BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Isaac Hayes - Shaft



una faccia…

Ο ΚΥΡ έχει κέφια...

KYR-1
asaiasΓια περισσότερο ΚΥΡ ...εδώ
aksizei

Με λένε Ελλάδα

Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!

Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα, στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο "οικόπεδο" στον πλανήτη...!

Διακρίνομαι για την Ιστορία μου...,
τους Αγώνες μου...,
την Αντίστασή μου...,
την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!!

Όλοι με ζηλεύουν... Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς!
Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη...
και στο τέλος τα κατάφερνα!!!
Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα... μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!!

Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά... Πονηρά και Ύπουλα...
όχι όπως τις άλλες φορές...
Ζούσε "σπίτι" μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά...
ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν...

Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!!
Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά...
πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν...
κι αντιστέκονται σε μένα!
την ίδια τους την μάνα...
Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν...
να με κοροϊδεύουν...
να με πουλάνε...
να μην με αναγνωρίζουν...!!!
Είμαι Πικραμένη...
Τρομαγμένη...
Εξουθενωμένη...
αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!!

Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ...
και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα...
Μπορεί να γονατίσω... αλλά θα παλέψω...
και θα νικήσω!!!

Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!,
ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά...
Δεν πρόκειται να Παραδοθώ...
να Πουληθώ...
και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός...

'Άλλωστε... ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της...


Joya Koun
agweisdikin

όταν λένε "ΑΝΑΠΤΥΞΗ"

Ο φόβος για το μέλλον...

Να μείνω η να φύγω; ένα ερώτημα που βασανίζει όλο και περισσότερους νέους στην χώρα μας πλέον. Αγόρια και κορίτσια με πτυχία, με όνειρα, με φιλοδοξίες , που όμως η κατάσταση της Ελλάδας φροντίζει να τους τα ανατρέπει η να τους τα καταστρέφει. Ο φόβος για το μέλλον... ποιο μέλλον θα μου πεις... είναι ο μεγάλος τους εχθρός. Το βασίλειο του part-time ζει και βασιλεύει.
Δούλεψε 4ωρο με 340 ευρώ, με σύμβαση που γράφει άλλα απο αυτα που παίρνεις. Με καθήκοντα άλλα απο αυτά που υποτίθεται οτι υπέγραψες.

Η συνηθισμένη απάντηση που ακους απο τα αφεντικά σου; "Παραιτήσου αν δεν σου αρεσει". Μια εύκολη απάντηση και λύθηκε το πρόβλημα. Εργασία μηνών χωρις πληρωμή με την δικαιολογία της κρίσης. Τις υποχρεώσεις όμως του καθενώς θα μπορέσει να της πληρώσει κάποιο έγγράφο απο την δουλειά που να λέει οτι αδυνατεί η εταιρία να πληρώσει τον εκάστωτε υπαλλήλο;
Θα μπορει κάποιος με αυτό το χαρτί να πληρώσει το νοίκι; τους λογαριασμούς ρέυματος και νερού;
τηλεφώνου και ίντερνετ;
η θα μεινει να βλέπει ένα ενα να κόβωνται και αυτος άπραγος να περιμένει στωικά πότε θα πληρωθεί για να μπορέσει να ξεπληρώσει έστω ένα δυο απο τα βασικά;και κάπου εδω γενιέται το ερώτημα " Να μείνω η να φύγω;" ένα έρώτημα που έχει ταλανίσει και εμένα.

Τό θέμα που νομίζουν μερικοί δεν είναι οτι σαν νέοι δεν μας απασχολεί τίποτα και κοιτάμε να εγκαταλείψουμε το πλοίο με την πρώτη ευκαιρία. Αλλά θέλουμε ευκαιρίες στην ζωή μας. Στο μέλλον που οι γενιες των πατεράδων μας και των παππουδων μας φρόντισαν να καταστρέψουν μέρα με την μέρα, χρόνο με τον χρόνο, μην μπορώντας να αποβάλουν τα κατοχικά σύνδρομα και το αίσθημα του "ραγιά". Γαλλία, Αμερική, Ολλανδία, Γερμανία, Αγγλία, Ρωσία, Καναδάς, ακόμα και χώρες της Λατινικής Αμερικής είναι μέσα στους στόχους των νεαρών Ελλήνων.

Χώρες στις οποίες πιστεύουν οτι θα μπορέσουν να έχουν ένα μέλλον καλύτερο από αυτό που διαγράφεται για την Ελλάδα. Χώρες όπου πιστεύουν οτι θα μπορέσουν να βρούν μια δουλειά η οποία θα μπορέσει να τους εξασφαλίσει τα βασικά επιβίωσης. Να μπορούν να συντηρούν ένα σπίτι μόνοι τους με όση λιγότερη βοήθεια απο τους γονείς τους γίνεται. Μία δουλεια όπου θα πληρώνονται όσα λέει η σύμβαση τους και θα κάνουν ότι ακριβώς λέει αυτή. Τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτω.

Απο την άλλη φέυγοντας χάνεται ένα μεγάλο κομμάτι αυτης της χώρας. Η δύναμη του λαού. Του νέου κόσμου ο οποίος μπορεί με την κατάλληλη καθοδήγηση και συμπαράσταση, με τις κατάλληλες ευκαιρίες να μεγαλόυργήσει και να αναγάγει την Ελλάδα σε ένα μεγάλο κράτος. Και όταν λέμε μεγάλο, μιλάμε για ένα κράτος το οποίο θα υπάρχουν ευκαιρίες και θα απορροφά τους νέους στην αγορά εργασίας σε ποσοστό μεγαλύτερο του 40%-60%. Ενα κράτος όπου όσο πιο πολλόι νέοι θα μπορούνε να βρουνε μια ευκαρία για δουλεια με συνθήκες ανθρώπινες και όχι συνθήκες σκλαβιάς όπως υπάρχουν τώρα.

Διώχνοντας τον νέο κόσμο απο την Ελλάδα αυτομάτως ρίχνουμε μια  ακόμα κλωτσιά στο κουφάρι της γονατισμένης Ελλάδας στος δρόμό της για την Αβυσσο.

Ξυπνήστε και σώστε τα παιδιά σας, πριν να είναι αργά.
Πριν χάσετε και το τελευταίο ίχνος ταυτότητας σαν έθνος.
Πριν γίνετε ένα ακόμα αστεράκι στην σημαία κάποιας μεγάλης Δύναμης.


Ολα στην ζωη αλλαζουν

Αυτός ειναι ο νόμος της φύσης,  η προσωρινοτητα! Ολα στην ζωη αλλαζουν, καθε κατασταση, καθε αισθηση, καθε κύτταρο του σωματος μας. Σ' έναν κόσμο που ολα ειναι εφήμερα δεν έχει νόημα η προσκόλληση είτε στην υλη είτε στους ανθρώπους. Απο την στιγμη που υπάρχει η γέννηση υπάρχει και ο θανατος, ειναι αναπόφευκτο. Η προσκόλληση θα ειχε νοημα μονο σε κατι που ειναι αιώνιο αλλα τιποτα απο αυτα δεν ειναι αιωνιο.Αντιθετως, καθε στιγμή ειναι αυτοτελής, αρχιζει και τελειωνει αστραπιαία. Οι δυσκολες καταστασεις υπαρχουν στην ζωη μας και δημιουργούν δυσαρεστες αισθησεις μεσα μας αλλα ειτε μας αρεσει ειτε οχι, αυτη ειναι η πραγματικοτητα, καλο ειναι να εχουμε την επιγνωση της. Να παρατηρουμε τις ασθησεις μας ειτε ειναι ευχάριστες ειτε δυσαρεστες, να τις παρατηρουμε αντικειμενικα χωρις να αντιδρουμε σε αυτες. Και αμεσως καταλαβαινουμε οτι οι αισθησεις αλλαζουν. Ολα ειναι παροδικα. Το νοημα βρισκεται στο παρον! Γιατι η επιγνωση του τωρα ειναι η πραγματικότητα μας. Ουσιαστικά ολα ειναι παρον, δεν υπάρχει παρελθον και μελλον. Αυτο που ονομαζουμε παρελθον ηταν το παρον μας καποτε και αυτο που ονομαζουμε μελλον ειναι φανταστικο απο την στιγμη που δεν το βιωσαμε ακομη. Χανομαστε στην φαντασια μας, οταν σκεφτομαστε παρελθόν και μελλον, κατι που δεν υπάρχει.  Μονο το παρον ειναι η πραγματικότητα,  να εχουμε επιγνωση της πραγματικότητας. Συνειδητοι σε οτι κάνουμε!
Βεβαια, ειναι δυσκολο να μην αντιδρουμε στις καταστασεις...χανουμε αγαπημενα προσωπα, αρρωσταινουμε, πληγωνομαστε απο ανθρώπους, οικονομικες δυσκολίες κλπ. Ομως και αυτα θα αλλάξουν,  δεν θα μεινουν για παντα. Ο πονος που νιωθουμε τωρα θα αλλαξει καποια στιγμη γιατι να κανουμε τοσο κακο μεσα μας με το να αντιδρουμε! Οπως και οι ευχαριστες καταστασεις δεν πρεπει να μας δημιουργούν προσκόλληση γιατι και αυτες θα αλλαξουν. Ο πόθος(προσκόλλησεις), η απέχθεια(αποστροφη, μίσος..) και η άγνοια (των εμπειριων μας) ειναι τα τρία αίτια κάθε δυστυχίας.
Κάποτε μου ειχε πει η αδερφη μου κατι που μου εμεινε βαθια μεσα μου.. οτι : Τα συναισθήματα μας ειναι αναλογα με τις καταστάσεις που βιωνουμε , οταν μπορεσουμε να τα διαχωρισουμε τοτε εχουμε κερδισει την ζωη.

Η ζωή ειναι πολύ όμορφη!  Αλλαζοντας την αντίληψη μας αλλαζει και ολος ο κοσμος μας.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Earl Klugh - Whispers And Promises



Για την Ανάπτυξη που έρχεται.

Την Ανάπτυξη που έρχεται.  Την Ανάπτυξη, που κάτι της έτυχε στο δρόμο, αλλά όπου να ’ναι καταφθάνει.  Την Ανάπτυξη, που θα μας λύσει όλα τα προβλήματα, που θα εξαφανίσει την ανεργία και θα γεμίσει το μπεζαχτά της Κυβέρνησης για να θα μπορεί να κάνει ξανά χουβαρτναλίκια στην εκλογική πελατεία της.  Κούνια που σας κούναγε λέω εγώ!  Θέλετε ανάπτυξη ρε; Πάρτε χαρτί και μολύβι και γράφτε :
ΧΡΗΣΗ ΓΗΣ
Είναι ανεπίτρεπτο να μην έχουν καθοριστεί επακριβώς οι χρήσεις γης και να μην υπάρχουν ζώνες ανάπτυξης. Οι υπάρχουσες ΒΙΠΕ αποτρέπουν τους επενδυτές γιατί εκεί μέσα στοιχίζει 20 και 30 χιλιάδες το στρέμμα και υπάρχουν ένα σωρό παράλογοι κανονισμοί και διαλυτικές αιρέσεις στους όρους πώλησης των οικοπέδων, που σαστίζει κανείς μόνο να τους διαβάσει.
Από την άλλη, οι εκτάσεις σε όλη την επικράτεια είναι τόσο πολύ κατακερματισμένες που αποτελεί άθλο να μπορέσει να συγκεντρώσει ένας επενδυτής μια έκταση 10 στρεμμάτων. Αν βρει τα μισά, για τα υπόλοιπα πληρώνει πέντε φορές επάνω, γιατί οι γείτονες σκέφτονται ότι ήρθε ο θείος από την Αμερική που θα αγοράσει το ακαλλιέργητο μπαΐρι τους για χρυσάφι. Υπάρχει και η λύση της μακροχρόνιας μίσθωσης εκτάσεων του δημοσίου, αλλά αυτό το χαρτί είναι καμένο, δεδομένου ότι οι μισθώσεις αυτές δεν μεταγράφονται στο υποθηκοφυλακείο και ως εκ τούτου δεν μπορούν να προσημειωθούν από την Τράπεζα για εξασφάλιση του επενδυτικού δανείου.  Τέλος δεν νοείται, όλοι αυτοί οι εμπλεκόμενοι για τη χρήση γης, ΕΟΤ, στρατός, αρχαιολογία, δασαρχείο κλπ, να μην έχουν εκδώσει χάρτες με περιοχές του ενδιαφέροντός τους, έτσι ώστε να γνωρίζει με μια ματιά ο επενδυτής αν η περιοχή που τον ενδιαφέρει εμπίπτει στη δικαιοδοσία κάποιας υπηρεσίας ή υπουργείου, αντί να περιμένει μήνες και χρόνια για τις απαντήσεις.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
Είναι γνωστό θέμα και εξαντλημένο, γι’ αυτό και δεν χρειάζεται να επεκταθούμε. Η υψηλή φορολογία και η γραφειοκρατία τρέπουν σε φυγή τις επενδύσεις.

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ
Ασχολίαστο.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Εκσυγχρονισμός της εργατικής νομοθεσίας. Δεν είναι λογικό κάποιος μακροχρόνια άνεργος να χάνει για ένα ολόκληρο χρόνο το επίδομα ανεργίας επειδή βρήκε να κάνει μερικά μεροκάματα. Με τον τρόπο αυτό τον αποξενώνουμε από την αγορά εργασίας. Δεν είναι λογικό επίσης, ένας αγροτο-εργάτης για μια μέρα εργασίας να χρειάζεται να πληρώσει όλο το μηνιάτικο στον ΟΓΑ, επειδή ο ΟΓΑ αρνείται να εκσυγχρονιστεί.
Περιορισμός της συνδικαλιστικής ασυδοσίας.
Πέρα από τα δικαιώματα του εργαζόμενου, υπάρχουν και τα δικαιώματα του ανέργου.
ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
Εδώ και δύο χρόνια ισχύει το πόθεν έσχες για κεφάλαια που προορίζονται για επενδύσεις. Ρωτάω: με ποια λογική τα κεφάλαια ενός αλλοδαπού, που μπορεί να είναι και μαφιόζος, είναι καλοδεχούμενα και ενός Έλληνα πολίτη όχι; Μήπως αποφασίσαμε να χαρίσουμε τα ελληνικά αυτά κεφάλαια στους Ελβετούς Τραπεζίτες; Η υστερία αυτή, επεκτείνεται και σε νόμιμα κεφάλαια εντός της επικράτειας.

Έχεις, ας υποθέσουμε μια Α.Ε. που θέλεις να μειώσεις το κεφάλαιό της και με τα χρήματα που θα πάρεις να συστήσεις μια νέα Εταιρία. Ε, λοιπόν, δεν μπορείς! Το σκεπτικό είναι πως επειδή πριν 20 χρόνια δε σε ρώτησαν που τα βρήκες, ενδέχεται τα χρήματα αυτά να ήταν μαύρα. Αν τώρα εσύ μπορείς να αποδείξεις ότι τα κατείχες νόμιμα, ότι με την επένδυση αυτών των χρημάτων πληρώθηκαν μισθοί, φόροι, ασφαλιστικές εισφορές κλπ, τους είναι απλά αδιάφορο.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, αν πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες που έχουν στην Τράπεζα εκατομμύρια και είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν και να τα επενδύσουν, είμαστε πολύ γελασμένοι. Θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ – ΠΑΤΕΝΤΕΣ
Στον τομέα αυτόν είμαστε αιώνες πίσω.

Όλοι όσοι κατασκευάζουν κάτι, από αλατιέρες μέχρι γεωργικά μηχανήματα, διατείνονται ότι έχουν πατέντα. Στην πράξη όμως, ούτε τη διεύθυνση του ΟΒΙ γνωρίζουν. Πολύ περισσότερο δε, αγνοούν παντελώς το κόστος και τη διαδικασία απόκτησης ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας, καθώς επίσης και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό. Στα Πολυτεχνεία και τις τεχνικές σχολές, θα μπορούσαν να διδάσκονται κάποια πράγματα που έχουν σχέση με τις ευρεσιτεχνίες, έτσι ώστε με τον καιρό να αποκτήσουμε τη σχετική κουλτούρα.
ΕΛΟΤ – ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
Κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του, έχει εδώ και αιώνες κάποια πρότυπα και προδιαγραφές που τα ακολουθεί σε κάθε κατασκευαστικό βήμα. Οι ξένοι τεχνίτες τα έχουν αυτά για Ευαγγέλιο. Σε εμάς εδώ, αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν ελληνικές προδιαγραφές μόνο για τους ηλιακούς θερμοσίφωνες. Όλα τα άλλα πρότυπα είναι ξένα, που πρέπει να πληρώσει κάποιος για να τα προμηθευτεί. Είναι σε ξένη γλώσσα, αγγλικά συνήθως ή γερμανικά. Θα έπρεπε να συσταθεί μια επιστημονική επιτροπή προκειμένου να μεταφράσει και να εντάξει στους ελληνικούς κανονισμούς κάποια πετυχημένα και χρηστικά ξένα πρότυπα, έτσι ώστε σταδιακά να εφαρμόζονται από όλους.

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Δεν γίνονται δουλειές υψηλής προστιθέμενης αξίας χωρίς καταρτισμένο τεχνικό προσωπικό. Τελεία και παύλα. Στη χώρα μας, οι τεχνικές σχολές είναι υπό διωγμό και κατατρεγμό. Πάνε οι εποχές που ο Προμηθέας, το Ευγενίδειο Ίδρυμα και ο Ευκλείδης έβγαζαν τεχνιταράδες. Τη χαριστική βολή, ή μάλλον το χτύπημα καράτε το έδωσε πριν 15 χρόνια ο ανεγκέφαλος καρατέκα Πέτρος Ευθυμίου όταν αναβάθμισε τα ΤΕΙ σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από τότε, κανείς σπουδαστής τους δεν καταδέχεται να πιάσει κατσαβίδι ή γερμανοπολύγωνο. Ψάξτε στην αγορά εργασίας να βρείτε ένα πιστοποιημένο ηλεκτροσυγκολλητή, έναν βιομηχανικό σχεδιαστή, ή κάποιον που να γνωρίζει από αυτοματισμούς βιομηχανίας. Αν βρείτε κάποιον για να τον προσλάβετε, τρυπήστε μου τη μύτη.
ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ
Το ζητούμενο των ημερών! Παρόλη τη διάδοση της πληροφορίας, σήμερα περισσότερο από ποτέ, οι επιχειρήσεις έχουν ανάγκη από εξειδικευμένες γνώσεις. Θα έπρεπε να δοθούν κίνητρα για να ιδρυθούν τα ανάλογα αυτοδιοικούμενα και αυτοχρηματοδοτούμενα ινστιτούτα, που να παρέχουν έναντι αμοιβής φυσικά, εξειδικευμένες γνώσεις σε όσους τις έχουν ανάγκη. Λαμπρό παράδειγμα τέτοιου ιδρύματος εδώ και πολλά χρόνια είναι η Αμερικανική Γεωργική Σχολή στη Θεσσαλονίκη, η οποία και τα έξοδά της βγάζει, αλλά και διαφωτίζει ένα μεγάλο αριθμό αγροτοκτηνοτρόφων.
Το ιδανικό στην περίπτωση θα ήταν να υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια συνδεμένα με την παραγωγή και αμειβόμενα για τις υπηρεσίες τους με τους όρους της αγοράς.
Ανάμεσα στις υπηρεσίες που έχουν μεγάλη ζήτηση είναι και η οργάνωση που απαιτείται για την εξαγωγή προϊόντων π.χ. προδιαγραφές, πρότυπα, ευρωπαϊκοί κανονισμοί, ετικέτες (αν πρόκειται για ποτά ή τρόφιμα), οργάνωση συμμετοχής σε εκθέσεις του εξωτερικού κλπ. Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν ιδιώτες να αναλάβουν αυτή τη δουλειά.

Είναι κάτι που θα βοηθήσει την εξαγωγή ελληνικών προϊόντων. Υπάρχει βέβαια και ο Οργανισμός Προώθησης Εξαγωγών, αλλά αυτός οργανώνει εκδρομές μόνο για τους υπαλλήλους και τους συγγενείς τους.
ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
Καμιά επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν μπορεί να βρει άμεσα στην αγορά, ανταλλακτικά, αναλώσιμα, πρώτες ύλες και τεχνική υποστήριξη. Με εξαίρεση τον Πειραιά και λίγο τη Θεσσαλονίκη, σε όλες τις άλλες περιοχές της Ελλάδας, αν χρειάζεται κανείς κάτι από τα παραπάνω, είναι μόνος σαν την καλαμιά στον κάμπο.
Γι’ αυτό χρειάζονται οι μεγάλες επιχειρήσεις που δημιουργούν εταιρίες δορυφόρους. Από τη συνεργασία όλων έρχεται η προκοπή και η ανάπτυξη.

Η ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ
Όταν οι Γερμανοί έχασαν τις επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας, έχασαν και τον κλάδο κατασκευής ανάλογων μηχανημάτων γιατί δεν είχαν πελάτες στη γειτονιά τους.
Κατασκευάζει κάποιος ας πούμε ένα εργαλείο, ή ένα μηχάνημα. Το πρώτο μοντέλο είναι σίγουρο ότι έχει “παιδικές ασθένειες” και χρήζει βελτιώσεων. Δεν μπορεί να πουληθεί αμέσως στην άλλη άκρη του κόσμου, παρά μόνο στη γειτονιά του κατασκευαστή. Θα μπορέσει έτσι να πάρει πληροφορίες και σχόλια για τη λειτουργία του προϊόντος του, έτσι ώστε να προσπαθήσει να το βελτιώσει.
Με την υπάρχουσα κατάσταση στην Ελλάδα, λύση στο πρόβλημα αυτό δε φαίνεται να υπάρχει, παρά μόνο αν εστιαστούμε σε δυο-τρία αντικείμενα που θα αποτελέσουν την ατμομηχανή της ανάπτυξης. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα στην παρούσα φάση.

Η κατασκευή όμως αγροτικών μηχανημάτων (λέω ένα παράδειγμα), ή μηχανημάτων επεξεργασίας και τυποποίησης τροφίμων δείχνουν να έχουν κάποια προοπτική. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι τομείς.
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ
Οι περισσότεροι συνεταιρισμοί στην Ελλάδα απέτυχαν επειδή δημιούργησαν ασύλληπτα χρέη και οι Τράπεζες κάποια στιγμή σταμάτησαν να τους χρηματοδοτούν. Κάποιους απ’ αυτούς, εξακολουθούμε βέβαια να τους πληρώνουμε ακόμη.
Παλιά, όταν κάποιος δεν τα έπαιρνε τα γράμματα, έλεγαν δεν πειράζει θα γίνει αγρότης ή κτηνοτρόφος. Λάθος! Η ασθένεια των συνεταιρισμών λέγεται αγραμματοσύνη. Ανάμεσα σε εκατό-διακόσιους συνεταιριστές, βρίσκεται ένας που ξέρει λίγα κολλυβογράμματα και αυτός ορίζεται πρόεδρος του συνεταιρισμού.

Τα αποτελέσματα είναι λίγο πολύ γνωστά: Ο πρόεδρος αυτός καλείται να διοικήσει ένα οργανισμό τέτοιο, που υπερβαίνει τις ικανότητές του στη διοίκηση, μπερδεύει την τσέπη του με το ταμείο του συνεταιρισμού με αποτέλεσμα να επέρχεται το λογιστικό και ταμειακό χάος, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις υποκύπτει στον πειρασμό του μαμωνά, (βοηθάνε σ’ αυτό και οι συναλλασσόμενοι με το συνεταιρισμό). Και επειδή κανείς συνεταιριστής δεν έχει τις γνώσεις να ζητήσει και να κάνει έλεγχο στα πεπραγμένα του συνεταιρισμού, το πράγμα ξεφεύγει των ορίων, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να δοθούν ιδιαίτερα κίνητρα σε συνεταιρισμούς που έχουν μορφωμένα μέλη.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΩΝ
Τελευταίο κι όχι αμελητέο, είναι το συμπέρασμα ότι πρέπει να εστιαστούμε στα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα και να βρούμε τρόπους να τα κάνουμε έσοδα.
Τέτοιο πλεονέκτημα είναι για παράδειγμα η ηλιοφάνεια της Ελλάδας.
Μια ηλιόλουστη περίοδος του χρόνου, αποδίδει τετραπλάσια παραγωγή οπωροκηπευτικών από ότι μια μουντή και συννεφιασμένη στη Βόρεια Ευρώπη.

Ένα κιλοβάτ φωτοβολταϊκής εγκατεστημένης ισχύος αποδίδει 1600 κιλοβατώρες ετησίως, τη στιγμή που το αντίστοιχο στη Γερμανία αποδίδει λιγότερο από 1000.
Η ευεργετική δράση του Ήλιου και στην υγεία του ανθρώπου εξαίρεται ήδη από την εποχή του Ομήρου. Ο Ήλιος της Ελλάδας μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης και για ανθρώπους που ψάχνουν τρόπους να βελτιώσουν την υγεία τους.
Η ομορφιά του Ελλάδας και των ανοιχτόκαρδων κατοίκων της αποτελούν επίσης ακαταμάχητο πλεονέκτημα.
Ο τουρισμός στην Ελλάδα, δεν έχει δώσει ακόμα ούτε το ένα δέκατο των δυνατοτήτων του. Εξαντλούμε τη φαντασία μας σο “Rooms to let” ενώ θα μπορούσαν να γίνουν χιλιάδες άλλα πράγματα που να προσελκύσουν τουρίστες αλλά και μόνιμους αλλοδαπούς κατοίκους εισοδηματίες.
Η ναυτιλία είναι ένα άλλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Εκεί που οι Γερμανοί έφαγαν τα μούτρα τους, οι Έλληνες εφοπλιστές διαπρέπουν. Ανάγκη μεγάλη να λειτουργήσουν τα ελληνικά ναυπηγεία με ιδιωτικά κεφάλαια, απαλλαγμένα από τη γάγγραινα του κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού.

Ο παραλογισμός να γυρνάνε τους χώρους εργασίας με το θερμόμετρο ανά χείρας και μόλις γράψει 25 βαθμούς να μετατρέπουν το 8ωρο σε 4ωρο αλλά με πλήρεις αποδοχές, η άρνηση της εργασίας κατά τα Σ/Κ όταν το καράβι είναι στη δεξαμενή για μια μικροεπισκευή και τρέχουν οι ρήτρες της πλοιοκτήτριας εταιρίας, όλα αυτά είναι πράγματα που κάνουν τους εφοπλιστές να ρίχνουν μαύρη πέτρα μετά την πρώτη εμπειρία σε ελληνικό ναυπηγείο.
Λιμάνια, μαρίνες ιστιοπλοΐας, θαλάσσια φυσικά και αρχαιολογικά πάρκα είναι τομείς με τεράστιο ενδιαφέρον.
Η αγροτικές καλλιέργειες πρέπει να φύγουν από τα επιδοτούμενα καλαμπόκια και βαμβάκια και να στραφούν σε άλλες με υψηλότερη προστιθέμενη αξία. Οι αγρότες μας καλώς ή κακώς, βρέθηκαν να κατέχει ο καθένας τους ένα μηχανολογικό εξοπλισμό πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, τη στιγμή που ο μέσος Βούλγαρος, ο Σκοπιανός, ή ο Αλβανός γείτονας, έχει για μόνα εργαλεία μια τσάπα και ένα φτυάρι.

Ας βάλουν οι Έλληνες αγρότες τα μηχανήματά τους να δουλέψουν, όσο το δυνατόν περισσότερες ώρες το χρόνο. Έτσι θα μπορέσουν να αποπληρώσουν και τα δάνειά τους.
Άλλος τομέας είναι οι υδροπονικές καλλιέργειες που είναι πρωτόγνωρες στη χώρα μας, αλλά είναι πολλά υποσχόμενες. Τα 12 εκατομμύρια αιγοπρόβατα της ελληνικής κτηνοτροφίας πρέπει να πάψουν να εκτρέφονται με τις ίδιες μεθόδους που είχε ο κύκλωπας Πολύφημος. Μια βόλτα σε σύγχρονες κτηνοτροφικές μονάδες της Δανίας και της Ολλανδίας θα μας δείξει το δρόμο για σύγχρονες εκμεταλλεύσεις. Επιχείρησα να σκιαγραφήσω λίγο τα θέματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη.
Ζητώ συγνώμη για το σεντόνι.
Τελειώνοντας, να τονίσω ότι το θέμα της ανάπτυξης δεν εξαντλείται με λίγα λόγια, αλλά πρέπει επειγόντως να χαραχθούν στρατηγικοί στόχοι από σοβαρούς ανθρώπους γνώστες του αντικειμένου.



Ιεροκλής Σαββίδης
infognomonpolitics.blogspot.gr

Είστε ανεπιθύμητοι

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Eric Clapton “Can’t Let You Do It”



Ο Ritchie Blackmore ξαναπιάνει ηλεκτρική κιθάρα.

Η τύχη (;) του να μένεις στο εξωτερικό σου δίνει την ευκαιρία να απολαύσεις θεάματα τα οποία είναι σπάνια και ενδεχομένως μοναδικά. Ο Έλληνας ροκάς, μεγαλώνει όχι μόνο με το δίλλημα «Led Zeppelin ή Deep Purple», αλλά και με τον καημό να δει τον Ritchie Blackmore να ξαναπιάνει ηλεκτρική κιθάρα. Και ενώ όλοι νομίζαμε ότι παρά τα παρακάλια στα fora και στα social media για το ενδεχόμενο αυτό, η μέρα αυτή δεν θα ερχόταν, ο ίδιος ο γητευτής της ηλεκτρικής κιθάρας ανακοινώνει αιφνιδίως ότι επανενώνει (περίπου) τους Rainbow για τρεις και μόνο συναυλίες: Δύο στη Γερμανία και μια στο Birmingham της Αγγλίας.
Ritchie Blackmore
Τα σοκ είναι πολλαπλά, τα εισιτήρια κλείνονται (και εξαντλούνται) πάραυτα, αλλά και οι απορίες είναι πολλές: Γιατί μόνο τρεις συναυλίες και σε τόσο μικρά venue; Θα ακολουθήσουν και άλλες; Θα μαζέψει παλιούς συνεργάτες; Σε ποια κατάσταση είναι τα χέρια του; Τι θα πρωτοπεί; Και άλλα τέτοια εύλογα ερωτήματα...
Η ανακοίνωση του line-up άφησε πολλούς απαρηγόρητους (βλ. Joe Lynn Turner) και πολλούς οπαδούς απορημένους: Ποιο είναι αυτό το άγνωστο παιδάκι που θα συγκριθεί με τους τιτάνες της rock μουσικής; Θα τα καταφέρει;
Ritchie Blackmore
Η μεγάλη ώρα φτάνει, τα φώτα κλείνουν και το κατάμεστο από (κυρίως μεσήλικες) rock fan που ταξίδεψαν από όλο τον κόσμο αμφιθέατρο του Loreley σείεται, αναμένοντας τον μεγάλο Ritchie. Ο οποίος και βγαίνει, αρχίζει να παίζει το "Highway Star" και επικρατεί Ο χαμός. Η απόλαυση του να τον βλέπεις ζωντανά είναι μεγάλη, αλλά η απορία παραμένει: Οι προσδοκίες μας επαληθεύτηκαν; Μήπως μας απασχολεί πρωτίστως να τικάρουμε το συγκεκριμένο κουτί στην bucket list; Τι ακριβώς έχει να δώσει ο 70χρονος πλέον μουσικός στο κοινό του; Μήπως καλώς αποσύρθηκε από το Rock;
Ακούγοντας τραγούδια όπως το "Child In Time" (δεν πίστευα ότι θα το δούμε παιγμένο σε αυτήν τη ζωή), το "Catch The Rainbow", το "Burn" (μόνο στην Αγγλία) και κυρίως το "Stargazer", καταλάβαμε / θυμηθήκαμε γιατί ο συγκεκριμένος anti-star μουσικός είναι εκεί ψηλά σε όλες τις λίστες συνθετών / κιθαριστών και γιατί τα τραγούδια του έφτιαξαν συγκροτήματα, τραγουδιστές, καριέρες και έσωσαν πολλούς πολλούς rock dj ανά το σύμπαν. Ο Blackmore θεωρείται ένας από τους τελευταίους classic rock θεούς και δικαιολογημένα - κατάφερε να αφήσει το rock, αλλά θα συνεχίσει να μνημονεύεται μέχρι το τέλος των ημερών.
Ritchie Blackmore
Όμως...
Ξέρετε ήδη πως οι Rainbow του 2016 δεν είναι παρά ένα σχήμα session μουσικών το οποίο χρησιμοποίησε ο Rtichie για να παίξει ένα άτυπο best of της καριέρας του. Ναι, πολλοί γκρίνιαξαν που δεν άκουσαν τόσο Rainbow αλλά... Deep Rainbow, αλλά εμείς δεν χαλαστήκαμε: Πέραν του "Black Night" (ΟΧΙ ΑΛΛΟ BLACK NIGHT), αν δεν τα έπαιζε αυτά αυτός που τα έγραψε, τότε ποιος θα τα παίξει;
Rainbow
O Blackmore δείχνει να το καταδιασκεδάζει, χαιρετάει κόσμο, χαμογελάει (NAI!), έχει τα φώτα και τις κάμερες πάνω του, αλλά - και ας μας επιτραπεί το βαρύ σχόλιο - η κιθάρα (και δη η ηλεκτρική) φαίνεται, σε αντίθεση με το sex και το ποδήλατο, να ψιλοξεχνιέται. Από την απόδοση του ίδιου είναι εμφανές ότι η ηλικία, οι όχι και τόσο πολλές (μάλλον) πρόβες του συγκροτήματος και η αποχή από το άθλημα, έκαναν τον Ritchie κάπως λιγότερο άνετο και κάπως λιγότερο παιχνιδιάρη. Στο internet η κουβέντα ήδη μαίνεται για το αν τα κομμάτια τα άλλαξε / έπαιξε πιο αργά ο Blackmore γιατί «έτσι έκανε πάντα και άλλαζε τα μέρη του», ή για το αν θα έπρεπε να έχουν προβάρει περισσότερο. Σίγουρα πάντως το YouTube και τα αυτιά μας επιβεβαιώνουν ότι σε κάθε επόμενη συναυλία τα πράγματα πήγαιναν καλύτερα.
Rainbow
Ξεκινώντας από το Loreley, η αλήθεια είναι πως η συνολική απόδοση ήταν επιεικώς μέτρια και ο ήχος αρκετά χαμηλά. Πολλά λάθη, μεγάλα κενά ανάμεσα στα κομμάτια, ο Ritchie χρειάστηκε κάποιο χρόνο για να ζεσταθεί, αλλά και οι υπόλοιποι δεν βοήθησαν. Ήταν εμφανές πως ο Blackmore διάλεξε μουσικούς απλώς και μόνο για να τον συνοδεύσουν και τίποτα παραπάνω. Ψιλοχαμένοι όλοι στη μίξη και μάλλον αταίριαστοι με το πώς θα περιμέναμε μετά από τόσα χρόνια τη μετεμψύχωση των Rainbow. Όλοι τους, πλην ενός. Γιατί ναι, στον Ronnie Romero που ο «σοφός» διάλεξε για τον πιο δύσκολο ρόλο, του τραγουδιστή, βρήκε σαφώς ένα διαμάντι, έστω και κάπως ακατέργαστο. Ο Ronnie όσο άβολα έδειξε να αισθάνεται με τα αγγλικά του και την επικοινωνία με το κοινό, άλλο τόσο έδειξε πως μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα και μάλιστα με περισσό πάθος... Το πάθος του οπαδού που βιώνει το πιο τρελό του όνειρο. Εξαιρετικός!
Όσον αφορά στους υπόλοιπους από την άλλη... Ο Jens Johansson (ναι, αυτός των Stratovarius) φαινόταν τελείως εκτός κλίματος στα πλήκτρα, ο David Keith στα ντραμς ήταν σχετικά καλός, αλλά όπως διάβασα και σε ένα σχόλιο, το drum set του πρέπει να έμοιαζε με αυτό που πήρε δώρο στα 5α γενέθλιά του ο Cozy Powell. Μόλις δύο ώρες πριν τους Rainbow, στη σκηνή βρέθηκαν οι - παρεμπιπτόντως εξαιρετικοί - Thin Lizzy (περίπου Thin Lizzy κι αυτοί βέβαια), οι οποίοι επέλεξαν για αυτήν την περοδεία τον Scott Travis των Judas Priest πίσω από τα τύμπανα. Κάθε χτύπημα του οποίου ένιωθες να σε στέλνει δύο μέτρα πίσω. Δυστυχώς, η όποια σύγκριση για τον άνευρο Keith ήταν άδικη.
Rainbow
Ο Bob Nouveau, τέλος, στο μπάσο, ο οποίος, όπως και Keith, έχει περάσει από τους Blackmore’s Night, έδειξε να το χαίρεται παραπάνω από τους άλλους. Και αυτός πάντως, τόσο εκτελεστικά, όσο και εμφανισιακά ήταν μάλλον περισσότερο funky από το ζητούμενο.
Η δεύτερη μέρα, λίγο έξω από τη Στουτγκάρδη, ήταν σαφώς ανώτερη. Πιο δυνατός και καθαρός ήχος, πιο δεμένο συγκρότημα, ελάχιστα κενά ανάμεσα στα τραγούδια. Η δε συναυλία στην Αγγλία από άποψη απόδοσης ήταν καλύτερη και από τις δύο της Γερμανίας.
Το θέμα όμως είναι πως όταν επανέρχεσαι μετά από χρόνια αποχής, θες να το κάνεις τέλεια. Ή να μην το κάνεις καθόλου. Ή όχι; Για δείτε τους Led Zeppelin ας πούμε...
Rainbow
Βλέποντας τα τελευταία show του Blackmore στο rock σκεφτήκαμε πως καλώς γύρισε, αλλά καλά έκανε και γύρισε για λίγο, καταλαβαίνοντας λίγο παραπάνω την πάγια θέση κατά των reunion του Robert Plant και του David Gilmour. Ωραία η κάψα του νεότερου οπαδού να δει τα είδωλα ζωντανά, αλλά η νοσταλγία παίζει περίεργα παιχνίδια, και για τους οπαδούς αλλά και για τους μουσικούς...
Οι Ζep γύρισαν για μια συναυλία (;) που έκανε τον γύρο του σύμπαντος, προβάρανε για ξέρω κι εγώ πόσο καιρό, είχαν media coverage κοσμοϊστορικού γεγονότος και έκαναν νέους και γέρους οπαδούς να δακρύσουν από το θέαμα. Οι Metallica μάζεψαν όλους τους τους φίλους στο San Francisco και για τέσσερις μέρες έπαιξαν τα πάντα με τους πάντες - την επόμενη μέρα να διαλύονταν, όλοι θα τους θυμόνταν στην κορυφή του κόσμου.
Ritchie Blackmore
Ο Dio πέθανε και όλο το rock και metal κινητοποιήθηκε, εν πολλοίς για να τιμήσει τα τραγούδια που του έγραψε ο Blackmore. Οι Purple περιοδεύουν ακόμα με το set τους να στηρίζεται στη μουσική του. Το ίδιο φέτος και οι Whitesnake. Πολλοί και τεράστιοι τίμησαν τον Lord στη ζωή και στο θάνατό του και είπαν πόσο σημαντικοί υπήρξαν οι Purple για την εξέλιξή τους (Ulrich, Dickinson). To Rock n' Roll Hall of Fame τους τίμησε, εν τη απουσία του μεγάλου κιθαρίστα.
Δυστυχώς ο Blackmore όση μουσική και να κατέχει, δεν κατείχε ποτέ από marketing. Ήθελε απλά να παίζει τη μουσική του και αδιαφορούσε για τα υπόλοιπα. Αν, όμως, η τελευταία του επαφή με το rock ήταν αυτές οι τρεις συναυλίες που παρακολουθήσαμε, δυστυχώς μπορούμε να πούμε ότι έθιξε το legacy του και άφησε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να πάει χαμένη...
Ritchie Blackmore
Φανταστείτε να μάζευε ο Blackmore όλους τους μουσικούς / τραγουδιστές με τους οποίους είχε κατά καιρούς συμπράξει, όλους τους υπόλοιπους που τον αποθεώνουν και να έπαιζε πέντε βράδια στο Royal Albert Hall με διαφορετικές συνθέσεις, προβάλλοντας όλο το τεράστιο έργο του. Φανταστείτε τι είχε να γίνει, ο κόσμος ακόμα θα παραμιλούσε. Φανταστείτε που θα πήγαινε το legacy του ίδιου του κιθαρίστα. Και φανταστείτε όλα αυτά να γίνονταν όσο ακόμα ήταν εν ζωή ο Lord και ο Dio...
Τότε θα «έφευγε» όπως του έπρεπε, στην κορυφή της λίστας, μαζί με τους άλλους τεράστιους αυτής εδώ της μουσικής. Ακόμα και να γύρναγε στα κάστρα και τα ξωτικά, κανείς δεν θα είχε την απορία για το πόσο μεγάλος πραγματικά υπήρξε. Και ενώ όλοι γύρω του εξακολουθούν να αντλούν αίγλη από το έργο του, εκείνος μας αποχαιρέτησε μάλλον σαν κυνηγημένος, με ένα εντελώς antistar τρόπο, με μια session μπάντα, παίζοντας μπροστά σε κοινά μεγέθους δυσανάλογου του καλλιτεχνικού του βάρους. Φεύγει από το rock όπως έζησε, αλλά πραγματικά έχασε μια τεράστια, τελευταία ευκαιρία...


πό τους Κωστή Αγραφιώτη, Λουκιανό Κοροβέση
http://www.rocking.gr

Ο David Gilmour στην Πομπηία

Ο David Gilmour επιστρέφει στην Πομπηία 45 χρόνια μετά

Με χιλιάδες κόσμο αυτή τη φορά η εμφάνιση του κιθαρίστα των Pink Floyd στο ρωμαϊκό αμφιθέατρο

Πριν από 45 χρόνια, οι Pink Floyd έστησαν μια σκηνή στο αρχαίο ρωμαϊκό αμφιθέατρο της Πομπηίας στην Ιταλία και έπαιξαν live τραγούδια από το "Meddle" του 1971.
Η εμφάνισή τους έγινε χωρίς κοινό, πέρα από τον σκηνοθέτη Adrian Maben του οποίου το υλικό παρουσιάζεται στο θρυλικό φιλμ "Live In Pompeii".
Την Πέμπτη το βράδυ, ο David Gilmour επέστρεψε στην Πομπηία για μια συναυλία υπό το βλέμμα χιλιάδων, αυτήν την φορά, παρευρισκόμενων θεατών.
Οι fans που απόλαυσαν ένα εντυπωσιακό set που περιλάμβανε μια σπάνια εκτέλεση του "The Great Gig in the Sky" από το οριακό "The Dark Side of the Moon" αλλά και το "One of These Days, highlight της τότε εμφάνισης των Pink Floyd στο ιστορικό θέατρο.
Κατά τα διάρκεια της επίσκεψής του στην Πομπηία, ο Gilmour έλαβε τον τιμητικό τίτλο του πολίτη της πόλης ενώ την Παρασκευή θα πραγματοποιήσει μια ακόμα live εμφάνιση στο θέατρο.

Το setlist της εμφάνισης:
Set 1:
5 A.M.
Rattle That Lock
Faces of Stone
What Do You Want From Me (Pink Floyd)
The Blue
The Great Gig in the Sky (Pink Floyd)
A Boat Lies Waiting
Wish You Were Here (Pink Floyd)
Money (Pink Floyd)
In Any Tongue
High Hopes (Pink Floyd)

Set 2:
One of These Days (Pink Floyd)
Shine On You Crazy Diamond (Parts I-V) (Pink Floyd)
Fat Old Sun (Pink Floyd)
Coming Back to Life (Pink Floyd)
On an Island
The Girl in the Yellow Dress
Today
Sorrow (Pink Floyd)
Run Like Hell (Pink Floyd)
Encore:
Time (Pink Floyd)
Breathe (Reprise) (Pink Floyd)
Comfortably Numb (Pink Floyd)


 http://www.rocking.gr

Οδυσσέας Ελύτης

Ο Οδυσσέας Ελύτης για την Ευρώπη και την Ελλάδα

elutis-ellada
Κάποτε, θα ερχόταν η στιγμή για την Ευρώπη, να συνειδητοποιήσει τις ρίζες της, αφού δεν μπορεί να υπάρξει σαν αυτόνομη μονάδα χωρίς κάποιο θεωρητικό υπόβαθρο. Αλλά και για την Ελλάδα η στιγμή να αποφασίσει αν θα μείνει απομονωμένη στις δικές της αξίες ή θα ενταχθεί σ' ένα ευρύτερο σύνολο με οφέλη πρακτικής φύσεως, αναμφισβήτητα, αλλά και με τον κίνδυνο ν' αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της.
odysseas-elytis
Απ' αυτήν την άποψη, τ' ομολογώ, είμαι απομονωτικός.
Μια ζωή ολόκληρη αγωνίστηκα γι' αυτό που λέμε "Ελληνικότητα". Και που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας τρόπος να βλέπεις και να αισθάνεσαι τα πράγματα. Είτε στην κλίμακα τη μεγάλη είτε στην ταπεινή. Θέλω να πω είτε σ' έναν Παρθενώνα είτε σ' ένα λυχνάρι.
Το παν είναι η ευγένεια, η ποιότητα, σε αντίθεση με το μέγεθος και την ποσότητα που χαρακτηρίζουν τη Δύση. Γιατί εκεί βρίσκεται η διαφορά...
Οι Ευρωπαίοι αντλήσανε από τις Ελληνικές αξίες για να φτάσουν στην Αναγέννηση. Αλλά η Αναγέννηση η δική τους είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει εμείς εάν δε μας σταματούσε η Τουρκοκρατία.
Το βλέπουμε αυτό στην ταπεινή κλίμακα, τη μόνη άλλωστε στην οποία μπορούσαμε ακόμα να εκδηλωνόμαστε. Από την άποψη ότι μια εσωτερική αυλή νησιώτικου σπιτιού ή ένας περίβολος μοναστηριού είναι, σαν αντίληψη εννοώ, πολύ πιο κοντά στο πνεύμα που έκανε τους Παρθενώνες και τις Θεομήτρες παρά όλες οι κολώνες κι οι μετόπες των ευρωπαϊκών ανακτόρων.
Που σημαίνει ότι αν συνέχισε κάποιος την αισθαντικότητα την Ελληνική και τη διατήρησε είναι αποκλειστικά ο λαϊκός μας πολιτισμός.

Μόνον που κι αυτός στις ημέρες μας κινδυνεύει.
Οι αστοί στην πλειοψηφία τους, βέβαια υπήρξαν και εξαιρέσεις, μιμήθηκαν τους Ευρωπαίους, δηλαδή την παραποιημένη αίσθηση της Ελληνικότητας. Και στη συνέχεια, οι ανερχόμενοι από τον λαό μιμήθηκαν τους αστούς.
Έτσι φτάσαμε σ' ένα σημείο που αναρωτιέται κανείς σε τι πια μπορεί να οφελεί η απομόνωση, τι πάει να προστατεύσει. Και με κίνδυνο να φανώ αντιφατικός οδηγούμαι στο άλλο άκρο.
Λέω μήπως είναι σωφρονέστερο να μην αντιταχθούμε στον ρου της ιστορίας.
Μήπως μια διαφορετική στρατηγική θα μας βοηθούσε να διακριθούμε από έναν άλλο δρόμο.

Ο Ελληνισμός έδειξε ανέκαθεν μια καταπλητική ικανότητα να αφομοιώνει, να προσαρμόζεται και να δραστηριοποιείται μέσα στα ξένα σύνολα. Έχουμε μια πλειάδα Ελλήνων που διακρίθηκαν την εποχή της διασποράς στα μεγάλα κέντρα του εξωτερικού και στην Ευρώπη και στην Ανατολή.
Και πότε αυτά;
Την εποχή που η Ευρώπη ήταν στην ακμή της και τα κράτη ήταν ισχυρά και σκληρά.
Πόσο μάλλον σήμερα που όπως και να το κάνουμε είναι γηρασμένα, είναι εξασθενημένα, και θα έλεγα ότι έχουν ανάγκη από το σφρίγος νεωτέρων λαών.
Αυτό με κάνει, λοιπόν, να κατασιγάζω μέσα μου τον αισθηματία Έλληνα που κρύβω και να σκέπτομαι ότι ίσως είναι πιο σωστό να μη φοβηθούμε τη σύγκριση και την άμιλλα, αλλά να προχωρήσουμε, φυσικά πάντοτε με την προοπτική να διακριθούμε στην ποιότητα, που σημαίνει στο πνεύμα.
Γι' αυτό επιμένω πολύ στο θέμα της Παιδείας.
Χρειαζόμαστε Παιδεία, σοβαρή, βαθιά, όχι αυτήν την τεχνική που ξιπάζει στις ημέρες μας, γιατί μόνον μ' αυτή θα μπορέσουμε και να διακριθούμε και να πορευθούμε σ' έναν καινούργιο δρόμο, αλλά και να διατηρήσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας μας.

   Οδυσσέας Ελύτης

_____
 ~ iteakarditsas.blogspot.gr

Ο ΚΥΡ έχει κέφια...

KYR-1
gfgdgfΓια περισσότερο ΚΥΡ ...εδώ

Ο χαμένος Πύργος της Ακρόπολης!

Οι φωτογραφίες από το 1854 απεικονίζουν τον Ιερό Βράχο διαφορετικό από ό,τι είναι σήμερα. Ανάμεσα στα αρχαία κτίσματα διακρίνεται ένας ψηλός τετράγωνος πύργος, ο οποίος βρισκόταν απέναντι από το ναό της Αθηνάς Νίκης. Ο πύργος ανήκε στη διάσημη οικογένεια της Φλωρεντίας, Ατσαγιόλι, η οποία πήρε το όνομά της επειδή ασχολήθηκε με το εμπόριο ατσαλιού και βασίλεψε στο Δουκάτο των Αθηνών για 73 χρόνια. Την περίοδο της κυριαρχίας τους στην Αθήνα μετέτρεψαν τα Προπύλαια σε παλάτι και η αρχαία είσοδος σφραγίστηκε. Για να ανέβει κάποιος στην Ακρόπολη έπρεπε να περάσει από έναν ελικοειδή δρόμο που κατέληγε στο πίσω μέρος της σημερινής εισόδου. Μέσα στο παλάτι είχε χτιστεί και ένα καθολικό εκκλησάκι.
perierga.gr - Ο χαμένος Πύργος της Ακρόπολης!
Ο Πύργος βρισκόταν δεξιά από τα Προπύλαια και είχε ύψος είκοσι έξι μέτρα. Μια εσωτερική ξύλινη σκάλα οδηγούσε στο πιο ψηλό σημείο, απ’όπου είχε πανοραμική θέα στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Ήταν πανομοιότυπος με τους πύργους της Βενετίας και οικοδομήθηκε με πεντελικό μάρμαρο και μάρμαρα από τα μνημεία της Ακρόπολης. Δίπλα του υπήρχε ένας μικρότερος οδοντωτός πυργίσκος και πάνω από τα Προπύλαια υπήρχαν τα διαμερίσματα του διοικητή. Ο μελετητής Πίτερ Λοκ, είχε αναφέρει ότι υπήρχε πιθανότητα το κτίριο να κατασκευάστηκε από την πανίσχυρη δυναστεία Ντε Λα Ρος, η οποία καταγόταν από τη Βουργουνδία και διοίκησαν το Δουκάτων των Αθηνών πριν από τους Ατσαγιόλι.
perierga.gr - Ο χαμένος Πύργος της Ακρόπολης!
Η φυλάκιση του Οδυσσέα Ανδρούτσου στον «Γουλά» Μετά την επικράτηση των Οθωμανών, οι Ατσαγιόλι αποχώρησαν από την Αθήνα. Την περίοδο εκείνη ο Πύργος μετατράπηκε σε αποθήκη αλατιού και ονομαζόταν Γουλάς ή Κουλάς από την τουρκική λέξη kule που σημαίνει «πύργος». Στην ελληνική επανάσταση μετατράπηκε σε φυλακή. Ανάμεσα σε αυτούς που αιχμαλωτίστηκαν ήταν 12 επιφανείς Αθηναίοι πολίτες που συμμετείχαν στον αγώνα. Κατά την πολιορκία της Ακρόπολης οι εννιά από τους 12 εκτελέστηκαν. Ο Πύργος έμελλε να είναι η φυλακή που σημάδεψε το τέλος του γενναίου Οδυσσέα Ανδρούτσου. Ο Έλληνας οπλαρχηγός δεν φυλακίστηκε από τους Τούρκους αλλά από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
perierga.gr - Ο χαμένος Πύργος της Ακρόπολης!
Ο Μακρυγιάννης μαζί με τον Κωλέττη είχαν αμφιβολίες για την δράση του Ανδρούτσου και οργάνωσαν πλεκτάνη εναντίον του. Αφού έστειλαν το παλιό πρωτοπαλίκαρο του Ανδρούτσου, Γιάννη Γκούρα, να τον συλλάβει, τον φυλάκισαν στο κάτω μέρος του πύργου της Ακρόπολης και τον βασάνισαν. Στις 5 Ιουνίου 1825 ο Ανδρούτσος δολοφονήθηκε από άντρες του Γκούρα στο κελί του και το άψυχο σώμα του πετάχτηκε στα βράχια της Ακρόπολης.
perierga.gr - Ο χαμένος Πύργος της Ακρόπολης!
Μετά τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους αποφασίστηκε η κατεδάφιση των μετα-κλασικών κτισμάτων που βρίσκονταν στον Ιερό Βράχο. Την περίοδο εκείνη επικρατούσε το ρεύμα του νεοκλασικισμού και οτιδήποτε δεν είχε σχέση με την Αρχαία Ελλάδα κρίθηκε ότι ήταν περιττό. Το 1874 ο Ερρίκος Σλήμαν, ο Γερμανός αρχαιολόγος που ανέσκαψε την Τροία χρηματοδότησε την κατεδάφιση του πύργου και από τότε τα Προπύλαια πήραν τη σημερινή τους μορφή. Μια ενέργεια που κατά καιρούς επικρίθηκε έντονα γιατί αφαίρεσε ένα μνημείο από τον αρχαιολογικό χώρο.

πηγή: news247.gr

Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε

sibilla-gr-

Η χώρα πεθαίνει !!



Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η πολιτική ζωή ως να βρισκόμαστε στο 2009, ως να μη συμβαίνει τίποτα αρνητικό ή δυσάρεστο σ’ αυτήν τη χώρα. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να σπαράσσεται από την οικονομική κρίση, οι πολίτες να βρίσκονται στο ύστατο σημείο πριν από το έμφραγμα, και οι ταγοί του πολιτικού κόσμου περί άλλα να τυρβάζουν. 


Η εταιρεία «Μαρινόπουλος» με 13.000 και πλέον υπαλλήλους και εκτεθειμένους πέρα των 3.000 προμηθευτών καταφεύγει στη Δικαιοσύνη για να διασωθούν βασικά οι μέτοχοί της που την οδήγησαν στην πτώχευση... 


Αλλες επιχειρήσεις, που κάποτε ανθούσαν, βρίσκονται κοντά στο τέλος. Ο ιδιωτικός τομέας, που σε άλλες εποχές αποτελούσε τα θεμέλια και τις κολώνες της ελληνικής οικονομίας, καταρρέει από μέρα σε μέρα... Ναι, τόσο άσχημα είναι τα πράγματα...

Την ίδια στιγμή, οι κίνδυνοι για την ανεξαρτησία και την εθνική κυριαρχία είναι υπαρκτοί. Η Τουρκία, που....

... βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και ηττάται στο τουρκικό Κουρδιστάν από τους αντάρτες του PKK, δεν αποκλείεται να επιχειρήσει να εξαγάγει τα προβλήματά της στις γειτονικές χώρες. Στο Ιράκ και στη Συρία δεν τα κατάφερε, απέτυχε.

 Η «εύκολη» λύση είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Μερικοί θα γελάσουν, αλλά θα είναι οι απροετοίμαστοι στην περίπτωση υλοποίησης των σχεδίων. Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει εμπιστοσύνη, ούτε και μπέσα. 

Αδίστακτος ήταν, αδίστακτος είναι... Μην ξεχνάτε ότι εξαφάνισε πολιτικά όλους τους πιστούς συνεργάτες του και μεθοδεύει τη σύλληψη και τον εγκλεισμό στη φυλακή του μέντορά του, του ανθρώπου που τον έκανε πρωθυπουργό της Τουρκίας, τον ιμάμη Γκιουλέν.

Ενώπιον αυτών των προβλημάτων τι κάνουν οι πολιτικοί μας; Η γρήγορη απάντηση είναι ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ. Καταναλώνουν τον πολύτιμο χρόνο τους για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Δεν λέω, σημαντικά θέματα είναι. Αλλά τι σχέση έχουν με τις προσπάθειες σωτηρίας της οικονομίας και της εξόδου από την κρίση.Βεβαίως δεν έχουν σχέση, αλλά είναι θέματα που η κυβέρνηση πιστεύει ότι θα τη βοηθήσουν να συνεχίσει ένα «παραμύθι», έντονα εκνευριστικό. 


Ενα παραμύθι που στοχεύει στις μάζες. Αλλά και η αντιπολίτευση δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Εχει και αυτή το δικό της παραμυθάκι για τους δήθεν φίλους και εταίρους Ευρωπαίους που μας... έσωσαν. Θα σας έλεγα τι μας έκαναν, αλλά δεν μου το επιτρέπουν οι κανόνες ευγενείας. Εχουν αυτοί τις λύσεις και ουδείς άλλος. Ναι, τους είδαμε και αυτούς...

Αυτή είναι η κατάσταση. Η χώρα στον αναπνευστήρα, η ιδιωτική πρωτοβουλία κυνηγημένη πληρώνοντας και δικά της λάθη να αδυνατεί να αναλάβει τον δικό της ρόλο, η κυβέρνηση στον κόσμο της και η αντιπολίτευση να διακρίνεται από τον κλασικό τρόπο άσκησης εξουσίας. 


Τις υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται ποτέ. Με τέτοιο πολιτικό προσωπικό δυστυχώς δεν έχουμε τύχη. 

Μην τρέφετε αυταπάτες. Μην τους πιστεύετε. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Η καταστροφή της οικονομίας ξεκίνησε από αυτούς, συνεχίζεται από τους ίδιους, οι οποίοι θα γράψουν και το... τέλος με τρόπο που να πιστεύουν οι πολίτες ότι δεν έφταιγαν αυτοί που κυβερνούσαν αλλά οι... άλλοι. 

Και με αυτά και εκείνα η Ελλάδα έγινε μια αναξιόπιστη χώρα...
 
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

BLUES PILLS - Lady In Gold



Δρόμος... χωρίς επιστροφή.




Έφτασε η ώρα που η κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη δείχνει να έχει πάρει δρόμο...
χωρίς επιστροφή. Κι αυτός είναι δρόμος της διάλυσης. Το Brexit έχει αρχίσει να προκαλεί συνεχές ντόμινο. Η κρίση έχει χτυπήσει για τα καλά την Ιταλία. Τον “μεγάλο ασθενή” της Ευρώπης. Και η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα. Αυτό, η μόνη που δεν το καταλαβαίνει είναι η Γερμανία που είναι και η βασική υπεύθυνη για τα δεινά που βιώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες.

Η πολιτική Σόιμπλε και Μέρκελ έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την Ευρώπη. Είναι πλέον πασιφανές. Όσο το Βερολίνο μαζί με τους δορυφόρους του, όσους του έχουν απομείνει, επιμένουν να αγνοούν τις επιπτώσεις που έχει επιφέρει η δογματική τους αντίληψη με τις πολιτικές λιτότητας και την απαρέγκλιτη στάση στα ελλείμματα αλλά και της τιμωρητικής αντίληψης όσων δεν μπορούν να ακολουθήσουν τον βηματισμό τους αλλά τόσο θα ενισχύονται τα διαλυτικά φαινόμενα και θα ενισχύεται η αμφισβήτηση του ευρώ.

Η Βρετανία ήδη έχει επιλέξει τον δρόμο της. Την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση παρά το γεγονός ότι κάποιοι επιμένουν πώς τελικώς αυτό μπορεί και να μην συμβεί. Αποφάσεις και κινήσεις ωστόσο, όπως αυτή του υπουργού Οικονομικών της χώρας Τζόρτζ Όσμπορν να μειώσει το συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων κάτω του 15% δείχνουν πώς η Βρετανία ετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα.

Μάλιστα το Brexit θα γίνεται ακόμη πιο ισχυρό όσο χώρες της ΕΕ, όπως η Ουγγαρία ζητούν συνεχώς δημοψηφίσματα για να καταγγείλουν τη στάση των Βρυξελλών και την πολιτική του “αποφασίζουμε και διατάσσουμε” χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η βούληση των λαών σε θέματα όπως η οικονομία και το μεταναστευτικό.

Ο Γερμανός υπουργός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε, απαντώντας στον Βρετανό ομόλογο του, ότι, “δεν έχουμε πρόθεση να ξεκινήσουμε μια κούρσα για τον χαμηλότερο φόρο στις επιχειρήσεις”.

Κι αυτό είναι το μείζον ζήτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς η Γερμανία και οι Βρυξέλλες δεν μπορούν να αντιληφθούν τις εθνικές ιδιαιτερότητες και τις ανισότητες που υπάρχουν ούτως ή άλλως μεταξύ των χωρών που την απαρτίζουν. Συνεπώς, οι χώρες θα κοιτάξουν να βγουν από την ΕΕ για να αντιμετωπίσουν μόνες τους τα προβλήματα που οι Βρυξέλλες επιχειρούν να αντιμετωπίσουν με καθυστέρηση, παζάρια και ισορροπίες, που τελικά έχουν αντίθετα αποτελέσματα.

Είναι αυτό που γίνεται με την Ιταλία αυτή τη στιγμή. Η Γερμανία την πιέζει για “κούρεμα καταθέσεων” προκειμένου, όπως λέει το Βερολίνο, να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες και επιβαρυνθούν οι πολίτες και ο Ματέο Ρέντσι απαντάει “δεν θα μας κάνετε το δάσκαλο”. Με λίγα λόγια η Ιταλία οδηγείται στην έξοδο, καθώς οι οικονομικές επιπτώσεις και το ντόμινο του Brexit θα έχουν τεράστιες συνέπειες στην πιο ευάλωτη οικονομία της Ευρώπης.

Και αν “σκάσει” η Ιταλία τότε Ευρωπαϊκή Ένωση και ευρωζώνη απλά τέλος. Ήδη εδώ και μερικές ημέρες οι τραπεζικοί τίτλοι βρίσκονται στο στόχαστρο των επενδυτών, με τις ρευστοποιήσεις να επεκτείνονται πέραν των ιταλικών και στις γερμανικές τράπεζες. Οι απώλειες χθες για τις τραπεζικές μετοχές στην Ιταλία κυμάνθηκαν από 2,5% έως και 12%, ενώ η μετοχή της Deusche Bank υπέστη καθίζηση 7%. Και όπως έχει επισημάνει και το ΔΝΤ η Deusche Bank είναι πολύ εκτεθειμένη.

Διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ιταλική τραπεζική σκηνή ως ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα των επόμενων μηνών για την Ιταλία αλλά και για την ίδια τη συνοχή και τη... συνέχεια της Ευρωζώνης και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι αυτό γιατί από την ημέρα του Brexit ο τραπεζικός κλάδος στην Ιταλία έχει χάσει το 30% της αξίας του.

Μάλιστα, σύμφωνα με εξαιρετικά δυσοίωνα σενάρια, τα οποία μεταδίδει το Reuters απειλείται μετάδοση της κρίσης και σε άλλες χώρες της ΕΕ, ενώ αυτή η κρίση μπορεί να στείλει την Ιταλία πίσω στην ύφεση. Τα πλέον απαισιόδοξα σενάρια θεωρούν ότι η υποχώρηση των ιταλικών τραπεζών μπορεί να προκαλέσει μια κατάρρευση «τύπου Ελλάδας», την οποία όμως, θα είναι σχεδόν αδύνατο να περιορίσει η Ευρώπη.

Και η Ιταλία δεν είναι μόνο εύθραυστη οικονομικά αλλά και πολιτικά. Το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο έχει ανοδική πορεία και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνει να επικρατεί αυτού του Ματέο Ρέντσι. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πως αν το Βερολίνο επιμείνει σε αυτές τις πολιτικές ένα δημοψήφισμα στην Ιταλία με το ερώτημα τς παραμονής στην Ε.Ε. είναι πιθανό και το αποτέλεσμα προφανές. Και τότε όλα θα έχουν φτάσει στο τέλος τους.
 
 http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Ο ΚΥΡ έχει κέφια...

KYR-1
dasdatΓια περισσότερο ΚΥΡ ...εδώ

Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα.

Όλοι κάνουμε την επανάστασή μας. Δεν αποφεύγεται, δεν αναβάλλεται. Έρχεται μια μαγική στιγμή που τα πάντα γύρω σου και κυρίως τα πάντα μέσα σου φωνάζουν. Αδύνατο ν’ αγνοήσεις τέτοια ένταση, απίθανο να καταφέρεις να την προσπεράσεις, χωρίς να χυθεί έστω και μια σταγόνα αίμα.

Καμία επανάσταση δεν είναι αναίμακτη, μη γελιέσαι. Απλώς, ξέρεις πως για να βρεις τον εαυτό σου, για να καθορίσεις ποια θα είναι η πορεία σου σ’ αυτόν τον κόσμο και πώς θα ζήσεις, θα χρειαστούν κάποιες θυσίες....
Όσο πιο νωρίς καταλάβεις ποιος είσαι και προς τα πού σε πάει η καρδιά σου, τόσο πιο νωρίς θα βάλεις και τα όριά σου.

Σ’ έναν ιδανικό κόσμο δε θα χρειαζόταν τίποτα τέτοιο. Θα ήταν αυτονόητο ότι ο καθένας μας μπορεί να ζήσει όπως επιθυμεί, αρκεί να σέβεται το μεγάλο, πανανθρώπινο κανόνα: «Η δική σου ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου».

Όποιος θα ήταν αποφασισμένος να ζήσει ακολουθώντας αυτόν τον απλό, αλλά τεράστιας σημασίας κανόνα, δε θα είχε κανένα εμπόδιο στα σχέδιά του. Κανένας καβγάς, καμία ενοχή, κανένας φόβος για τις αντιδράσεις των άλλων δε θα τον σταματούσε. Θα χάραζε την πορεία του ελεύθερος να δοκιμαστεί στη μεγάλη παλαίστρα του κόσμου. Αλλά είπαμε, όλα αυτά σ’ έναν ιδανικό κόσμο.

Στον δικό μας κόσμο μεγαλώνουμε φορτωμένοι μ’ ένα κάρο προσδοκίες. Προσδοκίες για το πώς θα φερόμαστε, τι επάγγελμα θ’ ακολουθήσουμε, πώς θα είναι οι σχέσεις μας, πότε θα παντρευτούμε, πόσα παιδιά θα κάνουμε και μη σου πω και πώς θα τα λένε τα παιδιά μας.

Και το καλύτερο ακόμη; Όλα αυτά πρέπει να τα θέλουμε, είναι υποχρεωτικό. Αν θέλουμε κάτι διαφορετικό, αν έχουμε άλλα όνειρα είμαστε περίεργοι, ιδιότροποι, ανώριμοι, απροσάρμοστοι και πολλά άλλα όμορφα.

Δεν υπάρχει, όμως, άνθρωπος που να ονειρεύεται για τον εαυτό του ακριβώς την ίδια ζωή που ονειρεύονται οι άλλοι γι’ αυτόν. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη διαφοροποιείται, λιγότερο ή περισσότερο, απ’ όσα προστάζουν οι γονεϊκές και οι κοινωνικές επιταγές.

Και κάπου εκεί ανάβει το φιτίλι. Κάπως έτσι, ξεκινάνε οι προσωπικές μας μάχες. Αρχίζουν με τα «όχι, δε θα σπουδάσω γιατρός, εγώ ονειρεύομαι να γίνω γραφίστας», συνεχίζονται με τα «εγώ αυτόν τον άνθρωπο έχω επιλέξει κι αν με αγαπάτε, θα σεβαστείτε την επιλογή μου», καταλήγουν με τα «έχω ανάγκη να δω τους φίλους μου, μου έχουν λείψει πολύ, εμείς θα τα πούμε αύριο, μωρό μου».

Όρια, για να προστατεύσουμε την ουσία μας. Όρια, γιατί είναι η δική μας ζωή και είναι μία, δεν μπορούμε και δε μας επιτρέπεται να παραχωρήσουμε τον έλεγχό της σε οποιονδήποτε άλλον, όσο σημαντικός κι αν είναι για εμάς.

Όταν θα κάνουμε τον απολογισμό, μόνοι μας θα είμαστε, το ξέρουμε πολύ καλά αυτό. Στον εαυτό μας θα λογοδοτήσουμε. Αυτός θα μας ζητήσει τα ρέστα, που τον αγνοήσαμε, τον φιμώσαμε, τον καταπιέσαμε, τον θάψαμε κάτω απ' το βουνό των ξένων προσδοκιών κι ονείρων.

Όλοι μας την κάνουμε την επανάστασή μας. Και πολύ καλά κάνουμε. Ναι, ας χυθεί και λίγο αίμα, δεν έγινε τίποτα. Απ' το να αιμορραγούμε μια ζωή και να κρύβουμε τις πληγές μας, καλύτερα να χυθεί λίγο αίμα, μια κι έξω. Να δοθούν οι μάχες στην ώρα τους, να πάρουμε θέση, να ορθώσουμε ανάστημα, να κάνουμε περήφανους εμάς τους ίδιους και κανέναν άλλο.

Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα. Αποκτάς ταυτότητα μετά την επανάστασή σου, ορίζεις τον εαυτό σου ως μοναδική οντότητα κι όχι ως προέκταση των άλλων. Κρίμα να χάνεται χρόνος, να χάνονται χρόνια ολόκληρα σε μια κατάσταση που δε σου επιτρέπει ν’ αντικρίζεις το είδωλό σου στον καθρέφτη με καμάρι.

Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα. Τόσο μικρότερο το κόστος. Όσο μεγαλώνεις, χτίζεις κι ο φόβος για την απώλεια των κεκτημένων ριζώνει για τα καλά στην καρδούλα σου. Όσο μεγαλώνεις, συνηθίζεις, είναι άτιμο πράγμα η συνήθεια σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις.

Κι αν άργησες, όμως, δεν πειράζει. Μην αυτομαστιγώνεσαι και πέτα αυτές τις άχρηστες κι άχαρες ενοχές απ’ το παράθυρο. Προχώρα με βήματα αργά και σταθερά προς τον μοναδικό στόχο που αξίζει κάθε μάχη, κάθε θυσία, κάθε μικρή ή μεγάλη επανάσταση· Να γίνεις ο άνθρωπος, που εσύ ονειρεύεσαι να είσαι.


pillowfights.gr

Έμφραγμα !

Χωρίς λόγια.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Beth Hart "Baddest Blues"



τα πιο εμπορικά album όλων των εποχών στη Βρετανία

Για να γιορτάσει τα 60 χρόνια charts, η εταιρεία Official Charts Company αποκάλυψε τα 60 albums με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών στη γηραιά Αλβιόνα.

Οι μοναδικοί Queen άνοιξαν κι έκλεισαν την πρώτη δεκάδα των δίσκων με τις μεγαλύτερες πωλήσει στη Βρετανία
Η κορυφή κατακτήθηκε από τη συλλογή των Queen "Greatest Hits", που κυκλοφόρησε το 1981 και σάρωσε τα charts, με πωλήσεις 6,1 εκατομμύρια κόπιες. Πρόκειται για το μοναδικό album στη Βρετανία που ξεπέρασε τα 6 εκατομμύρια σε πωλήσεις.
Οι Abba, ένα από τα σπουδαιότερα ποπ συγκροτήματα όλων των εποχών, επάξια στη δεύτερη θέση
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ακόμα μια συλλογή και συγκεκριμένα το “Gold: Greatest Hits” των ABBA. Το album, που κυκλοφόρησε το 1992, πούλησε 5,2 εκατομμύρια αντίτυπα, ξεπερνώντας για λίγο το δίσκο των Beatles "Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band" (1967) που σημείωσε πωλήσεις ύψους 5,1 εκατομμυρίων κατακτώντας την τρίτη θέση.
Το χρυσό κορίτσι της βιομηχανίας, η Adele
Στην τέταρτη θέση βρέθηκε ένα πρόσωπο του σήμερα, μια νεαρή καλλιτέχνις που δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την Adele. Αν και μετρά λίγα χρόνια στη μουσική βιομηχανία, το κορίτσι που «ό,τι αγγίζει γίνεται χρυσό» σημείωσε απίστευτες πωλήσεις με το δεύτερο δίσκο της, “21”, που κυκλοφόρησε μόλις το 2011. Στη λίστα βρέθηκε και η τελευταία της δουλειά, “25”, κατακτώντας τη θέση #27 στη λίστα με τους πιο εμπορικούς δίσκους όλων των εποχών εφτά λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του. «Μίδας», όχι αστεία.
To band που μεσουράνησε στη britpop των 90s, οι Oasis
Και για να επανέλθουμε στη λίστα, στη θέση #5 «κάθισαν» οι φίρμες των 90s Oasis με το album τους “Morning Glory”. Να σημειωθεί πως μέχρι την κυκλοφορία του “25” της Adele, oι Oasis κρατούσαν επί 18 χρόνια την πρώτη θέση στη λίστα για το δίσκο που (ξε)πούλησε γρηγορότερα σε μια εβδομάδα. Το ρεκόρ τους έσπασε η Adele, πουλώντας 800,000 κόπιες, τη στιγμή που οι Oasis κατείχαν το ρεκόρ των 650,000 αντιτύπων σε μια εβδομάδα με το τρίτο δίσκο τους “Be Here Now” του 1997.
Η δεκάδα συμπληρώθηκε από το κλασικό -κι αναμενόμενο- "The Dark Side Of The Moon" (#7) των Pink Floyd, το "Brothers In Arms" (#8) των Dire Straits και φυσικά από τον Michael Jackson, που με τα "Thriller" και "Bad" σκαρφάλωσε στις θέσεις #6 και #9. Τη δεκάδα έκλεισαν και πάλι οι Queen έκλεισαν με την έτερη συλλογή τους “Greatest Hits II”.
O μοναδικός Robbie Williams που λατρεύει το ελληνικό κοινό
Οι περισσότερες εμφανίσεις στο επετειακό τοπ 60 ανήκουν αναμφίβολα στο Robbie Williams που βρέθηκε στις θέσεις #48, #56, #57 και #59 με τα albums του “I’ve Been Expecting You”, “Swing When You’re Winning”, “That’s ‘Progress” και “Never Forget – The Ultimate Collection” αντίστοιχα.  Το πρώτο album chart δημοσιεύτηκε πριν από 60 χρόνια, στις 22 Ιουλίου 1956. Την κορυφή του κατέκτησε ο Frank Sinatra με το “Songs For Swingin’ Lovers”.
Δείτε την πρώτη δεκάδα του τοπ60 στη Βρετανία:
1) Queen – "Greatest Hits"
2) Abba – "Gold: Greatest Hits"
3) The Beatles – "Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band"
4) Adele – "21"
5) Oasis – "(What’s The Story) Morning Glory"
6) Michael Jackson – "Thriller"
7) Pink Floyd – "The Dark Side Of The Moon"
8) Dire Straits – "Brothers In Arms"
9) Michael Jackson – "Bad"
10) Queen – "Greatest Hits II"

Περικοπές.

Η Αγγλία βγαίνει για να μην βγει

Brexit , φεύγουμε αλλά μένουμε με ιδικό καθεστώς, για να κοροϊδέψουμε τα πρόβατα τους Ευρωπαϊκούς λαούς!

ΦΕΥΓΟΥΜΕ

Για όσους έχουν λίγο μυαλό, θα κατάλαβαν ότι όλο αυτό το θέατρο ήταν και είναι καλά στημένο!
Τα ρεμάλια έταξαν στην Τουρκία απελευθέρωση τη Βύζας, δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο, όχι γιατί τους νοιάζει για τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά διότι θα υποστούν οι ίδιοι την ζημιά.
1) πως θα ακύρωναν την συμφωνία;
2) πως θα μεθόδευαν να κάνουν τις παραχωρήσεις στην Αγγλία χωρίς να αντιδράσουν τα άλλα ευρωπαϊκά μέλη και εδώ είναι το ποιο βρόμικο παιχνίδι σε βάρος των υπολοίπων μελών, αφού δέκα ιδρυτικά μέλη που σχεδίασαν όλο αυτό το παιχνίδι δεν θα έχουν καμία επίπτωση, και θα τα φορτώσουν στα αδύνατα μέλη, να παρακολουθήσετε τώρα το γαϊτανάκι δηλώσεων, που θα αναγκάσουν τα υπόλοιπα μέλη να εκδηλωθούν και θα τους έχουν στην μαύρη λίστα!
Καλά μόνο ηλίθιοι θα φάνε αυτό το παραμύθι, είναι δυνατόν να θέλει να βγει η Αγγλία που είχε ιδικό καθεστώς μέσα στην ευρωπαϊκή ένωση, αφού έχει το νόμισμά της;;;
Οι χαρούλες του Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι τυχαίες, ούτε η οργισμένη αντίδραση του Πούτιν, να παρακολουθήσετε το σχέδιο ώρα με την ώρα, ημέρα με την ημέρα, η Αγγλία έχασε τον έλεγχο με τους λαθρομετανάστες και μέσα από την Ευρωπαϊκή ένωση δεν μπορούσε να το χειριστή, διότι θα είχαμε ντόμινο από τα πρόβατα, τους λαούς των Ευρωπαϊκών κρατών, εδώ και οι κατά καιρούς δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για του μετανάστες δεν ήταν τυχαίες!


Η Αγγλία βγαίνει για να μην βγει και θα δείτε πως θα το μεθοδεύσουν, αφού δεν υπάρχει πατριώτης ηγέτης στην Ευρώπη να τους αντισταθεί, θα το κάνουν για τα προσχήματα να μην ξεσηκώσουν ακόμα τους ευρωπαϊκούς λαούς, να τους δέσουν χειροπόδαρα και μετά η ολοκλήρωση της φρίκης! Φυσικά το σχέδιο δεν είναι έτσι απλό για να το εξηγήσω σε λίγες γραμμές, έχει να κάνει με το δέσιμο των ευρωπαϊκών κρατών που θέλουν να κρατήσουν την ανεξαρτησία τους μέσα στην διαστρεβλωμένη ενοποίηση της Ευρώπης! Έχει να κάνει με τις αντιδράσεις στον Αμερικανικό νόμο για το Εμπόριο.

Ο δούρειο ίππος θα είναι η Αγγλία που θα είναι έξω και δεν θα δίνει λογαριασμό σε κανένα, αλλά θα είναι μέσα με ιδικό καθεστώς ώστε να δηλητηριάζει τα πρόβατα και να έχει τον έλεγχο, έχει να κάνει και με το ΝΑΤΟ, θα το δείτε τις επόμενες ημέρες!

(Μια παρένθεση. Μόλις το διάβασα, δείτε πόσο δίκιο έχω!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως βρίσκεται στο «pause», ωστόσο είναι απίθανο να υπάρξουν «κατακλυσμιαίες» αλλαγές, σημείωσε σε συνέντευξή του ο αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα. Την ίδια στιγμή έκανε λόγο για για υστερικές αντιδράσεις μετά την απόφαση των Βρετανών να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Υπήρξε κάποια υστερία μετά την ψήφο για το Brexit, λες και με κάποιον τρόπο το ΝΑΤΟ εξαφανίστηκε, η διατλαντική συμμαχία καταρρέει και κάθε χώρα τρέχει στη γωνιά της. Δεν συμβαίνει αυτό», είπε ο κ. Ομπάμα.

Όπως πρόσθεσε πάντως, η Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως βρίσκεται στο «pause», ωστόσο είναι απίθανο να υπάρξουν «κατακλυσμιαίες» αλλαγές.) Έχει να κάνει με την μυστική απαίτηση της Αμερικής ( ΝΕΑ ΤΑΞΗ ) στις μαριονέτες της για την διάλυση της ευρωπαϊκής ένωσης, όπως την είχαν οραματιστεί οι αρχικοί εμπνευστές της, με γνώμονα τον αρχικό σχεδιασμό και την διακήρυξη για μια δημοκρατική ενωμένη Ευρώπη! Η Αμερική και η Αγγλία είναι το ίδιο νόμισμα, βγαίνω αλλά δεν βγαίνω, θα έχω ιδικό καθεστώς και θα κάνετε ότι θέλουμε χωρίς να υποστούμε εμείς την ζημιά. Περιδένεται να δείτε τι θα κάνει η Αγγλία με τους λαθρομετανάστες, που δεν θα ισχύει για τα άλλα ευρωπαϊκά ζώα δούλους! Το πολύ βρόμικο σχέδιο της Αμερικής μέσω της αδελφής της Αγγλίας είναι να γίνει ενωμένες πολιτείες Ευρώπης στο αμερικανικό στιλ, Βόρειοι και νότιοι, βόρειοι που θα ρουφάνε σαν βδέλλες το αίμα των νοτίων παραγωγών κόπου και πλούτου! Φυσικά υπό τον απόλυτο έλεγχο της Αμερικής, αφού η νέα τάξη έχει φροντίσει για αυτό, να έχει τοποθετήσει σε όλα τα ευρωπαϊκά έθνη ηγέτες προδότες, πουλημένους, εγκάθετους! Ο Φάρατζ, θα πρέπει να έχει κάποια συμπάθια στους Έλληνες, αφού τακτικά μας έλεγε να φύγουμε από την Ευρωπαϊκή ένωση, διότι ήταν γνώστης και μέρος του σχεδίου για την διάλυση της Ευρώπης όπως την ονειρεύονται ακόμα οι δημοκράτες πολίτες: Σε ότι μας αφορά εμάς τους Έλληνες, δεν υπάρχει δυνατότητα να αντιδράσουμε, ή να διαπραγματευτούμε την ύπαρξή μας μέσα σε αυτόν τον σημερινό βούρκο, που λέγεται ευρωπαϊκή ένωση! Κάθε ώρα, ημέρα, εβδομάδα, μήνες, που συνεχίζουμε μέσα σε αυτόν τον βούρκο, το μόνο που θα επιτύχουμε είναι έναν αργό και φρικιαστικό θάνατο, όχι μόνο τον δικό μας, αλλά και των παιδιών μας, αλλά ακόμα το χειρότερο τον αφανισμό του Ελληνισμού και όλο αυτό το σχέδιο στο μεγαλύτερο κομμάτι του είναι για τον διαμελισμό, αλλοίωση, ξεπούλημα, όλης της ελληνικής κληρονομιάς και περιουσίας! Για αυτό πλέον δεν έχουμε επιλογές ειρηνικές, πολιτισμένες, βρισκόμαστε στο σημείο που τα πρόβατα έχουν να διαλέξουν μια από τις δυο επιλογές, Έχουμε τα πρόβατα στο μαντρί και όσα δεν θέλουν να πάνε ειρηνικά στο σφαγείο και βελάζουν, οι τσοπάνηδες πάνε και τους λένε, μην φοβόσαστε, δεν θα σφάξουμε εσάς, αλλά τα άλλα πρόβατα και μετά πάνε στα άλλα πρόβατα και λένε το ίδιο, με αποτέλεσμα να περιμένουν τα πρόβατα διχασμένα, ότι δεν είναι για αυτά, αλλά για τα άλλα πρόβατα, ενώ ταυτόχρονα, τους λένε και για τους λύκους που παραμονεύουν έξω από το μαντρί! Αφού θα μας σφάξουν οπωσδήποτε, γιατί να μην βγούμε έξω από το μαντρί, σίγουρα κάποιοι θα γλυτώσουν να συνεχίσουν, ενώ από το μαντρί, δεν θα γλυτώσει κανένας!

ΓΡΕΤΙΧ Α
Αυτό όμως προϋποθέτει ότι δεν ακούμε τα πουλημένα ΜΜΕ, αποποιούμαστε τα κόμματα και όλους τους πολιτικούς με αποκοπή από αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα. Κουβεντιάζουμε πως θα ενωθούμε κάτω από το όνομα πατρίδα, ελευθερία, ανεξαρτησία, χωρίς ιδεολογίες, συνδικαλιστές, κομματάρχες, θρησκευτικούς, ΜΚΟ, ανθρωπιστικές οργανώσεις, εκλεγμένες οργανώσεις γονέων και κηδεμόνων και άλλες πούστικες ίντριγκες!
Αυτά τα κάνουμε αδελφικά, πατριωτικά, φανερά, νόμιμα στον χώρο εργασίας, στην βόλτα, στην διασκέδαση, στον καφέ, στις αγορές μας σαν να είμαστε στο οικογενειακό τραπέζι!
Μόνο μια γροθιά με άλλα τα δάχτυλα ενωμένα θα τους συντρίψουμε, ναι λαϊκή Επανάσταση, τουλάχιστον όσοι πεθάνουν, θα πεθάνουν όρθιοι και υπερήφανοι και όσοι μείνουν θα προστατέψουν τις θυσίες τους!

 
ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.arxaiaithomi.gr/