BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

«Ωχ αδερφέ» Ελλήνων…

«Γράφει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος
Παρακολουθώ τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές και όχι μόνο «κόντρες» με αφορμή τη βύθιση του πετρελαιοφόρου Αγία Ζώνη 2 και αφού έσβησαν τα φώτα της 82ης ΔΕΘ στον απόηχο «νεολογισμών» και «ορθολογισμών» που ξεχάστηκαν λίγα λεπτά μετά την εκφώνησή τους γιατί μόνο τόσο άντεξαν στο «τεστ της πραγματικότητας», κοιτάζω γύρω μου και πονάω!
Άτομα και ομάδες, αντιμετωπίζουμε μια χωρίς προηγούμενο πτώση συστημάτων αξιών, κατανόησης και ερμηνείας της πραγματικότητας, ορθής αξιολόγησης του χθες και έλλειψης όχι μόνο επιθυμίας αλλά ίσως και ικανότητας για προγραμματισμό του αύριο..
Και με τον τρόπο αυτό, πέρα από την πίκρα της καθολικής απογοήτευσης, φαίνεται να γίνεται οδυνηρή πραγματικότητα το πολύ πιο επικίνδυνο ψυχοκοινωνικό και πολιτικά συλλογικό συναίσθημα της «μοιρολατρικής εγκατάλειψης» των «Ωχ αδερφέ» Ελλήνων…
Στην Ελλάδα των Μνημονίων, της οικονομικής δυσπραγίας, της επερχόμενης τρίτης αξιολόγησης για εφαρμογή «προ απαιτούμενων» που ίσως μεταφραστούν σε νέες περικοπές, διαπιστώνω χωρίς Κομματικά γυαλιά διόγκωση της κοινωνικά διαβρωτικής «παράδοσης στην μοίρα μας» και συλλογικής ανικανότητας για ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στην Μνημονιακή υποτέλεια!.
Και μέσα στο διάχυτο πλέον αίσθημα της «παράδοσης στην μοίρα μας», που εκφράζεται από τα δεδομένα της απώλειας ιδεολογίας, της απάθειας και της άρνησης πίστης και αφοσίωσης σε υψηλά ιδεώδη και συλλογική εθνική ανάταση, κρύβεται, κατά την προσωπική μου γνώμη, συγκεκριμένος φόβος που ΔΕΝ τολμά, φοβούμενος ΤΙΜΩΡΙΑ, να φέρει σε δημόσια θέα ο μέσος Έλληνας.
Η αίσθηση του μέσου Έλληνα κάθε ηλικίας ότι είναι πλέον αλλοτριωμένος από την εξουσία, ότι απομακρύνθηκαν απ’ αυτόν οι πολιτικοί του ηγέτες και τα Κόμματα επιβαρύνει με σημαντικό κόστος την προγενέστερη αίσθηση της υπαρξιακής μας αλλοτρίωσης…Ήδη ο Ελληνικός Λαός σε μεγάλα ποσοστά θεωρεί ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ το πολιτικό σύστημα και μαζί τους ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ!…
Από άκρο σε άκρο της Ελλάδας βιώνουμε θερμοκρασίες ενός καλοκαιριού που συνεχίζεται, βλέπουμε, ακούμε διαβάζουμε τις «κόντρες» για την εξόρυξη χρυσού και την αξιοποίηση του «Ελληνικού» και ΞΑΦΝΙΚΑ προκύπτει μια απροσδόκητη, οπτικά και οσφρητικά αποκρουστική ρύπανση των ακτών της Αττικής που ίσως να έχει πολυετείς αρνητικές συνέπειες.
Και πάνω στην πετρελαιοκηλίδα και τα πτώματα γλάρων, έχουμε και νέες «κόντρες» πολιτικών με περιεχόμενο την ολιγωρία, οδυνηρά «γιατί», κεραυνοβολήματα για τον «έρωτα με την καρέκλα», προσφορές «παραιτήσεων με ανάληψη πολιτικών ευθυνών» που όμως ΔΕΝ γίνονται αποδεκτές και απαιτήσεις για παραιτήσεις που ΔΕΝ εισακούονται!…
Με τρομάζει η εκτίμηση ότι εδραιώνεται με δραματικό πλέον τρόπο στον Ελληνικό Λαό η αίσθηση της απελπισίας που θα έχει πολύ χειρότερες μακροχρόνιες επιπτώσεις από την διαπιστωμένη μοιρολατρία καθώς οδηγεί στον καταστροφικό νιχιλισμό.
«ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ» ή θα ενεργοποιηθούμε ως Λαός για να ΣΩΣΟΥΜΕ την Πατρίδα που μας παρέδωσαν οι γονείς μας ώστε να την παραδώσουμε, έστω οικονομικά τραυματισμένη, αλλά ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ στα παιδιά και τα εγγόνια μας; 

http://katohika.gr

Πήλιο

Πανέμορφα χωριά στο βουνό των Κενταύρων

Το καλοκαίρι δεν σταματήσαμε να χαζεύουμε τις υπέροχες παραλίες του. Μυλοπόταμος, Νταμούχαρη, Φακίστρα, Χορευτό κι ένα σωρό άλλες, άλλοτε στον Παγασητικό κι άλλοτε στο Αιγαίο, μας θύμισαν τη γοητεία του Πηλίου, όπου το βουνό συναντά τη θάλασσα σε έναν συναρπαστικό συνδυασμό.
Καθώς το φθινόπωρο σιγά σιγά πλησιάζει -κι ας αντιστέκεται το θερμόμετρο- έρχεται η στιγμή να ανηφορίσουμε σε χωριά και οικισμούς εκπληκτικής ομορφιάς, πνιγμένους στη φύση και διάσπαρτους στο Πήλιο, ένα από το ομορφότερα μέρη της Ελλάδας.
Ανεβαίνοντας από τον Βόλο, αφεθείτε στην πανδαισία της φύσης και τα κοσμήματα της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, με τον Παγασητικό στα πόδια σας.
Ζαγορά
Ζαγορά
Άγιος Λαυρέντιος
Άγιος Λαυρέντιος
ΠΙΝΑΚΑΤΕΣ ΠΗΛΙΟ
Πινακάτες
Μηλιές
Μηλιές
ΒΥΖΙΤΣΑ ΠΗΛΙΟ
Βυζίτσα
Μακρυνίτσα
Μακρυνίτσα
Πορταριά
Πορταριά
Λαύκος
Λαύκος
ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ ΠΗΛΙΟ
Τσαγκαράδα
 http://www.newsbeast.gr

Συμφωνία αλήθειας.


 
http://kafeneio-gr.blogspot.gr/

ΚΥΡ.....



Γέφυρα Ζωής.

H ΓΕΦΥΡΑ ΖΩΗΣ Α.μεΑ....ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ με την στήριξη της Περιφέρειας Αττικής σας προσκαλούν στο Φιλανθρωπικό Τουρνουά Ποδόσφαιρου, (Βαζουμε Γκολ για την ΓΕΦΥΡΑ ΖΩΗΣ ) που θα διεξαχθεί την Δευτέρα 25-9-2017 και ώρα 17:30 στο Δημοτικό Στάδιο Τ. Χαραλαμπίδης Ιερά Οδός 240 Χαϊδάρι, ευγενική παραχώρηση σταδίου από τον Δήμο Χαϊδαρίου (βρίσκεται στην Ιερά Οδό λίγο μετά το Δρομοκαϊτειο Θεραπευτήριο) με σκοπό την Ενίσχυση του Εθελοντικού Πολυχώρου για Παιδιά & Νέους με Αναπηρία της Γέφυρα Ζωής.
Συμμετεχουν οι,
Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών Πανιωνίου ΓΣΣ
Επίλεκτοι Παλαίμαχοι Αστέρες της Εθνικής Ελλάδος
οι Παλαίμαχοι της Δάφνης Δάσους Χαϊδαρίου
Παλαιμαχες της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου Γυναικών

Η υποστήριξή σας είναι πολύτιμη για εμάς. Σας ευχαριστούμε!
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΑΡ.ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ:: 5089-069893-243
IBAΝ:GR74 0172 0890 0050 8906 9893 243


Το ματς ήταν “σικέ”!



Ο κ. Μητσοτάκης επεσήμανε πως «μόνο μια νέα αξιόπιστη κυβέρνηση μπορεί να αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης της χώρας».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο “σικέ” ματς μεταξύ του μικρού τιμονιέρη Αλέξη και του Κούλη του Μητσοτάκουλα, ο δεύτερος κέρδισε από τα αποδυτήρια με σκορ 0–1.
Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Αυτό οφείλουμε να παραδεχθούμε όσοι δεν έχουμε κάλο στον εγκέφαλο ή δεν έχουμε πουλήσει τη νοημοσύνη μας για μια κρατικοδίαιτη καρέκλα.
Το πρωτεύον ζήτημα, δεν είναι ο κάλος που έχει ο καθένας μας στον καμ(μ)ένο του εγκέφαλο ούτε έχει σημασία η ευφήμερη βολή μας, αν κάποια τέτοια απολαμβάνουμε.
Το πρωτεύον ζήτημα, είναι ότι το ματς είναι “σικέ”.
Το πρωτεύον ζήτημα είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό κατοχή.
Το πρωτεύον ζήτημα είναι ότι κανένα από αυτά τα πολιτικά σκύβαλα που περιφέρονται στους μπερντέδες της τηλε-δημοκρατίας μας, δεν έχει να προτείνει απολύτως τίποτα.
“Δεξιοί” ή “αριστεροί”, δεν έχουν να προτείνουν τίποτα υπέρ της πτωχής, όπως την κατάντησαν, Ελλάδας! Τίποτα περισσότερο από την ευημερία των ιδιωτικών κερδοσκοπικών κεφαλαίων, εις βάρος του κόπου του μέσου κακομοίρη, που κατάφερε να στήσει ένα ιδιωτικό κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του: Η αλητεία, βρίσκεται στην εξουσία, ανέκαθεν στην Ελλάδα, και εδώ και μιαν επταετία, αυτό έχει γίνει περισσότερο από προφανές!
Το χαρακτηριστικότερο από τα πρόσφατα παραδείγματα: Ανέφικτη, χαρακτήρισε ο “υπουργός” Οικονομίας και Ανάπτυξης (sic), πρωτοδεύτερη φορά “αριστερά”, τη θεσμοθέτηση της δυνατότητας σε δανειολήπτες με “κόκκινο” δάνειο και υποθηκευμένη την πρώτη τους κατοικία, να το εξαγοράζουν κατά προτεραιότητα από την τράπεζα, πριν αυτό καταλήξει στα χέρια ξένου fund! 
 
http://www.skitso.biz
http://www.oxafies.com

Αλλά η Ελλάδα;

Με τίτλο «Η Ευρωζώνη μπορεί να έχει ξανασταθεί στα πόδια της. Αλλά η Ελλάδα;», η βρετανική εφημερίδα Guardian σχολιάζει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας.
Μεταξύ άλλων, και αφού μιλά για τις πρόσφατες επισκέψεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και του Ιταλού πρωθυπουργού Πάολο Τζεντιλόνι στη χώρα μας, ο Guardian αναφέρει ότι
«το τεράστιο χρέος της Ελλάδας ταλανίζει την οικονομία, την ίδια ώρα που οι απαιτήσεις των πιστωτών για υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα θεωρούνται μη ρεαλιστικές από πολλούς οικονομολόγους».

Και συνεχίζει διαπιστώνοντας πως «η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι τόσο ευοίωνη, όπως μαρτυρά η βελτίωση κάποιων οικονομικών δεικτών. Ίσως φαίνεται ότι τώρα η οικονομία στην Ελλάδα είναι στην καλύτερη κατάσταση των τελευταίων ετών, καθώς τα εργοστάσια επεκτείνουν την παραγωγή και περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν δουλειά. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ότι η χώρα έχει πληγεί από την οικονομική κρίση, που είδε να χάνει του 25% του ΑΕΠ της. Περισσότερο από το 1/5 των Ελλήνων σε εργασιακή ηλικία και το 45% των νέων είναι εκτός αγοράς εργασίας. Και παρά τις ελπίδες ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ της λιτότητας, η πραγματική ανάκαμψη φαίνεται να παραμένει ασαφής».

«Το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης της Ελλάδας είναι κάτι που πρέπει να ολοκληρωθεί, γιατί μόνο τότε η πιο ταραγμένη οικονομία της Ευρωζώνης θα βρεθεί στις αρχές της ανάκαμψης», συνεχίζει το δημοσίευμα. «Παρά τα σημάδια ανάπτυξης, καθώς η Ελλάδα είχε επί δύο συνεχή τρίμηνα ανάπτυξη 0,7% φέτος για πρώτη φορά από το 2006 και έκανε μια επιτυχημένη δοκιμαστική επιστροφή στις αγορές, οι ξένες επενδύσεις ταλανίζονται από τη γραφειοκρατία και την αντίσταση που βρίσκουν από πολιτικές αποφάσεις. Πάντως, τα καλά νέα για πολλούς είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι πλέον πιο πραγματιστής, αφού αποδέχεται περισσότερο τις πολιτικές ενίσχυσης της ελεύθερης αγοράς, ανακοινώνοντας ότι θα εποπτεύει ο ίδιος προσωπικά το ταμείο ξένων επενδύσεων καθώς είναι το κλειδί για την ανάκαμψη της οικονομίας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας».

Σχολιάζοντας την κρίση χρέους και το πώς τη διαχειρίστηκαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, ο Guardian αναφέρει ότι «από τότε που ξέσπασε η κρίση χρέους, διαδοχικές κυβερνήσεις -οι οποίες χτυπήθηκαν με μανία για τις περικοπές των μισθών, τις μειώσεις των συντάξεων και τις αυξήσεις των φόρων- προσπάθησαν να αποκαταστήσουν την υποστήριξή τους χρησιμοποιώντας ένα αφήγημα ανάκαμψης και επιτυχίας. Με τον ΣΥΡΙΖΑ να πέφτει μέχρι και στο 16% στις δημοσκοπήσεις, ο Τσίπρας αποδεικνύει ότι δεν είναι διαφορετικός από τους υπόλοιπους, μιλώντας για την πτώση της ανεργίας κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες από το 2015, για το άλμα 7,5% στις εξαγωγές και για ένα σημαντικό έτος για τον τουρισμό. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ξένες επενδύσεις αποδυναμώνουν αυτό το αφήγημα, με πολλούς να πιστεύουν ότι η ανάκαμψη μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο εφόσον ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αντιμετωπίσει την εδραιωμένη αντίσταση που υπάρχει μέσα στο δικό του κόμμα. Η ανεργία των νέων εξακολουθεί να είναι στο 45%, ενώ το χρέος της χώρας ύψους 300 δισ. ευρώ είναι ένα μη βιώσιμο ποσοστό 180% του ΑΕΠ».

Και καταλήγει, με ιδιαίτερα δηκτικό τρόπο, η βρετανική εφημερίδα: «Σε αντίθεση όμως με τους προκατόχους του, ο Τσίπρας έχει λάβει πρωτοφανή υποστήριξη από συναδέλφους του ηγέτες της ΕΕ. Οι τελευταίοι γνωρίζουν ότι μόνο ένας αριστερός θα μπορούσε να περάσει την εξοντωτική λιτότητα που ζητήθηκε από τους Έλληνες και τώρα είναι απελπισμένοι να αποδείξουν ότι, πέρα ​​από την αδυσώπητη παρακμή, η Ευρώπη επιστρέφει – με το πιο αδύναμο μέλος της ακόμα στις τάξεις της».

 ksipnistere.com

Λάθος η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη

Παρά την αισιοδοξία που εκφράστηκε και στο Eurogroup της Παρασκευής πως όλα θα πάνε καλά για την Ελλάδα, οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι
η χώρα για τα επόμενα χρόνια, εάν όχι δεκαετίες, θα χρειαστεί να ακολουθήσει αυστηρά δημοσιονομικά προγράμματα, ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει τα δάνεια της.

Στο μεταξύ η κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει μέχρι το τέλος του χρόνου σε 95 μεταρρυθμίσεις, ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2018 θα πρέπει να γίνουν άλλες 18.

Στο περιθώριο των εργασιών των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε πως ήταν λάθος να ενταχθεί στην Ευρωζώνη η Ελλάδα το 2002. Η χώρα δεν ήταν ώριμη, δήλωσε, κάτι όμως που έγινε αντιληπτό πολύ αργά. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε πως τέτοια λάθη δεν θα πρέπει να επαναληφθούν στο μέλλον με την ένταξη νέων μελών στην Ευρωζώνη.


enikonomia.gr

Και μετά τι; ... Το άγνωστο !

Ύπουλη παγίδα η ζωή, μοιάζει με αράχνη που μας παγιδεύει στον ιστό της για να μας παραδώσει στον θάνατο...Από τη στιγμή που συνειδητοποιείς την ύπαρξη σου, αυτόματα σου γεννάται μέσα σου και το ερώτημα, και μετά τι; ... Το άγνωστο ! Μ' αυτή τη σκέψη συμπορεύεσαι σε όλη τη διαδρομή του παράξενου τούτου ταξιδιού σου... Αρχέγονα βασανιστικά ερωτήματα που μένουν αναπάντητα...

κουβαλώντας τα σαν μοναδικές αποσκευές  για το αιώνιο ταξίδι, ακολουθώντας τα χνάρια των προγόνων σου...



Μαρίζα Τσιτμή.

Jeff Healey - Like a Hurricane



Θέλω την παλιά μου γειτονιά

Θέλω την παλιά μου γειτονιά για μία ώρα. Να ταξιδέψω στα στενά της σοκάκια ανταμώνοντας την ξεγνοιασιά μου. Να διαβώ τα δρομάκια της αναζητώντας την παιδική αφέλειά μου να γυρνάει ξυπόλητη και ματωμένη από το παιχνίδι. Να αντικρύσω τα μικρά χαμηλά της σπιτάκια, που μέσα στους άσπρους τοίχους τους, έκλεισα την παιδική μου αθωότητα. Να περπατήσω στα ίδια μέρη που κατέθεσα την αγνότητα μου.

Και θα ήθελα να τα ξαναζήσω όλα από την αρχή έστω και για λίγο.Να τρέχω πάλι με βρώμικα ρούχα και ματωμένα γόνατα στις αλάνες πίσω από μία μπάλα. Να παίζω τυφλόμυγα μέχρι αργά χάνοντας την αίσθηση του χρόνου. Να κρύβομαι στα ίδια μέρη, με κομμένη την ανάσα από φόβο μην με ανακαλύψουν. Να αλωνίζω μέχρι το βράδυ στις πλατείες και στους δρόμους με τους φίλους μου. Να αλητεύω ώρες ατελείωτες με το ποδήλατο μου. Να τριγυρνάω μέχρι το σούρουπο στους παιχνιδότοπους και στα πάρκα όπως τότε. Να σκαρώνω τις ίδιες σκανταλιές σε κάθε γωνιά της. Να κάνω πάλι τις ίδιες αταξίες και να χάνομαι πριν με αποκαλύψουν. Να παίζω ποδόσφαιρο μέχρι το βράδυ χάνοντας την αίσθηση του χρόνου. Να θυμώνω με τα ίδια χαζά και αστεία πράγματα. Να γελάω με τις ίδιες ατάκες από τους φίλους μου βγαλμένες από την παιδική αθωότητα. Να παριστάνω μέσα από τους μεγαλύτερους μου φόβους τον ατρόμητο, κρύβοντας το χτυποκάρδι μου κάτω από την ψευτοπαλληκαριά μου. Να υπομένω καρτερικά τις θυμωμένες επιπλήξεις της μαμάς κάτω από το αυστηρό βλέμμα του μπαμπά μου.

Να ξανάκουγα πάλι τις ίδιες ξέγνοιαστες φωνές. Τα ίδια τρανταχτά γέλια από τις πλάκες με τους φίλους. Τότε που η άγνοια και η ανωριμότητα μας δεν είχαν αντικατασταθεί από την σοφία που αποκτήσαμε μεγαλώνοντας. Η απερισκεψία μας δεν ταλαντεύονταν ανάμεσα στους καθημερινούς προβληματισμούς μας. Το ρίσκο και ο κίνδυνος φάνταζαν χαριτωμένο παιγνίδι στα παιδικά μας μάτια. Η απλότητα και η ειλικρίνεια μας δεν είχαν σκιαστεί από το ψέμα και την υποκρισία του κόσμου των ενηλίκων. Οι ανιδιοτελείς φιλίες δεν είχαν δώσει την θέση τους στις σκοπιμότητες της σύγχρονης κοινωνίας. Τα αγνά και καθάρια συναισθήματα έρρεαν χείμαρρος από τις αθώες ψυχές μας. Οι σκανταλιές και τα παιχνίδια ήταν τα μόνα που απασχολούσαν τα μικρά μυαλά μας. Εκείνα τα όμορφα χρόνια που δεν είχε προλάβει να μας αρπάξει στα γρανάζια της μηχανής του αυτός ο κόσμος. Πολύ πριν παρασυρθούμε από το ρεύμα του. Πριν οι συνθήκες ζωής μας διαμορφώσουν τον τρόπο σκέψης μας. Όταν η αυθεντικότητα του χαρακτήρα μας δεν είχε αλλοιωθεί από την μισαλλοδοξία και την φιλοδοξία της ενηλικίωσης. Οι αμφιβολίες και η ανασφάλεια δεν είχαν φωλιάσει στην καρδιά μας.

Να γυρνούσα σε εκείνη την μικρή γειτονιά που ήταν όλος ο κόσμος μας. Πίσω στις μικρές σπιθαμές της που περιστρεφόταν ολόκληρη η ζωή μας. Στις κρυψώνες της που άγουρα παιδάκια οραματιζότανε να κατακτήσουν τον κόσμο. Στα πεζοδρόμια της που μαζεμένα μικρά πιτσιρίκια τιτίβιζαν κάνοντας τα μεγαλύτερα όνειρα. Το πάθος τους για παιχνίδι ήταν μεγαλύτερο από τους φόβους που τους κατέβαλλαν. Η περιέργεια τους διψούσε για ανακαλύψεις. Η παιδική επιπολαιότητα τους παρακινούσε σε σκανδαλιές. Η απλότητα τους υπερνικούσε την φιλαρέσκεια τους και η αφέλεια τους περιέβαλλε όλη τους την ύπαρξη.

Να γυρίσω πίσω εκεί που οι χαρούμενες ανέμελες φωνές και τα παιδικά γέλια αντηχούνε ακόμη μέσα από τις πιο όμορφες αναμνήσεις μου. Στην παλιά μου γειτονιά που κατέθεσα την αγνότητα και την ανεμελιά μου.




ΚΥΡ....



Ανδρέας Συγγρός

Στα «Απομνημονεύματα» του ο Ανδρέας Συγγρός γράφει ότι στις επιχειρηματικές δοσοληψίες δεν τον απασχολούσε ποτέ το τι θα κέρδιζε ο άλλος από την συναλλαγή – «αλλά τι πρόκειται να κερδίσω εγώ εκ της εργασίας του». Και το έβρισκε «ελάττωμα σχεδόν γενικόν» στην Ελλάδα, το να αναλώνονται οι «συναλλαττώμενοι» στο να ανακαλύψουν τι θα κερδίσει ο άλλος.

«Πολλάκις, φθάνοντες εις υπερβολάς υπολογισμών του αλλοτρίου κέρδους, εν τούτω τω συλλογισμώ, απορρίπτουσι την συναλλαγήν, ήτις δύναται να είναι ωφελιμωτάτη και εις τον απορρίπτοντα».
Δηλαδή: προκειμένου να μην κερδίσει ο άλλος κάτι παραπάνω, ακυρώνω την συναλλαγή, παρόλο που θα ήταν «ωφελιμότατη» και για μένα.
(Όχι – δεν θέλω εγώ δύο κατσίκες, αλλά να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα!).
Το 1854 ο οξυδερκέστατος Εντμόν Αμπού (Edmond About, 1828-1885), που έζησε δύο χρόνια στην Αθήνα κι έγραψε τις εντυπώσεις του, είχε απορήσει για το γεγονός ότι κανένας Έλληνας δεν έλεγε καλή κουβέντα για τον άλλο – ακόμα κι αν ήταν πολύ σημαντικός.
«Στους Έλληνες [ ] η αγάπη της ισότητας εκφράζεται συχνά με λυσσαλέο μίσος εναντίον όσων ανέρχονται ή κατέχουν… [ ] Ρωτείστε έναν Έλληνα για τους μεγάλους άνδρες της χώρας του, δεν θα πιάσει έναν στο στόμα του χωρίς να τον λερώσει. Ο τάδε πρόδωσε, ο δείνα έκλεψε…[ ] Δεν υπάρχει ένας Έλληνας που να τυγχάνει εκτίμησης στον τόπο του». (LaGrèce Contemporaine – Μετάφραση Μ. Ι. Βόλαρης, 2014)
Έγραψε ο Στέλιος Ράμφος στο βιβλίο του «Time out» ότι το κυρίαρχο συναίσθημα στην σημερινή νεοελληνική κοινωνία είναι ο φθόνος. Αλλά όχι μόνο στην σημερινή – όπως φαίνεται από τον Συγγρό ή τον Αμπού. Και  ο ίδιος ο Ράμφος στο επόμενο βιβλίο του: «Πολιτική από στόμα σε στόμα» γράφει ότι το κακό ξεκίνησε, «μετά το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών από τον Ιουστινιανό» (σελ.241). Τότε άρχισε το πέρασμα από την λογική στο συναίσθημα.
Το να φτάσουμε στον σημερινό λαϊκισμό που δοξολογεί και εκμεταλλεύεται τον φθόνο, το μίσος, την διάκριση, ήταν θέμα φυσικής εξέλιξης…
Ο φθόνος είναι ο σκόρος της κοινωνίας. Κατατρώγει και διαβρώνει τα πάντα: και τους φθονούντες και τους φθονούμενους. Αναστέλλει κάθε δημιουργική προσπάθεια. Και μας καθηλώνει.
Ανδρέας Συγγρός
Ο Ανδρέας Συγγρός δεν σκέπτονταν καν την κατσίκα του γείτονα. Γι αυτό απέκτησε πλούτη αμύθητα κι εμείς νοσοκομεία, σχολεία, άλση, λεωφόρους, θέατρα, μουσεία, ιδρύματα, μέγαρα. Ας μοίρασε όμως όλα όσα είχε κερδίσει – τον φθόνο δεν τον γλύτωσε.
Το λήμμα του στην ελληνική Βικιπαίδια υιοθετεί αστήρικτες κατηγορίες και δεν περιέχει ούτε μία καλή κουβέντα. Μοναδικές κρίσεις: «Ο Γιάννης Κορδάτος χαρακτηρίζει τον Ανδρέα Συγγρό μηχανορράφο και επιδέξιο πολιτικάντη, άλλοι ως λωποδύτη φιλάνθρωπο, ενώ ο Τύπος της εποχής, χρυσοκάνθαρο. Ο Τάσος Βουρνάς αναφέρει ότι παρίστανε τον Εθνικό Ευεργέτη για να εξαγοράσει τις αμαρτίες του».

***

Πηγή: Νίκος Δήμου- doncat
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Αναξαγόρας

«Τα άλλα αντικείμενα περιλαμβάνουν ένα τμήμα από τα πάντα, όμως ο Νους είναι αχανής και αυτοδύναμος και δεν αναμειγνύεται με τίποτα, αλλά υφίσταται αυτόνομος. Γιατί, εάν δεν ήταν αυτόνομος. αλλά αναμεμειγμένος με οτιδήποτε άλλο, τότε θα περιελάμβανε τμήματα από όλα τα αντικείμενα, θα ήταν αναμεμειγμένος με οποιοδήποτε αντικείμενο. Διότι ένα μέρος από οποιοδήποτε αντικείμενο υπάρχει σε όλα τα αντικείμενα, όπως είπα και προηγουμένως, και τα αναμεμειγμένα με αυτό αντικείμενα δεν θα επέτρεπαν στον Νου να έχει ισχύ απέναντι στα πάντα, όπως ακριβώς συμβαίνει τώρα που υφίσταται αυτόνομος. Γιατί είναι αραιότερος από οποιοδήποτε αντικείμενο και ο πιο ανόθευτος, και διαθέτει γνώση σε σχέση με οτιδήποτε, ακόμη και αν έχει τη μεγαλύτερη δύναμη. Ο Νους κυβερνά τα πάντα στη ζωή. από τα μεγαλύτερα μέχρι τα μικρότερα. Και ο Νους όρισε την περιστροφή του όλου, ώστε αρχικό το έθεσε σε περιστροφή. Κατ’ αρχήν ξεκίνησε την περιστροφή με έναν μικρό αριθμό αντικειμένων, στη συνέχεια όλο και περισσότερα προσθέτονταν στην κίνηση, και θα συμπεριληφθούν ακόμη περισσότερα. Όλα τα αντικείμενα, τόσο τα αναμεμειγμένα όσο και τα μη αναμεμειγμένα. ο Νους τα αναγνώριζε. Και όλα τα αντικείμενα που υπήρχαν, όποια κι αν ήταν αυτά, και όλα όσα θα υπάρξουν, ο Νους τα τοποθέτησε σε τάξη».
[Από το «Περί Φύσεως»] Αναξαγόρας  – [499/8-428/7 π.Χ.]

«Συγγνώμη… (!)»




«Μικρής έκτασης, αντιμετωπίσιμη πλήρως η ‘’βλάβη’’…»

«Σ’ ένα μήνα θα έχουν αποκατασταθεί τα πάντα…»

«Ακίνδυνα τα μπάνια του λαού στον Σαρωνικό…»

«Λάβαμε όλα τα απαραίτητα μέτρα…»

«Παραιτούμαι, δεν παραιτούμαι…»

«Λογοπαίγνιο ήταν…»

«Ναι, μεν, αλλά…»

«Είμαι αγωνιστής…»

«Συγγνώμη… (!)»
.
Και το κυριότερο…

Αυτοψία απ’ τον αρμόδιο υπουργό … ''ιδίοις όμμασι'' (ας μου επιτραπεί η παλιανθρωπιά του λόγου, εδώ επιτράπηκε ο αφανισμός ενός ολόκληρου κόλπου…)

Από τότε που βγήκε το συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο…


Κωνσταντίνα Σταθακοπούλου
http://sioualtec.blogspot.gr

Ο καιρός «παλάβωσε»




Η κλιματική αλλαγή δεν θα έρθει στο μέλλον, έχει ήδη έρθει και μάλιστα νωρίτερα του αναμενόμενου. Ας δούμε κάποια παραδείγματα.

Φέτος τον Αύγουστο, το ρωσικό δεξαμενόπλοιο «Κριστόφ ντε Μαρζερί» διέπλευσε τη θάλασσα της Αρκτικής, για πρώτη φορά χωρίς τη συνοδεία παγοθραυστικού, διότι τα στρώματα του πάγου είχαν αδυνατίσει. Τον Μάρτιο, ο πάγος στην Ανταρκτική βρέθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1970, που ξεκίνησε η δορυφορική παρακολούθηση. Παράλληλα η στάθμη της Κασπίας Θάλασσας, της μεγαλύτερης λίμνης της Γης, πέφτει 7 εκατοστά ετησίως από το 1996. Κατά την περίοδο 1879-2017 η μέση θερμοκρασία της Γης αυξήθηκε 0,83 βαθμούς Κελσίου.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ανακοινώσει την αποχώρηση των ΗΠΑ από την (αναιμική) Συμφωνία του Παρισιού, ενώ πληθαίνουν οι αποκαλύψεις πως στελέχη των πετρελαϊκών κολοσσών, είχαν γνώση εδώ και δεκαετίες του κινδύνου της κλιματικής αλλαγής. Τι έκαναν; Ενίσχυσαν την διαφημιστική τους καμπάνια.

Ο πλανήτης ψήνεται στον πυρετό ενώ οι κυβερνήσεις αναζητούν ασπιρίνες ή σπάνε τα θερμόμετρα. Οι τυφώνες «Χάρβεϊ» και «Ίρμα» άφησαν ερείπια πίσω τους, εκατοντάδες νεκρούς και δις δολάρια υλικές καταστροφές. Στην Ινδία, το Πακιστάν και το Νεπάλ οι μουσώνες ξεσπίτωσαν 30 εκατομμύρια ανθρώπους.

Αλλά και στην Ελλάδα ο καιρός «παλάβωσε». Στο φετινό καλοκαίρι οι αντιθέσεις ήταν εντυπωσιακές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των εντόνων αντιθέσεων αποτελεί η Λάρισα: την 1η Ιουλίου το θερμόμετρο έφτασε στους 45,5 βαθμούς Κελσίου, ρεκόρ μέγιστη τιμή μέσα στην πόλη. Στις 17 Ιουλίου ο υδράργυρος δεν ξεπέρασε τους 19 βαθμούς, που είναι η μικρότερη μεγίστη θερμοκρασία που έχει παρατηρηθεί στην περιοχή. Την ίδια μέρα χιόνισε στον Όλυμπο γεγονός εξαιρετικά σπάνιο για την εποχή.

Στο πρώτο 10ήμερο του Ιουλίου σημειώθηκαν θερμοκρασίες ρεκόρ, σε Αθήνα, Ελευσίνα, Μονεμβασιά, Ηράκλειο, Χανιά, Κόνιτσα, Δράμα, Καστοριά, κ.α.. Στις 16-17 Ιουλίου παρατηρήθηκε έντονη καιρική μεταβολή με πτώση θερμοκρασία «φθινοπωρινού τύπου». Τα μεγαλύτερα ύψη βροχής, που προκάλεσαν καταστροφές παρατηρήθηκαν στην Ζαγορά και τη Μακρινίτσα Πηλίου (142-110 χιλιοστά), στη Χαλκιδική (102) και Καλαμάτα (83) χιλιοστά.

Τρίτο στοιχείο, οι πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν -πέρα από Ελλάδα-Πορτογαλία, - στο Σικάγο, στη Μόσχα, στη Βραζιλία, και πράγμα σπάνιο στη Γροιλανδία και τον Αμαζόνιο, που θεωρούνται περιοχές ανέγγιχτες από πυρκαγιές.

Η παγκόσμια υπερθέρμανση έχει αποδειχτεί εμπειρικά και επιστημονικά, οι μόνοι που λένε δεν υφίσταται, είναι αυτοί που βγάζουν χρήματα από τη δημιουργία των συνθηκών που την προκαλούν.
 
http://sioualtec.blogspot.gr

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Blues Company Red Blood



Αφανείς ήρωες της επιστήμης

Ανατρέχοντας στο διαδίκτυο σε εφευρέσεις και ανακαλύψεις γνωστών επιστημόνων, τα ονόματα που αναφέρονται, είναι όσα έχουμε μάθει από τα σχολικά μας χρόνια... Πολλές ανθρώπινες ζωές ωστόσο, έχουν σωθεί χάρη στο έργο κάποιων επιστημόνων που μέχρι σήμερα, βρίσκονται στην αφάνεια.
Ισαάκ Νεύτων, Κάρολος Δαρβίνος, Αλβέρτος Αϊνστάιν. Όλοι μπορούν να αναφερθούν στα ονόματα, τα επιτεύγματα και τις θεωρίες των παραπάνω επιστημόνων.

Υπάρχουν όμως, και κάποιοι επιστήμονες, οι οποίοι μέσα από την αποστολή και το έργο τους, έσωσαν εκατομμύρια ζωές, χωρίς να έχει γίνει γνωστό το όνομά τους. Ονόματα όπως ο Έντουαρντ Τζένερ, ο Άλφρεντ Σόμερ, η Περλ Κέντρικ κατάφεραν χάρη στις εφευρέσεις και τις ανακαλύψεις τους να σώσουν εκατομμύρια ανθρώπους. Πόσες από αυτές τις προσωπικότητες γνωρίζουμε σήμερα;

Μία επιστημονική έρευνα θεωρείται ότι απαιτεί πολύ κόστος και τεχνολογικά εξελιγμένα μέσα, πολλές ευεργετικές ανακαλύψεις ωστόσο για την ανθρωπότητα, έχουν γεννηθεί από την απλή παρατήρηση. Ο οφθαλμολόγος, Άλφρεντ Σόμερ, έσωσε περίπου 7 εκατομμύρια ζωές, παρατηρώντας ότι τα παιδιά που είχαν έλλειψη της βιταμίνης Α, ήταν πιο εκτεθειμένα στον κίνδυνο της τύφλωσης. Από την συγκεκριμένη παρατήρηση, ξεκίνησε μία ολόκληρη έρευνα που παγίωσε όσες τροφές περιέχουν αυτή τη βιταμίνη στα γεύματα μίας πλήρους διατροφής. Οι τροφές αυτές κοστίζουν ελάχιστα και θεωρούνται η μεγαλύτερη ασπίδα για την πρόληψη της παιδικής τύφλωσης.

Ο αφανής οφθαλμολόγος, Άλφρεντ Σόμερ.
Με το έργο ενός Αυστριακού γιατρού, του Καρλ Λάντσταϊνερ, τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι γλίτωσαν από τον θάνατο, καθώς ο ίδιος το 1901 ανακάλυψε ότι το ανθρώπινο αίμα χωρίζεται σε τέσσερις ομάδες, ανοίγοντας τον δρόμο στις μεταγγίσεις. Ανάμεσα στους αφανείς ήρωες της επιστήμης, και πολλές γυναίκες. Οι Αμερικανίδες ερευνήτριες, Περλ Κέντρικ και Γκρέις Έλντερινγκ, την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, προσέφεραν το έργο τους δωρεάν, για να παρασκευάσουν το εμβόλιο κατά του κοκκύτη, της νόσου που σκότωνε 6000 παιδιά κάθε χρόνο.

Οι Αμερικανίδες ερευνήτριες, Γκρέις Έλντερινγκ και Περλ Κέντρικ.
To 1934, και οι δύο γυναίκες προχωρούν σε μία μεγάλης έκτασης, μελέτη στην οποία συμμετείχαν 5800 παιδιά. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά, και μέχρι το 1943, το εμβόλιο των δύο προσωπικοτήτων κυκλοφορούσε στις Ηνωμένες πολιτείες, ενώ μέχρι το 1960 το ποσοστό εμφάνισης του κοκκύτη κατάφερε να μειωθεί σε λιγότερο από 5% σε σύγκριση με το ποσοστό του 1934.

Περίπου 530 εκατομμύρια άνθρωποι χρωστούν τη ζωή τους στον Έντουαρντ Τζένερ, ο οποίος στα τέλη του 18ου αιώνα ανακάλυψε ότι οι αγρότες που έρχονταν σε επαφή με αγελάδες δεν προσβάλλονταν από ευλογιά. Ο Βρετανός γιατρός υποψιάστηκε ότι η ανοσία των ανθρώπων σχετιζόταν με το γεγονός ότι τα βοοειδή είχαν προσβληθεί από από κάποια παρόμοια νόσο. Λίγο καιρό αργότερα, ο Τζένερ παρασκεύασε το πρώτο εμβόλιο κατά της ευλογιάς, και θεωρήθηκε ο “πατέρας της Ανοσολογίας”. Η ανακάλυψη του θεωρείται ότι έσωσε περισσότερες ζωές σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ανακάλυψη.

Μια εξειδικευμένη ιστοσελίδα αφιερώνει χώρο σε όλες αυτές τις μορφές, στις οποίες αφιερώθηκε ελάχιστη μνεία, παρόλο που διαδραμάτισαν μεγάλο ρόλο στην κοινωνία. Για τον συγκεκριμένο λόγο, οι δημιουργοί παραθέτουν καταλόγους από τους οποίους απουσιάζουν οι γνωστοί πατέρες της επιστήμης για να αποκτήσουν τον χώρο που πρέπει, όσοι προσέφεραν μέσα από τη δράση τους αλλά ξεχάστηκαν γρήγορα. Δίπλα σε κάθε όνομα, άγνωστο ή σχεδόν ξεχασμένο, υπάρχει ο αριθμός των ανθρώπων που σώθηκαν χάρη σε μια συγκεκριμένη ανακάλυψη ή εφεύρεση. Οι αφανείς ήρωες είναι σπουδαίοι και είναι πολλοί. 


 http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Η ιστορία του γαϊδάρου



Μια μέρα o γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι. Το ζώο φώναζε απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει. Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο...
ήταν γέρικο, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά.


Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να το θάψει ζωντανό. Κάλεσε όλους τους γείτονές του να έρθουν και να τον βοηθήσουν.

Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι. Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και φώναξε φρικτά. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε. Λίγα φορτία χώμα αργότερα, ο γεωργός κοίταξε κάτω το πηγάδι κι έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε.

Ήταν κάτι καταπληκτικό! Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του, ο γάιδαρος τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Οι γείτονες του αγρότη συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο, κι αυτό κάθε φορά τιναζόταν κι έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Πολύ σύντομα, όλοι ήταν έκπληκτοι με το γαϊδούρι να έχει φτάσει στην επιφάνεια του πηγαδιού.

Ηθικό δίδαγμα: Η ζωή μπορεί να φέρει σε σας πολλές φτυαριές από σκουπίδια μέσα στο πηγάδι της ζωής σας. Να θυμάστε όμως πως κάθε ένα από τα προβλήματά σας αυτά είναι ένα εφαλτήριο. Μπορούμε να βγούμε από τα βαθύτερα πηγάδια απλά με ένα τίναγμα. Πατάμε πάνω στο πρόβλημα και κάνουμε ένα βήμα πάνω.

Ηθικό δίδαγμα 2: Προσοχή! Όταν πρόκειται για γαϊδούρια (πολιτικούς) ρίχνουμε τσιμέντο ταχείας πήξεως· δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει.
 
 http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

«Όχι αίμα στα γήπεδα»

Με βασικό σύνθημα «Όχι αίμα στα γήπεδα» κάνουν αυτή την ώρα Εθελοντική αιμοδοσία στη Λαμία και στη συνέχεια ταξιδεύουν μαζί για τον αγώνα της Λαμίας με την ΑΕΚ στο Περιστέρι...
Πριν από την έναρξη του αγώνα θα τιμήσουν με πλακέτα τον εμβληματικό φίλαθλο της ΑΕΚ Νίκο Ξηροκώστα

Οι οργανωμένοι οπαδοί της Ένωσης στη Λαμία εξέδωσαν ανακοίνωση και γνωστοποίησαν πως θα ταξιδέψουν μαζί με τους φιλάθλους της Λαμίας για την Αθήνα, ενώ προτίθενται να καθίσουν και μαζί στους εξέδρες "με την ευχή η συμβολική αυτή πράξη να γίνει παρακαταθήκη για να ομορφαίνουν οι Κυριακές μας, χωρίς την ανόητη βία και τις αλλοιώσεις του φίλαθλου πνεύματος."

Ο Σύλλογος Φιλάθλων ΑΕΚ Λαμίας ανακοινώνει:
«Όχι αίμα στα γήπεδα»Εδώ και 44 χρόνια ο Σύλλογος Φιλάθλων ΑΕΚ Λαμίας προσανατολίζει τη δράση του στην ανάδειξη του αθλητικού πολιτισμού, απαραίτητο πρόσημο μιας κοινωνίας που απαιτεί ποιότητες ήθους.

Την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου από τις 10:00 μέχρι τις 13:00 διοργανώνουμε στα γραφεία μας, οδός Μακροπούλου και Σκληβανιώτου, για μια ακόμη φορά εθελοντική Αιμοδοσία, με την αγαστή συνεργασία της Πανελλήνιας Λέσχης Φιλάθλων Λαμίας. Συνιστά αναγκαίο όρο ζωής η ανάγκη μιας κοινής ενωτικής δράσης σε θέματα κοινωνικής ευαισθησίας και αλληλεγγύης.

Την ίδια ημέρα θα ξεκινήσουμε μαζί από τη Λαμία φίλοι των δύο ποδοσφαιρικών ομάδων, σε κοινό συντονισμό, για να πάμε στο Περιστέρι, όπου θα παρακολουθήσουμε τον αγώνα πρωταθλήματος Λαμίας-ΑΕΚ.

Πρόθεσή μας είναι να μπούμε μαζί στην ίδια κερκίδα, να μοιραστούμε τις θέσεις που μας αναλογούν και να δούμε τον αγώνα, με την ευχή η συμβολική αυτή πράξη να γίνει παρακαταθήκη για να ομορφαίνουν οι Κυριακές μας, χωρίς την ανόητη βία και τις αλλοιώσεις του φίλαθλου πνεύματος.

Πριν από την έναρξη του αγώνα, η Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Λαμίας, την οποία ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία και κυρίως την υψηλόφρονα προαίρεσή της, θα τιμήσει με πλακέτα τον εμβληματικό φίλαθλο της ΑΕΚ Νίκο Ξηροκώστα, που έχει αφιερώσει τη δυναμική και συγκροτημένη προσωπικότητά του στην αγαπημένη ομάδα του».


Πηγή

Το Βιβλίο που άλλαξε τον κόσμο.

Πριν 150 χρόνια και συγκεκριμένα στις 14 Σεπτεμβρίου του 1867, εκδόθηκε ο Πρώτος τόμος του «Κεφαλαίου» του Καρλ Μαρξ, του βιβλίου, που, όπως έγραψε πριν λίγες ημέρες η σημαντικότερη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt: «αυτός που θέλει να κατανοήσει καλύτερα το πώς λειτουργεί το αγοραίο καπιταλιστικό σύστημα και γιατί δημιουργεί διαρκώς κρίσεις, δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό το βιβλίο». Όταν, ακόμη και 50 χρόνια από το θάνατό του (1883), όλοι σχεδόν οι αστοί οικονομολόγοι αγνοούσαν πλήρως το φαινόμενο των οικονομικών κρίσεων, ήταν εκείνος που μίλησε για πρώτη φορά για τις αναπόφευκτες κυκλικές περιοδικές κρίσεις του αγοραίου καπιταλιστικού συστήματος.
Με αφορμή τα 150 χρόνια από την έκδοση του «Κεφαλαίου», έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί αυτές τις ημέρες πολλά κολακευτικά λόγια από εφημερίδες- περιοδικά και από οικονομολόγους όλων των.......
ιδεολογιών και των οικονομικών σχολών διεθνώς.

Μέχρι και ο γνωστός σε εμάς για τις νεοφιλελεύθερες θέσεις του, ο Γερμανός οικονομολόγος, πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών της Γερμανίας και σύμβουλος της γερμανικής κυβέρνησης, ο Χανς Βέρνερ Ζιν (Hans-Werner Sinn), εκθειάζει σε προχθεσινό άρθρο του με τίτλο «τι έχει να μας πει σήμερα ο Μαρξ», τη σημασία του «Κεφαλαίου».
Πριν τρία χρόνια και με τίτλο «Marx Was Right::Five Surprising Ways Karl Marx Predicted»(ο Μαρξ είχε δίκαιο: πέντε εκπληκτικοί τρόποι που προέβλεψε), έγραφε το γνωστό περιοδικό Rolling Stone:
1.Η Μεγάλη Ύφεση (Η Χαοτική Φύση του Καπιταλισμού)
Η χαοτική και επιρρεπής σε κρίσεις, φύση του καπιταλισμού και ο αμείλικτος αγώνας για κέρδος, θα οδηγήσει τις εταιρείες στη μηχανοποίηση των χώρων εργασίας τους, παράγοντας όλο και περισσότερα αγαθά, συμπιέζοντας παράλληλα τους μισθούς των εργαζομένων, έως ότου να μη μπορούν πλέον ν’ αγοράζουν τα προϊόντα που δημιουργούν οι ίδιοι. Παράγουμε ακατάπαυστα μέχρις ότου να μη μπορεί κάποιος να αγοράσει τα αγαθά που παράγουμε μείνει κανείς ν’ αγοράζει τ’ αγαθά μας. Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι που έκανε τη αγορά ακινήτων να καταρρεύσει το 2008. Δεκαετίες άμβλυνσης ανισοτήτων με μείωση των εισοδημάτων, η οποία οδήγησε όλο και περισσότερους Αμερικανούς στη χρεοκοπία. Όταν δεν υπήρχαν πια άλλα ενυπόθηκα δάνεια, όλη η πρόσοψη κατέρρευσε, όπως ακριβώς γνώριζε ο Μαρξ πως θα γινόταν.
2.iPhone (Φανταστικές ορέξεις)
Ο Μαρξ προειδοποίησε, ότι ο καπιταλισμός προσδίδει υψηλή αξία σε αυθαίρετα στην ουσία προϊόντα, θα οδηγούσε με την πάροδο του χρόνου, σ’ αυτό που αποκάλεσε “μια επινοημένη και συνεχώς υπολογισμένη υποταγή σε απάνθρωπες, σοφιστικέ, αφύσικες και φανταστικές ορέξεις.” Είναι ένας σκληρός αλλά ακριβής τρόπος περιγραφής της σύγχρονης Αμερικής, όπου απολαμβάνουμε μιαν απίστευτη πολυτέλεια και όμως συνεχίζουμε παρασυρμένοι από μια συνεχή ανάγκη ν’ αγοράζουμε όλο και περισσότερα. Σκεφτείτε το iPhone 5S που ίσως έχετε. Είναι πραγματικά τόσο πολύ καλύτερα από ό,τι το iPhone 5 της περασμένης χρονιάς, ή το iPhone 4S ένα χρόνο πριν από αυτό; Πρόκειται για μια πραγματική ανάγκη, ή για μια επινοημένη; Κι ενώ κινεζικές οικογένειες αρρωσταίνουν η μία μετά την άλλη με καρκίνο εξαιτίας των ηλεκτρονικών μας αποβλήτων, τα πολυεθνικά μονοπώλια δημιουργούν τεράστιες διαφημιστικές εκστρατείες γύρω από την ιδέα, ότι πρέπει να καταστρέψουμε πολύ καλά προϊόντα χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος. Αν ο Μαρξ μπορούσε να το δει αυτό, θα μας έκλεινε το μάτι.
3.Το ΔΝΤ (Η Παγκοσμιοποίηση του Καπιταλισμού)
Οι ιδέες του Μαρξ σχετικά με την υπερπαραγωγή τον οδήγησαν στην πρόβλεψη αυτού που τώρα ονομάζουμε  παγκοσμιοποίηση(εξάπλωση του καπιταλισμού σε όλο τον πλανήτη σε αναζήτηση νέων αγορών). “Η ανάγκη μιας συνεχώς επεκτεινόμενης αγοράς πώλησης προϊόντων, κυνηγά την αστική τάξη σ’ ολόκληρα τα πλάτη και τα μήκη του πλανήτη”, έγραψε. “Πρέπει να φωλιάσει παντού, να εγκατασταθεί παντού, να δημιουργεί συνδέσεις παντού”. Κι ενώ αυτό μπορεί να μοιάζει προφανές σήμερα, ο Μαρξ έγραψε αυτά τα λόγια το 1848, όταν η παγκοσμιοποίηση ήταν πάνω από ένα αιώνα μακριά. Και δεν έπεσε μέσα στο τι τελικά συνέβη στα τέλη του 20ου αιώνα – έπεσε όμως μέσα στο γιατί συνέβη: Η αδιάκοπη αναζήτηση για νέες αγορές και φθηνό εργατικό δυναμικό, καθώς και η αδιάκοπη ζήτηση για περισσότερους φυσικούς πόρους, είναι τέρατα που απαιτούν συνεχή τροφοδοσία.
4.Walmart (Μονοπώλιο)
Στην κλασσική θεωρία οικονομικών, ο ανταγωνισμός εικάζεται ως φυσιολογικός και, ως εκ τούτου αυτοτροφοδοτούμενος. Ο Μαρξ, ωστόσο, υποστήριξε ότι η ισχύς της αγοράς θα είναι στην πραγματικότητα συγκεντρωμένη σε μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις, καθώς όλο και περισσότερο, η μία επιχείρηση θα κατασπάραζε την άλλη. Σήμερα, τα οικογενειακά καταστήματα της γειτονιάς έχουν αντικατασταθεί από ανελαστικά οικοδομήματα καταστημάτων, όπως η Wal-Mart, οι μικρές συνεταιριστικές τράπεζες έχουν αντικατασταθεί από τις παγκόσμιες τράπεζες, όπως η J.P. Morgan Chase, και μικρές αγροτικές φάρμες έχουν αντικατασταθεί από γεωργικές βιομηχανίες, όπως η Archer Daniels Midland. Ο κόσμος της τεχνολογίας επίσης, τείνει ήδη να συγκεντρωθεί σε μεγάλες εταιρείες, που καταπίνουν τις νεοσύστατες επιχειρήσεις όσο πιο γρήγορα μπορούν. Οι πολιτικοί προσποιούνται πως νοιάζονται για τις ελάχιστες μικρές επιχειρήσεις που έχουν μείνει και διώκουν τις πιο επιθετικές για αντιμονοπωλιακές τακτικές- ως επί το πλείστον όμως, γνωρίζουμε πως οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι εδώ για να μείνουν.
5.Χαμηλοί μισθοί, Μεγάλα κέρδη (ο Εφεδρικός Στρατός της Βιομηχανικής Εργασίας)
Ο Μαρξ πίστευε ότι οι μισθοί θα κρατηθούν σε χαμηλά επίπεδα από τον «εφεδρικό στρατό εργασίας», τον οποίο εξήγησε απλά, χρησιμοποιώντας κλασσικές οικονομικές τεχνικές: Οι καπιταλιστές θέλουν να πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερο για εργατικά, κι αυτό είναι πιο εύκολο όταν υπάρχει αφθονία εργαζομένων στην αγορά. Συνεπώς, μετά από μια ύφεση, χρησιμοποιώντας τη μαρξιστική ανάλυση, θα προβλέπαμε ότι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας θα κρατήσουν τους μισθούς στάσιμους, ενώ τα κέρδη θα εκτιναχθούν στα ύψη, επειδή οι εργαζόμενοι είναι πολύ φοβισμένοι απ’ την ανεργία ώστε να εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση και τις φριχτές θέσεις εργασίας τους. Και κοίτα να δεις! Η αυθεντία επί του είδους Wall Street Journal προειδοποιεί, “Τον τελευταίο καιρό, η ανάκαμψη των ΗΠΑ εμφανίζει κάποια μαρξιστικά γνωρίσματα. Τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται κι η αύξηση της παραγωγικότητας επέτρεψε στις επιχειρήσεις να αναπτυχθούν, χωρίς να κάνουν πολλά για να μειώσουν τις τεράστιες στρατιές ανέργων”. Κι αυτό διότι οι εργαζόμενοι είναι τρομοκρατημένοι για να αφήσουν τις δουλειές τους και ως εκ τούτου στερούνται διαπραγματευτικής ισχύος. Δεν είναι ν’ απορείς που η καλύτερη στιγμή για δίκαιη ανάπτυξη είναι σε περιόδους «πλήρους απασχόλησης», όταν η ανεργία είναι σε χαμηλά επίπεδα κι οι εργαζόμενοι μπορούν να απειλήσουν να βρουν άλλη δουλειά.

Όταν υποστήριζε ο Μαρξ στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο ένα σχήμα προοδευτικής φορολογίας εισοδήματος, σε καμία χώρα δεν εφαρμοζόταν. Τώρα, μόλις και μετά βίας θα βρεθεί χώρα χωρίς προοδευτικό πλάνο φόρου εισοδήματος κι αυτό αποτελεί μόνο ένα μέτρο με το οποίο οι ΗΠΑ προσπαθούν να καταπολεμήσουν την εισοδηματική ανισότητα. Όπως είχε γράψει λίγο πριν το θανατό του ο αμερικανός καθηγητής οικονομίας στο Χάρβαρντο, ο Robert L. Heilbroner, “Στρεφόμαστε στον Μαρξ, όχι επειδή είναι αλάθητος, αλλά επειδή είναι αναπόφευκτος“. Σήμερα, σε έναν κόσμο ανήκουστου πλούτου και ταυτόχρονα απόλυτης φτώχειας, όπου οι πλουσιότεροι 85 άνθρωποι κατέχουν περισσότερο πλούτο από 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων, η περίφημη κραυγή, «Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε – Δεν έχετε τίποτα να χάσετε παρά μόνο τις αλυσίδες σας,” διατηρεί ακόμα δυνατή την επικαιρότητά της.
Το γιατί οι χαμένοι από την παγκοσμιοποίηση δεν επαναστατούν, αλλά πολλοί από αυτούς παραιτούνται ακόμη και του δικαιώματος ψήφου και πολλοί άλλοι στρέφονται προς τα δεξιά, είναι μια άλλη ιστορία που απαιτεί μια άλλη ανάλυση, σε ένα επόμενο άρθρο. 

Δεν φταίει η κακιά η ώρα



Αν μαθαίναμε από τα παθήματά μας, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Αν πράγματι πορευόμασταν με την πίστη ότι η πρόληψη είναι το ισχυρότερο φάρμακο για όλα τα παθήματα και τις αρρώστιες, και πάλι το όφελος θα ήταν τεράστιο.

Αν, ο καθένας στην πορεία του, έβαζε λίγο φρένο στην όρεξή του για κέρδος και δεν τάιζε την απληστία του με κουτοπονηριές και «δε βαριέσαι», πολλά «μοιραία κακά» (πυρκαγιές, ναυάγια κ.ο.κ.) δεν θα συνέβαιναν ποτέ. Αν, τέλος, όταν συμβαίνουν αυτά τα «μοιραία» αναλάμβανε ο καθένας αμέσως και στο ακέραιο την ευθύνη του και δεν έσπευδε να προτάξει άλλοθι πραγματικά ή επινοημένα· κι αν η έγνοια των πολιτικών μας στρεφόταν στη βλάβη του τόπου και όχι στο πώς θα κερδίσουν έναν-δυο πόντους στον ατελεύτητο πόλεμό τους, με όπλο τους τις αυτοαναπαραγόμενες αλληλοκαταγγελίες τους, τότε η σχέση μας με τη συνείδησή μας, με τον καθρέφτη μας έστω, θα ήταν τιμιότερη.

Για το ναυάγιο του δεξαμενοπλοίου «Αγία Ζώνη ΙΙ» στη Σαλαμίνα ας δεχθούμε, ώσπου να γίνουν οι έρευνες και να υπάρξει έγκυρο πόρισμα, ότι έφταιξε η «κακιά ώρα», ένα οιονεί περιληπτικό όνομα που καλύπτει το πλήθος των αβλεψιών και των παραλείψεών μας, ενίοτε και των ανομημάτων μας. Ποια «κακιά ώρα» όμως αποφάσισε να βρίσκονται πάνω στο ημιαιωνόβιο πλοίο μόνο δύο ναυτικοί, όπως καταγγέλλει η ΠΕΝΕΝ, αντί των προβλεπομένων έντεκα; Τι να πρωτοκάνουν μόλις τέσσερα χέρια; Ποια «κακιά ώρα» έχει επιβάλει, δεκαετίες τώρα (το ξέρουμε δυστυχώς και από πολύνεκρα ναυάγια) μια επικίνδυνη παράδοση στο θέμα των πιστοποιητικών αξιοπλοΐας, παράδοση στηριγμένη στις ποικίλες γνωριμίες, στις εφοπλιστικές πιέσεις σε πολιτικούς ή τοπικούς παράγοντες ή στο υποσχετικό κλείσιμο του ματιού;

Δεν φταίει η κακιά η ώρα για το ναυάγιο. Και δεν φταίνε οι άνεμοι για το μαύρο ταξίδι του πετρελαίου από τη Σαλαμίνα έως τη Φρεαττύδα και τον Αγιο Κοσμά. Δυστυχώς, οι εμπλεκόμενες αρχές, από τις υψηλότερες έως τις χαμηλότερες, υποτίμησαν τον κίνδυνο. Πίστεψαν ότι το συμβάν θα παραμείνει περιορισμένης έκτασης, άρα θα αντιμετωπιστεί με τους συνήθεις ρυθμούς της γραφειοκρατίας και τα συνήθη όπλα. Αλλά ποια όπλα. Μια χώρα που καμαρώνει για τη ναυτοσύνη της και βλέπει τα νερά της να τα διασχίζουν καθημερινά αμέτρητα καράβια (και δεξαμενόπλοια, όχι πάντα σύννομα), αποκαλύπτεται ανέτοιμη να δράσει έγκαιρα ακόμα και σε ένα συμβάν μικρής αρχικά κλίμακας. Αυτό δεν το λέει η Greenpeace, το WWF κ.τ.λ. Το λένε τα μάτια και η μύτη μας.

Ο δύσβατος δρόμος για τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό προβλέπεται μακρύς.

Η οικονομική αδυναμία στην οποία έχουν περιέλθει τα ελληνικά νοικοκυριά από το 2010, με την εφαρμογή των δημοσιονομικών μέτρων από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, είναι μια σκληρή πραγματικότητα. Η «αριστερή διακυβέρνηση» ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, επιδείνωσε αυτή την ανικανότητα στα όρια της ανησυχητικής πλέον υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου του λαού.
Η υποβάθμιση αυτή αποδεικνύει τους αριθμούς των δύο κύριων παραμέτρων που την επηρεάζουν, τη μειωμένη εισοδηματική είσοδο των νοικοκυριών και την κατάρρευση των αποταμιεύσεών τους.

Το χαμηλό εισοδηματικό επίπεδο διαφόρων ομάδων εργαζομένων είναι αποτέλεσμα


  • της υψηλής ανεργίας και ειδικά της μακροχρόνιας ανεργίας (η οποία σήμερα κινείται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%) και
  • της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων που θεσπίστηκαν τα έτη της κρίσης με νομοθετικές ρυθμίσεις που επιβλήθηκαν, ισχύουν και εξακολουθούν να εφαρμόζονται σήμερα.

Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων της έρευνας για το εργατικό δυναμικό των ετών 2009 και 2016, όπως φαίνεται στο Διάγραμμα 1, προκύπτει ότι στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας: Το ποσοστό των χαμηλόμισθων εργαζομένων με καθαρή μηνιαία αποδοτικότητα κάτω των 700 ευρώ έχει αυξηθεί σημαντικά, σε 38,8% το 2016 (από 13,1% το 2009), ενώ μειώνεται κατά 4 περίπου ποσοστιαίες μονάδες το ποσοστό με αποδοχές μεταξύ 700-899 ευρώ (23,6% το 2016 από 27,3% το 2009). Παράλληλα, έχει μειωθεί δραστικά, κατά το ήμισυ περίπου, το ποσοστό των εργαζομένων με καθαρή μηνιαία απόδοση μεταξύ 900-1.300 ευρώ, το οποίο ανέρχεται σε 17,6% το 2016 (από 35,7% το 2009).

Διάγραμμα 1: Ποσοστιαία (%) κατανομή εργαζομένων ιδιωτικού τομέα ανά εύρος καθαρών μηνιαίων αποδοχών (σύγκριση 2009 και 2016)

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, Έρευνα Εργατικού Δυναμικού (β΄ τρίμηνο 2009 και β΄ τρίμηνο 2016) (επεξεργασία ΙΝΕ ΓΣΕΕ)

Στο Διάγραμμα 2, προκύπτει ότι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα: Έχει αυξηθεί σημαντικά το ποσοστό των εργαζομένων με καθαρές μηνιαίες αποδοχές κάτω των 1.000 ευρώ, το οποίο ανέρχεται πλέον σε 34,6% το 2016 (από 18,9% το 2009), και έχει αυξηθεί λίγο το ποσοστό για αποδοχές μεταξύ 1.000- 1.100 ευρώ (16,2% το 2016 από 13% το 2009). Αντίθετα, έχει μειωθεί σημαντικά το ποσοστό των εργαζομένων που δηλώνει καθαρές μηνιαίες αποδοχές μεταξύ 1.100-1.599 ευρώ, το οποίο ανέρχεται σε 33,7% το 2106 (από 46,5% το 2009), όπως και το ποσοστό των εργαζομένων με αποδοχές άνω των 1.600 ευρώ (4,3% το 2016 από 10,9% το 2009).

Διάγραμμα 2: Ποσοστιαία (%) κατανομή εργαζομένων ευρύτερου δημόσιου τομέα ανά εύρος καθαρών μηνιαίων αποδοχών (σύγκριση 2009 και 2016)

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, Έρευνα Εργατικού Δυναμικού (β΄ τρίμηνο 2009 και β΄ τρίμηνο 2016) (επεξεργασία ΙΝΕ ΓΣΕΕ)

Το 2016 οι εθνικές ή τοπικές κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ),ο πάλαι ποτέ θεμέλιος λίθος των εργασιακών σχέσεων, είναι εξαιρετικά λίγες σε αριθμό, ενώ για έβδομη χρονιά οι ΣΣΕ σε επίπεδο επιχείρησης υπερτερούν συντριπτικά. Με βάση τα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας το 2016 υπογράφτηκαν μόνο 10 κλαδικές/ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις. Αντίθετα ο αριθμός των επιχειρησιακών ΣΣΕ ανέρχεται σε 318, αντιπροσωπεύοντας το 95,21% του συνόλου των ΣΣΕ.

Πηγή : Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (επεξεργασία ΙΝΕ ΓΣΕΕ)

Οι ευέλικτες μορφές εργασίας που προ κρίσης αντιστοιχούσαν στο 21% του συνόλου των προσλήψεων, το 2016 αντιστοιχούν στο 54,7%. Οι προσλήψεις με πλήρη απασχόληση έχουν υποχωρήσει από 79% το 2009 σε 45,3% το 2016. Το 68,9% των εργαζομένων με μερική απασχόληση δηλώνει ότι ο λόγος για τον οποίο απασχολείται με αυτή τη μορφή εργασίας είναι ότι δεν μπορούσε να βρει πλήρη απασχόληση.

Η έντονη αποδυνάμωση της συλλογικής προστασίας των εργαζομένων μέσα από τη σημαντική υποχώρηση έως και εξαφάνιση των κλαδικών ΣΣΕ, ουσιαστικά υποστηρίζει τη συνολική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, την εδραίωση και τη γενίκευση του νεοφιλελεύθερου εργασιακού προτύπου. Απόλυτη κυριαρχία του διευθυντικού δικαιώματος, της καθιέρωσης της εργοδοτικής ευελιξίας και της επισφάλειας της εργασίας, καθώς και της καθιέρωσης ενός χαμηλότατου κατώτατου μισθού, ο οποίος θα αποτελεί μοχλό για τη συνολική συμπίεση των αποδοχών των εργαζομένων.

Στη διάρκεια των τελευταίων επτά ετών, η φτωχοποίηση των Ελλήνων έγινε πιο «βαθιά»


Η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας[1] και κοινωνικού αποκλεισμού στην ΕΕ[2].

Το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας ανέρχεται στο 35,7% ( 3.828.500 άτομα) του πληθυσμού και ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για την ηλικιακή κατηγορία 18-64 ετών, σε ποσοστό 37,4% για τους Έλληνες και 64,3% για τους αλλοδαπούς.

Όπως ήταν αναμενόμενο, το μεγαλύτερο ποσοστό εντοπίζεται στους ανέργους, το οποίο αυξήθηκε την περίοδο 2010-2015 κατά 14,3%. Το ποσοστό φτώχειας στους μισθωτούς εργαζομένους αυξήθηκε σημαντικά μετά το 2011, και το 2015 βρίσκεται κοντά στο 18%. Επίσης, η παιδική φτώχεια σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat το 2015 διαμορφώνεται 36,6% όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ 28 είναι 26,6% (Διάγραμμα 3). Η παιδική φτώχεια εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την κατάσταση απασχόλησης των γονέων, τη σύνθεση του νοικοκυριού που ζουν αλλά και από την αποτελεσματικότητα της κρατικής παρέμβασης.

Διάγραμμα 3. Ποσοστό παιδιών, κάτω των 16, σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, 2010-2015.


Σημαντική αύξηση της φτώχειας, παρουσίασε η κατηγορία των αυτοαπασχολούμενων γυναικών (11,0%), οι μονογονεϊκές οικογένειες (32,2%) και τα νοικοκυριά με έναν ενήλικα κάτω των 65 ετών (27,8%)[3].Η ηλικιακή κατηγορία των συνταξιούχων είναι η μόνη που σημείωσε μείωση 2,2 ποσοστιαίες μονάδες, το διάστημα 2010-2015, πράγμα που συνέβαλε σημαντικά στη συγκράτηση του συνολικού ποσοστού φτώχειας καθώς οι συνταξιούχοι αποτελούν μια από τις πολυπληθέστερες κοινωνικές ομάδες.

Το ποσοστό υλικής στέρησης αυξάνεται συνεχώς από το 2010 μέχρι το 2015 που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Ειδικότερα, το 2015 ήταν 22,2% από 11,1% το 2010 και μάλιστα είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που βρέθηκαν σε πρόγραμμα δημοσιονομικής λιτότητας (Διάγραμμα 4).

Διάγραμμα 4 Ποσοστό υλικής στέρησης σε τέσσερα ή περισσότερα βασικά αγαθά ή υπηρεσίες, 2010-2015


Η ήδη, αυξημένη αδυναμία κάλυψης από τα νοικοκυριά εκτάκτων δαπανών από 28,2% το 2010 σε 53,4% το 2015, πληρωμή λογαριασμών ΔΕΚΟ από 18,8% το 2010 σε 42% το 2015 και καθυστερήσεις στην πληρωμή τόκων και ενοικίων από 10,2% σε 14,3% το 2015, επιδεινώνεται στο 2016 και 2017 σε σημείο περιορισμού των δαπανών για διατροφή. Πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας πιστοποιούν τη φτωχοποίηση των νοικοκυριών, ενώ σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, σχεδόν τα 2/3 των νοικοκυριών (65,3%) αναγκάζονται να κάνουν περικοπές για να εξασφαλίσουν τα αναγκαία προς το ζην. Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν εκπρόσωποι του Συνδέσμου Βιομηχανιών Τροφίμων, σύμφωνα με τους οποίους περιορίζονται δραματικά οι πωλήσεις γάλακτος και ψωμιού. Τους δύο πρώτους μήνες του 2017 καταγράφεται μείωση πωλήσεων στα δύο αυτά βασικά είδη διατροφής από 5% - 7%.

Η κυβέρνηση καλλιεργεί στην κοινωνία την ψεύτικη εικόνα της οικονομικής ανάκαμψης από το δεύτερο εξάμηνο του 2015, πράγμα που δεν αντικατοπτρίζεται στην οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών, καθώς σύμφωνα με την Τριμηνιαία Έκθεση Απρίλιος – Ιούνιος 2017, το Γραφείου Πρ/σμού του Κράτους, «Ανησυχία προκαλεί η διαμόρφωση του επιπέδου τα καταναλωτικής εμπιστοσύνης τον Ιουνίου 2017 σε - 68,8μονάδες αισθητά χαμηλότερη σε σχέση με τον Αύγουστο του 2015 αντανακλώντας τις αρνητικές προσδοκίες των νοικοκυριών ως προς την εξέλιξη της προσωπικής τους οικονομικής κατάστασης και της χώρας συνολικά».

Διάγραμμα 5 Η εξέλιξη του Δείκτη Οικονομικού Κλίματος και των συνιστωσών του στην Ελλάδα, 1/2010 – 06/2017


Στο βωμό των αξιολογήσεων και της «χαλάρωσης» της εποπτείας

Τη στιγμή αυτή, 113 προαπαιτούμενα μέτρα εκκρεμούν για την ολοκλήρωση της εφαρμογής του 3ου μνημονίου που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου. Μέτρα που συνεχίζουν την ίδια οικονομική πολιτική, που συνδυάζει μειωμένες δημόσιες δαπάνες και αυξημένες φορολογικές επιβαρύνσεις.

Τα 95 θα πρέπει να εφαρμόσει η κυβέρνηση με συνοπτικές διαδικασίες, μέχρι το τέλος του 2017 ώστε να κλείσει την γ’ αξιολόγηση. Στον κατάλογο περιλαμβάνονται το ζήτημα της αλλαγής της εργατικής νομοθεσίας ώστε για την προκήρυξη απεργίας να απαιτείται η ψήφος τουλάχιστον του 50% των εργαζομένων, με στόχο τον περιορισμό ή ακόμα και την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία.

Η αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ, οι ιδιωτικοποιήσεις, η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, η επανεξέταση με αυστηρότερα κριτήρια χορήγησης όλων των κοινωνικών επιδομάτων (και τα πρόνοιας), η «ευθυγράμμιση» των επιδομάτων για τη βαριά και ανθυγιεινή εργασία με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό, η επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου –καθώς και ή «κινητικότητα και αξιολόγηση» των δημόσιων υπαλλήλων που βασικό στόχο έχει να σπάσει το αγωνιστικό μέτωπο των εργαζομένων σε όλες τις τάξεις τους, είναι κάποια από αυτά.

Βέβαια οι αξιολογήσεις δεν έχουν τέλος. Στα κείμενα του «Συμπληρωματικού Μνημονίου Συνεννόησης»[4] προβλέπονται τέσσερις πρόσθετες αξιολογήσεις – τον Οκτώβριο 2017, τον Ιανουάριο, τον Απρίλιο και Ιούλιο 2018 μέχρι την τελική αποτίμηση του «προγράμματος προσαρμογής μας» τον Αύγουστο 2018. Η πορεία αυτή επεκτείνεται με το λεγόμενο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής», ΜΠΔΣ[5] και στο χρονικό διάστημα 2019/2020.

Η χαλάρωση ή το τέλος της ενισχυμένης, κατά το δημόσιο λόγο από στελέχη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, αποκαλούμενης «εποπτείας της Ελλάδας», μετά την εφαρμογή των μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων» δεν χρησιμοποιείται παρά μόνο ως άλλοθι για τη μετάθεση ευθυνών σε άλλους στην άσκηση πολιτικής.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η λεγόμενη «εποπτεία» διαμορφώθηκε μέσα στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και προκαλεί θεμελιώδεις αλλαγές στην έννοια της εθνικής κυριαρχίας.

Η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων είναι εδώ και η υλοποίηση των μνημονίων δεν είναι τίποτε άλλο από τη συντονισμένη επίθεση των οικονομικών συμφερόντων των χωρών του ευρωπαϊκού κέντρου στις περιφερειακές οικονομίες με πρόσχημα μια ενοποίηση η οποία δεν έρχεται ποτέ. Οι επισκέψεις αρχηγών κρατών με ατζέντα συμφωνιών τεράστιων ιδιωτικοποιήσεων (Μακρόν-Σουέζ/ΕΥΔΑΠ,ΕΥΔΑΘ) επιβεβαιώνει αυτή τη στρατηγική.

Ο δύσβατος δρόμος για τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό προβλέπεται μακρύς.


[1] Ως ποσοστό κινδύνου για τη φτώχεια, ορίζεται το ποσοστό των ατόμων που διαβιούν σε νοικοκυριά, των οποίων το συνολικό ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα είναι χαμηλότερο από το 60% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος του πληθυσμού σε μια δεδομένη χρονική στιγμή.

[2] Στοιχεία από την Τριμηνιαία Έκθεση Ιανουάριος - Μάρτιος 2017 του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους

[3] Στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, Δελτίο τύπου, Κίνδυνος της φτώχειας, Έρευνα εισοδήματος και οικογενειακών επιδόσεων 2015 (περίοδος αναφοράς εισοδήματος 2014), Πειραιάς 23/6/2016

[4] Συμπληρωματικό μνημόνιο συμφωνίας, Ιουνίου 2017

[5] Ν.4472 / 2017 της 19ης Μαίου.


Ζωή Χασιούρα
Πηγή: erensep.org