BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Ιατρικά μυστικά πριν από τις εξετάσεις

Μία ιατρική εξέταση είτε έχει προληπτικό είτε διαγνωστικό χαρακτήρα προκαλεί πάντα άγχος. Είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι όμως, πριν τις εξετάσεις μας;


Δυστυχώς, ελάχιστοι είναι αυτοί, σύμφωνα με το prevention.com που γνωρίζουν τα μικρά ιατρικά μυστικά (που ωστόσο όλοι πρέπει να ξέρουμε), όχι μόνο για να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι, αλλά και για να έχουμε τα πιο ακριβή αποτελέσματα. Οι ειδικοί μας τα αποκαλύπτουν…
Ξεκούραση πριν την πίεση
Χαλαρώστε για 3 έως 5 λεπτά πριν μετρήσετε την αρτηριακή σας πίεση. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζετε ότι δεν θα λάβετε υψηλές τιμές, που ενδεχομένως να σας οδηγήσουν σε άσκοπες επιπλέον εξετάσεις και σε λαθεμένες συνταγογραφήσεις φαρμάκων.
Οι ειδικοί επιμένουν, ότι ακόμα και η βιασύνη να φτάσετε έγκαιρα στο ραντεβού με τον γιατρό σας, μπορεί να ωθήσει σημαντικά τη συστολική πίεση. Ο καλύτερος τρόπος είναι να καθίστε ήσυχα, να ξεφυλλίσετε ένα καλό βιβλίο ή ένα περιοδικό και να πάρετε βαθιές αναπνοές για να ηρεμήσετε, ενώ περιμένετε στην αίθουσα αναμονής.
Μία καλή ιδέα είναι να αποφύγετε τα γλυκά, τα παχυντικά σνακ και την καφεΐνη πριν από το ραντεβού σας, αν και δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις που να επισημαίνουν ότι η καφεΐνη σε βάθος χρόνου προκαλεί υπέρταση.

Κάντε μια μαστογραφία κατά την έναρξη του κύκλου σας
Εάν είστε προεμμηνοπαυσιακές, καλό είναι να κάνετε μαστογραφία κατά τη διάρκεια των πρώτων 2 εβδομάδων του κύκλου σας (ή την εβδομάδα μετά την περίοδο) για να αποφευχθούν ορμονικές αλλαγές που μπορεί να κάνουν το στήθος σας πιο ευαίσθητο. Επίσης, αποφύγετε την καφεΐνη για μια εβδομάδα πριν από την εξέταση, καθώς ενισχύει τους δείκτες τρυφερότητας του στήθους.
Παράλληλα, προσπαθήστε να μη χρησιμοποιήσετε αποσμητικό (κρέμες σώματος, αρώματα κ.λπ) την ημέρα της μαστογραφίας, καθώς αυτά μπορεί να επηρεάσουν την ανάγνωση των αποτελεσμάτων.
Αφαιρέστε το βερνίκι νυχιών πριν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του δέρματος
Συγκεκριμένοι τύπου μελανώματος (όπως το acral lentiginous, που αντιπροσωπεύει το 5% του συνόλου των μελανωμάτων), εμφανίζονται συνήθως κάτω από τα νύχια. Αν φοράτε ένα λεπτό στρώμα μανό ή σκληρυντικό νυχιών, ο γιατρός σας ενδεχομένως να μη μπορέσει να δει τις ραβδώσεις ή τη μελάγχρωση, που μπορεί να σηματοδοτεί ένα πρόβλημα.

Αποφύγετε τα ζυμαρικά πριν την εξέταση της χοληστερόλης
Ακόμα κι αν φάγατε νωρίς το προηγούμενο βράδυ, ένα δείπνο με υψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο ή κάποιο λιπαρό γεύμα εντός 3 ημερών, πριν από τις εξετάσεις σας, μπορεί να προκαλέσει αύξηση των τριγλυκεριδίων σας επηρεάζοντας τους δείκτες της LDL χοληστερόλης, αυτής δηλαδή που βρίσκεται στις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας.
Αναισθητική κρέμα για την κολποσκόπηση
Η εξέταση αυτή επιτρέπει στον γιατρό να εξετάσει τον τράχηλό σας πιο στενά και να αποστείλει μέρος των κυτταρικών ευρημάτων, που ίσως χρήζουν περαιτέρω έλεγχο, για βιοψία,
Για να γίνει η διαδικασία πιο άνετη, ρωτήστε το γιατρό σας για να εφαρμόσει κάποια ειδική (αναισθητική) κρέμα ή gel στην περιοχή πριν από την εξέταση. Όποιος πόνος ή περίεργη αίσθηση μετά την εξέταση, είναι μηδαμινά στοιχεία για γυναίκες, οι οποίες δεν έχουν σεξουαλική επαφή ή δε χρησιμοποιήσουν ταμπόν τουλάχιστον για μία εβδομάδα, μετά την εξέταση.

Ενυδάτωση πριν από το τεστ Παπανικολάου
Αν είστε στην εμμηνόπαυση ή επιρρεπείς σε ξηρότητα του κόλπου, ένα τεστ Παπ μπορεί να είναι επώδυνο. Για να αποφύγετε τον πόνο, χρησιμοποιήστε μια ενυδατική/λιπαντική κολπική κρέμα, τρεις φορές την εβδομάδα για διάστημα 2 εβδομάδων πριν από την εξέταση και σταματήστε τη χρήση 3 ημέρες πριν από το κανονισμένο ραντεβού για το τεστ Παπ, προκειμένου να μην αλλοιωθούν τα αποτελέσματα. Μάλιστα, για πιο ακριβή ανάγνωση των αποτελεσμάτων είναι καλύτερο να προγραμματίσετε το τεστ όταν δεν είστε σε εμμηνόρροια.
Πρωινό ραντεβού για κολονοσκόπηση
Τα ποσοστά ανίχνευσης πολύποδα είναι σημαντικά υψηλότερα όταν οι εξετάσεις γίνονται νωρίς το πρωί, ίσως επειδή οι γιατροί δεν είναι κουρασμένοι. Η ποιότητα της προετοιμασίας του εντέρου, όλα τα δυσάρεστα πράγματα που πρέπει να πιείτε για να απομακρύνετε τα κόπρανα, ώστε ο γιατρός σας να μπορεί να πάρει μια σαφέστερη εικόνα του παχέος εντέρου σας, είναι επίσης σε καλύτερα επίπεδα τις πρωινές ώρες.
Για να διευκολύνετε την προετοιμασία του εντέρου, η οποία μπορεί να είναι το πιο δύσκολο μέρος της κολονοσκόπησης, ρωτήστε το γιατρό σας για μία «ελαφρά» προετοιμασία. Οι έρευνες δείχνουν ότι η λήψη μιας δόσης φαρμάκου (που χορηγείται για την εκκένωση του εντέρου) τόσο την προηγούμενη νύχτα, όσο και λίγες ώρες πριν από την εξέταση οδηγεί σε ένα καθαρότερο παχύ έντερο, άρα και σε καλύτερες συνθήκες για την ανίχνευση του πολύποδα.
 http://www.clickatlife.gr

Τρομακτικές αλήθειες για τα αεροπορικά ταξίδια

Είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι το αεροπλάνο είναι το ασφαλέστερο μέσο μεταφοράς. Παρόλα αυτά είναι και αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη φοβία για τους περισσότερους. Διαβάστε γιατί...


Εάν πάσχετε από «πετοφοβία» ή «αεροπλανοφοβία», τότε μάλλον δεν θα πρέπει να διαβάσετε για τα… πιο τρομακτικά γεγονότα που συνδέονται με τα αεροπλάνα και τις πτήσεις. Αν πάλι δε φοβάστε μήπως επιβεβαιωθούν οι χειρότεροι φόβοι σας, τότε μάθετε τι θα μπορούσε να πάει στραβά.
Είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι το αεροπλάνο είναι το ασφαλέστερο μέσο μεταφοράς. Παρόλα αυτά είναι και αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη φοβία για τους περισσότερους. Αν είστε ήδη πάσχοντες, θα βρείτε τρομακτικά τα παρακάτω, αλλά να έχετε κατά νου ότι τελικά δε θα επηρεάσουν μια ασφαλή προσγείωση στον προορισμό σας.
Τα… 11 τρομακτικά λεπτά
Ό,τι και αν κάνετε, θα ήταν καλό, τα τρία λεπτά μετά την απογείωση και τα οκτώ πριν την προσγείωση να μην κοιμάστε και να βρίσκεστε σε εγρήγορση. Έχει αποδειχθεί ότι σε αυτά τα 11 λεπτά συμβαίνουν το 80% των αεροπορικών δυστυχημάτων και γι’ αυτό, το συγκεκριμένο διάστημα οι οδηγίες του πληρώματος είναι πιο αυστηρές.
Το ταξίδι με ένα μικρό παιδί στα γόνατα, μπορεί να αποβεί θανατηφόρο
Οι περισσότεροι δε θέλουν να ξοδέψουν επιπλέον χρήματα για τη θέση ενός μωρού, αλλά το να το έχετε στα πόδια σας κατά τη διάρκεια της πτήσης, είναι περίπου σα να το έχετε στα γόνατά σας κατά τη διάρκεια της οδήγησης με το αυτοκίνητο. Υπάρχει μια εγκεκριμένη ασφαλής θέση για τα παιδιά και σίγουρα τα χέρια σας δεν είναι σε θέση να κρατήσουν το παιδί με ασφάλεια κατά τη διάρκεια ξαφνικών αναταράξεων. Τα παιδιά μπορεί να ξεφύγουν εύκολα από τα χέρια ενός γονέα και αυτά τα «αθώα» ατυχήματα μπορεί να αποβούν μοιραία για τα βρέφη. Προάγετε την ασφάλεια πληρώνοντας για μια εξτρά θέση.

Οι αναταράξεις μπορεί να χειροτερέψουν
Αν νιώθετε ότι μια πτήση έχει περισσότερες αναταράξεις απ’ ό,τι συνήθως, τότε δεν είναι η φαντασία σας. Οι επιστήμονες λένε ότι το ποσοστό των μέτριων ή ακραίων αναταράξεων που επικρατεί στις υπερατλαντικές πτήσεις, μπορεί να αυξηθεί από 10 μέχρι 40% μέχρι τα μέσα του αιώνα, εξαιτίας της αύξησης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα, οπότε δέστε καλά τις ζώνες σας.
Το αεροπλάνο είναι βρώμικο και άρα εστία μικροβίων
Τα αεροπλάνα πετούν σήμερα με τα αυστηρότερα χρονοδιαγράμματα και δεν υπάρχει πάντα χρόνος για τέλειο καθαρισμό πριν από μια πτήση. Και από τη στιγμή που οι ιοί της γρίπης μπορούν να επιβιώσουν για μέρες, τα αεροπλάνα μπορούν να γίνουν εστίες μικροβίων. Βεβαιωθείτε για την καθαριότητα στις θήκες των καθισμάτων, στους δίσκους και στις κουβέρτες και πάρτε μαζί σας ένα πακέτο αντιβακτηριακά μαντηλάκια για να είστε σίγουροι.
Οι πιλότοι αποκοιμούνται στο πιλοτήριο;
Έχει αποδειχθεί ότι ανάμεσα στο 43 και 54% των πιλότων στη Μεγάλη Βρετανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία, παραδέχθηκαν ότι κοιμήθηκαν για κάποιο διάστημα κατά τη διάρκεια πτήσης επιβατικού αεροπλάνου. Ακόμη χειρότερα, το 1/3 από αυτούς διαπίστωσε μόλις ξύπνησε ότι κοιμόταν και ο συνοδηγός!
Κάποιοι πιλότοι μετά βίας βγάζουν τα προς το ζην
Περιμένουμε οι γιατροί, οι χειρουργοί και οι πιλότοι να πληρώνονται καλά ώστε να μην τους απασχολούν άλλα ζητήματα, εφόσον μάλιστα «κρατούν» τη ζωή μας στα χέρια τους. Δυστυχώς όμως πολλοί πιλότοι είναι κακοπληρωμένοι, ειδικά σε περιφερειακές αεροπορικές εταιρείες. Έχετε κατά νου ότι οι περισσότεροι πιλότοι πληρώνονται για το χρόνο στον αέρα που δεν περιλαμβάνει το χρόνο που δαπανάται από και προς το αεροδρόμιο, εκτελώντας συχνά καθήκοντα πριν την πτήση ή περιμένοντας ώρες κατά τις καθυστερήσεις.

Οι αεροπορικές εταιρείες «τσιγκουνεύονται» τα καύσιμα
Τα μέτρα περικοπής του κόστους γίνονται όλο και πιο ακραία από τις αεροπορικές εταιρείες. Μάλιστα, σύμφωνα με μια «τρομακτική» έρευνα, ορισμένες φέρεται να πετούν με λιγότερα από τα συνιστώμενα επίπεδα καυσίμων σε μια προσπάθεια να εξοικονομήσουν χρήματα. Ειδικότερα έγινε γνωστό ότι η Ryanair συμβούλευσε τους πιλότους να πετούν πιο αργά, ώστε να εξοικονομούν καύσιμα.
Έχετε 90 δευτερόλεπτα να αποδράσετε από ένα φλεγόμενο αεροπλάνο
Καλύτερα να βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε πού βρίσκονται οι έξοδοι κινδύνου κατά την πτήση σας. Όλα τα αεροσκάφη μπορούν να εκκενωθούν μέσα σε 90 δευτερόλεπτα, αφού τόσο είναι το χρονικό διάστημα που χρειάζεται μια φωτιά για να εξαπλωθεί κατά μήκος του αεροσκάφους. Για να βελτιώσετε τις πιθανότητές σας σε μια τέτοια περίπτωση, φορέστε βαμβακερά ή μη συνθετικά ρούχα. Τα συνθετικά είναι εύφλεκτα και μπορεί να λιώσουν πάνω στο δέρμα σας.
Αν δεν κάθεστε πέντε σειρές μπροστά ή πίσω από μια έξοδο κινδύνου, τότε έχετε πρόβλημα

Αν συμβεί μια συντριβή, ας ελπίσουμε ότι κάθεστε εντός πέντε σειρών κοντά σε κάποια έξοδο. Οι στατιστικές αναλύσεις για τα αεροπορικά δυστυχήματα έχουν δείξει ότι οι επιβάτες που κάθονται μακρύτερα από πέντε σειρές από κάποια έξοδο, έχουν σημαντικά μειωμένες πιθανότητες επιτυχούς εκκένωσης ενός αεροπλάνου κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης ανάγκης. Ένας ακόμη τρόπος να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να γλιτώσετε από ένα αεροπορικό ατύχημα, είναι, αφού επιβιβαστείτε σε αυτό, να μετρήσετε τις σειρές ανάμεσα στο κάθισμά σας και την κοντινότερη έξοδο. Έτσι ακόμη και εάν η ορατότητα είναι μειωμένη, θα εξακολουθείτε να είστε σε θέση να βρείτε την έξοδο.
Οι αναταράξεις είναι «επίπονες»
Οι αναταράξεις είναι η νούμερο ένα αιτία πίσω από τα μη θανατηφόρα ατυχήματα σε μια πτήση. Οι περισσότεροι τραυματισμοί είναι αποτέλεσμα αυτών των ατυχημάτων που συμβαίνουν επειδή κάποιοι επιβάτες δεν έχουν δέσει καλά τις ζώνες τους. Γι’ αυτό λοιπόν μη σηκώνεστε όταν το σήμα της ζώνης ασφαλείας είναι αναμμένο και όταν κάθεστε να έχετε πάντα δεμένη τη ζώνη σας.

 http://www.clickatlife.gr

Peter Gabriel

Από τους Genesis, μέχρι τη solo πορεία του, ο 63χρονος πλέον Peter Gabriel έχει να επιδείξει μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες, συγκλονιστικά τραγούδια και videoclips, πλούσια ακτιβιστική δράση και μία θέση ανάμεσα στους πιο «σεβαστούς» μουσικούς του παγκόσμιου στερεώματος.


- Ο Peter Gabriel γεννήθηκε στο Surrey της Αγγλίας. Μεγάλωσε σε μια μουσική οικογένεια, αφού η μητέρα του του έμαθε να παίζει πιάνο σε νεαρή ηλικία. Στις πρώτες μπάντες που συμμετείχε, είχε συνήθως τη θέση του drummer.
- Το 1967 δημιούργησε τους Genesis, μαζί με τους Tony Banks, Anthony Phillips, Mike Rutherford και Chris Stewart, που ήταν συμμαθητές του στο σχολείο. O Gabriel που έπαιζε φλάουτο και ήταν πίσω από τα φωνητικά του συγκροτήματος, έγινε γνωστός για τις εμφανίσεις επί σκηνής, με περίεργα κουστούμια, εμπνευσμένα από εξώφυλλα δίσκων, ζώα, θρησκευτικά σύμβολα και ολόκληρη τη φύση.
- Η θεατρικότητά του και ο μοναδικός τρόπος που έντυνε κάθε περσόνα του σε κάθε τραγούδι, τον έκαναν ξεχωριστό. Οι ειδικοί φωτισμοί τον έκαναν να μοιάζει με ονειρική φιγούρα στη σκηνή, δημιουργώντας μια φουτουριστική ατμόσφαιρα. Ένα επίσης χαρακτηριστικό στοιχείο των ζωντανών του εμφανίσεων ήταν και η χρήση μικρών ιστοριών σαν εισαγωγή στα τραγούδια, που επέτρεπε στους μουσικούς προετοιμαστούν ανάμεσα στα κομμάτια.
- Οι Genesis κυκλοφόρησαν επτά albums και έγιναν ένα από τα πιο επιτυχημένα progressive rock συγκροτήματα της δεκαετίας του ‘60 και του ‘70.

- Το 1975 o Gabriel ανακοίνωσε την αποχώρησή του, σοκάροντας το κοινό. Το γεγονός ότι όλη προσοχή συγκεντρωνόταν πάνω του, στις εμφανίσεις και το στυλ του, έκαναν πολλούς να ανησυχούν για το μέλλον της μπάντας. Στη διάρκεια των εμφανίσεών του γκρουπ στο Broadway, ο σκηνοθέτης William Friedkin τον κάλεσε να συμμετάσχει σε ένα κινηματογραφικό project, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του. Μια εβδομάδα μετά επέστρεψε, αλλά ήταν μόνο η αρχή του τέλους, καθώς μετά το τέλος της περιοδείας τους για το «The Lamb Lies Down On Broadway», ο Gabriel αποχώρησε οριστικά, αλλά κρατώντας καλές σχέσεις με τα άλλα μέλη. Το 1982 εμφανίστηκε πάλι μαζί τους επί σκηνής, για μία και μοναδική συναυλία.
- Ο Phil Collins αντικατέστησε τον Gabriel, χαράζοντας μια νέα πορεία στους Genesis, εκτοξεύοντας τη φήμη τους και την επιτυχία τους, για δύο δεκαετίες, με albums όπως το «Invisible Touch». Το 1996 ο Collins ανακοίνωσε κι αυτός την αποχώρησή του, θέλοντας να αναζητήσει νέα μουσικά σχέδια. Παρά το reunion τους το 2006 και την εισαγωγή τους στο Rock N’Roll Hall of Fame, τα μέλη της μπάντας δε φαίνονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι για τη συνέχεια, θεωρώντας απίθανο να βρεθούν ξανά μαζί.
- Τα πρώτα τέσσερα solo albums του Gabriel, δεν είχαν τίτλο παρά μόνο το όνομα του και τον αριθμό του εκάστοτε album, με το πρόσωπο του στο εξώφυλλο να εμφανίζεται κατά το ήμισυ ή ακόμα και παραμορφωμένο.
- To πρώτο του album, κυκλοφόρησε το 1977, με πρώτο single το «Solsburry Hill», ένα αυτοβιογραφικό κομμάτι που μιλούσε για την αποχώρησή του από τους Genesis. Οι επιρροές του ήταν αρκετά διαφορετικές από την προηγούμενη πορεία του. Από το φλερτ με την experimental pop, άρχισε να ενδιαφέρεται για τη world μουσική και την τεχνολογία. Το πάντρεμα όλων των διαφορετικών ειδών, έφερε έναν πρωτοποριακό ήχο, με πολλά ηχητικά εφέ και μια ιδιαίτερη χρήση των τυμπάνων, χαρακτηριστικό σε πολλά τραγούδια του Gabriel σε όλη την μέχρι τώρα πορεία του.
- Επίσης ιδιαίτερη σημασία έδινε στα videoclips του, που αγαπήθηκαν από το Mtv, όπως το «Shock The Monkey». Στις συναυλίες που έδινε, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα άλλο προφίλ από τη θεατρικότητα των Genesis, με άλλα «τεχνάσματα», όπως όταν όλη η μπάντα του και ο ίδιος ξύρισαν το κεφάλι τους. Αργότερα πειραματίστηκε με ακροβατικά και παραμόρφωνε το πρόσωπό του με καθρέφτες.

- Το 1986 κυκλοφόρησε το album «So», που ήταν και η μεγαλύτερή του επιτυχία, φτάνοντας στο Νο 1 στα βρετανικά charts και στο Νο 2 στις Η.Π.Α. και έγινε πολλές φορές πλατινένιο. Από εκείνο το album προέρχεται και το πιο γνωστό του ίσως κομμάτι, το θρυλικό «Sledgehammer». Το videoclip του ήταν ένα έργο τέχνης, θέτοντας πολύ ψηλά τον πήχη και ανοίγοντας μια νέα εποχή στα videos, κερδίζοντας εννιά βραβεία στο Mtv το 1987. Είναι μέχρι σήμερα το πιο πολυπαιγμένο κομμάτι στην ιστορία του Mtv.
- Ακριβώς την ίδια εξέλιξη ακολούθησε και το αμέσως επόμενο video του για το τραγούδι «Big Time», με την πρωτοποριακή για την εποχή χρήση ειδικών εφέ και animation.
- Το 1989 έλαβε το πρώτο του Grammy για την καλύτερη new age performance, για το «Passion», το soundtrack της ταινίας «The Last Temptation of Christ» του Martin Scorsece. Το επόμενο album του «Us» ήταν αρκετά δραματικό, καθώς μιλούσε για το διαζύγιό του και την αποξένωσή του από την πρώτη του κόρη. Η ψυχολογική του κατάσταση αντικατοπτρίζεται σε κομμάτια όπως το «Diggin in the Dirt» και το «Talk to Me», στο οποίο δεύτερα φωνητικά κάνει η Sinead O’Conor.
Μετά από ένα πεντάχρονο διάλειμμα, επανήλθε με το «OVO», το soundtrack για το Millennium Dome Show στο Λονδίνο. Δύο χρόνια μετά κυκλοφόρησε το «Up», σε εντελώς δική του παραγωγή. Ηχητικά ήταν μια επιστροφή στον πρώιμο ήχο του. Μετά από συμμετοχές σε soundtracks, όπως το «WALLE», κυκλοφόρησε το 2010 το «Scratch My Back», αποτελούμενο αποκλειστικά από διασκευές σε κομμάτια των David Bowie, Lou Reed, Radiohead και Arcade Fire. Το concept πίσω από αυτό το album ήταν η συνέχεια, το «And I’ll Scratch Yours», στο οποίο οι καλλιτέχνες των οποίων διασκεύασε κομμάτια ο Gabriel, θα του ανταποδώσουν την τιμή, διασκευάζοντας δικά του τραγούδια. Μετά από συνεχείς αναβολές, λόγω της άρνησης διάφορων μουσικών να συμμετάσχουν, το album κυκλοφόρησε τελικά φέτος, με τις συμμετοχές των Feist, Brian Eno, David Byrne και Regina Spektor.
- Το τελευταίο προσωπικό album που κυκλοφόρησε ήταν το «New Blood» το 2011, μια συλλογή παλιών κομματιών του σε νέα εκτέλεση με ορχήστρα.

- Εκτός από τη μουσική, ο Gabriel έχει να επιδείξει μια πλούσια ακτιβιστική δράση. Είναι μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας και συμμετέχει σταθερά εδώ στα Human Rights Concerts του οργανισμού. Το 1992 ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό WITNESS, μια ομάδα ανθρώπων που υποστηρίζουν τοπικές οργανώσεις να χρησιμοποιούν videos και το internet για καταγγελίες για παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
- Το ενδιαφέρον του για τη world μουσική ήταν έντονο από τα πρώτα χρόνια της solo πορείας του. Αποφάσισε να γίνει η κινητήριος δύναμη πίσω από το κίνημα WOMAD, ένα φεστιβάλ που προάγει την τέχνη καλλιτεχνών απ’όλο τον κόσμο, αγκαλιάζοντας διαφορετικές κουλτούρες. Δημιούργησε επίσης, την Real World Studios, μια δισκογραφική εταιρεία με σκοπό τη διανομή της μουσικής τέτοιων καλλιτεχνών και να «εκπαιδεύσει» τον δυτικό κόσμο σε διαφορετικά ακούσματα. Στην εταιρία ανήκουν ονόματα όπως οι Yungchen Lhamo, Nusrat Fateh Ali Khan and Youssou N'dour.
- Φέτος ο Peter Gabriel είναι υποψήφιος για μια θέση στο Rock ‘n’ Roll Hall of Fame, για το σύνολο της προσωπικής του πορείας.

 http://www.clickatlife.gr

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

«10»: "...and the...": Συγκροτήματα πίσω από τους αστέρες

Τι έκανε μεγάλους τους Neil Young, Bruce Springsteen, Nick Cave; Φυσικά το ταλέντο τους αλλά είναι μόνο αυτό; Η αλήθεια είναι ότι είχαν συνήθως και μία σταθερή παρέα μουσικών που τους συνόδευε στα περισσότερα βήματά τους παρέχοντας όχι μόνο μία μόνιμη παρουσία και ένα δεμένο σύνολο στα live αλλά και έναν ήχο που έγινε χαρακτηριστικός και αποδίδεται έκτοτε σε αυτούς. Οι αφανείς ήρωες όμως έχουν τη δική τους ιστορία και επειδή σπάνια παίρνουν την μνεία που τους ανήκει, τους αξίζει τουλάχιστον ένα αφιέρωμα.

Ορίστε λοιπόν δέκα συγκροτήματα που συνεπώς και αδιαμαρτύρητα υποστηρίζουν τους ηγέτες τους και καμιά φορά, κάνουν και κάποια βήματα μόνοι τους. Η σειρά αναφοράς είναι χρονολογική σε σχέση με το πότε εμφανίστηκαν στη δισκογραφία ενώ αν μπερδευτείτε για το πότε τελικά συνεργάζονται επίσημα και πότε όχι με τους «αρχηγούς» τους, μην ανησυχήσετε πολλές φορές ούτε ίδιοι δεν μπορούν να το ξεχωρίσουν.


The Shadows (Cliff Richards)  
10   The Shadows (Cliff Richards)
 

Οι Shadows ξεκίνησαν ως η υποστηρικτική μπάντα του Cliff Richards, του μεγαλύτερου rock 'n' roller της αυτής πλευράς του Ατλαντικού. Μαζί του έπιασαν την κορυφή των αγγλικών single charts 34 φορές και άλλες 35 φορές όταν αποφάσισαν να πορευτούν μόνοι τους, κάνοντάς τους από τη σκοπιά αυτή πιο επιτυχημένους και από τους Beatles. Ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός τους είναι ο κιθαρίστας Hank Marvin που με το χαρακτηριστικό στυλ και παίξιμο όρισε έναν ήχο που έγινε trade mark, κάπου ανάμεσα στο beat και το surf.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Apache"
 


The MGs (Booker T.)  
9   The MGs (Booker T.)
 

Στην πραγματικότητα και ο Booker T που εμφανίζεται ως η ηγετική φυσιογνωμία ήταν στην ίδια μοίρα με τους MGs ως το συγκρότημα που ήταν υπεύθυνο για όλες τις στούντιο ηχογραφήσεις της Stax υπό το όνομα The Mar-Keys. Η μοίρα του άλλαξε όταν έγραψε το περίφημο "Green Onions" μαζί με τον Steve Cropper (κιθάρα) τον μόνο σταθερό MG έκτοτε. Παρότι δεν μπόρεσε να επαναλάβει ποτέ αυτή του την επιτυχία ο Booker T. παρέμεινε μία αξιοσέβαστη φυσιογνωμία στο χώρο της soul και ηχογραφεί μέχρι και σήμερα. Οι MGs, όμως, με επικεφαλής  τον Steve Cropper και τους Donald 'Duck' Dunn και Willie Hall, που μπήκαν στην ομάδα λίγο μετά, αποτέλεσαν τον πυρήνα του συγκροτήματος των Blues Brothers μαζί με άλλους μουσικούς της soul και blues σκηνής.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Green Onions"
 


The Mothers Of Invention (Frank Zappa)  
8   The Mothers Of Invention (Frank Zappa)
 

Αρχικά Motherfuckers Of Invention, υπήρξαν μία ομάδα μουσικών που ο θείος Frank χρησιμοποιούσε στις ηχογραφήσεις του στην αρχή της καριέρας του παράλληλα με κάποιες δουλειές που αποδίδονταν μόνο στο όνομά του. Αντιπροσωπεύουν συχνά την πιο avant garde/freak out πλευρά της καριέρας του. Η αρχική ομάδα ήταν ήδη συγκρότημα όταν ο Zappa τους βρήκε, υπό το όνομα Soul Giants. Από αυτούς οι Ray Collins (φωνή), Roy Estrada (μπάσο) και Jimmy Carl Black (drums) θα γίνουν σταθεροί συνεργάτες του Zappa ακόμα και στους solo δίσκους του. Αν και ως συγκρότημα ποτέ δεν έκαναν κάτι έξω από τον Zappa, οι πάμπολλοι μουσικοί που πέρασαν από τις τάξεις τους, πέραν του ότι οι περισσότεροι θεωρούνται βιρτουόζοι στο όργανό τους, συμμετείχαν σε πολλά project είτε ως session μουσικοί είτε ως ιδρυτές τους με πιο σημαντικό, ίσως, spin-off συγκρότημα τους Little Feat. Μερικές διάσημες «μητέρες» υπήρξαν οι: Terry Bozzio, Aynsley Dunbar, Napoleon Murphy Brock, Don Preston κ.α. Τελευταία τους εμφάνιση στη δισκογραφία το "Bongo Fury" του 1975.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "King Kong"
 


Crazy Horse (Neil Young)  
7   Crazy Horse (Neil Young)
 

Ο ατσούμπαλος ήχος της κιθάρας του Neil Young, που πολλοί έχουν προσπαθήσει να αντιγράψουν και κανείς δεν τα έχει καταφέρει, δεν οφείλεται μόνο στον ίδιο αλλά και στο εξίσου άτεχνο συγκρότημά του. Μπορεί να ακούγεται σαν αφορισμός αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Crazy Horse δε θα μπορούσαν να ηγηθούν από κανέναν άλλον μουσικό όπως και ο Neil Young δε θα μπορούσε να βρει καταλληλότερους συνοδοιπόρους για τις ηλεκτρικές του δουλειές. Αρχικά ο παρτενέρ του στην κιθάρα και για πολλούς αδελφή μουσική ψυχή του ήταν ο Danny Whitten που μαζί με τους Billy Talbot και Ralph Molina αποτέλεσαν τους Crazy Horse στους δύο πρώτους δίσκους του. Αυτός ο πυρήνας είχε αποτελέσει τους Rockets ενώ κυκλοφόρησε και την πρώτη δουλειά τους, ανεξάρτητα  από τον Young, με τίτλο το όνομά τους. Η εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών από τον Whitten όμως που οδήγησε και στο θάνατό του το 1972 άλλαξε τις ισορροπίες. Η ξεχωριστή καριέρα των Crazy Horse ποτέ δεν απογειώθηκε, αλλά ο νέος κιθαρίστας Frank Sampedro αποδείχθηκε άξιος αντικαταστάτης για τη συνοδεία του Neil Young, μία σχέση που συνεχίζεται διακεκομμένα μέχρι σήμερα.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Down By The River"
 


The E Street Band (Bruce Springsteen)  
6   The E Street Band (Bruce Springsteen)
 

Ίσως το πιο διάσημο συνοδευτικό συγκρότημα καθώς αντλεί από την ακατάπαυστη δημοφιλία του «αφεντικού». Αν και ο αρχικός πυρήνας μουσικών της E-Street Band ήταν μαζί του από το πρώτο κιόλας δίσκο του, το γεγονός ότι ουδέποτε είδαν το όνομά τους σε κάποια στούντιο δουλειά του Springsteen μπερδεύει σχετικά με το πότε συμμετέχουν και πότε όχι στις δουλειές του, ειδικά από τη στιγμή που κάποια μέλη εμφανίζονται συχνά και ως φιλοξενούμενοι μουσικοί. Από την άλλη είναι ίσως η μοναδική backing band που έχει την τιμή να δει ένα μέλος της να φιγουράρει σε εξώφυλλο δίσκου τόσο χαρακτηριστικά όσο ο Clarence Clemons στο "Born To Run". Το σίγουρο είναι ότι μέχρι τον δίσκο "The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle" δεν είχαν ακόμα όνομα. Ο Clemons, μαζί με τον Gary Tallent, ήταν τα μόνο σταθερά μέλη όλα τα χρόνια μέχρι και το θάνατό του ενώ ιδιαίτερα αγαπητός θεωρείται ο Steve Van Zandt (ή αλλιώς Little Steven). Κυρίως στα χρόνια όπου δεν υπήρχε συνεργασία με τον Spingsteen τα μέλη του συγκροτήματος είτε υποστήριξαν όλοι μαζί άλλους μουσικούς ή προσπάθησαν να κάνουν solo καριέρες με τον Steve Van Zandt να έχει μάλλον την πιο επιτυχημένη και τον Nils Lofgren να συνεχίζει μία ούτως ή άλλως σεβαστή προσωπική καριέρα (ενώ  έχει και το παράσημο να έχει περάσει και από τους Crazy Horse καθιστώντας τον ίσως μοναδική περίπτωση backing μουσικού). Μέχρι και σήμερα η E Street Band παραμένει απαραίτητη συνοδεία στις περιοδείες του Springsteen ανεξάρτητα με το αν η εκάστοτε πρόσφατη κυκλοφορία του τους περιλαμβάνει ή όχι.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Born To Run"
 


The Silver Bullet Band (Bob Seger)  
5   The Silver Bullet Band (Bob Seger)
 

Οι κακές γλώσσες συνδέουν την Silver Bullet Band με τη χειρότερη καλλιτεχνικά περίοδο του Bob Seger και η αλήθεια δεν απέχει και πολύ από αυτό. Μακριά από το πιο δυναμικό rock των Lost Heard και των Bob Seger System αλλά και των πρώτων solo άλμπουμ του, η Silver Bullet Band που έκανε την εμφάνισή της στο "Night Moves" του 1976, την πιο επιτυχημένη εμπορικά δουλειά του Seger, ορίζει την πιο «ενήλικη» φάση της μουσικής του. Γνωρίζοντας τις μεγαλύτερες δόξες του με το συγκρότημα αυτό διατηρεί το όνομα μέχρι σήμερα, χωρίς να το έχει αποχωριστεί στο διάστημα αυτό ποτέ. Παρότι σε πολλούς δίσκους η έννοια του συγκροτήματος ξεχείλωνε αρκετά ώστε να χωρέσει όποιον συμμετείχε στις ηχογραφήσεις, ως βασικά μέλη της Silver Bullet Band αναδεικνύονται οι Alto Reed στο σαξόφωνο, Chris Cambell στο μπάσο, Drew Abbott στην κιθάρα και ο Craig Frost στα πλήκτρα με μόνο τους δύο πρώτους όμως να συμμετέχουν σχεδόν σε όλες τις ηχογραφήσεις.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Old Time Rock 'Ν' Roll"
 


The Heartbreakers (Tom Petty)  
4   The Heartbreakers (Tom Petty)
 

Υπάρχουν δύο backing bands με αυτό το όνομα και, αν και του Johnny Thunders είναι εξίσου αγαπητή σε κάποιους, η πορεία των Heartbreakers του Tom Petty είναι σαφώς μακρύτερη και με περισσότερες διακρίσεις. Ουσιαστικά μία εξέλιξη παλαιότερων συγκροτημάτων του Tom Petty, οι Heartbreakers περιλαμβάνουν τους επί χρόνια φίλους και συνεργάτες Mike Cambell και Bernmont Tench. Και αυτοί ανήκουν στην κατηγορία των γκρουπ που ο ηγέτης τους πορεύεται άλλοτε μαζί τους άλλοτε με το δικό του όνομα και μόνο. Ειδικά ο Mike Cambell όμως έχει αποδειχθεί απαραίτητος σύντροφος αφού, όχι μόνο συμμετέχει σε όλες ανεξαιρέτως τις δουλειές του Tom Petty, όχι μόνο λαμβάνει credits συγγραφικά και παραγωγού αλλά η δουλειά του έχει αναγνωριστεί τόσο ώστε να αποτελεί τακτικό συνεργάτη ονομάτων όπως ο Bob Dylan και ο George Harrison.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Refugee"
 


The Blockheads (Ian Dury)  
3   The Blockheads (Ian Dury)
 

Πήραν το όνομά τους από το ομώνυμο τραγούδι του Ian Dury από τον πρώτο δίσκο του στον οποίο οι Blockheads δε φιγουράρουν στο εξώφυλλο ("New Boots And Panties"). Η συμμετοχή τους όμως σε αυτόν ως μουσικοί θα ξεκινήσει μία καριέρα που έφτασε στο απόγειό της με τις επιτυχίες όπως "Hit Me With Your Rhythm Stick", "Wake Up And Make Love To Me" και "Sex & Drugs & Rock 'Ν' Roll". Τραγούδια που αναδεικνύουν όχι μόνο το ταλέντο και το χιούμορ του Ian Dury αλλά και την ευρύτητα των επιρροών και των πολλών διαφορετικών ειδών που συνέθεταν τον ήχο των Blockheads. Ο Chaz Jankel που είχε και συγγραφικό μερίδιο αποτελεί μάλλον το ιστορικότερο μέλος στις τάξεις τους με τον Davey Payne να ακολουθεί λόγω του σαξόφωνου που τόσο τους χαρακτήρισε. Παρά το θάνατο του Dury το 2000 οι Blockheads συνεχίζουν ακόμα τόσο με ακατάπαυστες συναυλίες κυρίως στην Αγγλία όπου έχουν ένα πιστό κοινό, όσο και με κάποιες σποραδικές ηχογραφήσεις ξεκινώντας από την μεταθανάτια ολοκλήρωση κάποιων μισοτελειωμένων τραγουδιών του Dury μέχρι και δύο εντελώς δικών τους δουλειών.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "Reasons To Be Cheerful"
 


The Attractions (Elvis Costello)  
2   The Attractions (Elvis Costello)
 

Σχεδόν σύγχρονοι και με κοινή πορεία με τους Blockheads, οι Attractions υπήρξαν το στήριγμα του Costello στις πιο new wave εποχές του. Οι Steve Neive (προφέρεται naive, δηλαδή αφελής και βαφτίστηκε έτσι από τον Ian Dury), Bruce Thomas και Pete Thomas συνοδεύουν τον Costello από τον δεύτερο δίσκο του παρότι το όνομά τους εμφανίζεται για πρώτη φορά στον επόμενο, "Armed Forces" (1979). Αποτελούν τη μόνιμη παρέα του μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80 όταν και η σχέση του ηγέτη τους με τον Bruce Thomas γίνεται ανυπόφορη. Ένα βιβλίο του τελευταίου που δεν περιέγραφε τον Elvis Costello όπως αυτός θα ήθελε ανοίγει μία ακόμα πληγή και παρά μία σύντομη συνεργασία τους, οι Attractions ουσιαστικά από το 1996 και μετά αντικαθίστανται από τους Imposters που περιλαμβάνουν τους Neive και Pete Thomas άλλα όχι τον Bruce Thomas πλέον. Το 1980 οι Attractions δοκίμασαν την τύχη τους με ένα καταδικό τους άλμπουμ, το "Mad About The Wrong Boy" αλλά χωρίς ιδιαίτερη τύχη.

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "I Can't Stand Up For Falling Down"
 


The Bad Seeds (Nick Cave)  
1   The Bad Seeds (Nick Cave)
 

Σε αντίθεση με τα περισσότερα υποστηρικτικά συγκροτήματα, οι Bad Seeds του Nick Cave έχουν περάσει αρκετές αλλαγές στη σύνθεσή τους αλλά και τον αριθμό των μουσικών που τους αποτελούν. Το βασικότερο μέλος και ουσιαστικά συνιδρυτής των Bad Seeds μαζί με τον Cave υπήρξε ο Mick Harvey (αμφότεροι μέλη και των Birthday Party) ο οποίος πριν το φετινό “Push The Sky Away” υπήρξε και το μόνο μόνιμο μέλος. Άλλοι βασικοί συμμετέχοντες ήταν ή είναι οι Blixa Bargeld, Warren Ellis, Barry Adamson, Thomas Wydler, Jim Sclavunos, Kid Congo Powers, Martin P. Casey κ.α. Ανάλογα με τη μουσική κατεύθυνση του Cave κατά καιρούς κάποιοι από τους μουσικούς που αποτέλεσαν τους Bad Seeds έπαιρναν βασικότερο ρόλο δίπλα του. Αν και ποτέ δεν υπήρξε ξεχωριστή δισκογραφία ως Bad Seeds, σχεδόν όλοι όσοι πέρασαν από τις τάξεις τους είχαν πρότερη, παράλληλη ή μετέπειτα ξεχωριστή μουσική πορεία και σχεδόν πάντα με γενική αναγνώριση ως προς την ποιότητά της. Σχήματα που κατά αυτόν τον τρόπο συνδέονται με τους Bad Seeds είναι οι Gallon Drunk, Dirty Three, Einstürzende Neubauten, The Cramps, The Gun Club και φυσικά οι Grinderman που ουσιαστικά είναι μία μετουσίωσή τους με σκοπό να εκφράσει την πιο garage πλευρά τους. Ουσιαστικά με τη μία ή με την άλλη μορφή, ο Nick Cave δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ δίσκο χωρίς αυτούς ενώ στα ...ντουζένια τους έφτασαν να αποτελούνται εφτά-οχτώ άτομα!

Χαρακτηριστικό τραγούδι: "The Mercy Seat"
    

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

9+1 απίθανα τοπία στον ωκεανό!!

Λέγοντας τη λέξη «ωκεανός» στο μυαλό του καθενός έρχεται χωρίς αμφιβολία το απέραντο γαλάζιο που αγγίζει σχεδόν τον ουρανό στο βάθος του ορίζοντα. Ωστόσο, οι ωκεάνιες εκτάσεις δεν είναι και τόσο μονότονες. Εκτός από τα συνηθισμένα νησιά, τις χερσονήσους αλλά και τους πιο εντυπωσιακούς κοραλλιογενείς υφάλους υπάρχουν τοπία στον ωκεανό που είναι απλώς μοναδικά στον κόσμο. Όπως αυτά που θα θαυμάσετε στη συνέχεια...
1. Νησί Eleuthera - εκεί που η Καραϊβική συναντά τον Ατλαντικό
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Είναι ένα από τα πολλά νησιά που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος στις Μπαχάμες, περίπου 80 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας Νασάου. Το βασικό χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ότι στη μία πλευρά του ο επισκέπτης θαυμάζει τα γαλάζια νερά της Καραϊβικής και στην άλλη εντυπωσιάζεται από το βαθύ μπλε του Ατλαντικού!
2. Δανία-Σουηδία - τόπος συνάντησης της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Στο τουριστικό θέρετρο Skagen ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει ένα εκπληκτικό φαινόμενο, όπου η Βαλτική και η Βόρεια Θάλασσα ενώνονται.
3. Οριζόντιοι Καταρράκτες, Αυστραλία
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Οι καταρράκτες αυτοί βρίσκονται στην περιοχή Κίμπερλι στη Δυτική Αυστραλία και πρόκειται στην ουσία για ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργείται από την παλίρροια η οποία κάνει τα νερά να φουσκώνουν δημιουργώντας μια σημαντική διαφορά στο επίπεδο της θάλασσας και στις δύο πλευρές του φαραγγιού. Το νερό ρέει με ορμή ανάμεσα και δίνει την εντύπωση ενός οριζόντιου καταρράκτη.
4. Το βαθύ μπλε «κανάλι» στον ύφαλο Great Barrier, Αυστραλία
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Το Great Barrier βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Queensland στην Αυστραλία και είναι το μεγαλύτερο σύστημα κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο, καθώς αποτελείται από περίπου 3.000 επιμέρους υφάλους και 920 νησιά. Υποστηρίζει μια απίστευτη ποικιλία ζωής και ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1981, ενώ είναι ένα από τα επτά φυσικά θαύματα του κόσμου. Το κανάλι διαχωρίζει τους υφάλους Hook και Hardy και αποτελεί σημαντικό καταδυτικό σημείο.
5. Υποβρύχιοι καταρράκτες, Μαυρίκιος
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Στον Μαυρίκιο μια συναρπαστική ψευδαίσθηση δημιουργείται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού. Όταν κάποιος κοιτάζει από ψηλά, η απορροή της άμμου και οι καταθέσεις της λάσπης δίνουν την εντύπωση ότι σε εκείνο το σημείο υπάρχει ένας καταρράκτης.
6. Great Blue Hole, Μπελίζ
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Μια μεγάλη καταβόθρα στα ανοικτά των ακτών της Μπελίζ που έχει κυκλικό σχήμα αποτελεί δημοφιλές σημείο μεταξύ των δυτών αλλά και για όσους επιθυμούν να βουτήξουν στα πρασινογάλαζα νερά.
7. Πυραμίδα Ball, Αυστραλία
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Απομεινάρι ενός ηφαιστείου, η πυραμίδα Ball βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του νησιού Lord Howe στον Ειρηνικό Ωκεανό και έχει ύψος 562 μέτρα.
8. Μάλε, Μαλδίβες
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Το Μαλέ είναι η πρωτεύουσα και η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στη Δημοκρατία των Μαλδίβων. Το νησί είναι το πέμπτο πιο πυκνοκατοικημένο στον κόσμο.
9. Δρόμος Atlantic Ocean, Νορβηγία
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Ο περίφημος Δρόμος του Ατλαντικού είναι 8,3 χιλιόμετρα και περνά μέσα από ένα αρχιπέλαγος στη Νορβηγία, διατρέχοντας τα χωριά Karvag, Averøy, Vevang και Eida. Ο δρόμος αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά και έχει χαρακτηριστεί ως Εθνική Τουριστική Διαδρομή.
10. Βραχονησίδες, Παλάου
perierga.gr - 10 εκπληκτικής ομορφιάς τοπία στον ωκεανό
Οι βραχονησίδες του Παλάου είναι μια συλλογή από αρχαία λείψανα κοραλλιογενών υφάλων με πλούσια βλάστηση, που δημιουργούν ένα εντυπωσιακό θέαμα μέσα στο νερό. Αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 2012.
Πηγή: http://www.alexiptoto.com/

Έτσι θα ΝΙΚΗΣΕΙΣ τον καρκίνο!

Έτσι θα ΝΙΚΗΣΕΙΣ τον καρκίνο! Πώς τα βερίκοκα θα σε βοηθήσουν να πάθεις ανοσία;;;
Υπάρχει ένας λαός, ο μακροβιότερος στον κόσμο, όπου ο καρκίνος είναι εντελώς άγνωστος. Πρόκειται για την φυλή Χούνζα, που ζει στο Πακιστάν και αυτοαποκαλούνται απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Το φαινόμενο αυτό δεν άφησε αδιάφορους τους επιστήμονες. Κλιμάκιο από το Μεμόριαλ πήγε στην περιοχή και μελέτησε τη διατροφή των Χούνζα.
Με έκπληξη διαπίστωσαν, ότι οι Χούνζα τρώνε πολλά.... βερίκοκα και τα κουκούτσια επίσης.... από τα βερίκοκα. Μάλιστα όσο περισσότερα βερίκοκα παράγει και καταναλώνει ένας Χούνζα, τόσο περισσότερο ανεβασμένη είναι η κοινωνική του θέση. Όταν ένας δυτικός γιατρός επισκέφθηκε τους Χούνζα, του προσέφεραν βερίκοκα και αυτός έφτυνε τα κουκούτσια. Έτσι του είχανε μάθει. Οι Χούνζα έκαναν όλοι έναν μορφασμό αηδίας.
Πέταγε το καλύτερο.
Θυμηθείτε. Το κουκούτσι από το βερίκοκο είναι πάρα πολύ πικρό.
Θυμηθείτε! Το πικρό είναι αναγκαίο για τον καρκίνο.
Θυμηθείτε! Το πικρό ανοίγει την όρεξη και πολλοί καρκινοπαθείς δεν έχουν όρεξη και πεθαίνουν από καχεξία (υπερβολικό αδυνάτισμα)..
Θυμηθείτε! Το κουκούτσι από το βερίκοκο έχει βιταμίνη Β17.
Θυμηθείτε! τα παλικάρια των φαρμακευτικών έθαψαν την εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης στο πεδίο του καρκίνου και εκ. άνθρωποι θα πεθάνουν άδικα (Otto Warburg).
Τι έγινε μετά; Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ (δεν μιλάμε για οποιοδήποτε νοσοκομείο - είναι η Μέκκα του καρκίνου) ο περίφημος επιστήμονας Κανεμάτσου Σιγκουίρα, έκανε πειράματα με ποντικούς.
Η ουσία που ανακάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs μέσα στα βερίκοκα, ονομάστηκε Λεατρίλη ή βιταμίνη Β17.
Ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε. Τι θα κάνατε εσείς και εγώ αν ακούγατε τέτοια καλό νέο; Δεν θα πηδάγατε από τη χαρά σας;
Ο καρκίνος ήταν τελειωμένος. Αμ δε. Το χρήμα βασιλεύει. Πήγε λοιπόν στους ανωτέρους του και τους είπε τα ευχάριστα νέα. Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα. Τι θα κέρδιζαν αυτοί με την αντικαρκινική αυτή ουσία προσβάσιμη στον καθένα; Θα έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Αν τα κέρδη τους ανέρχονται σε πολλά δις μόνο από την Ελλάδα, φανταστείτε τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Άλλωστε τα μέλη του Δ.Σ. του Μεμόριαλ ήταν όλοι αντιπρόσωποι φαρμακευτικών εταιρειών[3].
Του είπαν λοιπόν να συνεχίσει τα πειράματα και να αποδείξει πως ήταν λάθος. Το ακούτε ΛΑΘΟΣ. Οι διαδικασίες τροποποιήθηκαν και σχεδιάστηκαν με σκοπό να αποτύχουν και τελικά απέτυχαν.
Αντικατέστησαν τον Σιγκουίρα με έναν κτηνίατρο, ο οποίος χορήγησε στα πειραματόζωα διαφορετική δόση από αυτή που χορηγούσε ο Ιάπωνας επιστήμονας και τα πειραματόζωα πέθαναν. Τα αποτελέσματα αυτού του ψευδοπειράματος δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Φυσικά από το 1980 που συνέβη οι αποδείξεις ακόμη αναμένονται. Δεν αποδείχθηκε!
Ήταν απάτη η Β17, έλεγαν οι γιατροί που δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες. Κανένας δεν θα μάθαινε την πραγματικότητα αν δεν επαναστατούσε η συνείδηση ενός θαρραλέου δημοσιογράφου που ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Μεμόριαλ γνώριζε την απάτη.
Ο Ράλφ Μος, δεν άντεξε το βάρος της συγκάλυψης ενός τόσο μεγάλου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Εδώ παίζονταν οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Βγήκε και κατήγγειλε ευθαρσώς τη μεγάλη απάτη. Τιμή στον θαρραλέο δημοσιογράφο. Τιμή στο Σιγκουίρα. Τιμή στον Κρεμπς που βρήκε έναν πολύτιμο σύμμαχο στη μάχη κατά του για τον καρκίνου. Από τις Eλληνικές εφημερίδες μόνο "Το Βήμα" ανέφερε στις 23/5/1980 ακροθιγώς το θέμα, χωρίς να εισέλθει στην ουσία του θέματος. Ποιος Έλληνας γνωρίζει αυτή την μεγάλη απάτη (σύμφωνα με τον Μοςς);;;
Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα σύμφωνα με τον Σιγκουίρα:
α) σταμάτησαν τις μεταστάσεις,
β) βελτίωσαν την γενική υγεία,
γ) εμπόδισαν την ανάπτυξη μικρών όγκων,
δ) παρείχαν ανακούφιση από τον πόνο,
ε) ενεργούν πολύ σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου
Επίσης η πρώτη επίσημη τονίζω επίσημη αναφορά του Μεμόριαλ υπογράμμιζε με ιδιαίτερη έμφαση τα θετικά πλεονεκτήματα της Β17. Μετά έπεσε γραμμή[4]. Ξέρετε εσείς... Γραμμή και την ακολούθησαν άπαντες.
Χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις!. Δεν αποδείχθηκε! Απορώ! Γιατί να μην βάζουμε ένα ερωτηματικό όταν ακούμε αυτό το μονότονα επαναλαμβανόμενο μότο των φαρμακευτικών.
Θυμηθείτε! Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα στο μανάβη της γειτονιά σας έχουν την ίδια αξία με τα κουκούτσια από τα βερίκοκα των Χούνζα.
Αν λοιπόν αυτοί οι "κύριοι" έσβησαν έναν ερευνητή του κύρους του Κανεμάτσου Σιγκουίρα, που γι αυτόν είχε ειπωθεί από τον αντιπρόεδρο του Μεμόριαλ, ότι είναι ευρέως γνωστός στον κόσμο της έρευνας και ότι οι συνάδελφοί του ερευνητές τον εκτιμούν απεριόριστα. Αν αυτοί οι κύριοι δολοφονούν τους γιατρούς στη Χιλή και αλλού, καταλαβαίνουμε όλοι πως ο πραγματικός καρκίνος για την υγεία της ανθρωπότητας βρίσκεται στα διοικητικά συμβούλια των φαρμακευτικών εταιριών.
Δεν μιλάμε βέβαια για Ελληνικές μικρές εταιρίες, αλλά για σύγχρονα πολυεθνικά θηρία., που επιβάλλουν την άποψή τους με χημειοθεραπείες.
Όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί από τις Φαρμακοβιομηχανίες τα μαρτύρια της κόλαση:
Γραμμικούς επιταχυντές κοβάλτια, χημειοθεραπείες, εξορκισμούς, για να φύγει ο δαίμονας καρκίνος, διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο πανικό, - σωστό θρίλερ. Τώρα το νικήσαμε, δεν αναφέρουμε ούτε το όνομά του και χτυπάμε ξύλο, όταν ακούμε τη λέξη καρκίνος.
Βέβαια τα κυτταροτοξικά φάρμακα, ακτινοβολίες κ.λ.π., είναι γνωστό - και κανείς δεν το αρνείται-, ότι προκαλούν καρκίνο. Είναι δηλαδή βασικές αιτίες ανάπτυξης καρκίνου. Ο άρρωστος όμως, έκανε ότι ορίζουν η φαρμακοβιομηχανίες: Καλό για την τσέπη τους, κακό για τον άρρωστο.
Μην ξεχνάτε: Τα όρια της τσέπης τους, είναι τα όρια της σκέψης τους.
Κουβέντα αυτοί για τη διατροφή. Ρωτήστε ένα γιατρό αν έχει κάτι διδαχτεί για τη διατροφή στις Ιατρική Σχολές. Οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν τον ιατρικό κόσμο στο σκότος της άγνοιας για τη διατροφή και υπερήφανο για τις φαρμακευτικές του γνώσεις σε σημείο, που να υποτιμά τη διατροφή, όπως στην περίπτωση του μυλωνά.
Κανόνας Νο1:
* Τρώτε πικρά, τρώτε βερίκοκα και τα κουκούτσια τους.
* Πίνετε χυμό από φύλλα ελιάς.
* Τρώτε ραδίκια και πίνετε το ζουμί τους με λεμόνι κάθε μέρα.
* Τρώτε αγκινάρες (πικρές).
* Πίνετε ζουμί από άγριες αγκινάρες (πολύ πικρό), Βολβούς (πικρό) ή Γαϊδουράγκαθο (silybuns marianum), αυξάνει την παραγόμενη:
υπεροξειδάση: Εξαιρετικό τονωτικό - αποτοξινωτικό για όλες τις παθήσεις του συκωτιού.
Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή των καλύτερων Γερμανών γιατρών, της περίφημης Επιτροπής Ε.
Η Επιτροπή Ε, κατατάσσει τα πικρά βότανα ως εξής:

* (1) κάσσια (quassia amara)
* (2) γεντιανή
* (3) άγρια αψιθιά.
* (4) Φλοιός Gonolobus cocdurango,
* (5) Centantium pulchellum
* (6) cot αρπαγόφυτο (από την έρημο Καλαχάρη της Αφρικής (το βρίσκετε στα φαρμακεία).
* (7) φλούδα νεραντζιού.
* (8) γαϊδουράγκαθο (cnicus benediktus).
* (9) Ραδίκι.
* (10) κανέλα.
* (11) κόλιανδρος.
Οι πικρές αυτές τροφές ανοίγουν την όρεξη. Ο καρκινοπαθής συνήθως δεν έχει όρεξη και πεθαίνει από καχεξία. Διεγείρουν την ορμόνη γαστρίνη, που με τη σειρά της διεγείρει την παραγωγή και την απελευθέρωση υδροχλωρικού οξέως. Όλοι το γνωρίζουν: Τα πικρά βοηθούν στην όρεξη.
Αν το σώμα μας έχει μετατραπεί σε ζαχαροπλαστείο, από τα πολλά γλυκά, ποτά, πατάτες κ.λ.π., {όλα αυτά μετατρέπονται σε γλυκόζη) και συγχρόνως έχουμε απορρίψει την πικρή γεύση, δεν θα πάθουμε καρκίνο; Το κλειδί είναι η ισορροπία (ομοιόσταση στην ιατρική γλώσσα).

periergaa.blogspot.com


Απεβίωσε ο Lou Reed

«Έφυγε» σε ηλικία 71 ετών

Απεβίωσε ο Lou Reed
Απεβίωσε, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Rollingstone.com, σε ηλικία 71 ετών ο Lou Reed.

Η αιτία του θανάτου του δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμα, αν και ήταν γνωστό πως αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του καθώς τον περασμένο Μάιο είχε υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος.

Ένας από τους πιο επιδραστικούς και ιδιαίτερους καλλιτέχνες της rock, ο Lou Reed γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1942 στη Νέα Υόρκη και έγινε ιδιαιτέρως γνωστός τόσο με τους Velvet Underground όσο και με τη μετέπειτα προσωπική του καρίερα.

Χαρακτηριστικές στιγμές της δισκογραφικής του πορείας αποδείχθηκαν το ντεμπούτο άλμπουμ των Velvet Underground με την σύμπραξη της τραγουδίστριας Nico (με το περίφημο εξώφυλλο-μπανάνα του Andy Warhol) (1967), το "Transformer" (1972) και το πολυσυζητημένο "Metal Machine Music" (1975) από την προσωπική του δισκογραφία, αλλά και η συνεργασία του με τους Metallica στο "Lulu" (2011) που ήταν και η τελευταία δουλειά του μεγάλου καλλιτέχνη πριν τον θανατό του. 

Διάσημοι καλλιτέχνες θυμούνται και αποχαιρετούν τον Lou Reed

Δημοσιοποιήθηκε η αιτία του θανάτου του

Διάσημοι καλλιτέχνες θυμούνται και αποχαιρετούν τον Lou Reed
O Lou Reed, μία από τις σημαντικότερες μορφές της rock μουσικής τα τελευταία πενήντα χρόνια, βρίσκεται από το βράδυ της Κυριακής στην «άλλη πλευρά».

Όπως επιβεβαίωσε στους New York Times o γιατρός του Reed, Charles Miller, η ηπατική ανεπάρκεια που παρουσιάστηκε αυτή τη φορά δεν ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί. Ο ίδιος ο Reed αποφάσισε να περάσει τις τελευταίες του στιγμές στο σπίτι του μαζί με τη σύζυγό του, Laurie Anderson.

Την είδηση του θανάτου του Reed ακολούθησαν δηλώσεις πολλών διάσημων καλλιτεχνών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Φίλοι, συνεργάτες και συνάδελφοι, όπως ο John Cale, ο David Bowie, η Patti Smith και ο David Byrne, εξέφρασαν την λύπη τους και αποχαιρέτησαν με τον δικό τους τρόπο τον σπουδαίο μουσικό.

Ας δούμε αναλυτικά τι δήλωσε ο καθένας από αυτούς:

John Cale (συνεργάτης του Reed στους Velvet Underground): «Ο κόσμος έχασε έναν έξοχο συνθέτη και ποιητή... Εγώ έχασα τον φίλο μου από το σχολείο.»

Ο David Bowie δήλωσε πολύ απλά για «τον παλιό του φίλο»: «Ήταν δάσκαλος.»

Patti Smith: «O Lou ήταν έναν πολύ ξεχωριστός ποιητής - ήταν ένας Νεοϋορκέζος συγγραφέας με τον τρόπο που ο Walt Whitman ήταν ένας Νεοϋορκέζος ποιητής.»

David Byrne: «Έλαβα ένα e-mail από μια Χιλιανή ηθοποιό που έγραφε τι σήμαινε η δυνατότητα να ακούει τη δουλεία του Lou την περίοδο της δικτατορίας εκεί. Ανέφερε ότι ήταν ανάσα ζωής. Η μουσική του, με και χωρίς τους Velvets, ήταν μεγάλη επιρροή για εμένα και τους Talking Heads.»

Μέσω των λογαριασμών τους στο twitter αποχεραίτησαν τον Lou Reed μεταξύ άλλων η Kim Gordon, o Flea, ο Slash, o Steven Tyler, οι Who, οι Pixies και οι Motorhead.

«A Buyer's Guide»: Lou Reed

Ο Lou Reed μπορεί να αναφερθεί ως ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες του rock σε όποιο αριθμό και αν η λίστα αυτή περιοριστεί

«A Buyer's Guide»: Lou Reed
Δεν είναι μόνο η αγάπη, ο σεβασμός και η αναγνώριση που έχει κάποιος στον Lou Reed που κάνει τον θάνατό του να είναι ένα σοκ. Είναι κυρίως το γεγονός ότι αυτός ο τύπος έδειχνε ακόμα και στα 70 του τόσο σκληρός και badass που δεν πίστευες ότι θα υπάρξει κάτι που θα τον καταβάλει, ούτε και ο θάνατος ο ίδιος. Από την καριέρα του με τους Velvet Underground έως και την τελευταία του δουλειά, υπήρξε ένας ανήσυχος καλλιτέχνης που πάντρεψε το rock με την avant garde, τις ιστορίες από τις σκοτεινές και κακόφημες γωνιές της πόλης με την ανάλαφρη εμπορική μουσική, τα πρεζάκια και τους τραβεστί με τα καθαρά σαλόνια της βιτρίνας του rock, το παρών με το μέλλον του ήχου. Και όλα αυτά από τα χρόνια που οι Beatles τραγουδούσαν ακόμα για κίτρινα υποβρύχια και πεδιάδες με φράουλες.

Από τα μεγάλα τοτέμ αυτού που πλέον τσουβαλιάζεται ως κλασικό rock, ο Reed υπήρξε μάλλον ο πιο αντιεμπορικός χωρίς ούτε ένα, ουσιαστικά, Νο1 τραγούδι, χωρίς ούτε ένα Νο1 άλμπουμ. Ένας μουσικός που όλοι παραδέχονταν αλλά λίγοι τόλμησαν να πλησιάσουν αρκετά κοντά. Παρόλα αυτά ο Lou Reed μπορεί να αναφερθεί ως ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες του rock σε όποιο αριθμό και αν η λίστα αυτή περιοριστεί. Κυρίως με τις δουλειές του με την σημαντικότατη παρέα των Velvet Underground επηρέασε το καλλιτεχνικότερο κομμάτι της punk σκηνής, το new wave, την alternative και τη noise σκηνή, το σκοτεινότερα νέο ψυχεδελικά συγκροτήματα, σχεδόν όποιον έπιασε κιθάρα μετά από αυτόν και αποφάσισε να δημιουργήσει λίγο θόρυβο με δαύτην.  Δε θα έπρεπε δε να αγνοείται και ο ιδιαίτερος τρόπος ερμηνείας του, μισό αφήγηση, μισό ψιθύρισμα και λίγο τραγούδι, δημιούργησε ένα στυλ που «έσωσε» πολλές καριέρες.

Θεωρώντας ότι ένας οδηγός αγοράς για τους Velvet Underground δεν έχει μεγάλο νόημα αφού θα μπορούσε να συνοψίζεται στη φράση: «Αποκτήστε τα όλα», εστιάζουμε παρακάτω στην πλούσια και πολυσχιδή προσωπική του δισκογραφία αποτίνοντας το δικό μας φόρο τιμής. Τι κρίμα μόνο που η τελευταία του δουλειά έμελλε να είναι το "Lulu" με τους Metallica, ένας δίσκος που, ανεξάρτητα με την όποια ποιότητά του, ήταν καταδικασμένος να ακουστεί από ένα κοινό που δεν τον καταλάβαινε και ούτε θα έμπαινε στον κόπο να το κάνει, να καταναλωθεί ως «ο νέος δίσκος των Metallica», να επισκιασθεί από τους star καλεσμένους του που καθόλου δεν toy ταιριάζουν, να αναδειχθεί ως γεγονός της χρονιάς αντί για αυτό που πραγματικά ήταν, μία ακόμα χαμηλών τόνων έκφανση και πειραματισμός ενός καλλιτέχνη προορισμένου για το περιθώριο που κατά τύχη (;) βρέθηκε στα φώτα της δημοσιότητας.

Κ.Σ.

Masterpieces
Lou Reed - Transformer Transformer
(BMG - 1972)

Δεν είναι απλά κατά γενική ομολογία το καλύτερο προσωπικό του επίτευγμα, δεν είναι μόνο τα τραγούδια  που σε μεγάλο βαθμό αναδεικνύουν τον νέο ήχο στη solo εποχή του, δεν είναι ίσως το ότι το "Transformer", όπως ομολογεί και ο τίτλος του, ήταν η ζαριά που κράτησε τον Reed στο παιχνίδι της μουσικής αναδεικνύοντας τις ικανότητές του προσαρμοσμένες στην εποχή του glam rock.  Είναι περισσότερο το ότι το "Transformer" είναι ένας από εκείνους τους λίγους προνομιούχους δίσκους που μοιάζει να είναι ταυτόχρονα και greatest hits και best of ενός καλλιτέχνη. Η βοήθεια του David Bowie και του Mark Ronson που εμπνεύστηκαν και στη συνέχεια ενέπνευσαν τον Lou Reed είναι κάτι παραπάνω από εμφανής και η ενορχήστρωση πρωτόγνωρα πλούσια και ενίοτε καθαρή. Τελικά όμως είναι η ωμότητα τραγουδιών όπως το "Vicious" και το "Hanging 'Round", η δυσοίωνη pop των "Perfect Day" και "Satellite Of Love" που αντί για την ευδαιμονία φέρνουν την ανησυχία και η υφέρπουσα μελαγχολία και ο στιχουργικός κυνισμός των "Walk On The Wild Side" και "Goodnight Ladies" τα στοιχεία αυτά που έχουν κάνει το "Transformer" τον ακοργωνιαίο λίθο της solo καριέρας του.

Κ.Σ.
Lou Reed - The Blue Mask The Blue Mask
(RCA - 1982)

Το "Blue Mask" είναι το πρώτο άλμπουμ του Reed που τον βρίσκει νηφάλιο, μακριά από τον μακροχρόνιο εθισμό του στα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Αυτή η μάχη που έδωσε με τον ίδιο του τον εαυτό, τον έκανε να επανορίσει την σχέση του με την μουσική και τον προσωπικό του ήχο. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια και έχοντας αφήσει μια δεκαετία και πλέον πίσω του τους Velvet Underground, επέστρεψε κρατώντας και πάλι στα χέρια του την ηλεκτρική του κιθάρα, με τον ίδιο ενθουσιασμό και αφοσίωση του "White Light/ White Heat". Πλαισιωμένος από εξαιρετικούς μουσικούς, τον Fernando Saunders στο μπάσο και τον Doan Perry στα drums, γράφει χωρίς φόβο αλλά πλημμυρισμένος από πάθος, για τους φόβους του και τις ανησυχίες του. Άλλες φορές επιλέγει την δύναμη της απλότητας όπως στην περίπτωση του "The Gun" και του "My House" και άλλοτε ξεσπά σκληραίνοντας τον ήχο του, αγκαλιάζοντας το rock 'n' roll  και με ερμηνείες δυναμικού παραληρήματος όπως αυτή του "Waves Of Fear". Ένα άλμπουμ ευφυές, ειλικρινές και ώριμο που χαρακτηρίζει την αναγέννηση του δημιουργού του.

Ε.Π.
Cornerstones
Lou Reed - Berlin Berlin
(RCA - 1973)

Ύστερα από το "Transformer" και τις βόλτες του Reed στην άγρια πλευρά που τον μετέτρεψαν από underground ήρωα σε καυτό εμπορικό όνομα, χρησιμοποιεί την επιρροή του στις μάζες για να δημιουργήσει το πιο φιλόδοξο άλμπουμ στην σταδιοδρομία του. Αν και δεν έτυχε ανάλογης εμπορικής επιτυχίας, το "Berlin" στοιχειοθετεί μια ιστορία που μιλά για καταδικασμένους έρωτες μέσα στις καταχρήσεις. Ο Bob Ezrin που ανέλαβε την παραγωγή, επιστράτευσε ότι μπορούσε για να εμπλουτίσει αυτήν την ιστορία. Μέσα σε έναν μουσικό καταιγισμό από πλήκτρα, κιθάρες και πνευστά δίνεται στα κομμάτια του άλμπουμ μια ιδιαίτερη ορχηστρική χροιά. Ο Reed δεν μπαίνει καν στον κόπο να πιάσει την κιθάρα στα χέρια του και επικεντρώνεται στο να ερμηνεύσει τα κομμάτια του με μια πλεονάζουσα θεατρικότητα που δείχνει να τον κυριεύει καθ’ όλη την διάρκεια του άλμπουμ. Επίσης μέσα στο "Berlin" περιέχονται και κομμάτια από το μουσικό παρελθόν του καλλιτέχνη, τόσο από τις προσωπικές του δουλειές όσο και από τις μέρες του στους Velvet Underground, με μια διαφορετική προσέγγιση και με την διάθεση να τα χωρέσει όλα στην «παρακμιακή» μεγαλοπρέπεια που το χαρακτηρίζει.

Ε.Π.
Lou Reed - New York New York
(Sire - 1989)

Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του '80 στην RCA και έχοντας βγει κατά βάση αλώβητος αν όχι θριαμβευτής από αυτήν τη δύσκολη για βετεράνους χρονική περίοδο, ο Reed αλλάζει εταιρία και κατεύθυνση αφήνοντας στην άκρη τους πειραματισμούς και την αλλαγή στυλ επιμένοντας σε ένα χαλιναγωγημένο μεν, αλλά σκληρό και αλήτικο rock 'n' roll του πεζοδρομίου, από αυτά που μπορούσε να γράψει με κλειστά μάτια. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει τόσο εμπορικά (αποτελεί έναν από τους πιο πετυχημένους εμπορικά δίσκους του και το "Dirty Blvd." ένα από τα trade mark τραγούδια του) όσο και καλλιτεχνικά, θυμίζοντας σε πολλούς την εποχή των synthesizer πώς θα πρέπει να παίζεται το rock σε απόλυτο αν και ακούσιο συγχρονισμό με τον έτερο βετεράνο Neil Young και το "Freedom" της ίδιας χρονιάς. Fuzz, θόρυβος και σφιχτή rhythm section, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από έναν Lou Reed όπως (θα) τον  θυμόμαστε. Extra bonus η συμμετοχή της Maureen Tucker, drummer των Velvet Underground, στα κρουστά.

Κ.Σ.
Worth Exploring
Lou Reed - Coney Island Baby Coney Island Baby
(RCA - 1975)

Ηδύπαθα και αμφισεξουαλικά ποζάρει ο Lou Reed στο εξώφυλλο του δίσκου και μέσα τραγουδάει ότι είναι ένα δώρο στις γυναίκες. Μόλις προηγουμένως την ίδια χρονιά έχει σοκάρει όσους άκουσαν το "Metal Machine Music" οπότε αναγκαστικά εδώ παρουσιάζει μία πιο sexy και ανέμελη εκδοχή της μουσικής του.  Σχεδόν όλος ο δίσκος κινείται σε mid-tempo ταχύτητες, η κιθάρα δεν είναι τόσο θορυβώδης, κάποιες blues φόρμες χρησιμοποιούνται εμφανέστερα, ο ρυθμός είναι λάγνα χορευτικός και το στυλ, ίσως, το πιο Bowie-ικό που ο Lou Reed θα πιάσει ποτέ. Ουσιαστικά το "Coney Island Βaby" είναι το ομορφότερο αδερφάκι του "Sally Can't Dance" που είχε προηγηθεί.

Κ.Σ.
Lou Reed - New Sensations New Sensations
(RCA - 1984)

Μέχρι το "New Sensations" δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος τον σκοτεινό ποιητή του "The Blue Mask" και του "Transformer" να ερμηνεύει χαρούμενα κομμάτια πολλές φορές με οριακή pop αισθητική. Το άλμπουμ αποκαλύπτει για ακόμα μία φορά το μεγαλείο του Lou Reed και την ιδιότητά του να ελίσσεται μουσικά, χωρίς σπάζοντας στα στεγανά που ήθελε να τον βάλει η μουσική βιομηχανία. Η αισιόδοξη διάθεση προκαλεί έκπληξη στα αυτιά των ακροατών που γνωρίζουν το παρελθόν του καλλιτέχνη κάνοντας το το πιο φωτεινό και γεμάτο χρώματα άλμπουμ στην καριέρα του. Τραγουδά για την δύσκολη κατάκτηση της ευτυχίας μέσα από τα "My Friend George" και "Fly To The Sun" αποτυπώνοντας μουσικά το εύρος της συναισθηματικής του ευφυΐας, που ξέρει να διαχειρίζεται σωστά τις καλές στιγμές όταν αυτές έρχονται.

Ε.Π.
Lou Reed - Songs Of Drella Songs Of Drella
(Sire - 1990)

Μπορεί οι τεταμένες σχέσεις  και οι εντάσεις μεταξύ του Lou Reed και του John Cale να τους έκαναν να μην ανταλλάξουν κουβέντα για χρόνια, αλλά δεν μπορούσαν να μείνουν απαθείς στον θάνατο αυτού που εν μέρει τους ανέδειξε και ως καλλιτέχνες.  Τρία χρόνια λοιπόν μετά τον θάνατο του Andy Warhol συνεργάστηκαν μετά από πολύ καιρό για να τιμήσουν την μνήμη του. Μαζί σκιαγράφησαν την ζωή του, από την πορεία του προς την αναγνώριση, αλλά και για τα γεμάτα ένταση χρόνια που βρέθηκε στο προσκήνιο. Επικεντρωμένο μουσικά περισσότερο στα πλήκτρα του Cale, αυτός και ο Reed εναλλάσσονται στα φωνητικά, άλλοτε μπαίνοντας στο σώμα του ίδιου του Warhol, τραγουδώντας σε πρώτο πρόσωπο και άλλοτε κάνοντας προσωπικά σχόλια και παρατηρήσεις πάνω στην ζωή του. Αν και κατηγορήθηκαν ότι τα τραγούδια  που έφτιαξαν για τον Drella ήταν μέτρια, ο σκοπός ήταν να κατασκευάσουν ένα είδος μουσικής βιογραφίας για τον αγαπημένο τους και τόσο ιδιαίτερο καλλιτέχνη, χωρίς να θέλουν οι μελωδίες να αποσπούν τον ακροατή.

Ε.Π.
Nerd Alert
Lou Reed - The Raven The Raven
(Sire - 2003)

Κατά μία έννοια όχι ακριβώς δίσκος του Lou Reed αλλά η δική του σπουδή πάνω στον Edgar Allan Poe με μία σειρά από τραγούδια, αναγνώσεις και ερμηνείες καλεσμένων ηθοποιών υπό την επίβλεψή του. Το "The Raven" αποτελεί ένα ολοκληρωμένο έργο που σαφώς και δεν αποτελεί πρόταση για το ευρύ κοινό αλλά συνδυάζει τη μουσική άποψη του Lou Reed με την δεδομένη αξία των κειμένων του Poe και κατά συνέπεια είναι προορισμένο να αγαπηθεί από όσους ακολουθούν επί χρόνια την πορεία του. Ατμοσφαιρικό και θεατρικό, όπως εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει στην πλήρη του μορφή με τα δύο cd δεν έχει τη συνηθισμένη δομή ενός δίσκου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει και τραγούδια που στέκονται αυτόνομα όπως τα "A Thousand Departed Friends" και "Blind Rage". Αρκετά στον αριθμό μάλιστα ώστε να συμπληρώνουν εύκολα ένα μονό άλμπουμ για όποιον δε θέλει να έχει την πλήρη έκδοση με όλες τις ερμηνείες.

Κ.Σ.
Keep Away
Lou Reed - Metal Machine Music Metal Machine Music
(Buddah Records - 1975)

Ο ευνοϊκότερος χαρακτηρισμός που θα μπορούσε να δώσει κάποιος στο "Metal Machine Music" είναι ο χαρακτηρισμός του πειραματικού άλμπουμ. Ένα συνονθύλευμα από παραμορφώσεις, κιθάρες εκτός ρυθμού, ηχοχώροι χωρίς αρχή μέση και τέλος, στοιχειοθετούν ένα άλμπουμ (και μάλιστα διπλό) που για την εποχή του ήταν ότι πιο αντιεμπορικό, παρανοϊκό σχεδόν προσβλητικό για την ακουστική των ακροατών. Λίγοι είναι οι γενναίοι που καταφέρνουν να το ακούσουν ακόμα και μέχρι σήμερα από την αρχή ως το τέλος, αφού ουσιαστικά αγγίζει τα όρια του θορύβου, χωρίς ρυθμό, μελωδία ή οποιαδήποτε δομή. Δύσκολα μπορεί κάποιος να υποθέσει τι μπορεί να είχε στο μυαλό του ο Lou Reed κατά την δημιουργία του συγκεκριμένου άλμπουμ. Ο ίδιος μάλιστα είπε ότι όποιος καταφέρει να φτάσει στην τελευταία πλευρά του δεύτερου άλμπουμ είναι πιο χαζός κι από τον ίδιο που το έγραψε. Και μετά όλα αυτά, απλά σκεφτείτε τους Sonic Youth, τους Boredoms, τους Nine Inch Nails, τους Ministry ακόμα και τους Swans και τους Metz, όλη την noise rock και punk σκηνή μαζί με την industrial. Όλοι αυτοί απλά έγραψαν σε μικρές δόσεις, αυτά που περιέχει στην υπερβολή το "Metal Machine Music".

Ε.Π.
Live
Lou Reed - Rock 'N' Roll Animal Rock 'N' Roll Animal
(RCA - 1974)

To ζωντανό «κτήνος» του Lou Reed που μπορεί να ακουστεί μόνο δυνατά. Ηχογραφημένο στο  Howard Stein's Academy of Music της Νέας Υόρκης τον Δεκέμβριο του 1973, συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα καλύτερα live άλμπουμ της ιστορίας του rock. Περιλαμβάνει τα καλύτερα κομμάτια των Velvet Underground σε πιο σκληρές rock εκτελέσεις. Οι εκρηκτικές κιθάρες του Steve Hunter και του Dick Wagner που τον συνόδευαν στις ζωντανές εμφανίσεις του, δίνουν νέα πνοή στα κομμάτια σε συνδυασμό με τις αξιόλογες ερμηνείες στα φωνητικά από την πλευρά του Reed. Χαρακτηριστικά το "Rock 'N' Roll", το "Sweet Jane" και το "White Light/White Heat" που τους δόθηκε ευκαιρία δεύτερης καριέρας χάρις στην δυναμική που τα διακρίνουν. Αυτή είναι η πιο εμπορική στιγμή στην καριέρα του Reed που έδωσε ότι καλύτερο στο κοινό του, την κατάλληλη στιγμή, μετά την εμπορική αποτυχία του "Berlin". To άλμπουμ επανακυκλοφόρησε και μάλιστα δύο φορές, με τελευταία αυτή του 2000, όπου περιέχονται και τα "How Do You Think It Feels" και "Caroline Says I".

Ε.Π.


A Compilation
To δύσκολο στην περίπτωση της συλλογής τραγουδιών από την καριέρα του Lou Reed δεν είναι το να τα βρεις ή το να επιλέξεις κάποια από αυτά, αλλά να τα ισοκατανείμεις, αφού υπάρχουν δίσκοι του με τραγούδια-single και δίσκοι του με ενιαία και μάλλον αδιαίρετα σύνολα. Σε κάθε περίπτωση, μία συλλογή με τις πιο ελκυστικές στιγμές του θα μπορούσε να μοιάζει κάπως έτσι:

01. I Can't Stand It ("Lou Reed")
02. Wild Child ("Lou Reed")
03. Vicious ("Transformer")
04. Perfect Day ("Transformer")
05. Walk On The Wild Side ("Transformer")
06. Satellite Of Love ("Transformer")
07. Lady Day ("Berlin")
08. Caroline Says II ("Berlin")
09. Rock 'N' Roll ("Rock 'N' Roll Animal")
10. Sally Can't Dance ("Sally Can't Dance")
11. Coney Island Baby ("Coney Island Baby")
12. Rock 'N' Roll Heart ("Rock 'N' Roll Heart")
13. Stupid Man ("The Bells")
14. The Blue Mask ("The Blue Mask")
15. Waves Of Fear ("The Blue Mask")
16. Endlessly Jealous (from "New Sensation")
17. Dirty Blvd. ("New York")
18. This Magic Moment ("Lost Highway OST")
19. Blind Rage ("The Raven")



 http://www.rocking.gr/

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να πίνουμε καφέ κάθε μέρα;

Οι περισσότεροι λατρεύουμε (κυριολεκτικά) την καφεΐνη. Είναι η πρώτη σκέψη κάθε πρωί και ο λόγος για να πάει καλά η μέρα μας, ανάλογα αν θα απολαύσουμε τον καφέ μας ή όχι, δηλαδή.


Ο καφές, σύμφωνα με τη huffington post, μπορεί να είναι ευεργετικός για τον εγκέφαλο, το δέρμα και το σώμα και για του λόγου το αληθές σας παραθέτουμε 11 λόγους, που επιβεβαιώνουν ότι πρέπει να ξυπνάμε με τη μυρωδιά του καφέ.
Αντιοξειδωτική δράση
Σύμφωνα με μια μελέτη που έγινε το 2005, ο καφές παρέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από οποιοδήποτε άλλο προϊόν. Ενώ τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν επίσης… τόνους αντιοξειδωτικών, το ανθρώπινο σώμα φαίνεται πως απορροφά περισσότερα αντιοξειδωτικά συστατικά από τον καφέ.
Αγχολυτική μυρωδιά
Ερευνητές από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ εξέτασαν τους εγκεφάλους αρουραίων, που ήταν στρεσαρισμένοι λόγω έλλειψης ύπνου και ανακάλυψαν ότι όσοι είχαν εκτεθεί στο άρωμα του καφέ, βίωσαν αλλαγές στις πρωτεΐνες του εγκεφάλου που συνδέονται με το άγχος.
Σημειώνεται δε ότι, η μελέτη αυτή δεν αφορούσε στο στρες καθεαυτό αλλά σε εκείνη τη μορφή που προέρχεται από την έλλειψη ύπνου. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να έχετε δίπλα από το μαξιλάρι σας καβουρδισμένους κόκκους καφέ για τις άυπνες νύχτες, αλλά σε ακραίες καταστάσεις δεν θα πείραζε να τους μυρίσετε.

Καφές Vs νόσος του Πάρκινσον
Η ScienceDaily ανέφερε το 2012, ότι η κατανάλωση καφέ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον να ελέγξουν τις κινήσεις τους. Ο συγγραφέας της μελέτης, Ronald Postuma, MD, δήλωσε: «Μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν καφεΐνη είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν τη νόσο του Πάρκινσον, αλλά αυτό είναι μία από τις πρώτες μελέτες σε ανθρώπους που έχουν γίνει, προκειμένου να αποδειχθεί εάν και κατά πόσο η καφεΐνη μπορεί να βοηθήσει με τα συμπτώματα κίνησης για τους ανθρώπους, που ήδη έχουν την ασθένεια».
Ο καφές βοηθά το συκώτι (ειδικά αν πίνετε αλκοόλ)
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2006 και περιελάμβανε 125.000 άτομα άνω των 22 ετών, έδειξε ότι όσοι πίνουν τουλάχιστον ένα φλιτζάνι καφέ την ημέρα είχαν 20% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κίρρωση του ήπατος, μια αυτοάνοση ασθένεια που προκαλείται από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε ηπατική ανεπάρκεια και καρκίνο.
Ο Arthur L. Klatsky, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης δήλωσε στον Guardian, ότι η κατανάλωση καφέ φαίνεται να έχει κάποια προστατευτικά οφέλη από την αλκοολική κίρρωση και όσο περισσότερο καφέ καταναλώνει ένα άτομο, τόσο μειώνει τον κίνδυνο να νοσηλευτεί ή να πεθάνει από αλκοολική κίρρωση.
Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι ο καφές μπορεί να «μπλοκάρει» την ανάπτυξη μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος. Μια διεθνής ομάδα ερευνητών αποφάνθηκε, ότι η κατανάλωση τεσσάρων ή περισσότερων φλιτζανιών καφέ ή τσάι την ημέρα μπορεί να είναι ευεργετική για την πρόληψη της εξέλιξης τέτοιων παθήσεων.

Ο καφές φέρνει ευτυχία
Μια μελέτη που διεξήχθη από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Υγείας διαπίστωσε ότι όσοι πίνουν τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα είχαν περίπου 10% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη, από εκείνους που δεν είχαν αγγίξει ποτέ καφέ στη ζωή τους. Και προφανώς, αυτό δεν έχει να κάνει με την καφεΐνη, καθώς και τα αναψυκτικά τύπου κόλα έχουν καφεΐνη αλλά δεν παρουσιάζουν τέτοιες …αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.
Ο συγγραφέας της μελέτης, Honglei Chen, MD, PhD, δήλωσε στο Prevention.com ότι εικάζει πως ο καφές έχει αυτή τη δράση λόγω των συγκεκριμένων αντιοξειδωτικών του στοιχείων.
Μειωμένες περιπτώσεις αυτοκτονίας
Μια μελέτη που έγινε από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι η κατανάλωση μεταξύ δύο και τεσσάρων φλιτζανιών καφέ την ημέρα, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο αυτοκτονίας στους άνδρες και τις γυναίκες κατά περίπου 50%.
Οι ειδικοί αναφέρουν ότι ενδεχομένως αυτό συμβαίνει επειδή ο καφές δρα ως ήπιο αντικαταθλιπτικό, βοηθώντας στην παραγωγή των νευροδιαβιβαστών, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νοραδρεναλίνη.

Αντικαρκινική δράση…αποκλειστικά για γυναίκες
Τα νέα για τις γυναίκες που αγαπούν τον καφέ είναι ιδιαίτερα καλά ειδικά μετά από έρευνα που διεξήγαγαν το Brigham and Women's Hospital και η Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Έπειτα από μελέτη 112.897 ανδρών και γυναικών άνω των 20 ετών διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που πίνουν τρία ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του δέρματος από εκείνες που δεν το κάνουν.
Για καλύτερη άθληση
Οι New York Times ανέφεραν ότι σύμφωνα με επιστήμονες, ένα φλιτζάνι καφέ πριν από την προπόνηση, μπορεί να δώσει ώθηση στην αθλητική απόδοση, ειδικά σε αθλήματα αντοχής, όπως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων και το ποδήλατο. Η καφεΐνη αυξάνει τον αριθμό των λιπαρών οξέων στο αίμα, που επιτρέπει στους μυς των αθλητών να απορροφήσουν και να κάψουν τα λίπη για ενέργεια. Κατά συνέπεια εξοικονομούν μικρά αποθέματα υδατανθράκων για αργότερα, στην άσκησή τους.
Κατά του διαβήτη τύπου 2
Ο καφές μειώνει επίσης τον κίνδυνο του διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με μια μελέτη από την American Chemical Society. Ερευνητές της μελέτης διαπίστωσαν, ότι οι άνθρωποι που πίνουν τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα μειώνουν τις πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 κατά 50%, ενώ με κάθε επιπλέον φλιτζάνι, ο κίνδυνος μειώνεται κατά 7%.

Κατά του Αλτσχάιμερ
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα και το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι διαπίστωσαν ότι τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, που είχαν υψηλότερα επίπεδα καφεΐνης στο αίμα, εκδήλωσαν τη νόσο του Αλτσχάιμερ δύο έως τέσσερα χρόνια αργότερα, σε σύγκριση με όσους είχαν λιγότερη καφεΐνη στο αίμα τους.
Ο dr. Chuanhai Cao, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα και συν-συγγραφέας της μελέτης, επεσήμανε ότι η έρευνα δεν ισχυρίζεται ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ θα προστατεύσει πλήρως τους ανθρώπους από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, αλλά υπάρχουν αρκετά στοιχεία που ενισχύουν την άποψη, ότι μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο της νόσου του Αλτσχάιμερ ή έστω να καθυστερήσει την εμφάνισή της.
Μυαλό...ξυράφι
Έρευνες αναφέρουν ότι ο καφές εκτός των άλλων, επιτρέπει στο μυαλό να εργαστεί με έναν πολύ πιο αποδοτικό και έξυπνο τρόπο. Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν, ότι όταν κάποιος έχει έλλειψη ύπνου και πιεί καφέ, λίγο πολύ όλες οι λειτουργίες του οργανισμού του «ξυπνούν»: ο χρόνος αντίδρασης, η επαγρύπνηση, η προσοχή, η λογική σκέψη, οι περισσότερες δηλαδή πολύπλοκες λειτουργίες που συνδέονται με τη νοημοσύνη.

http://www.clickatlife.gr