφορους Θεούς ως επί το πλείστον τους αρχηγούς της φυλής των. Οι αρχαίοι Έλληνες έκαμαν δώδεκα Θεούς και οι Μεσανατολικές χώρες με τους Βαβυλώνιους εισήγαγαν αστρολογικές θρησκείες. Οι Αιγύπτιοι με τους Φαραώ εδημιούργησαν Αγίες Τριάδες.
Πολλοί Έλληνες ταξίδευαν σε αυτές τις χώρες και εισήγαγαν διάφορους Θεούς για τις θρησκείες τους στην πατρίδα τους, μεταξύ των οποίων και ο Χριστιανισμός της σήμερον. Η θρησκεία που μας έφεραν είναι ότι ο Θεός είναι άνθρωπος του Θεού, δηλαδή Θεάνθρωπος, και αυτή η φιλοσοφία έχει εισαχθεί σε πολλές χώρες του σημερινού κόσμου. Αυτή η θρησκεία είχε ονομαστεί Χριστιανοσύνη. Παράλληλα με την Χριστιανική θρησκεία ένας άλλος θρησκόληπτος ταξιδιώτης στην Ιερουσαλήμ όπου είχε αρχίσει ο Χριστιανισμός, ήταν ο Μωάμεθ το 600 μ.Χ., ο οποίος έκαμε τη δική του θρησκεία. Δανείστηκε ότι έγραφε η Παλαιά Διαθήκη και αρκετά ότι πίστευαν οι Χριστιανοί, πρόσθεσε και τα δικά του και εξάπλωσε τον Μωαμεθανισμό. Για τον κόσμο οι ιστορίες ήταν καλοδεχούμενες εκτός από μερικές εξαιρέσεις όταν ο Απόστολος Παύλος πήγε στην Πάφο και δεν κατόρθωσε να πείσει τον κόσμον και τον έδειραν σαράντα παρά μίαν. Πολλοί Χριστιανοί θυσιάστηκαν για την πίστη αυτή στον Χριστιανισμό και έγιναν μάρτυρες και άλλους έκαμαν Αγίους. Ήταν όμως και η Χριστιανική θρησκεία αντιγραφή από άλλους.
Για να βρούμε ποιος ήταν ο αληθινός θεός κατά την γνώμη μου, πρέπει να πάμε πίσω στην Αρχή της Δημιουργίας.
Η όλη δημιουργία του Σύμπαντος είχε αρχίσει μετά την αυτοδημιουργία του Θεού. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι πριν από τον Θεό δεν υπήρχε τίποτε. Ούτε αέρας υπήρχε ούτε ύλη ούτε νερό, ούτε φως ούτε σκότος· τίποτε μα τίποτε. Είπα να πάμε να αρχίσουμε απ’ εκεί που ακόμα δεν υπήρχε κανείς εκτός από την ανυπαρξία.
Τι υπήρχε πριν από την αυτοδημιουργία του Θεού, πριν από τρισεκατομμύρια χρόνια;
Αυτοί οι κύκλοι που βλέπουμε αντιπροσωπεύουν διαγραμματικά δυο τεράστιους κολοσσούς. Ο ένας κύκλος είναι ο χώρος και ο άλλος είναι ο χρόνος. Τους παρουσιάζω σε μια μικρή κλίμακα αλλά είναι άπειροι. Η φαντασία άμα φτάσει στο βαθύ και απώτερον πιθανόν σημείον που δύναται δεν μπορεί να προχωρήσει. Οι περιφερειακές γραμμές των κύκλων είναι για να βοηθήσουν τον αναγνώστη. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Αν τις αφαιρέσουμε δεν θα μπορέσει κανείς να φανταστεί το Άπειρον. Γι’ αυτό μπορείτε να τους βλέπετε όπως τους παρουσιάζω και να τους φανταστείτε και χωρίς γραμμές ευκολότερα. Όταν απαλειφθούν αυτές οι κυκλικές γραμμές τότε θα δείτε τι είναι άπειρον και διανοητικά ασύλληπτον. Το Άπειρον δεν μπορεί κανείς ούτε να το φωτογραφίσει ούτε να το ζωγραφίσει ούτε να το περιορίσει. Είναι σαν να έχεις μπροστά σου μια μεγάλη σελίδα με τίποτε άλλο εκτός το λευκό και χωρίς τίποτε γραμμένο ή ζωγραφισμένο επ’ αυτής, με την διαφορά ότι μια σελίδα χαρτιού έχει περιοριστικές άκρες.
Κάνεις δεν μπορεί να υπολογίσει πόσον χρονικό διάστημα υπήρχε αυτός ο Άπειρος Χώρος που να ήταν Κενός. Είναι αδύνατον διότι και ο Χρόνος ήταν άναρχος και συνεχίζει να είναι Άπειρος. Κάνεις δεν μπόρεσε να μετρήσει τον χρόνο ή να προσδιορίσει την Αρχή του ή το Τέλος του διότι δεν υπάρχει ούτε Αρχή ούτε Τέλος. Αλήθεια, ποια ήταν η Αρχή; Ούτε πάνω στην Γη δεν μπορέσαμε να βρούμε την ακριβή ημερομηνία της Αρχής. Και δεν πιστεύω ότι άλλου είδους υπάρξεις στους μακρινούς αστερισμούς εκεί που κατοικούνται θα έχουν μπορέσει να βρουν τη δική τους Αρχή. Οι επιστήμονες απλώς υπολογίζουν και προτάσσουν ένα αριθμό τον οποίο μπορούμε να τον δεχθούμε διότι δεν έχουμε άλλον πιο ακριβή τρόπο να διατυπώσουμε.
Να μη συγχύζουμε τις στροφές της Γης γύρω από τον εαυτό της ή γύρω από τον ήλιο, (όχι βέβαια, ο ήλιος γύρω από την γη όπως αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και στο Κοράνι) που μετρούνται ανάλογα με την απόσταση από τον ήλιο πάνω σε μια ελλειπτική τροχιά που διαρκεί 365 μερόνυχτα. Σύμφωνα με τη διαίρεση του χρονικού αυτού διαστήματος επί εποχής των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων όπου εχωρίσθει σε τέσσερεις εποχές ένεκα απόστασης, αλλά ούτε την χρονική περίοδο που ο όγκος της Γης επεμβαίνει και διακόπτει το φως του ήλιου και από τη μια μεριά είναι ολόφωτη και από την άλλη η σκιά της (η παλαιά Διαθήκη λέει ο Θεός έκαμε το σκότος ή έκαμε το φως και ονόμασαν το σκότος νύκτα και το φως μέρα). Σε άλλα μέρη του Σύμπαντος υπάρχουν τα ίδια και ίσως παρόμοια ηλιακά συστήματα και τα μεγέθη αλλάζουν οπόταν και η περίοδος της σκιάς ή της νύκτας να είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη ανάλογα του όγκου.
Π.χ. ο Αντάρες έχει διάμετρον 700 φορές μεγαλύτερη από εκείνην του ήλιου η δε Γη δεν φαίνεται καθόλου. Επομένως δεν έγιναν οι μεγαλύτεροι όγκοι αστερισμού ειδικά προς όφελος της γης, αλλά η γη είναι ένα μικρό συμπτωματικό απόκομμα από κάποιο μεγαλύτερο άστρο τελείως τυχαία και υπάρχει περίπτωσις να απορροφήσει ή να ξεφύγει από τα μαγνητικά πεδία του ήλιου που την συγκρατούν γύρω του. Αυτό δεν το ξέρει κανένας, ποια κατεύθυνση θα πάρει η γη η ακόμη και οι άλλοι πλανήτες αν τυχαία συγκρουστεί ο δικός μας ήλιος με άλλο μεγαλύτερο άστρο σαν τον Αντάρες η τον Αρκτούρο.
Δεν θα πω ότι ακόμη και το δικό μας Σύμπαν υπάρχει κάποια πιθανότης να συγκρουστεί με άλλον Σύμπαν αν υπάρχει. Όλα είναι πιθανά στην μακρόχρονη ύπαρξη στο βαθύ μέλλον. Αυτήν την στιγμή ολόκληρον το Σύμπαν ενώ επεκτείνεται ταυτόχρονα τρέχει με μεγάλην ταχύτητα γιατί δεν υπάρχει τίποτε μέσα στο Κενόν να το σταματήσει. Αν όμως υπάρχουν και άλλα Σύμπαντα τότε η πιθανότητα σύγκρουσης μέσα στο άπειρον πέλαγος του χώρου είναι δυνατόν να συγκρουστούν και να μεταβληθούν σε σκόνη. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει και δεύτερο Σύμπαν· η πηγή ήταν πάντα μια…
Αλλά τι ακριβώς συνέβει και έσπασε αυτή η υπέροχη και ανεπανάληπτη ησυχία, αυτή η σιωπή, αυτή η γαλήνη μέσα στην οποία υπήρχε μόνο το «τίποτε» και ξαφνικά είχε αρχίσει να γίνεται «κάτι» απροσδιόριστον θορυβώδες και άγνωστο; Παραδόξως αυτήν την γαλήνη, αυτήν την ησυχία και αυτήν την αρμονία την κληρονόμησε ο κάθε άνθρωπος. Δεν εχάθει ποτέ αλλά υπάρχει καθημερινά γύρω μας. Υπάρχει στον κάθε άνθρωπο σαν όνειρο και αναζητεί χωρίς να ξέρει να ξαναπάει εκεί. Το μέρος αυτό με απόλυτη ησυχία γαλήνη και αρμονία ήταν το Άπειρον Κενόν πρωτού εμφανισθεί καμία ύπαρξη.
Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να δει το μέλλον βασιζόμενος στις συνθήκες κάθε εποχής μόνο με την φαντασία του και όχι με τα μάτια του σώματός του τα οποία είναι αναγκαία μόνον για να βλέπει την ύλην, τα βουνά, τη φύση τα σπίτια και τους τοίχους. Γι’ αυτό είναι ελεύθερος και οφείλει να πιστεύει εκείνο που βλέπει με τα μάτια της ψυχής όποτε θέλει και όχι εκείνο το οποίον είναι κατασκευασμένον από ύλη ή εκείνο που του υποβάλλουν άλλοι να βλέπει, για δίκες τους σκοπιμότητες και προ πάντος συμφέροντα. Ποιος είναι ο Θεός και που μπορούμε να τον βρούμε είναι ένα κοινό πρόβλημα για όλους μας, ειδικά όταν γηρασκόμεθα. Όλοι θέλουμε να μάθουμε που πάμε μετά θάνατον.
Η επέμβαση μέσα σε εκείνην την κατάσταση έγινε ένεκα μιας έκρηξης πολύ μικρής και μικροσκοπικής, ενός κενού ατόμου η οποία έφερε όλην την φασαρία και ανωμαλία η οποία είχε διαταράξει την ησυχία σε όλον το άγνωστον Άπειρο Χώρο. Αυτή η έκρηξη ήταν πολύ μικρή αλλά σημαντική. Σχεδόν κανείς δεν μπορούσε να την διακρίνει ακόμη και με το μικροσκόπιο αν ήταν σήμερα. Εξ άλλου κανείς δεν ήταν γεννημένος όταν συνέβει αυτό. Ήταν σαν ένα mini bang. Τόσο μικρή που σήμερα, δεν μπορούσε κανείς να τη διακρίνει. Μια μικρή εκρηξούλα από την οποία εφάνει μια μικρή φλογίτσα η οποία μέσα στην ηρεμία και την γαλήνη εκινήθει λίγο, πολύ λίγο και έκαμε μια μικρή κίνηση. Απ’ εκεί που πέρασε σε πολύ μικρή απόσταση, όχι πολύ μακριά από το σημείο της έκρηξης έσπρωξε μερικώς την πυκνότητα της γαλήνης του τίποτε, και είχε δημιουργηθεί μικρό και ασήμαντο ρεύμα Αέρος αρκετός για τροφή της μικρής φλόγας. Ο αέρας ήταν πολύ καθαρός. Δεν υπήρχε κανένα είδος υλικής ουσίας όπως τον σημερινό.
Από την αλλαγή της υφιστάμενης αρμονίας που διεφάνει ένας σπινθήρ· μέσα σε αυτόν υπήρχε θερμότης και έκαιε αλλά ταυτόχρονα έλαμπε. Ήταν εν όλω τρεις δυνάμεις συνδεδεμένες μεταξύ των. Ήταν οι πρώτες Δυνάμεις. Συνδέονταν μεταξύ τους με μια μικροσκοπική σφαιρούλα η οποία γύριζε περί του εαυτού της την ώρα της έκρηξης και κινούμενη δημιουργούσε συνεχώς είδος αέρος, σαν καθοδήγηση.
Ήταν ο πρώτος καθαρός αέρας (λεγόμενος σήμερα Άγιον Πνεύμα) ο οποίος έδιδε τροφήν εις το πυρ. Όμως εκείνος ο αέρας του καιρού εκείνου ήταν ολοκάθαρος και εύφλεκτος και πολύ ολίγην ομοίωση έχει με τον σημερινό ο οποίος γέμισε από σκόνες ένεκα συγκρούσεων των όγκων της ύλης σε ολόκληρον το δημιουργηθέν Σύμπαν.
Η πρώτη δύναμη του πυρός ή του φωτός, ο σπινθήρ αν δεν υπήρχε ο αέρας θα έσβηνε. Έτσι ο αέρας διεδραμάτισε τον ρόλο της τροφοδοσίας του πυρός. Και οι τρεις δυνάμεις μαζί μεγάλωναν με ένα σφαιρικόν σχεδιασμό.
Σε αυτό το διάγραμμα φαίνεται η γέννηση απ’ αρχής της δημιουργίας με το MINI BANG το οποίον είχε εξελιχθεί σε τεράστιες διαστάσεις μέσα στο Σύμπαν ως μια μονολιθική τεράσται φλόγα πυρός και ερχόμενον σε επαφή με την ψύχραν είχε αρχίσει η στερεοποίηση.
Σαν αυτή τη σφαίρα έμοιαζε η πρώτη μικροσκοπική σφαίρα που δεν μπορούσε κανείς να την δει εκτός αν εμεγενθύνετο εκατομμύρια φορές. Ήταν τα πρώτα άτομα, με ηλεκτρόνια και μόρια (molecules).
Μέσα σε αυτού του είδους την σφαίρα υπήρχε στο κέντρον -εκτός από τα άτομα ως ύλη- και μια άλλη δύναμη που είχε δημιουργηθεί από τις τρεις ουσίες εξωτερικά, το νετρώνιον του οποίου η ταχύτης είναι τρία εκατομμύρια χιλιόμετρα το δευτερόλεπτον εν συγκρίσει με εκείνην του φωτός που είναι 300.000 χλμ. το δευτερόλεπτον. Ήταν η διάνοια του Θεού (και μπορώ να πω ότι αργότερα εδόθει σε όλους τους ζωικούς οργανισμούς και του ανθρώπου) με όλες τις αόρατες αισθήσεις και δυνάμεις κατά την εξέλιξη της δημιουργίας. Είναι το πρώτο σχηματικόν αυτοδημιούργημα που μπορούσε να παρουσιασθεί ως σφαίρα με όλες του τις δυνάμεις μέσα στον άπειρο Χώρο και Χρόνο. Ο κάθε εγκέφαλος του κάθε ζωικού οργανισμού είναι στρογγυλός και απαράμιλλος, περίπου όπως στην ανώθεν σφαίρα όπου εγεννήθησαν οι τρεις αρχικές δυνάμεις του ίδιου του Θεού (με το πυρ να φαίνεται) και οι άλλες δυνάμεις να είναι αόρατοι μέσα στο δημιουργηθέν σκότος. Δεν υπάρχει ως σχήμα σαν τριγωνικός η τετραγωνικός ή πολυγωνικός εγκέφαλος σε κανένα ζωικόν οργανισμό εκτός από τον σφαιρικό…
Σε αυτό το σφαιρικό σχεδιασμό μέσα στον άπειρο Χώρο μαζεύτηκαν ή δημιουργήθηκαν και περιτυλίχτηκαν οι αόρατες δυνάμεις του ηλεκτρισμού της βαρύτητος, του μαγνητισμού και άλλων φυσικών στοιχείων με κέντρον τα πρώτα σημεία της Διάνοιας.
Ένεκα δε του Απείρου Χώρου συσπειρωθήκαν μαζί σε ένα σφαιρικό σχήμα εντοπιστικό το οποίον εκινείτο όπου ήθελε με πολλήν ελευθερίαν αλλά και ταχύτητα. Αργότερα είχαν συσπειρωθεί άλλες δημιουργούμενες υλικές ουσίες από τις αρχικές επί της ιδίας σφαίρας που έτρεχε ασταμάτητα.
Ήταν πολύ αδελφωμένες οι τρεις δυνάμεις όταν είχαν αρχίσει να πολεμούν την ανυπαρξία μέσα στον Άπειρο Χώρο με την εμφάνισή τους.
Για να αναλύσω περισσότερον αυτό το μικροσκοπικόν φαινόμενο που κανείς άνθρωπος δεν θα το έβλεπε αν ήταν εκεί την ώρα της έκρηξης (εκτός αν είχε τεράστια μικροσκόπια όπως η σημερινή Επιστήμη ή απέραντη φαντασία) έχω χρησιμοποιήσει μερικά πολύ απλά μαθηματικά με θετική απόδειξη.
Αυτόν το «τίποτε» ή η «ανυπαρξία» ήταν το πρώτο δεδομένο και μπορούμε να το διατυπώσουμε και αριθμητικώς ως ένα μικρό ή μεγάλο «Μηδενικό». Όχι διαφορετικά ή πολλά μηδενικά γιατί έχει μεγάλη σημασία… Ένας ήτο ο μεγάλος και Άπειρος Κενός Χώρος μέσα στον Άπειρο Χρόνο και, επομένως μια ήταν η ανυπαρξία η οποία αφού διεσπάσθει (διαιρέθει) με τον εαυτό της και παρουσιάσθει η Μονάς του φωτός ή του πυρός. Σε κάθε έκρηξη παρουσιάζεται ο σπινθήρ ακόμη και στην διαίρεση του μηδενικού που εμείς δεν βλέπουμε.
Ο κάθε αριθμός όπως ξέρουμε αντιπροσωπεύει κάποια ποσότητα. Ο αριθμός 0 αντιπροσωπεύει καμίαν ποσότητα εκτός από την μηδενική η οποία αντιπροσωπεύει και την ανυπαρξία ή το τίποτε. Είναι όμως αριθμός.
Αριθμητικά και Μαθηματικά έχουμε μάθει ότι με τις κάτωθεν αριθμητικές πράξεις, που ακολουθούν βλέπουμε ότι από το τίποτε έχει ως εκ θαύματος ή της λογικής παρουσιασθεί, ένεκα διάσπασης, ή διαίρεσης, ή έκρηξης, μια Μονάς. Αυτή η πρώτη Μονάς αποτελείτο από τρεις διαφορετικές ουσίες όπως φαίνεται στο δεύτερο διάγραμμα που παρουσίασα προηγουμένως.
Επειδή αυτές οι ουσίες ήταν οι πρώτες δυνάμεις μπορούμε μετά βεβαιότητος να ισχυριστούμε ότι αυτές οι τρεις πρώτες δυνάμεις ήταν ομού ο Θεός. Γιατί τα πάντα δημιουργήθηκαν από αυτές όπως θα δούμε στην εξέλιξη. Τίποτε δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί χωρίς αυτές τις τρεις ουσίες, είτε ορατόν ή αόρατον.
Ας παρακολουθήσουμε τις παρακάτω μαθηματικές πράξεις που σχετίζονται με την αυτοδημιουργία. Από το μικρότερο έγινε το μεγαλύτερο και από το ασήμαντο έγινε το πιο σημαντικό. Η αδυναμία μετεβλήθει σε δύναμη. Κατά την διάσπαση η κεντρική σφαίρα με την περιστροφή της είχε αρχίσει να περισυλλέγει ό,τι εδημιουργείτο από τη στιγμή της εκρήξεως. Η θερμότητα του πυρός ήταν μια ιδιότητα έναντι της ψύχρας, ο ηλεκτρισμός, ο μαγνητισμός η βαρύτητα και όλα τα στοιχεία της φύσεως τα οποία γνωρίζουμε περιεστρέφοντο σε αυτή τη σφαίρα. Δεν μπορούσε ο μαγνητισμός να εκυκλοφορούσε μέσα στο άπειρον από μόνος του χωρίς τις άλλες δυνάμεις που περιετυλίγοντο σφαιρικά όπως τυλίγεται ένα κουβάρι από νήμα. Με μεγάλη ταχύτητα ένεκα της κίνησης όπως φαίνονται περίπου στο τρίτο διάγραμμα το οποίον έχει μεγεθυνθεί ένα δισεκατομμύριο φορές. Καμία δύναμη δεν ήταν διάσπαρτη. Ήταν όλες ενωμένες μέσα από μια εντοπισμένη σφαίρα μέσα σε κάποια περιοχή του Απείρου Χώρου.
ΠΗΓΗ

Να μην ξεχάσεις...

Τα όνειρα που αφήσαμε να τα κάνουν εφιάλτες

Θυμάμαι μια Ελλάδα που ο κόσμος χαμογελούσε πιο πολύ, είχαμε ζωντανές παρέες και όχι ψηφιακές. Ήμασταν γενικά πιο δυνατοί, γιατί δεν είχαμε πολλές ανέσεις.
Ζούσαμε πολλά κι ας είχαμε λίγα.
Κάποτε κάναμε όνειρα και αρκετά από αυτά πήραν μορφή, σήμερα… σήμερα ούτε όνειρα δεν μπορείς -δε σου επιτρέπουν- να κάνεις.
Οι περισσότεροι άνθρωποι μόχθησαν χρόνια για να αποκτήσουν και να συντηρήσουν ένα σπίτι, μία οικογένεια και ένα αυτοκίνητο. Δόθηκαν αγώνες για να υπάρχουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και υγείας. Πλήρωσε αρκετά χρήματα ο Έλληνας εργαζόμενος για να μπορεί να έχει καλύτερα γεράματα με μία αξιοπρεπή σύνταξη.
Σήμερα όμως θέλουν να μας τα πάρουν όλα αυτά ή να μας τα μειώσουν πολύ, ώστε να συνεχίσουμε απλά να υπάρχουμε. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά το να ζεις, να δουλεύεις -αν μπορέσεις- και απλά να καταναλώνεις, τους αρκεί.
Παρ’ όλα αυτά, το σκεπτικό ενός 30% περίπου των Ελλήνων παραμένει το ίδιο. Νομίζει ή θέλει να πιστεύει ότι αυτοί που τον κορόιδεψαν, τον πούλησαν και του κατέστρεψαν ή υποβίβασαν τη ζωή του, θα έρθουν τώρα να του αλλάξουν τη ζωή προς το καλύτερο.
Ψεύτικες ελπίδες μας έδιναν και θα αυτές θα συνεχίσουν να μας δίνουν, σε αυτό είναι καλοί.
Τα όνειρα του χθες, τα έκαναν εφιάλτες σήμερα. Αν καταφέρεις να ελέγχεις τα όνειρα των άλλων, τότε μπορείς να τους κάνεις “ότι” θες. Ζωή χωρίς όνειρα, είναι ζωή χωρίς αύριο.
Σε όσους όμως αρέσουν η ελευθερία και οι ομορφιές της ζωής που θέλουν να μας κλέψουν, μπορούν άφοβα να κάνουν όνειρα. Κοντά είναι ο καιρός που τα όνειρα θα γίνουν φωνές και οι φωνές… θα τους “πνίξουν”!
ΠΗΓΗ

Είμαστε Άνθρωποι του Φωτός…Πως κατάντησαμε κατσαρίδες;

Ο συναισθηματικός μας κόσμος είναι ο πλούτος μας…
Είναι αυτό το πεδίο που μας κάνει ανθρώπινα Όντα και αληθινούς ως προς την Φύση των συναισθημάτων μας, μας δίνει χώρο να βιώνουμε την εμπειρία μας στην Φυσική μας Ζωή, να νιώθουμε περισσότερα πράγματα, από όσα οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται.
Πως έγινε ο συναισθηματικός μας κόσμος όμως…
Γεμάτος τραύματα, πληγές και μπλοκαρισμένα συναισθήματα, που δεν πρόλαβαν να γίνουν Αγάπη...
Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου να γίνει το Είναι μας μπάχαλο…
καταλαβαίνω και τον πόνο των ανθρώπων, όταν ανακαλύπτουν το πόσο άθλιο και παγωμένο έχουν αφήσει τον συναισθηματικό τους κόσμο, έρμαιο, λες και δεν ανήκει σ' αυτούς, αλλά σε κάποιους άλλους...
θεωρώ όμως ότι αν έχεις ευκαιρία να το δεις, αν επιλέξεις δηλαδή να έχεις αυτήν την ευκαιρία, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι το να θάβεις τον πόνο δεν σημαίνει ότι σου περνάει κιόλας.
Πόνος είναι να βλέπεις πως έγινες, αλλά νομίζω μεγαλύτερος πόνος για την Ζωή ενός ανθρώπου είναι να κάνει πως δεν πονάει... να υποκρίνεται... Γιατί η Ψυχή του ξέρει, όσα το «εγώ» του δεν θέλει να αντιληφθεί και εκεί είναι όλη η Ουσία της υποκρισίας... Ότι δεν γλιτώνεις τίποτα τελικά, με το να κάνεις ότι δεν έχεις πόνο και όλα είναι καλά ή να γίνονται άσχημα ξαφνικά…
Η επιβίωση μπορεί να κυλάει ομαλά στην ζωή μας… με τα σκαμπανεβάσματα της εννοείται, όμως κανείς δεν είπε ότι εδώ ήρθαμε μόνο για να επιβιώσουμε σαν είδος. Κάτι σε κατσαρίδα μου θυμίζει αυτό!
Και όσο η ανθρωπότητα συμπεριφέρεται σαν κατσαρίδα, τότε συνεχώς θα βρίσκονται νέα όπλα για να την εξοντώνουν, και θα επιβιώνει συνεχώς, αντέχοντας ολοένα και περισσότερο τα νέα όπλα που την εξοντώνουν…
Είναι Νόμος!
Είμαστε Άνθρωποι του Φωτός…Νομίζω ότι για τους περισσότερους αυτό είναι μια ελπίδα...Σαν κανείς να μην το πιστεύει στην ουσία του...Κάτι σαν το "όλοι άγγελοι είμαστε, αλλά πέσαμε από αυτήν την κατάσταση"...Πιο βλακεία πεθαίνεις, δηλαδή...Γι' αυτό ΄και η Αγάπη έχει γίνει θεωρία...Γιατί αυτό που πιστεύεις ή ονειρεύεσαι, αν δεν έχει γίνει Αλήθεια, θα σε ξυπνάει πάντα σαν εφιάλτης.
Πως κατάντησαμε κατσαρίδες, ακόμα αναρωτιέμαι… Να αντέχουμε συνεχώς ότι μας εξοντώνει και απλά να γκρινιάζουμε γιατί χάσαμε τήν κοινωνική πρόνοια...Την Θεία Πρόνοια που χάσαμε μέσα μας την έχει κανείς αντιληφθεί ή μπα?
Βάσω Νικολοπούλου
ΠΗΓΗ

Η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη ελευθερία


Όταν δεν έχεις τι να πεις, πες την αλήθεια. Όταν έχεις τι να πεις, πες την αλήθεια. Όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις, κάνε την αλήθεια. Κι όταν δεν ξέρεις πού να πας, πήγαινε στην αλήθεια.
Άκου τι έχεις μέσα σου, άκου βαθιά, στον πυρήνα της ύπαρξής σου ποιος είσαι. Ποιος πραγματικά είσαι. Μείνε μέσα στη στιγμή και αφουγκράσου. Πώς νιώθεις σχετικά με την κατάσταση / τον άνθρωπο / το θέμα; Ποιος είσαι εσύ απέναντι σ’ αυτό; Ποιος θέλεις να είσαι εσύ απέναντι σ’ αυτό; Κάνε στον εαυτό σου μικρές ερωτήσεις, δώσε μικρές απαντήσεις και άσε τον εαυτό σου να οδηγηθεί βήμα βήμα στην εσωτερική σου αλήθεια. Βρες τη, δες τη, έκφρασέ τη με τιμή και δόξασέ τη.
Γιατί η αλήθεια σου εκφράζει το ποιος είσαι τη δεδομένη στιγμή. Η αλήθεια σου είναι η στιγμιαία συμβολή σου στον κόσμο. Λένε ότι η αλήθεια πληγώνει. Λέω ότι η αλήθεια απελευθερώνει.
Λένε ότι η αλήθεια πολλές φορές πονάει. Λέω πως η αλήθεια είναι ο μόνος δρόμος. Ο δρόμος πίσω στον εαυτό μας. Γιατί θέλει θάρρος και δύναμη για να μπορέσεις να σταθείς απέναντι στην ίδια σου την ύπαρξη, να της πεις την αλήθεια και να είσαι εντάξει μ’ αυτό. Μα είναι ο μόνος δρόμος.
Τίμησε το ποιος είσαι λέγοντας την αλήθεια σου σε κάθε στιγμή του τώρα. Τίμησε τους άλλους λέγοντάς τους την αλήθεια σου και δίνοντάς τους την ευκαιρία να πουν κι εκείνοι τη δική τους.
Η αλήθεια σημαίνει αυτοσεβασμός και αγάπη. Η αλήθεια σημαίνει ακούω και δέχομαι τον εαυτό μου γιατί είναι υπέροχος. Μη φοβάσαι πως λέγοντας τι πραγματικά νιώθεις και τι πραγματικά θες θα πληγώσεις αυτόν που έχεις απέναντί σου ή δε θα του κάνεις καλό. Έκφρασέ την με αγάπη και κατανόηση και εκείνη θα κάνει το θαύμα της. Η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη ελευθερία.
Άκουσέ την και μείνε μαζί της σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάθε στιγμή που δεν μπορείς να αποφασίσεις, που φοβάσαι, που διστάζεις. Γίνε φίλος μαζί της, αγάπησέ τη. Είναι αυτό που είσαι. Και είσαι αυτό που είναι.
 Κλημεντίνη Σοφού
ΠΗΓΗ ΠΗΓΗ