BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Mark Lettieri - Summer Salt



Η εξέλιξη του Έλληνα !

Αποτέλεσμα εικόνας για atakes sofes 2015

Α. Παπαδάκη

Αποτέλεσμα εικόνας για atakes sofes 2015

«Θεωρία Συνωμοσίας».

Η Μεγάλη Συνωμοσία που σου είπαν είναι ‘θεωρία’ και αποδείχθηκε πράξη!

Eίναι γεγονός, ότι οι αλήθειες που το σύστημα θέλει να μην ακούγονται δέχονται κατά καιρούς διάφορους χαρακτηρισμούς για να παραμείνουν όσο το δυνατόν κρυμμένες, εκεί, σε κοινή θέα. Οι τελευταίοι ‘μοδάτοι’ χαρακτηρισμοί είναι ο «μη ορθός πολιτικός λόγος» και οι «ψευδείς ειδήσεις». Αλλά το συνολάκι που φοριέται διαχρονικά χωρίς να πέφτει η μόδα του είναι, οι… «θεωρίες συνωμοσίας»!


Ήταν το 1972 όταν η Ομάδα της Ρώμης (Club of Rome) εξέδωσε την αναφορά «Τα Όρια της Μεγέθυνσης» (The Limits to Growth) για την κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος του πλανήτη. Η αναφορά ενστερνιζόταν ότι η άσχημη κατάσταση των πεπερασμένων πόρων ήταν αποτέλεσμα της εκθετικής μεγέθυνσης του παγκόσμιου πληθυσμού, της εξάντλησης των φυσικών πόρων, και της περιβαλλοντικής ρύπανσης.

Σημαντική σημείωση
Ακριβώς 2 δεκαετίες μετά και ύστερα από την ενεργό ανάμιξη της Παγκόσμιας Επιτροπής για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη των Ηνωμένων Εθνών, το 1992 υπογράφηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο η περίφημη Ατζέντα 21, στην Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία δεσμεύτηκαν πάνω από 170 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Η Ατζέντα 21, γνωστή και ως αειφόρος ανάπτυξη ή βιώσιμη ανάπτυξη, θεωρητικά «αναφέρεται στην οικονομική ανάπτυξη που σχεδιάζεται και υλοποιείται λαμβάνοντας υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα. Γνώμονας της αειφορίας είναι η μέγιστη δυνατή απολαβή αγαθών από το περιβάλλον, χωρίς όμως να διακόπτεται η φυσική παραγωγή αυτών των προϊόντων σε ικανοποιητική ποσότητα και στο μέλλον. 

Η βιώσιμη ανάπτυξη προϋποθέτει ανάπτυξη των παραγωγικών δομών της οικονομίας παράλληλα με τη δημιουργία υποδομών για μία ευαίσθητη στάση απέναντι στο φυσικό περιβάλλον και στα οικολογικά προβλήματα. 

Η ‘βιωσιμότητα’ υπονοεί ότι οι φυσικοί πόροι υφίστανται εκμετάλλευση με ρυθμό μικρότερο από αυτόν με τον οποίον ανανεώνονται, διαφορετικά λαμβάνει χώρα περιβαλλοντική υποβάθμιση. Θεωρητικά, το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης είναι η ανικανότητα του γήινου οικοσυστήματος να υποστηρίξει την ανθρώπινη ζωή.

Αυτή είναι η «Θεωρία» της Ατζέντα 21, της Βιώσιμης ή Αειφόρου Ανάπτυξης. Ωστόσο, από πολύ νωρίς, αναλυτές της Α21 κατέδειξαν μια άλλη «Θεωρία» που χαρακτηρίστηκε ως «Θεωρία Συνωμοσίας».

Τι είχαν πει οι «συνωμοσιολόγοι» πριν από σχεδόν 3 δεκαετίες που σήμερα επαληθεύονται;

Κατάργηση ατομικής ιδιοκτησίας – Οι πολίτες θα αφήσουν/χάσουν τα σπίτια τους

Στις περισσότερες χώρες του αναπτυγμένου κόσμου, τώρα και στην Ελλάδα, το τραπεζικό σύστημα, αφού έδωσε πρώτα δάνεια για στέγη, λόγω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, άρχισε να τα παίρνει πίσω. Έτσι και στην Ελλάδα, τώρα αυτά «κοκκινίζουν» με τον φόβο της απώλειας της περιουσίας.
Πράσινα πιστοποιητικά καταστούν δύσκολη την ενοικίαση και πώληση ακινήτων – σύντομα και την ίδια την ιδιοκατοίκηση, όπως γίνεται στις ΗΠΑ
Υπέρογκοι φόροι και φόροι κληρονομιάς εξωθούν τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείψουν περιουσίες τους, να τις πουλήσουν ή να τις αποποιηθούν ή να τις δώσουν στο κράτος για να καλύψουν τα χρέη τους – το ίδιο έγινε και στις ΗΠΑ

Η αγορά ακινήτων πάτωσε, νέα σπίτια και οικισμοί τέλος

Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Κατάργηση του Ι.Χ. – Οι πολίτες δεν θα έχουν δικό τους αυτοκίνητο, η μετακίνηση θα γίνεται με ποδήλατα και ΜΜΕ

Τοπική Ατζέντα 21 προωθεί εδώ και χρόνια τη χρήση ποδηλάτου
Μεγάλο κόστος βενζίνης, τεκμηρίων και τελών κυκλοφορίας αναγκάζει τους πολίτες να εγκαταλείψουν τα αυτοκίνητα τους, να τα μεταβιβάσουν ή να παραδώσουν πινακίδες
Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Αγροτική καλλιέργεια – Κώδικας αλλιμεντάριους, μεταλλαγμένα και επικράτηση μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων

Όπως στην Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι τώρα και στην Ελλάδα υπέρογκοι φόροι, καρτέλ και μεσάζοντες τσακίζουν τον μικρό αγρότη με αποτέλεσμα το επάγγελμα να βαίνει προς πλήρη αφανισμό. Σύντομα σε αυτά θα προστεθεί και η παραγωγή με τη χρήση των ρομπότ. Σκοπός είναι η μονοπωλιακή αγροτική ανάπτυξη με τους πατενταρισμένους μεταλλαγμένους σπόρους και την ανεξέλεγκτη χρήση χημικών.

Η Α21 θεωρεί ως «βιώσιμη ανάπτυξη» τη χρήση των ΓΤΟ «για να τραφούν εύκολα και γρήγορα οι πληθυσμοί» – Ο Πάπας συνυπογράφει!

Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Ζώνες μη προσβάσιμες σε ανθρώπους, Natura και δασικές περιοχές

Αν σας έλεγαν ότι θα βγουν στη φόρα οι δασικοί χάρτες που πάρθηκαν με αεροφωτογραφίες του 1945 και το χωράφι ή το σπίτι σας θα χαρακτηριστεί δάσος, δεν θα το πιστεύατε μέχρι να το ακούσετε. 

Τώρα το ακούσατε. Αυτό ήταν στο πρόγραμμα να γίνει εδώ και πολλά χρόνια, το προσπάθησε ο Παπακωνσταντίνου αλλά ήταν ακόμα ‘νωρίς’. Τώρα ολοκληρώνεται με την «αριστερή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τους συνωμότες του, τους οικολόγους. 

Μοιάζει εισπρακτικός ο χαρακτήρας, αλλά απορρέει από την Α21, καθώς και όλοι οι χαρακτηρισμοί NATURA με περιοριστικές χρήσεις.

Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Οι μετανάστες πρέπει να ενσωματωθούν στις τοπικές κοινωνίες

Σύμφωνα με την Α21, οι μεταναστευτικές ροές είναι ένα μεγάλο συν στη «βιώσιμη ανάπτυξη» καθώς προσφέρονται για φθηνό εργατικό δυναμικό. Η Α21 και η τοπική Α21 θέλει την πλήρη ενσωμάτωση πάσης φύσεως μεταναστευτικών ροών στις τοπικές κοινωνίες. Κι αυτό το συνεχές ανακάτεμα λαών βλέπουμε να προωθείται και να ενισχύεται πολιτικά από διάφορες κυβερνήσεις και «φιλανθρώπους» τύπου Σόρος, γεγονός που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις
Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

ΜΚΟ – Η (πουλημένη) φωνή του «λαού»!

Η Α21 δίνει μεγάλη σημασία και… χρήμα στις διάφορες ΜΚΟ. Δεν ακούει τον πολίτη απευθείας, υποτίθεται ότι οι ΜΚΟ είναι αυτές που αναλαμβάνουν να διαμορφώσουν απόψεις μέσα από τους πολίτες και να τις προωθήσουν στα ανώτερα κυβερνητικά όργανα ή τα παγκόσμια, καθώς και να λύσουν θέματα κοινωνικά στα οποία οι κυβερνήσεις δεν δίνουν αποτελέσματα. 

Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Παίρνουν εντολές και χρήμα, ενώ αντί να ακούν τους πολίτες είναι εντολοδόχοι και προωθούν απόψεις βάσει δεδομένης ατζέντας. Ένα μεγάλο μέρος τους, παγκόσμια, χρηματοδοτείται από τον Τζόρτζ Σόρος.

Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Ιδιωτικοποιήσεις και κρατική επιχορήγηση – Ενέργεια και νερό

Για να είναι «βιώσιμα» τα κράτη, καλούνται να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις, με κύριο άξονα την παιδεία, την μεταφορά, την ενέργεια και το νερό. Ωστόσο ο ιδιωτικός τομέας δεν συμμετέχει με 100% δικό του παραδάκι. 

Ένα πολύ μικρό μέρος είναι δικό του και τα υπόλοιπα είναι κρατικά -δηλαδή χρήματα (υπερ)φορολογουμένων πολιτών- μέσω διαφόρων προγραμμάτων, εγγυήσεων, χορηγήσεων και τραπεζικών δανείων και εγγυήσεων. Εν ολίγοις, με τα κόλλυβα των πολιτών στήνονται οι επιχειρήσεις-μνημόσυνα για να είναι «βιώσιμες». Τα κέρδη δικά τους, οι απώλειες του κράτους.

Παρότι η Α21 είναι αυτή που νοιάζεται για την Αειφόρο Ανάπτυξη, είναι και αυτή που ζητά όλο και λιγότερες περιβαλλοντικές εγγυήσεις, για να είναι οι επιχειρήσεις «βιώσιμες» οικονομικά. Είναι η μεγαλύτερη αντίφαση που έχει υπάρξει ποτέ, ένα σκέτο λογοπαίγνιο και τίποτα περισσότερο, σε βάρος του περιβάλλοντος και των πολιτών.

 Το είδαμε στις Σκουριές και δυστυχώς θα το δούμε «όταν γίνουμε ανταγωνιστικοί» στις επερχόμενες επενδύσεις.
Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Έμφυλες ταυτότητες – Μείωση πληθυσμού

Η Α21 θέλει τη γυναίκα στην παραγωγή. Αυτό ισχύει για τις αναπτυσσόμενες χώρες, που ακόμα η πλειοψηφία των γυναικών μένει σπίτι και γεννά παιδιά. Αυτό είναι «κακό» για το περιβάλλον αφού αυξάνει τον πληθυσμό της γης, όπως λένε, άρα καλύτερα να δυτικοποιηθεί και να βγει για εργασία,με φθηνότερο μεροκάματο φυσικά

Στο δυτικό κόσμο η ανεργία ξανάβαλε τη γυναίκα στο σπίτι, αλλά ένα σπίτι άδειο από παιδιά, αφού η οικονομική κρίση λειτουργεί ως αντικίνητρο.

Από την άλλη, οι κοινωνίες όχι μόνο πρέπει να δεχτούν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά να γίνονται και εκπαιδευτικά προγράμματα στα παιδιά, ώστε να «μάθουν» ότι δεν έχει σημασία αν γεννήθηκαν με ένα συγκεκριμένο φύλο, μπορούν να διαλέξουν όποιο εκείνα θέλουν αργότερα!

 Καλό αυτό για την «αειφόρο ανάπτυξη» αφού είναι κι αυτός ένας ακόμα τρόπος να μειωθεί ο πληθυσμός.
Να πως αναφέρεται το ΙΕΠ στη Θεματική Εβδομάδα: «Σώμα και Ταυτότητα»: «Σκοπός της Θεματικής Εβδομάδας με τίτλο «Σώμα και Ταυτότητα» είναι η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση των μελών της σχολικής κοινότητας στη δευτεροβάθμια υποχρεωτική εκπαίδευση (Γυμνάσιο) σε θέματα που άπτονται της Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη και θα εστιάσουν σε τρεις βασικούς άξονες: α) τη διατροφή και την ποιότητα ζωής, β) την πρόληψη του εθισμού και των εξαρτήσεων και γ) τις Έμφυλες Ταυτότητες.

Θεωρία ή πράξη συνωμοσίας; Πράξη ✔

Aυτές είναι μερικές από τις θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με την Ατζέντα 21 που ήδη επαληθεύτηκαν και θα συνεχίζονται να επαληθεύονται με ταχύ ρυθμό μέχρι τα χρονικά μαξιλαράκια που έχουν βάλει (2020 & 2030), όπου θα έχουν ολοκληρωθεί κι άλλες. 

Η πιο σημαντική είναι η δημιουργία «έξυπνων πόλεων» για να αδειάσει η περιφέρεια και τα περίχωρα των πόλεων και να συσσωρευτούν οι πολίτες σε μεγαλουπόλεις, καλά ελεγχόμενες μέσω της τεχνολογίας.

 Η Αθήνα είναι στο πρόγραμμα να γίνει μια από αυτές και… βλέπουμε…



nea.allnewz 
http://eleftheriskepsii.blogspot.gr

Το δόγμα του ΣΟΚ!

Η δύναμη του δευτερολέπτου, το δόγμα του ΣΟΚ


Όλη μας η ζωή χωρισμένη σε δευτερόλεπτα. Η δημιουργία του πλανήτη ένα Big Bang theory, σε ένα δευτερόλεπτο μια έκρηξη ζωής. Κάπως έτσι αισθανόμαστε τον χρόνο, μετρώντας δευτερόλεπτα. Ένα χτύπημα μιας πόρτας, ένα αντίο, ένας θάνατος, ένα γεια χαρά, μία σύλληψη, μία έκτρωση, μια αναπνοή. Έχει σημασία η διάρκεια, έχει αξία το λίγο παραπάνω ή όλα κρίνονται στη δύναμη του ενός δευτερολέπτου, στο δόγμα του ΣΟΚ, της στιγμής που δεν περιμένεις.
Κι όλα σερβίρονται βάρβαρα μα σωτήρια για εσένα και τους ομοίους σου. Όλα όσα δεν περιμένεις ζουν στην δύναμη ενός δευτερολέπτου, τόσο κρατά το απότομο, το αναπάντεχο, η στραβή για να μην αντιδράσεις μετά! Το σοκ του δευτερολέπτου. Το αποτέλεσμα; Όλα να σου φαίνονται σωστά επειδή φοβάσαι μην ξανασυμβεί το απρόσμενο που φέρεται να σηματοδοτεί μια επικείμενη καταστροφή.
Πόσο κρατά η αγάπη, η σιωπή, η χαρά, η λύπη, ο χρόνος, η ελευθερία; Παύουν σε ένα δευτερόλεπτο; Είναι μια στιγμή το δευτερόλεπτο;
Κοιτώ το ρολόι μου. Παρατηρώ τους λεπτοδείκτες, κυλούν τόσο αργά, τόσο ήρεμα όταν παρατηρώ τον χρόνο. Όταν παρατηρώ την ζωή μέσα στον χρόνο. Τίποτα δεν με σοκάρει όταν είμαι στο κέντρο μου, όταν γνωρίζω το εκεί και το επιλέγω. Είναι επιλογή η δύναμη του δευτερολέπτου; Να αρπάξω τη στιγμή και να την κάνω δική μου ή να παραδοθώ χωρίς αντίσταση; Είναι επιλογή το δόγμα του ΣΟΚ; Να σε πιάσουν εξαπήνης;
Εσύ τους το επιτρέπεις σταματώντας να παρατηρείς τα σημάδια, τις τακτοποιημένες κινήσεις προς μία κατεύθυνση. Την δική τους κατεύθυνση όχι την δική σου! Φόβος, χειραγώγηση, παράδοση, τεχνητή παραίτηση στον εισβολέα.
Πόσα δεινά περνούν από την σκέψη σου γιαυτή την επικείμενη καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει κάθε επόμενο άγνωστο δευτερόλεπτο στην ζωή σου; Πόσο ο φόβος σου χειραγωγεί την ευαισθησία της θέλησής σου να πετάξεις ψηλά; Μα κιαν πέσεις; Θα χτυπήσεις, κιαν χτυπήσεις θα πονέσεις, κιαν πονέσεις θα κλάψεις, κιαν κλάψεις μόνο πόνο βλέπεις στο κλάμα, δεν υπάρχει τίποτα από το δάκρυ της χαράς στην ακαριαία ελευθερία του πετάγματος, στην δύναμη του άγνωστου επόμενου δευτερολέπτου.
Είναι πιο δυνατό ένα απρόσμενο δευτερόλεπτο από την επίδραση της σκέψης σου στην θέλησή σου να συμβεί αυτό που είναι επιλογή δική σου;
Πάντα είναι ο φόβος του αγνώστου πιο δυνατός, ποτέ η ομορφιά του; Γιατί να μην σε απελευθερώνει η σαγήνη του αγνώστου μα να σε φυλακίζει η αχαρτογράφητη «φύση» του;
Όλα κλειδωμένα στην δύναμη του δευτερολέπτου στην συνομωσία του δόγματος του ΣΟΚ. Σε σοκάρει και μόνο η σκέψη της δυστυχίας μα όχι της ευτυχίας, ούτε καν να σκεφτείς πως την αξίζεις! Σε κρατά δέσμιο η δυστυχία να μη την αισθανθείς ποτέ και αφήνεσαι κενός και άδειος να σε γεμίζουν με ψέμματα πως με τον δικό τους τρόπο θα σωθείς, θα θυσιαστείς για να μην δυστυχήσεις! Θέλεις να σωθείς; Ξεπούλησε και την ψυχή σου!
Το δόγμα του ΣΟΚ!
Μια κεκαλυμένη χειραγωγούμενη αλτρουιστική φόρμουλα για να αισθανθείς ένοχος για την κατάστασή σου και να αφεθείς σε ότι χρειαστεί μη τυχόν και έρθει αυτό το δευτερόλεπτο που όλα θα καταρρεύσουν.
Ο Τζόρτζ Όργουελ έλεγε:» Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και θα σας ξαναγεμίζουμε με τα συμφέροντά μας.»
Πιστεύεις πως η δύναμη του δευτερολέπτου, το δόγμα του ΣΟΚ εφαρμόζονται μόνο στην πολιτική;
Είμαστε όλοι άνθρωποι. Το Εγώ του ανθρώπου βρίσκεται σε ανισορροπία με το γαλήνιο Είμαι της αποδοχής της μοναδικότητάς του μέσα από τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του. Η πρόθεσή του να επιβληθεί στον συνάνθρωπό του είναι έκδηλη στην καθημερινότητά του! Από τον δόλο που θα χρησιμοποιήσει για να τη βγει μπροστά σε στιγμές της καθημερινότητάς του, από την οδηγική του συμπεριφορά, στην ασέβεια απέναντι στο φυσικό του περιβάλλον αλλά και στην επικυριαρχία στους υφιστάμενούς του ως ανώτατο στέλεχος σε μια επιχείρηση γιατί αισθάνεται πως η εξουσία του προσδίδει την δύναμη ενός οργανωμένου συνόλου.
Πώς προστατεύεσαι; Κλείσε τις τηλεοράσεις, τις εφημερίδες και απομακρύνσου από κάθε μέσο χειραγώγησης. Τα ΜΜΕ είναι το εργαλείο καλλιέργειας του επιθυμητού κλίματος. Διάβασε όσα βιβλία μπορείς να διαβάσεις, χτίσε εσύ τις γνώσεις σου απέναντι στην αλήθεια! Μην επιτρέπεις να στη χτίζουν οι «άλλοι» ως μασημένη τροφή! Η αληθινή ζωή βρίσκεται έξω από το κουτί που σε έχουν τοποθετήσει. Μα το πιο σημαντικό είναι πως εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής της δύναμης του δευτερολέπτου! Μην λησμονείς πως όσα συμβαίνουν γύρω σου γίνονται για την χειραγώγηση της δικής σου ζωής και σαν πρωταγωνιστής εσύ έχεις την δύναμη του ρόλου! Εσύ υποστηρίζεις την δυναμική του, εσύ μπορείς να προκαλέσεις δόγμα του ΣΟΚ αλλάζοντας τα λόγια που σου έδωσαν! Είσαι ο πρωταγωνιστής της δύναμης του δευτερολέπτου και όχι ο κομπάρσος! Εσένα θέλουν να χειραγωγήσουν! Θα συνεχίσεις να τους το επιτρέπεις ή θα πάρεις επιτέλους την γνώση του δόγματος του ΣΟΚ, την κυριαρχία της δύναμης του δευτερολέπτου στα δικά σου χέρια;

ΠΗΓΗ.
http://katohika.gr/

H ελληνική κρίση είναι μια ανθρωπιστική καταστροφή

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο την τελευταία δεκαετία. Ο πόνος της κρίσης είναι αρκετά εμφανής, αλλά δεν κατανέμεται εξίσου.



Η πληγή που άνοιξε από το ελληνικό χρέος δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και ανθρωπιστική, γράφει σήμερα η βρετανική εφημερίδα Independent. Ο πόνος λόγω της κρίσης χρέους γίνεται αισθητός στις πιο ευάλωτες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων σχολιάζει η εφημερίδα στο editorial. 

Η αγωνία στην Ελλάδα παρατείνεται, όπως υπενθύμισε με δηλώσεις του ο υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Γενς Σπαν, που θεωρεί πιθανή μια συμφωνία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔNT) που να μην απαιτεί ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ώστε οι πιστωτές να μην έχουν απώλειες για τα δάνειά τους, όπως είπε. Το ΔΝΤ θέλει να γίνει μια ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά η Γερμανία αντιτίθεται σε αυτό.

Το θέμα δεν είναι μόνο τεχνικό, σε σχέση με την καταλληλότερη μορφή ελάφρυνσης του χρέους για την Ελλάδα. Ούτε είναι θέμα που έχει να κάνει με τη δίκαιη αντιμετώπιση διαφορετικών κρατών- μελών της ευρωζώνης. Ούτε καν είναι ένα θέμα για το μέλλον της ευρωζώνης ή ακόμη και για την οικονομία γενικά. Όλα μετράνε, αλλά ένα πράγμα μετράει περισσότερο και αυτό είναι το ανθρωπιστικό ζήτημα για τους Έλληνες που είναι αντιμέτωποι με μια κοινωνική και ανθρώπινη καταστροφή, επισημαίνει ο Independent. 

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο την τελευταία δεκαετία. Ο πόνος της κρίσης είναι αρκετά εμφανής, αλλά δεν κατανέμεται εξίσου. Οι συνταξιούχοι βλέπουν το εισόδημά τους να έχει μειωθεί κατά το ήμισυ, και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερο. Οι ιατρικές υπηρεσίες τελούν υπό τεράστια πίεση, με ορισμένα φάρμακα να μην είναι πλέον διαθέσιμα. Η ανεργία επίσημα είναι 23% και η ανεργία των νέων αγγίζει το διπλάσιο ποσοστό. Για τους τυχερούς και μορφωμένους νέους, η διαφυγή είναι να μεταναστεύσουν στη Βρετανία ή στη Γερμανία, όπου υπάρχουν δουλειές. Για τους μεγαλύτερους και λιγότερο τυχερούς δεν υπάρχει διαφυγή εκτός από το να τα βγάζουν πέρα, στηριζόμενοι συχνά στη φιλανθρωπία. Φυσικά υπήρχε μεγάλη κακοδιαχείριση της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτοί που την κακοδιαχειρίστηκαν δεν είναι αυτοί που πλήττονται τώρα.

Το τραγικό είναι ότι υπάρχει μια πεπατημένη την οποία χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες μπορούν να ακολουθούν για την επανεκκίνηση της οικονομίας τους. Αυτή συνήθως περιλαμβάνει τρία πράγματα: ελάφρυνση του χρέους, υποτίμηση του νομίσματος και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η Ελλάδα έχει αρχίσει να κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά οι δύο πρώτες επιλογές δεν είναι διαθέσιμες. Σε κάποιο στάδιο, θα πρέπει να γίνει μια ελάφρυνση του χρέους και πολλοί πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει και υποτίμηση. Στο μεταξύ, η αγωνία συνεχίζεται, πληγώνοντας περισσότερο εκείνους που είναι λιγότερο δυνατοί να το αντέξουν, τονίζει στο κύριο άρθρο της η βρετανική εφημερίδα.


ΚΥΡ.....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Locomondo - Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα



Καλή Σαρακοστή.

Αποτέλεσμα εικόνας για καλη σαρακοστη σε ολους

Νηστεία !

Σχετική εικόνα

ΚΥΡ....



Προπαγάνδα

προπαγανδα

Οι άνθρωποι... Όπου Φυσάει ο Άνεμος

Τελευταία πλήθυναν οι κραυγές για το... ‘’λαό ραγιάδων’’, που έσκυψε το κεφάλι και δε λέει να το σηκώσει!
  • Είναι, πράγματι, έτσι;
  • Είναι ραγιάς αυτός ο λαός;
  • Είναι παραιτημένος και... ‘’υπάκουος’’;
  • Ή συμβαίνει κάτι άλλο;
Το εξοργιστικό είναι ότι στη χορωδία αυτών που κραυγάζουν, αφορίζοντας το ‘’ραγιά’’, έχουν προστεθεί και πολλοί όψιμοι ‘’πατριώτες’’ δημοσιογράφοι και... δημοσιολογούντες, που, πριν λίγο μόλις καιρό, πάσχιζαν μέσα από το ‘’γυαλί’’ να με πείσουν ότι... ‘’οι Γερμανοί είναι φίλοι μας’’ και οι Έλληνες... ‘’ακαμάτηδες, λαμόγια, αχάριστοι και αντιευρωπαίοι’’!!

Είναι οι άνθρωποι ΟΦΑ!
Οι άνθρωποι... Όπου Φυσάει ο Άνεμος!

Οι άνθρωποι που... καλωδιωμένοι με τις πληροφορίες, ενημερώνονται πιο γρήγορα από κάθε άλλον για τις τάσεις που επικρατούν στην κοινωνία.

Και οι πληροφορίες τους, τους ειδοποιούν πως το τοπίο αλλάζει!

Τους χτυπούν την καμπάνα της αλλαγής τάσεων μέσα στην κοινωνία!

Τους προειδοποιούν πως η κοινωνία άρχισε να τουμπάρει προς την πλευρά της σύγκρουσης με το καθεστώς των εγχώριων δωσίλογων και την ‘’ευρωκρατία’’!

Κι άλλαξαν ρότα, για να διασφαλίσουν την αυριανή τους επιβίωση!

Έγιναν όχι μόνο... ‘’αντιευρωπαϊστές’’ αλλά και... ‘’’κριτές’’ αυτών που δεν ‘’κατάλαβαν ακόμα και κάθονται αραχτοί στον καναπέ’’!

Μ` ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, λέει κι ο λαός μας!

Αυτοί θέλουν και επιδιώκουν κάτι παραπάνω!

Μ` ένα σμπάρο... τρία τρυγόνια, παίζοντας σε... διπλό ταμπλό!
  • Ενώ από τη μια επιδιώκουν να στρώσουν το άλλοθί τους για το αύριο που έρχεται και να παρουσιαστούν σαν οι μεγάλοι ‘’διδάχοι του ξεσηκωμού’’, οι ινστρούχτορες, που θα διεκδικήσουν το αυριανό ‘’μπράβο’’ για τις επιλογές και τις... ‘’διδαχές’’ τους...
  • την ίδια στιγμή παίζουν και το παιγνίδι του κατοχικού καθεστώτος σπέρνοντας την εικόνα μιας -τάχα- ηττοπαθούς κοινωνίας του καναπέ και του ωχαδερφισμού.... μήπως και κατορθώσουν, την ύστατη στιγμή και μπολιάσουν την κοινωνία με απαισιοδοξία και πραγματική ηττοπάθεια!
Αν όχι, τότε...
  • Να προσφέρουν μια τελευταία -ίσως-  και απέλπιδα υπηρεσία στο κατοχικό καθεστώς!
  • Να εκβιάσουν και να σπρώξουν την κοινωνία σε μια τυφλή, αδιέξοδη και επιζήμια -για την ίδια την κοινωνία- εξέγερση, στο όνομα τής... ‘’απελευθέρωσης’’!
  • Μια αυθόρμητη, ανοργάνωτη και ανεξέλεγκτη εξέγερση, που το σύστημα όχι μόνο δεν τη φοβάται, αλλά -ποιος ξέρει, ίσως- να την επιδιώκει κιόλας, ώστε να την καταπνίξει στο αίμα και να μετατρέψει την πολιτική ζωή του τόπου σε ένα γιγαντιαίο κατασταλτικό μόρφωμα!
  • Να αποκαθηλώσει τις ελπίδες του λαού και να τον στείλει στη μοναξιά, την απογοήτευση και την υποταγή, για πολλά πολλά χρόνια!
Η ιστορία λέει πως καμιά επανάσταση δεν έγινε, ποτέ, από πλειοψηφίες, αλλά από μειοψηφίες!
Η ιστορία έχει δείξει ότι η απελευθέρωση των λαών γίνεται από τον αγώνα μιας κρίσιμης, αναγκαίας και ικανής μάζας του λαού, με την προϋπόθεση ότι αυτή η μάζα θα είναι οργανωμένη και έτοιμη να συγκρουστεί με το καθεστώς, με κοινό στόχο την εθνική απελευθέρωση, χωρίς ιδεολογικοπολιτικές αγκυλώσεις και προαπαιτούμενα!



Κώστας Γιαννιώτης
http://sioualtec.blogspot.gr

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Κωστής Παλαμάς.





Σαν σήμερα 27/02/1943, και σε ηλικία 84 ετών αφήνει την τελευταία του πνοή ο ποιητής Κωστής Παλαμάς.

Η κηδεία του, που έγινε την επόμενη μέρα, μετατράπηκε σε διαδήλωση κατά των δυνάμεων κατοχής.

Οι συγκεντρωμένοι κάνουν στάχτη το κτίριο όπου στεγαζόταν το υπουργείο Εργασίας, ενώ άλλη ομάδα διαδηλωτών καταστρέφουν το γραφείο του δοσίλογου πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου στη Βουλή. Αστυνομικές δυνάμεις του κατοχικού καθεστώτος επιτίθενται στο συγκεκριμένο πλήθος δολοφονώντας τρεις διαδηλωτές και τραυματίζοντας δεκάδες.

Στην αργατιά, στη χωριατιά, το χιόνι, η γρίπη, η πείνα, οι λύκοι,
ποτάμια, πέλαγα, στεριές, ξολοθρεμός και φρίκη.
Χειμώνας άγριος – κι η φωτιά, καλοκαιριά στην κάμαρά μου.
Ντρέπομαι για τη ζέστα μου και για την ανθρωπιά μου.


Κωστής Παλαμάς Από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου


Αν και ο ίδιος, ο μεγάλος αυτός ποιητής, πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας σε καμιά περίπτωση δεν δήλωσε στρατευμένος στα συμφέροντα της εργατικής τάξης διανοούμενος, όλο του το συγγραφικό έργο του είναι βαθιά προοδευτικό.

Ο Κ. Παλαμάς οραματιζόταν μια ελεύθερη, δίκαιη και ισότιμη κοινωνία και το έργο του «Δωδεκάλογος του Γύφτου», δίνει μια καθαρή εικόνα για τα πιστεύω του.

Ας δούμε τι γράφει για το αριστούργημα αυτό του ποιητή ο Νίκος Ζαχαριάδης παραθέτοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Ο αληθινός Παλαμάς» που έγραψε ο πρώην γ.γ. του ΚΚΕ όταν ήταν κρατούμενος στις φυλακές της Κέρκυρας τον Γενάρη –Μάρτη του 1937. (Κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 1953 από το εκδοτικό της ΚΕ του ΚΚΕ «Νέα Ελλάδα»)

Στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» καθρεπτίζεται όλη η αγανάχτηση και το ξεσήκωμα του ποιητή ενάντια στην εθνικιστική αρχαιοκαπηλεία και τη βυζαντινή αποτελμάτωση, ενάντια στους πατριδέμπορους αφανιστές, που στο όνομα της «λατρείας» και της συνέχισης των αρχαίων και βυζαντινών ξεπουλούσαν και κατάστρεφαν το έθνος. Μα ο ποιητής δε σταματά εδώ. Γκρεμίζοντας τα είδωλα και μαστιγώνοντας αλύπητα τους τυμβωρύχους σαλπίζει ένα καινούργιο, όχι εθνικιστικό μα λαϊκό, ξεσήκωμα για κάτι το καινούργιο και το άφταστο, που ξεπερνά ακόμα και τα τοπικά σύνορα και ανυψώνεται σε κάτι το πιο γενικό, σε κάτι το καθολικό, το διεθνιστικό. Και δεν είναι μονάχα αυτό.

Ο ποιητής, όσο φυσικά του το επέτρεπαν οι κοινωνικές συνθήκες και το νεοελληνικά-ξετύλιγμα στα τέλη του περασμένου αιώνα, έψαξε να βρεί τις καινούργιες κοινωνικές δυνάμεις, ένα άλλο πρωτοποριακό ανθρώπινο υλικό, για να χτίσει μ' αυτό το καινούριο οικοδόμημα, που οραματίστηκε στο πονεμένο και ξυπνημένο απ' τον εξευτελισμό μυαλό του.

Η λυρική σκέψη στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» δε στέκεται ήσυχη• περπατάει παραδέρνοντας και παίρνει τρόπους διαφορετικούς και πάει από της πικρής άρνησης τα πειράγματα και τα μοιρολόγια, στα θριαμβευτικά σαλπίσματα της πίστης κι από την αμφιβολία και το μηδενισμό, στο διαλάλημα της ενέργειας, της προκοπής, της αντρίκιας αγάπης, της πεποίθησης προς το ωραίο, κάτι που μέλλεται• «ο ήρωας μου χαλαστής και πλάστης, με την αράδα»…

Ο Παλαμάς δε λιβανίζει, μα χτυπά αμείλιχτα τους κάθε λογής εκμεταλλευτές πατριδέμπορους και όλο το οικοδόμημα τους και δείχνει στο έθνος έναν καινούργιο δρόμο.


Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.gr

Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας

Οι ξέφρενοι εορτασμοί του Τριωδίου ολοκληρώνονται την Καθαρή Δευτέρα. Μια ιδιαίτερη μέρα για τη χώρα μας, καθώς συμβολίζει την πνευματική και σωματική «κάθαρση» πριν από την κατάνυξη της Μεγάλης Σαρακοστής.
Τελευταία ευκαιρία λοιπόν για γιορτή, και η εξοχή έχει την τιμητική της! Ζωντανή παραδοσιακή μουσική στη διαπασόν, τραγούδι και χορός, σαρακοστιανά εδέσματα σε αφθονία και ο ουρανός γεμίζει χρώματα από το φαντασμαγορικό έθιμο του πετάγματος των χαρταετών που με τις τρελές τους πτήσεις καλωσορίζουν την άνοιξη χαρίζοντας μοναδικές στιγμές χαράς σε μικρά και μεγάλα παιδιά.
Όλη η Ελλάδα, απ’ άκρη σ’ άκρη, υποδέχεται τη Σαρακοστή με τα δικά της ξεχωριστά έθιμα. Ας δούμε μερικά από αυτά, όπως μας τα παρουσιάζει το Visit Greece.
Το έθιμο του Αγά με ρίζες στην Τουρκοκρατία – αναβιώνει στα Μεστά και στους Ολύμπους της Χίου. Ο Αγάς, αυστηρός δικαστής, δικάζει και καταδικάζει με χιούμορ και πειράγματα τους θεατές του εθίμου.
Σε πολλά χωριά της Κέρκυρας αναβιώνει ο παραδοσιακός χορός των Παπάδων. Το χορό σέρνουν πρώτοι οι παπάδες και ακολουθούν οι γέροντες του χωριού.
Perierga.gr - Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας στην Ελλάδα
Στον Πόρο συναντάμε το «ξάρτυσμα», το καθάρισμα δηλαδή των μαγειρικών σκευών από τα λίπη και τα υπολείμματα από το φαγοπότι της αποκριάς.
Στην Αλεξανδρούπολη, ένας κάτοικος μεταμφιέζεται σε Μπέη και περιδιαβαίνει την πόλη μοιράζοντας ευχές για το καλό.
Στο Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων στην Κάρπαθο ανταλλάσσονται απρεπείς χειρονομίες μεταξύ των θεατών, και γι’ αυτό οδηγούνται στο «δικαστήριο» από τους Τζαφιέδες (χωροφύλακες), προς απονομή δικαιοσύνης από τους σεβάσμιους του νησιού.
Perierga.gr - Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας στην Ελλάδα
Το έθιμο του αλευρομουτζουρώματος συναντάμε στο Γαλαξίδι, με τους καρναβαλιστές να χορεύουν κυκλωτούς χορούς αλευρωμένοι και μουτζουρωμένοι!
Σε όλη σχεδόν την Ελλάδα –και σε διάφορες παραλλαγές– το χορευτικό δρώμενο, το λεγόμενο Γαϊτανάκι, έθιμο που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, ξεσηκώνει μικρούς και μεγάλους.
Του Κουτρούλη ο Γάμος στη Μεθώνη –η αναβίωση ενός πραγματικού γάμου που άφησε εποχή κατά τον 14ο αιώνα– συντελείται κάθε Καθαροδευτέρα με έντονη σατυρική διάθεση και πειράγματα για τη νύφη.
Η αναβίωση ενός αγροτικού καρναβαλιού στη Νέδουσα στη νότια Πελοπόννησο, όπου οι επισκέπτες συμμετέχουν ενεργά σε ένα αρχαίο τελετουργικό για ευημερία και γονιμότητα.
Το έθιμο του Αχυρένιου Γληγοράκη στη Βόνιτσα, όπου ένας αχυρένιος ψαράς δεμένος σε γάιδαρο γυρνάει σε όλο το χωριό για να καταλήξει σε μια φλεγόμενη βάρκα ανοιχτά της θάλασσας.
Perierga.gr - Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας στην Ελλάδα
Ο βλάχικος γάμος της Θήβας, πανάρχαιο έθιμο που πραγματοποιείται παραδοσιακά με το ξύρισμα του γαμπρού και το στόλισμα της νύφης, η οποία στη πραγματικότητα είναι άνδρας.
Το έθιμο των Μουτζούριδων στον Πολύσιτο της Βιστωνίδας, όπου δύο μεταμφιεσμένοι μουτζουρώνουν τους επισκέπτες με καπνιά από το καζάνι όπου έβραζε την προηγούμενη μέρα η φασολάδα από τις γυναίκες του χωριού.
Και κάπου εδώ, τα πειράγματα, η σατυρική διάθεση, οι γλεντοκόπες μέρες τελειώνουν και σηματοδοτείται η έναρξη της νηστείας που θα μας οδηγήσει στο πνευματικό ταξίδι της Μεγάλης Σαρακοστής.

http://perierga.gr

Τα κούλουμα

Γιατί λέμε Κούλουμα; Πού «στήθηκε» για πρώτη φορά γλέντι Καθαράς Δευτέρας;



Τα κούλουμα γιορτάζονται με πλήθος εκδηλώσεων, πολλές από τις οποίες διαφέρουν από τόπο σε τόπο. Ωστόσο, παντού το πέταγμα του αετού και η πατροπαράδοτη λαγάνα, συνοδεύονται με κέφι και χαρά.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν διάφορες απόψεις για τα Κούλουμα. Μεταξύ των πρώτων που επικράτησαν ήταν εκείνη που υποστήριζε ότι η λέξη Κούλουμα προέρχονταν από τη λατινική «CULUMUS», κάτι που ωστόσο δεν είναι απολύτως ασφαλές ως συμπέρασμα, αφού τέτοια λέξη δεν απαντάται στα λατινικά. Σύμφωνα, με την προαναφερθείσα εκδοχή τα Κούλουμα, αποτελούν αναγραμματισμό του λατινικού «CUMULUS» που σημαίνει «σωρός, αφθονία», αλλά και «τελείωμα».

Έτσι, λοιπόν, εικάζονταν ότι το cumulus να έγινε «κούμουλα» και στη συνέχεια «κούλουμα», με την έννοια ότι την ημέρα αυτή καταναλώνουμε αφθονία νηστίσιμων τροφών, ενώ παράλληλα σηματοδοτείται το τελείωμα της Αποκριάς.

Υπάρχει, παρόλα αυτά, μια δεύτερη πιθανότερη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η λέξη «κούλουμα», προέκυψε από την λατινική λέξη «COLUMNA», που σημαίνει «κολώνα». Κι αυτό, επειδή το πρώτο γλέντι της Καθαράς Δευτέρας στην Αθήνα έγινε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ΄ άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ΄ άλλους βυζαντινή. Στην Κωνσταντινούπολη γιορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε ένα από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ΄ εκείνο του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».

Στην Αθήνα από πολλές δεκαετίες προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν από τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους «λατέρνας».

Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.
 

Καθαρά Δευτέρα.



Καθαρά Δευτέρα. Άλλη μια γιορτή με πολύ (έστω και νηστήσιμο) φαγητό, γλέντι και καλή διάθεση! Τι γιορτάζουμε όμως; Ας δούμε!

Η Καθαρά Δευτέρα συμβολίζει την καθαρότητα ή την αγνότητα, αν προτιμάτε, καθώς είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής δηλαδή της μεγάλης νηστείας του Πάσχα που διαρκεί 40 μέρες όσες και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Πότε πέφτει η Καθαρά Δευτέρα;

Πότε πέφτει Καθαρά ΔευτέραΗ Καθαρά Δευτέρα είναι κινητή γιορτή, η οποία εξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα.

Συγκεκριμένα πέφτει κάθε χρόνο στο ξεκίνημα της 7ης εβδομάδας, δηλαδή 48 μέρες πριν το Ορθόδοξο Πάσχα και προφανώς πάντοτε ημέρα Δευτέρα.

Γιατί ονομάστηκε έτσι η Καθαρά Δευτέρα

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί καλούμαστε να αφήσουμε πίσω μας όλες τις αμαρτωλές συνήθειες και κραιπάλες, συμπεριλαμβανομένων και των αρτύσιμων, δηλαδή των μη νηστίσιμων, φαγητών, καθαρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ψυχή και το σώμα μας. 

Έτσι κι αλλιώς η νηστεία έχει ήδη ξεκινήσει "μερικώς" μια βδομάδα πριν, καθώς όλη την προηγούμενη εβδομάδα δεν τρώμε κρέας.

Συγκεκριμένα η προ-προηγούμενη Κυριακή, "της Απόκρεω" (από εκεί πήραν το όνομά τους οι Απόκριες), είναι σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση η τελευταία μέρα που τρώμε κρέας.

Επίσης, η Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα ονομάζεται "της Τυροφάγου" επειδή είναι η τελευταία μέρα που τρώμε γαλακτοκομικά.

Καθαρά Δευτέρα το τέλος της ΑποκριάςΕκτός, όμως, από χριστιανική σημασία της, η Καθαρά Δευτέρα είναι για πολλούς το τέλος της Αποκριάς, καθώς εκείνη την μέρα πέφτει η αυλαία για τις αποκριάτικες εορταστικές εκδηλώσεις που ξεκίνησαν την Τσικνοπέμπτη.

Ο εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στην ύπαιθρο είναι γνωστός και ως "Κούλουμα". Πολλοί Δήμοι μάλιστα διοργανώνουν εκδηλώσεις με συναυλίες ή άλλα δρώμενα και προσφέρουν δωρεάν διάφορα σαρακοστιανά. Ωστόσο, αν και η λέξη Κούλουμα χρησιμοποιείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, η προέλευση της δεν είναι ξεκάθαρη. 

Σύμφωνα με μια άποψη ο όρος είναι αθηναϊκός και προέρχεται από τους στύλους (κολώνες) του Ολυμπίου Διός, για τους οποίους οι αθηναίοι χρησιμοποιούσαν την λατινική λέξη columna.

Τι τρώμε την Καθαρά Δευτέρα;

Αν και όπως είπαμε την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η Σαρακοστή (ή Τεσσαρακοστή) και η μεγάλη νηστεία του Πάσχα, το μενού της ημέρας κάθε άλλο παρά φτωχό είναι.

Σαρακοστιανά με λαγάνα, χαλβά, ελιέςΠρώτη και καλύτερη η λαγάνα, η οποία είναι ένα είδος άζυμου ψωμιού που φτιάχνεται χωρίς χωρίς προζύμι ή μαγιά. Μάλιστα έχει χαρακτηριστικό πλατύ σχήμα για να ψήνεται εύκολα.

Στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας υπάρχει φυσικά ο αγαπημένος (και υγιεινότατος) σουσαμένιος Χαλβάς, ταραμάς, ελιές, λαχανικά κάθε λογής και τουρσιά (πίκλες) όλων των ειδών.

Οι μερακλήδες συνήθως το ρίχνουν στα θαλασσινά (καλαμάρια, χταπόδια, σουπιές κλπ), αλλά και τα όστρακα (μύδια, στρείδια κλπ), ενώ οι πιο παραδοσιακοί προτιμούν το εθνικό μας φαγητό, δηλαδή μια νοστιμότατη φασολάδα

Καθαρά Δευτέρα με θαλασσινά και χταποδάκι


Το πέταγμα του χαρταετού

Όπως και να γιορτάσει κανείς την Καθαρά Δευτέρα, ότι κι αν επιλέξει να βάλει στο τραπέζι του, η ημέρα απαιτεί (αν το επιτρέπει και ο καιρός φυσικά) το παραδοσιακό πέταγμα του χαρταετού!

Το παραδοσιακό πέταγμα του χαρταετού την Καθαρά ΔευτέραΕκτός από ένα πολύ ωραίο έθιμο, καθώς γεμίζουν οι ουρανοί με φανταχτερά χρώματα και περίτεχνα σχέδια, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ξεμουδιάσουμε λίγο από την καθιστική ζωή που κάνουμε οι περισσότεροι και να χαρούμε λίγο την φύση και την εξοχή.

Και αν δεν θέλουμε να αγοράσουμε έτοιμο αετό, μπορούμε να πρωτοτυπήσουμε και να φτιάξουμε τον δικό μας χαρταετό, εύκολα και γρήγορα!

Το μόνο που χρειάζεται είναι φαντασία και καλή διάθεση!

Καλή Σαρακοστή!

Η ώρα του << GREXIT >>

ΜΟΝΙΜΗ Σαρακοστή και νηστεία... για πολλά χρόνια

Ο καρνάβαλος στην Ελλάδα κρατά 7 χρόνια και συνεχίζει ακάθεκτος.... 

 

Ο καρνάβαλος κάηκε χθες, η μεγάλη σαρακοστή ξεκίνησε, μόνο που στην Ελλάδα κρατά 7 χρόνια. Ειδικά τα δύο τελευταία, πέφτει μεγάλη νηστεία, όσο κι αν οι κυβερνώντες θέλουν να παρουσιάσουν τα πάντα ρόδινα.

Οι μασκαράδες οι πολιτικοί ξέρουν καλά να κρύβονται αλλά είναι θέμα χρόνου να πέσουν οι μάσκες, ήδη ο κόσμος καταλαβαίνει ότι έχει να κάνει με καραγκιόζηδες. Δυστυχώς γενικότερα το πολιτικό σύστημα μοιάζει με ένα καρναβαλικό άρμα που μόνο να γελά ξέρει αλλά είναι μακριά από τον κόσμο.
Και δυστυχώς υπάρχει και κάτι άλλο χειρότερο. Κανείς δεν λέει την αλήθεια στον κόσμο ώστε να πάρει τις αποφάσεις του. Και η αλήθεια είναι ότι για πολλά χρόνια σαρακοστή και νηστεία θα είναι η βασική κατάσταση της Ελλάδας.
Κάποια στιγμή η αξιολόγηση, η δεύτερη θα τελειώσει. Θα μπορούσε από πέρυσι, θα μπορούσε και τον Δεκέμβριο. Αν η κυβέρνηση δεν έδινε το επίδομα - ψίχουλα στους συνταξιούχους, αν δεν τα έσπαγε με την τρόικα, τώρα πιθανότατα θα είχε κλείσει η συμφωνία με πολύ λιγότερα μέτρα και χωρίς πλήρη διάρρηξη κάθε έννοιας δημοκρατίας και νομιμότητας.
Η κυβέρνηση θα προνομοθετήσει τα μέτρα, θα νομοθετήσει και τα αντίμετρα, έστω κι αν αυτά είναι υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα. Ε, και; Ο καρνάβαλος να περάσει, να ξεγελάσει και δεν έχει καμιά σημασία.
Όμως, η αλήθεια είναι άλλη. Είναι ότι το φθινόπωρο ξεκινά και η τρίτη αξιολόγηση, κολλητά με την άλλη. Χωρίς καμιά συμφωνία για το χρέος, με τους Γερμανούς να έχουν νέα κυβέρνηση, ίσως με απρόβλεπτες απόψεις, με τις ΗΠΑ του Τραμπ να λένε ότι δεν είναι πρόβλημά τους και με την εμπιστοσύνη στην Ελλάδα να μην υπάρχει, τι πιστεύετε ότι θα συμβεί; Μα ασφαλώς απαίτηση για νέα μέτρα. Αλλά κι αυτή η διαπραγμάτευση να κλείσει στα τέλη του έτους ή στις αρχές του 2018, το καλοκαίρι του ίδιου έτους τελειώνει το πρόγραμμα. Μπορεί η Ελλάδα να τα βγάλει πέρα μόνη της χωρίς πολλά λεφτά από τις αγορές με ένα κάλο επιτόκιο, ίσως σαν κι αυτό που έπαιρνε ο Καλογρίτσας από την Αττικής;
Με εξουθενωμένους πολίτες από τη λιτότητα, με τις επιχειρήσεις να μην μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, με τους στόχους για πλεονάσματα 3,5% ή πάνω από 6 δισ. ευρώ το χρόνο να είναι αδύνατο να επιτευχθούν για πολύ καιρό η αλήθεια είναι μία. Όποια κι αν είναι κυβέρνηση θα παρακαλάει για τέταρτο μνημόνιο. Δυστυχώς αυτό το ξέρει και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και όλοι.
Η αδυναμία και ανικανότητα για λήψη σημαντικών αποφάσεων τα τελευταία χρόνια θα βάλει την Ελλάδα σε μια μακρά περιπέτεια. Μνημόνια, πολυετής επιτήρηση, ένας αυστηρός εποπτικός μηχανισμός και μια διαρκής αίσθηση υποδούλωσης, υποτέλειας σ’ αυτούς που μας δανείζουν.
Αυτά θα πρέπει να πουν οι πολιτικοί καρνάβαλοι στους πολίτες και βεβαίως μην διανοηθεί κανείς ανόητος να σκεφτεί ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα μας σώσει. 100 φορές χειρότερα θα είναι…
Όμως, υπάρχουν ακόμη ελπίδες, αρκεί όλα τα κόμματα να καταλάβουν ότι αν δε σπάσεις αυγά δεν φτιάχνεις ομελέτα.
Χωρίς ακόμη και απολύσεις στο δημόσιο τομέα, χωρίς συμμάζεμα εταιρειών που τις πληρώνει ο κρατικός κορβανάς, χωρίς επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό αλλά και μεταρρυθμίσεις όπως η ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης, χωρίς αλλαγές στα εργασιακά αλλά και στην ίδια την αγορά, χωρίς μεγάλες ανατροπές στο φορολογικό και θεσμικό πλαίσιο ώστε να έρθουν μεγάλες επενδύσεις, η χώρα θα καταστρέφεται αργά αλλά σταθερά.
Το κυριότερο που πρέπει να αλλάξει: Η νοοτροπία των Ελλήνων. Τέρμα η κομματοκρατία, το ρουσφέτι, τα παρακάλια για μια θεσούλα στο δημόσιο, η μίζα αλλά και η έτσι θέλω στάση πληρωμών. Πρέπει να βγουν μπροστά οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, όσοι έχουν μυαλό για να οδηγήσουν τη χώρα σε νέους δρόμους. Αλλιώς σε 10 χρόνια θα συζητάμε για το 7ο η 8ο μνημόνιο και για το πώς παιδιά και εγγόνια μας θα είναι τα γιουσουφάκια των δανειστών. 
 
 

Peter Frampton - Can't Take That Away



ΚΥΡ...


Η καθημερινότητα με μία γάτα

Όλοι όσοι έχουν μία γάτα στο σπίτι θα αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους σε αυτό το ξεκαρδιστικό βίντεο του Simon’s Cat, το οποίο συνοψίζει την καθημερινότητα έχοντας μία γάτα ως κατοικίδιο!



Grexit 3+1 σενάρια




Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα (17/2/17) το άρθρο του συγγραφέα Νίκου Ιγγλέση με τίτλο «Grexit 3+1 σενάρια». Το άρθρο στηρίζεται σε μια διαπίστωση: «Το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό σύστημα αλλά και οι δανειστές γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θ’ αναγκαστεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Προς το παρόν θέλουν ν’ αποφύγουν ένα Grexit πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία και ενώ θα υλοποπoιείται το Brexit. Η συζήτηση έχει ανοίξει στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό και οι διάφορες πλευρές δίνουν στο Grexit τη μορφή και το περιεχόμενο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτή τη στιγμή μπορούμε να καταγράψουμε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο Σενάριο (παράλληλο νόμισμα)

Μπροστά στην αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας του κράτους και τεράστιου πολιτικού κόστους η μνημονιακή κυβέρνηση αποφασίζει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος «ΙΟU» (I Owe You = σου χρωστάω) το οποίο θα κυκλοφορεί μαζί με το ευρώ…

2ο Σενάριο (η γερμανική δραχμή)

Οι δανειστές είναι απρόθυμοι να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει το πολιτικό κόστος της λήψης, συνεχώς, νέων επώδυνων μέτρων. Συμφωνείται έτσι η προσωρινή έξοδος («time out») από το ευρώ για μια περίοδο π.χ. πέντε ετών.

Η προσωρινή έξοδος θα προβλέπει την παραμονή της χώρας ως άτυπου μέλους της Ευρωζώνης που, αφού υποτιμήσει το εθνικό νόμισμά της, τη δραχμή, και αφού κάνει όλες τις απαραίτητες «μεταρρυθμίσεις» θα μπορεί να ζητήσει την επανένταξή της στο ενιαίο νόμισμα. Η συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής θα καθοριστεί με τη βοήθεια της ΕΚΤ ενώ η χώρα μας κατά τη διάρκεια του «time out» θα εποπτεύεται από μια θυγατρική του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), τον ESM-2…

3ο Σενάριο (η δραχμή της χρεοκοπίας)

Η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της τυπικής χρεοκοπίας. Οι δανειστές, που μετά το πλήγμα του Brexit βλέπουν τη ραγδαία άνοδο «αντι-ευρώ» πολιτικών δυνάμεων, σε πολλές σημαντικές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, αρνούνται να εκταμιεύσουν νέα ποσά για την ανακύκλωση του χρέους και οι «αγορές» είναι κλειστές για την Ελλάδα. Η ετεροπροσδιορισμένη κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού αναγκάζεται να αποφασίσει, σε συνεργασία με τους πιστωτές, την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Η δραχμή εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ ή γίνεται μια προκαταβολική υποτίμηση, π.χ. 1 ευρώ προς 1,2 ή 1,5 ή 2 δραχμές κοκ και στη συνέχεια, κατ’ απαίτηση των δανειστών, αφήνεται σε ελεύθερη διαπραγμάτευση. Το νέο νόμισμα δέχεται θηριώδη υποτίμηση της αξίας του, όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους…

4ο Σενάριο (εθνική επιλογή)

Μια νέα πατριωτική κυβέρνηση αναλαμβάνει τις τύχες της Ελλάδας με τη θέληση να απαλλάξει τη χώρα από την ευρω-κατοχή και να επαναφέρει την εθνική κυριαρχία. Έχοντας εκ των προτέρων καταρτίσει ένα, καλά μελετημένο σ’ όλες τις λεπτομέρειες του, στρατηγικό σχέδιο αποφασίζει την έξοδο από την Ευρωζώνη…»

Για να καταλήξει στο συμπέρασμα:
«Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι το Grexit θα είναι σωτήριο μόνο αν είναι ελληνική επιλογή και όχι επιλογή των δανειστών».

Το ερώτημά είναι το ακόλουθο: Υπάρχουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για το τέταρτο σενάριο; Διότι αν δεν υπάρχουν, ακόμα δε όταν υπάρχει πλήρης σύγχυση όσον αφορά τις πολιτικές προϋποθέσεις και τους ειδικούς όρους, και ορισμένοι παίζουν απλώς εκλογικά με αυτά και δυστυχώς οι δυνάστες παίζουν τα 3 ισχυρά προηγούμενα σενάρια, τότε μάλλον χρειάζεται μεγάλη σαφήνεια και πολιτική προετοιμασία. Αλλιώς στρώνουμε τον δρόμο σε ένα από τα πρώτα 3 σενάρια.

Πηγή: e-dromos.gr

To δόγμα της αφαίρεσης




Με τον τρόπο αυτό, γεγονότα φυσικά, κοινωνικά, ιστορικά και ψυχολογικά, εκπίπτουν σε θεωρητικές αρχές υποστηρικτικές των κυρίαρχων ελίτ

Ίσως χρειαζόμαστε μια κάπως διαφορετική αριθμητική για να καταλάβουμε καλύτερα τον χαοτικό κόσμο μας. Για παράδειγμα, ο αριθμός –ας πούμε– τέσσερα, μπορεί να προκύπτει ως το αποτέλεσμα της αφαίρεσης του αριθμού ένα από τον αριθμό πέντε. Σιγά το πρωτότυπο, θα πει κανείς, και σωστά. Αν όμως φανταστούμε το τέσσερα ως ένα αφαιρεμένο πέντε, το τέσσερα δηλαδή ως ολίγον από πέντε, ή αντίστοιχα βέβαια, το πέντε ως αφαιρεμένο δέκα ή το χίλια ως αφαιρεμένο δέκα χιλιάδες κ.ο.κ., τότε πιθανόν διανοίγεται μια κάπως διαφορετική «αριθμητική» οπτική.

Μπορεί να συμβαίνει κάτι ανάλογο στην κοινωνία; Να πρόκειται δηλαδή για μια κοινωνία αφαίρεσης; Και δεν μιλώ απλά για ένα «σύστημα αδιαφορίας και αποξένωσης στην καθημερινή ζωή», όπως το όρισε ο κοινωνιολόγος Φίλιππο Βιόλα, ήδη από το 1980. Δεν πρόκειται δηλαδή «απλά» για μια αφηρημένη κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω σε ένα σύστημα αδιαφορίας για την ίδια την ύπαρξή μας. Δεν πρόκειται «απλά» για μια κοινωνία «αφηρημένη, με την έννοια ότι αυτή η κοινωνία κάνει αφαίρεση από την κοινωνική πραγματικότητα και δεν λαμβάνει υπόψη το πώς ζουν πραγματικά τα συγκεκριμένα πρόσωπα». Πρόκειται για μια κοινωνία στην οποία η αφαίρεση είναι συστημικό προαπαιτούμενο. Είναι προϋπόθεση της συστημικής λειτουργίας της. Η αναγκαία συνθήκη του. Γιατί χωρίς την «αφαίρεση», το Σύστημα δεν λειτουργεί. Και αυτό, αν είναι αληθές, είναι ένα ενδιαφέρον στοιχείο, αν μη τι άλλο, για όσους επιθυμούν την ανατροπή του.

Ο Μπακούνιν, νομίζω, πρώτος επιχειρεί να θέσει το ζήτημα αυτό στο συλλογικό επίπεδο, μ’ έναν τρόπο μάλιστα που θα σόκαρε τους σημερινούς υποστηρικτές του. «Το κράτος δεν είναι η πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας… Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός, και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους, δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος, αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης, και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας», θα γνωματεύσει, εν τέλει, ο Μπακούνιν, απενοχοποιώντας την έννοια του Πατριωτισμού από τις εθνικιστικές παραμορφώσεις της. Η αφαίρεση, δηλαδή η απατηλή και εκφυλισμένη έκφραση ενός γεγονότος, είναι που το μετατρέπει σε «ιδέα» υπηρετική της άρχουσας τάξης. Με τον τρόπο αυτό, μέσω της αφαίρεσης, γεγονότα φυσικά, κοινωνικά, ιστορικά και ψυχολογικά, εκπίπτουν σε θεωρητικές αρχές υποστηρικτικές των κυρίαρχων ελίτ.

Πρόκειται για «ανελέητες και αδηφάγες» αφαιρέσεις, που εδράζονται στις οριακές, ενστικτώδεις, αλλά πολύ πραγματικές ενορμήσεις του λαού και από εκεί, σαν «βρυκόλακες, τρέφονται με το αίμα των ανθρώπων».

Και μήπως, επίσης, αυτή η «μυθική αφαιρεμένη εκδοχή» αναδεικνύεται, αντανακλαστικά, κάθε φορά που απειλείται ή καταπιέζεται η γνήσια, πραγματικά, έκφρασή της; Δηλαδή, όπως για παράδειγμα, αναδύεται ο εθνικισμός σαν μια αφαιρεμένη εκδοχή ενός καταπιεσμένου πατριωτισμού;

Αλλά αυτή η αφαιρετική καταστροφή αφορά μονάχα στην Πατρίδα, που αφαιρούμενη εκπίπτει σε Κράτος και στο Έθνος που αφαιρούμενο καταντάει Εθνικισμός ή επεκτείνεται σε ένα μεγάλο εύρος και άλλων κρίσιμων αναπαραστάσεων;

Μήπως και το ατομικό δικαίωμα δεν είναι ένα αφαιρεμένο Δίκαιο; Μήπως και το τόσο αποθεωμένο, στον καιρό της παγκοσμιοποίησης, ατομικό δικαίωμα, δεν είναι η αφαίρεση, ο σχεδόν μεταφυσικός, μυστικιστικός, νομικός, μύθος του δικαίου; Μήπως, τελικά, το ατομικό δικαίωμα δεν είναι τίποτα περισσότερο από το αναγκαίο παραμύθιασμα μπροστά στο αφαιρεμένο-ελλειμματικό Δίκαιο;

Μήπως και η ελευθερία αφαιρούμενη, δηλαδή η ολίγον από ελευθερία, δεν εκπίπτει σε ιδιωτεία, σε «ελευθερία» επιλογών; Το γεγονός της υπαρξιακής ελευθερίας δεν γίνεται, έτσι, νομικό τερτίπι-«μπαλαμούτι», αντιλαμβανόμενο ως ατομική υπόθεση και άρα διαλυτικό της συλλογικότητας;

Μήπως η αφαιρεμένη αλήθεια, δηλαδή η μισή αλήθεια, δεν είναι η τόσο διάσημη «μετα-αλήθεια» των κυρίαρχων media της εποχής μας;

Μήπως ο έρωτας αφαιρεμένος, δεν είναι το παραμύθιασμα της απελεύθερης σεξουαλικότητας;

Μήπως η βαθιά ανθρώπινη ανάγκη, όταν υφίσταται τη διαβρωτική επίδραση της αφαίρεσης, δεν εκπίπτει στο μύθο της προς ικανοποίηση επιθυμίας;

Μήπως ο αφαιρεμένος πολιτισμός, δεν είναι η φολκλορική κουλτούρα;

Μήπως η αφαιρεμένη τέχνη, δεν είναι συχνά μια grotesque φάρσα;

Μήπως ο Τραμπ, δεν είναι αποτέλεσμα μιας αφαιρεμένης πολιτικής;

Μήπως ο καταναλωτής, δεν είναι ένας αφαιρεμένος πολίτης;

Μήπως η αποικία, δεν είναι ένας αφαιρεμένος τόπος;

Μήπως κι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι μια αφαιρεμένη αριστερά;

Μήπως η αγανάκτηση, δεν είναι μια αφαιρεμένη πολιτική στάση διαμαρτυρίας;

Μήπως ο κοινοβουλευτισμός, δεν είναι μια αφαιρεμένη δημοκρατία;

Μήπως η παγκοσμιοποίηση, δεν είναι ένας αφαιρεμένος διεθνισμός;

Μήπως ο φιλελευθερισμός, δεν είναι μια αφαιρεμένη ελευθερία.

Μήπως ο φιλ-ανθρωπισμός, δεν είναι μια αφαιρεμένη ανθρωπιά;

Μήπως στα κοινωνικά δίκτυα συμμετέχουν μόνο οι αφαιρέσεις των υπάρξεών μας, οι αφηρημένες υπάρξεις μας;

Μήπως τα πληκτρολόγιά μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα αφαιρεμένα φλογερά αγγίγματά μας; Και οι οθόνες μας, τα αφαιρεμένα βλέμματά μας;

Μήπως, εν τέλει, ακόμη και η τρυφερότητά μας, δεν είναι παρά μια αφαιρεμένη αγάπη ή μήπως είναι μια αφοπλισμένη οργή;

Μήπως τα άτομά μας, είναι τα αφαιρεμένα μας πρόσωπα; Μήπως είμαστε τελικά ο σχεδόν μεταφυσικός, μυστικιστικός, νομικός, μύθος της ύπαρξής μας; Μήπως είμαστε «κάτι από εμάς»; Ο Ελάχιστος Οριακός Εαυτός μας.

Μήπως η εργαλειακή αντικειμενοποίησή μου, δεν είναι η αφαιρεμένη μου υποκειμενικότητα;

Μήπως το «εγώ» μου, δεν είναι το αποτέλεσμα μιας αφαίρεσης του «εγώ κι εσύ», μιας αφαίρεσης του «εμείς» ;

Νομίζω ναι. Γιατί χωρίς αυτήν την αφαιρεμένη ύπαρξη, το σύστημα θα ήταν αδύνατον να λειτουργήσει. Ακριβώς γιατί, εξ ορισμού, προβλέπει, προϋποθέτει, το αφαιρεμένο αδιαφοροποίητο άτομο ως συστατικό του. Είμαστε προϊόντα αθροιστικών αφαιρέσεων, σε πολλαπλά επίπεδα, για να μπορούμε να είμαστε compatible με τα αφαιρεμένα συστημικά πρότυπα. Είμαστε οι ομογενοποιημένες –προς τα κάτω– αφαιρέσεις των υπάρξεών μας, ώστε να διασφαλίζεται η συστημική αποτελεσματικότητα.

Και με την έννοια αυτή, οι «προσθέσεις μας», οι μειώσεις των αφαιρέσεών μας, οι αποκαταστάσεις των φυσικών, ιστορικών, κοινωνικών και ψυχολογικών γεγονότων της ύπαρξής μας, μπορεί να είναι πραγματικά ανατρεπτικές.

Αν και πριν συμβεί αυτό, χρειάζεται, μάλλον πρώτιστα, να σταματήσουμε να θυσιαζόμαστε για τις «αδηφάγες και ανελέητες» αφαιρέσεις τους.

Κι ύστερα, να συν-πληρώσουμε το αφαιρεμένο «εγώ», με λίγο ακόμη «εσύ». Να συν-πληρώσουμε το αφαιρεμένο «εμείς», με τους Άλλους.

Ξέρεις, ούτε εγώ, ούτε εσύ, είμαστε αριθμοί για να αφαιρούμαστε τόσο εύκολα και χρειαζόμαστε έναν έρωτα να μας το υπενθυμίζει. 
 
 Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης είναι σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – ψυχοθεραπευτής

Πηγή: e-dromos.gr

Έντιμος συμβιβασμός!!!



Αναρχία επικρατεί στο μυαλό μου. Για να κρύψει τον φόβο και την οργή, την ανίσχυρη οργή. Έντιμο συμβιβασμό άκουσα στο ραδιόφωνο ότι πετύχαμε. Δηλαδή ο συμβιβασμός έγινε επιτυχία.

Γαμώ τους έντιμους συμβιβασμούς που μας ξεπουλούν που τρώνε τις σάρκες μας!!!

Γαμώ τους έντιμους συμβιβασμούς!!! Αλλά είμαστε ακόμα ζωντανοί, σε κρατώ με κρατάς και πάμε!!!

Και ότι πίστεψα ως ύστατη λύση με πρόδωσε,με πούλησε, κυριολεκτικά όμως. Και τώρα?

Τώρα τι κάνουμε?

Περάσαμε ανηφόρες κατηφόρες, ζήσαμε εποχές πολλές, άνοιξες πολλές και καλοκαίρια και φθινόπωρα και χειμώνες. Μα πάντα κρυμμένο άσο στο μυαλό μας είχαμε μία άνοιξη, ένα ήλιο.

Μα τώρα ήρθε ένας έντιμος συμβιβασμός να μου πει ότι τούτη η παγωνιά θρονιάστηκε στην αυλή μου και δεν θα φύγει. Ότι η άνοιξη δεν θα ρθει, ήταν μέσα στους όρους του συμβιβασμού. Και αυτός που υποσχέθηκε ότι θα φέρει την ελπίδα ήταν αυτός που τη σκότωσε πρώτος και άμεσα.

Άστεγη,πολιτικώς. Αυτό είμαι. Και όταν στρέφω το βλέμμα γύρω μου να δω κάτι να πιαστώ δεν βλέπω τίποτα. Δεν βλέπω κανέναν ικανό να συμπορευθώ μαζί του και να με βγάλει στο ξέφωτο. Κανέναν όμως.

Μία απλή πολίτης είμαι. Έντιμη όσο μπορώ με τον εαυτό μου κυρίως και τις ιδέες μου. Δεν τις ξεπουλώ όσο όσο στις εκπτώσεις. Μια απλή πολίτης άστεγη όμως πολιτικά. Και αγαπώ την πατρίδα μου. Είναι η μάνα μου... η μάνα που έχει ανάγκη από βοήθεια για να μείνει στη ζωή και όσοι υποσχέθηκαν να την βοηθήσουν να ζήσει της στερούν το οξυγόνο.

Και γω που κουράστηκα και είπα θα φύγω από ότι με πρόδωσε από ότι με κορόιδεψε πως να την αφήσω? Αφήνεις την μάνα σου αβοήθητη?

Καμία σκέπη δεν χωρά τις ιδέες μου και είναι πολλοί σαν και μένα. Άστεγοι πολιτικά. Έχε τα μάτια σου ανοιχτά, πολλές σκέπες θα βρεθούν να σε μαντρώσουν, φιλοξενήσουν. Να είσαι σε εγρήγορση, το νου σου, δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη άλλα!!!

Καλύτερα ο ουρανός πάνω από το κεφάλι μου ελεύθερη να μαι, παρά να χω μια στέγη που να μη με χωρά ολόρθη!

Τούτος ό έντιμος συμβιβασμός με λύγισε δεν στο κρύβω. Και αναρωτιέμαι, τι εννοούν, έντιμη συμφωνία ή έντιμη υποχώρηση? Πότε υποχωρείς και γιατί? Και τι χάνεις όταν υποχωρείς? Γιατί κάτι χάνεις, κάτι παραδίνεις για να γλυτώσεις τη ζωή σου.

Τη ζωή τους λοιπόν έσωσαν, ούτε εσένα ούτε εμένα. Το τομάρι τους έσωσαν και μεις είμαστε αυτό που παρέδωσαν για να σωθούν!!

Πού είναι η εντιμότητα λοιπόν? Ποια είναι η εντιμότητα? Εντιμότητα σε ποιόν? Στον αφέντη που φοβούνται ή στο λαό που έχουν υποχρέωση? Στον εαυτό τους ίσως και στις ιδέες τους?

Και γω που έχω κοινά προβλήματα με εσένα και κοινό εχθρό γιατί είμαστε αντίπαλοι?

Και εγώ με εσένα που έχουμε την ίδια μάνα γιατί δεν τη στηρίζουμε και στηρίζουμε σε όποια απόφαση πάρουν άσχετοι που το παίζουν ειδικοί και τη στέλνουν μια ώρα αρχύτερα στο τάφο?

Γιατί εμείς δεν στεκόμαστε δίπλα δίπλα? Τι είναι αυτό που μας χωρίζει?

Κοίτα μπροστά σου, ο εχθρός είναι κοινός. Κοίτα μέσα σου, εκεί βρίσκεται ο εχθρός, στο μυαλό,που κάνει εκπτώσεις στις ιδέες του.

Έπεσε βαρυχειμωνιά στην αυλή μας. Αρρώστησε η μάνα, βαριά θαρρώ τούτη τη φορά, είναι και που φορτώθηκε πολλούς χειμώνες βλέπεις στη πλάτη. Και οι προμήθειες τελείωσαν. Τώρα στηρίζεται στη βοήθεια των καλών ξένων. Των σωτήρων.

Είναι όντως σωτήρες?

Ήρθαν
ντυμένοι φίλοι
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Λέει ο Ελύτης.


Σκέψου...

Και έλα να συμπαραταχθούμε στη μία πλευρά να αναγνωρίσουμε τον εχθρό και να τον πολεμήσουμε.

Ο λύκος φίλος δεν γίνεται, ούτε σωτήρας, παρά μονάχα σωτήρας του εαυτού του. Τη σάρκα σου ορέγεται, μη του προσφέρεσαι, αντιστάσου!!! 



ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ!!!!

Σώμα με σώμα θα περάσουμε και την τούτη την βαρυχειμωνιά, όλοι μαζί θα βγάλουμε τη ζέση που χρειάζεται για να ξεχειμωνιάσει η αυλή μας.

Ορθώσου!!! Φώναξε!!! ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ!!!!

Θεός αν είναι και αν μας αγαπάει κανείς... ΚΑΝΕΙΣ!!! Μόνο εμείς μπορούμε να μας αγαπήσουμε....
http://sioualtec.blogspot.gr  

Πώς θα είναι ο κόσμος το 2050


Η μετατόπιση της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης από τις εδραιωμένες προηγμένες οικονομίες αναμένεται να συνεχιστεί έως το 2050, καθώς το μερίδιο των αναδυόμενων κρατών στο παγκόσμιο ΑΕΠ εξακολουθεί να αυξάνεται παρά τις ανάμικτες επιδόσεις που έχουν σημειωθεί τελευταία σε κάποιες από αυτές τις οικονομίες.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα που εξάγουν οι οικονομολόγοι της PwC από την τελευταία έκθεση με θέμα πώς θα είναι ο κόσμος το 2050 «The long view: how will the global economic order change by 2050».
Η έκθεση παρουσιάζει τις εκτιμήσεις σε όρους αύξησης του ΑΕΠ έως το 2050 για 32 από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, οι οποίες αναλογούν συνολικά στο 85% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
 

Στην έκθεση διατυπώνεται η εκτίμηση ότι η παγκόσμια οικονομία θα διπλασιαστεί σε μέγεθος έως το 2042, με μέσο ρυθμό ετήσιας αύξησης 2,5% για τα έτη 2016-2050. Η ανάπτυξη αυτή θα προέλθει κυρίως από τις αναδυόμενες και τις αναπτυσσόμενες χώρες, με τα κράτη του E7 –Βραζιλία, Κίνα, Ινδία, Ινδονησία, Μεξικό, Ρωσία και Τουρκία– να αναπτύσσονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 3,5% τα επόμενα 34 χρόνια, έναντι μόλις 1,6% που θα είναι ο ρυθμός ανάπτυξης των κρατών του G7 –Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ.
Εάν εξεταστεί το ΑΕΠ σε όρους συναλλαγματικών ισοτιμιών (MER), δεν προκύπτει δραστική μετατόπιση της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης. Και πάλι, όμως, η Κίνα αναμένεται να αναδειχθεί στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου πριν το 2030 και η Ινδία θεωρείται αρκετά βέβαιο ότι θα καταλάβει την τρίτη θέση έως το 2050.
Στο επίκεντρο της προσοχής, όμως, θα βρεθούν αναμφίβολα οι νεότερες αναδυόμενες αγορές που θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο. Έως το 2050, η Ινδονησία και το Μεξικό αναμένεται να ξεπεράσουν σε μέγεθος την Ιαπωνία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία, ενώ η Τουρκία θα ξεπεράσει την Ιταλία. Σε όρους ανάπτυξης, το Βιετνάμ, η Ινδία και το Μπαγκλαντές θα είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες τα έτη έως το 2050, με ρυθμό ανάπτυξης 5% κατά μέσο όρο. Επίσης, παρουσιάζεται ο επιμερισμός της ανάπτυξης μεταξύ πληθυσμού και κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
 

Η Νιγηρία έχει τη δυνατότητα να κάνει άλμα οκτώ θέσεων στην κατάταξη βάσει ΑΕΠ και να καταλάβει τη 14η θέση έως το 2050. Για να γίνει αυτό, όμως, χρειάζεται διαφοροποίηση της οικονομίας της με δραστηριότητες πέραν του πετρελαίου και ενίσχυση των θεσμών και των υποδομών της.
Η Κολομβία και η Πολωνία παρουσιάζουν, επίσης, εξαιρετικές προοπτικές και αναμένεται να αναδειχθούν στις μεγάλες οικονομίες με τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης στην περιοχή τους –τη Λατινική Αμερική και την ΕΕ– (αν και η Τουρκία αναμένεται να αναπτυχθεί με μεγαλύτερο ρυθμό, εάν δώσουμε έναν ευρύτερο ορισμό στην Ευρώπη).
Ένα καλό νέο για τις σημερινές ανεπτυγμένες οικονομίες είναι ότι θα συνεχίζουν να έχουν υψηλότερα μέσα εισοδήματα – με εξαίρεση ενδεχομένως την Ιταλία, όλα τα κράτη του G7 θα εξακολουθούν να βρίσκονται υψηλότερα στις κατατάξεις βάσει κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 2050. Η ψαλίδα με τις αναδυόμενες αγορές εκτιμάται ότι θα κλείσει σταδιακά σε βάθος χρόνου, ωστόσο, η πλήρης σύγκλιση σε επίπεδο εισοδημάτων παγκοσμίως αναμένεται να έρθει πολύ μετά το 2050.
Η Κίνα θα ανέλθει ως τη μέση της κατάταξης των μέσων εισοδημάτων έως το 2050, ενώ η Ινδία θα παραμείνει κάτω από τη μέση, δεδομένου του σημείου εκκίνησής της, παρά τους σχετικά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που αναμένεται να καταγράψει σε βάθος χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι παρότι η ισχυρή πληθυσμιακή ανάπτυξη μπορεί να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα της συνολικής αύξησης του ΑΕΠ, θα χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος για να αμβλυνθούν οι διαφορές σε επίπεδο μέσων εισοδημάτων.
Οι οικονομολόγοι της PwC αναμένουν ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας με ετήσιο ρυθμό 3,5% περίπου έως το 2010 και σταδιακή επιβράδυνση στο 2,7% τη δεκαετία του 2020, στο 2,5% τη δεκαετία του 2030 και στο 2,4% τη δεκαετία του 2040. Αυτό θα συμβαίνει όσο θα παρατηρείται αξιοσημείωτη μείωση στο εργατικό δυναμικό σε πολλές προηγμένες οικονομίες (και σταδιακά και σε κάποιες αναδυόμενες, όπως η Κίνα). Την ίδια ώρα, οι ρυθμοί ανάπτυξης των αναδυόμενων αγορών θα μετριάζονται όσο οι οικονομίες τους ωριμάζουν και τα περιθώρια ραγδαίας προσαρμογής θα περιορίζονται. Οι τάσεις αυτές αναμένεται να υπερκεράσουν την επίδραση των αναδυόμενων χωρών που θα έχουν βαθμιαία μεγαλύτερη βαρύτητα στο παγκόσμιο ΑΕΠ, οι οποίες διαφορετικά θα έδιναν ώθηση στη μέση παγκόσμια ανάπτυξη.
 
Για να αξιοποιήσουν τις εξαιρετικές τους δυνατότητες, οι αναδυόμενες οικονομίες θα πρέπει να προβούν σε βιώσιμες και αποδοτικές επενδύσεις στην εκπαίδευση, τις υποδομές και την τεχνολογία. Η πτώση στην τιμή του πετρελαίου το διάστημα από τα μέσα του 2014 έως τις αρχές του 2016 υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η μεγαλύτερη διαφοροποίηση των αναδυόμενων οικονομιών στην επίτευξη μακροχρόνιας βιώσιμης ανάπτυξης. Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η ανάγκη ανάπτυξης των πολιτικών, οικονομικών, νομικών και κοινωνικών θεσμών στις αναδυόμενες οικονομίες με σκοπό την παροχή κινήτρων για ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας, δημιουργώντας ασφαλείς και σταθερές οικονομίες για επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η ανάπτυξη των αναδυόμενων αγορών θα δημιουργήσει πολλές επιχειρηματικές ευκαιρίες. Αυτές θα προκύψουν από τη διείσδυση των εν λόγω οικονομιών σε νέους κλάδους, τη συμμετοχή στις παγκόσμιες αγορές και την αύξηση του πλούτου των σχετικά νεότερων πληθυσμών τους. Οι αναδυόμενες χώρες θα γίνουν πιο ελκυστικοί προορισμοί για επιχειρηματική δραστηριότητα και διαβίωση και θα προσελκύουν τις επενδύσεις και το ταλαντούχο δυναμικό.

**********

Πηγή: news247 από pwc