BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Bicycle - Nobody knows



Ατακες Του Fb

Ο ΚΥΡ έχει κέφια....

KYR-1
adeeiiesΓια περισσότερο ΚΥΡ ...εδώ

Η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ


O ΕΝΦΙΑ λοιπόν έμεινε απείραχτος.
Όπως έμεινε ακέραιο και το δημόσιο χρέος...
και πειθήνια η εξυπηρέτησή του. Υποσχέσεις για κατάργηση και διαγραφή αντίστοιχα που έγιναν καπνός όπως και αυτές για αύξηση του κατώτατου μισθού, αφορολόγητο στα 12.000 και άλλες πολλές.
Δε χρειάζεται μεγαλύτερη συζήτηση πάνω σε αυτά. Λένε ότι σε ένα περιβάλλον που λένε ψέματα σχεδόν όλοι, το πρόβλημα δεν είναι ότι αυτά γίνονται πιστευτά, αλλά αντίθετα, ότι κανείς ή σχεδόν κανείς δεν έχει πλέον όρεξη να ακούσει ή να συζητήσει οτιδήποτε.
Η ιστορική εγκληματική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ακριβώς εδώ: Ενώ τα καταφέρνει απείρως καλύτερα από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να κάνει τη βρομοδουλειά της λαϊκής αφαίμαξης, ταυτόχρονα δημιουργεί το περιβάλλον του μεγάλου κινδύνου για απόλυτη απαξίωση όχι απλά της αριστερής πολιτικής, αλλά και κάθε έννοιας λαϊκής πεποίθησης ότι με τον αγώνα υπάρχει η ελπίδα για το καλύτερο.
Μέσα σε τούτη την αχλή, ξεφεύγουν κάποια πράγματα πιο σημαντικά από τα αυτονόητα και τα εύπεπτα  μοιρολόγια.
Πρώτο: η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ ήταν ένα από τα τιμήματα της παραμονής στην ευρωζώνη και της επιλογής της μη-ρήξης, καθώς ρητά απαιτήθηκε από το Τρίτο Μνημόνια η είσπραξη ακριβώς 2,65 δις από την πληρωμή του φόρου-λαιμητόμου.TSIPRAS ENFIA
Δεύτερο: Μαζί με τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ,  χάρη σε αυτή, αλλά και της αύξησης των έμμεσων φόρων όπως ο ΦΠΑ, δεν υπάρχει «ανάγκη» καμίας αύξησης φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας της αστικής τάξης, της εκκλησίας ή των εφοπλιστών.
Τρίτο: Η φοροκαταιγίδα δεν έχει μόνο «εισπρακτικό» χαρακτήρα, ούτε «στερείται ορθολογισμού», όπως πλειοδοτεί σε μπαρουφολογίες η μνημονιακή αντιπολίτευση απέναντι στην μνημονιακή κυβέρνηση. Αντίθετα, μέσω της δήμευσης ή αχρήστευσης ή μετατροπής σε βάρος αντί για τελευταίο αποκούμπι της λαϊκής κατοικίας, δημιουργούνται οι όροι για «αγορά κατοικίας», πάντα σε συνδυασμό και με την παράδοση των «κόκκινων δανείων» στους διάφορους «γύπες». Πρόκειται για μέτρα βίαιης επιτάχυνσης στη διαμόρφωση ενός γενικευμένου, καθολικού καπιταλισμού σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, αυτό που στη μασκαρεμένη γλώσσα τους ονομάζουν «λειτουργία συνθηκών αγοράς».
Τέταρτο: Η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ όπως και το σύνολο των μνημονιακών πολιτικών δεν είναι «η συμφορά που μας έφερε η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση», αλλά το αποτέλεσμα της κίνησης  από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακριβώς πάνω στις στρωμένες ράγες που έχουν στήσει οι διαδοχικές κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Δικός τους νόμος ήταν ο ΕΝΦΙΑ. Αλλά και τον αλά ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΦΙΑ τον έχουν επίσης υιοθετήσει και εγκρίνει στη Βουλή το περυσινό καλοκαίρι, σε εκείνη την αμίμητη εκδήλωση δουλοφροσύνης προς την τρόικα με 222 ψήφους υπερ στο Τρίτο Πεντακομματικό Μνημόνιο (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ).
Πέμπτο (και ίσως πιο πικρό): Ήταν έκπληξη η αθέτηση της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ από τον ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ήταν! Το ίδιο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και αντικατάστασή του με άλλο δίκαιο νόμο που θα αντιμετώπιζε και το θέμα της φορολόγησης της μεγάλης περιουσίας». Ε, όταν μεγάλο εισόδημα κατά ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι κινείται πάνω από τα 12.000 ευρώ, γιατί να μην είναι πολυτέλεια πλουσίων και ένα διαμέρισμα ή μια δεύτερη καλύβα; Όταν όμως γινόταν αυτή η συζήτηση, τόσοι μα τόσοι ΣΥΡΙΖΟπληκτοι μιλούσαν για  «Κασσάνδρες», και «σεχταριστές», που  «δεν τρώγονται  με τίποτα…».
Τώρα οι ίδιοι όταν τους συναντάς συζητούν μόνο για τον καιρό ή για τη δουλειά και τα παιδιά. Ο λογαριασμός όμως, οικονομικός και πολιτικός, είναι βαρύτατος, όπως  βαριές και ασήκωτες αποδείχτηκαν  και οι διεσταλμένες αυταπάτες για τον δήθεν εύκολο κυβερνητικό δρόμο της «άμεσης ανακούφισης» μέσα από το «σύμφωνο συμβίωσης» με την ΕΕ και την αστική τάξη στην Ελλάδα.


Γράφει ο Παναγιώτης Μαυροειδής

Ποιος δεν αφήνει το καράβι να βουλιάξει ?


patrida-ellada

Πριν από περίπου 7 χρονιά ξεκίνησε η νέα μεθοδική προπαγάνδα στην Ελλάδα η οποία ήθελε να σε πείσει για ένα χρέος που δεν υπάρχει . Πράγμα το οποίο το πέτυχαν ευκολά , σου πουλήσαν καθημερινό φόβο και τρελά στα μέσα εξαπάτησης και βάλανε και ένα ανθρωποειδές βαρέλι να σου πει ότι μαζί τα φάγαμε .
Σε αυτά τα 7 χρονιά κάποια γατάκια με ποδιές κατάφεραν να σε πείσουν ότι η Ελλάδα έχει δισεκατομμύρια χρέος , κατάφεραν να σπρώξουν 12 000 + Έλληνες , συνάνθρωπους σου στην αυτοκτονία , κατάφεραν να σου στερήσουν κατά πολύ τα δικαιώματα σου και αυτό είναι μόνο η αρχή . Αυτοί κλείνουν και ανοίγουν μακροπρόθεσμες συμβάσεις . Έχεις δώσει γη και ύδωρ και ως αντάλλαγμα θα λάβεις την υποδούλωση σου , η μεσαία τάξη δεν επηρεάστηκε ακόμα στον βαθμό που πρέπει για να αρχίσει να σκέφτεται .
Με μια γενική ματιά στο παρασκήνιο βλέπουμε προσπάθειες αφοπλισμού των πληθυσμών , στέρηση δικαιωμάτων και μια παγκόσμια οικονομική κρίση η οποία στρώνει τον δρόμο για την επερχόμενη παγκόσμια κυριαρχία του δικού τους θεού .
Το κύριο πρόβλημα όμως δεν είναι η οικονομία αυτό είναι μόνο το δόλωμα με το οποίο και τσίμπησες ευκολά επειδή πλέον έχεις ως πρώτη αξία τα χαρτάκια . Η μεγαλύτερη κρίση δεν είναι οικονομική , αλλά η κρίση ηθικών αξίων και ιδανικών . Οι κατοχικοί σου έχουν δείξει πολλές φορές μέσα από ειδήσεις άρθρα κ.τ.λ. τις τεχνικές τους και τις στρατηγικές τους , ότι η πραγματική στόχευση είναι στο πως θα σε κάνουν όσο πιο αδύναμο γίνεται μέχρι να γίνεις η μπαταριά τους , σου έχουν κλέψει το μεγαλύτερο σου αγαθό , τον χρόνο σου ! Ακόμα λειτουργείς με βάση τον χρόνο , δεν έχεις διεκδικήσει ακόμα την Δικαιοσύνη και την αθανασία !

Σύμφωνα με το δόλωμα λοιπόν η Ελλάδα έχει ένα χρέος που δεν μπορεί να ξεπληρωθεί , παρόλα αυτά οι «δανειστές» συνεχίζουν να κρατάνε όρθιο το τραπεζικό – χρηματοπιστωτικό σύστημα . Για ποιο λόγο λοιπόν κάποιος συνεχίζει να σου «δίνει» χρήματα τα οποία δεν μπορείς να επιστρέψεις ? είναι οι ευρω-πεη καλοί μαζί σου και συνεχίζουν να σου δανείζουν για το ανύπαρχτο σου χρέος που σε έπεισαν ότι είναι αληθινό αλλά δεν μπορείς να το ξοφλήσεις ?…
προφανώς όχι !

Αρά τι θα ήθελε αυτός ο κύριος να πάρει από εσένα ? ή καλυτέρα τι δεν έχει πάρει ακόμα από εσένα ?
Για ποιο λόγο δεν έχουν αφήσει ακόμα το σχοινί για να σε ρίξουν στο πάτωμα ? Γιατί γίνεται αργά και σταδιακά η πραγμάτωση του σχεδίου τους ? Τι φοβούνται ? τι θέλουν να τελειοποιήσουν ?

Αν αύριο το θελήσουν μπορούν να μηδενίσουν την αξία του ζωγραφιστού χαρτιού και να σε περάσουν κατευθείαν στο ηλεκτρονικό ή να σε αφήσουν να διαλυθείς από αποκλεισμό , γιατί δεν το κάνουν ? Τι τους εμποδίζει στο να δημιουργήσουν αύριο κιόλας την νέα τάξη ? Γιατι ο ροθτσιλντ και η κλίκα του δεν κλείνουν την τσέπη ?
Ποιος δεν αφήνει το καράβι να βουλιάξει ?

Να θυμάσαι ότι νικήσαμε !
Mantis

Μην ανησυχείτε....

apla-mathimata-politikis-oikonomias

Πιστέψαμε ότι είμαστε Ευρωπαίοι


Πιστέψαμε ότι είμαστε Ευρωπαίοι γιατί το Έλληνας μας έπεφτε λίγο…
ήταν παρακατιανό..
Χωριάτικο και βλάχικο
θελήσαμε την αριστοκρατία της Ευρώπης

ξεχάσαμε τη δύναμη της καρδιάς και της ψυχής του Έλληνα
ξεχάσαμε τις ρίζες μας
τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας
κάναμε κέντρο της ζωής μας τα ασήμαντα και κάναμε τα πάντα για να μπει η διχόνοια ανάμεσά μας.. για τα πολιτικά, τα ποδοσφαιρικά και ένα σωρό άλλα ανούσια.

Μπήκαμε στα ευρωπαϊκά σαλόνια και νιώσαμε κάποιοι.
Πήραμε αέρα, ξοδέψαμε, νιώσαμε τη χλιδή.
Στο τέλος νιώσαμε περίγελος, σαν το χωριάτη στο παλάτι.

Μάντεψε τι όμως..
η Ευρώπη είναι «λίγη» και μικρή για εμάς.
Δε θα σου πω για την αρχαία μας Ελλάδα, την ιστορία και τον πολιτισμό.
Δεν έχεις ανάγκη να ακούσεις άλλη μια φορά για τις μπανάνες που τρώγανε οι άλλοι και τα φώτα που δώσαμε εμείς.

Θα σου πω για τους αγώνες που δίναμε όταν οι άλλοι παραδίδονταν αμαχητί.
Για τους αγώνες που δίναμε ακόμα και όταν ξέραμε ότι θα χάσουμε.

Επειδή αξίζει ο ΣΚΟΠΟΣ και όχι το αποτέλεσμα.
Θα σου πω για τα μεγάλα ιδεώδη, τις μάχες που κερδίσαμε σε πνευματικό επίπεδο.
Όλα αυτά που οι Ευρωπαίοι ήταν πολύ μικροί για να αντιληφθούν ως έννοιες.
Κοινό όραμα να ξαναβρούμε τον δρόμο μας ως Έλληνες
Πρώτα όμως πρέπει να ξαναθυμηθούμε ότι είμαστε Έλληνες και ότι ζούμε στη χώρα του ΦΩΤΟΣ.

Εάν δεν γυρίσουμε στις ρίζες μας είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε ολοένα και χειρότερα και ήρθε η ώρα ο καθένας μας να αναλογιστεί τις ευθύνες του.
Είτε αγωνιζόμαστε όλοι μαζί για την πατρίδα μας είτε απλά την χάνουμε και την παραδίνουμε στα όρνια που καραδοκούν να ξεσκίσουν λίγη από τη σάρκα μας.
Μας μένει η ελπίδα.
Να ελπίζουμε και να πράττουμε.
Η σκέψη και το όραμα όταν εφαρμοστούν φέρνουν το αποτέλεσμα. το ένα δεν πάει ξέχωρα από το άλλο.

Από την ελπίδα μέχρι την πράξη όμως, υπάρχει η σπίθα.
Αν δεν ανάψει η σπίθα ποτέ δε θα πράξουμε.
Αυτό κάνουμε, ανάβουμε σπίθες..

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ….ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ Ή ΕΞΦΑΝΙΣΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ
αφιερωμένο σε έναν τρελό Κρητικό – σ’ ευχαριστώ από καρδιάς, αδερφέ.


Γράφει η Dreamwokrs / Nora Sarissa
Dreamworks
www.facebook.com/DREAMWORKS22
http://www.e-koutsobola.gr/2016/08/blog-post_813.html

Οι νέοι χάνουν την ελπίδα τους

Από τα χρόνια της ευημερίας στο… κάθε πέρσι και καλύτερα; Την ώρα που η ανεργία των νέων στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσια του παγκόσμιου μέσου όρου (αγγίζει το 50%) και απειλεί το μέλλον της χώρας, οι νέοι σε παγκόσμιο επίπεδο χάνουν την ελπίδα τους για το οικονομικό μοντέλο που ακολουθείται και φοβούνται ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι χειρότερα από τα προηγούμενα.
Σε κάθε ευκαιρία, ήτοι σε έρευνες που διενεργούνται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, οι νέοι δηλώνουν απαισιόδοξοι για το αύριο. Η ανάλυση των ευρημάτων δείχνει ότι οι νέοι που κυριολεκτικά κινδυνεύουν να μεγαλώσουν με λιγότερα από τους γονείς τους και σκέφτονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους είναι αυτοί που ζουν σε χώρες όπως η Ελλάδα. Δηλαδή, σε χώρες που η παρατεταμένη ύφεση έχει οδηγήσει την ανεργία των νέων σε πολύ υψηλά επίπεδα, εμποδίζοντάς τους να βρουν δουλειά και να ξεκινήσουν μία καριέρα με προοπτικές.
Ο κόσμος αλλάζει και οι προσδοκίες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 για μία μακρά περίοδο ειρήνης και ανάπτυξης δείχνουν να χάνονται. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), το 13,1% των νέων παγκοσμίως θα είναι άνεργοι το 2016. Το γεγονός αυτό οδηγεί τους νέους να ξενιτευτούν σε αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης, σε μία τάση που θα μπορούσε να αλλάξει τις δημογραφικές ισορροπίες. Όπως αναφέρει η ILO, ένας στους πέντε νέους ηλικίας 15-29 ετών είναι πρόθυμος να εγκαταλείψει τη χώρα του για να φτιάξει ένα καλύτερο αύριο.
Η παγκόσμια οικονομική στασιμότητα και η μείωση των εισοδημάτων προκαλεί αλλαγές ιστορικών διαστάσεων. Πρόσφατη έρευνα της McKinsey έδειξε ότι δύο στα τρία νοικοκυριά των ανεπτυγμένων χωρών είδαν το πραγματικό εισόδημά τους να υποχωρεί ή να παραμένει στάσιμο από το 2005 έως το 2014. Η εξέλιξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα οι πολίτες και ειδικότερα οι νέοι να είναι περισσότερο απαισιόδοξοι από τους γονείς τους, σε μία τάση που αντιστρέφεται μετά από σχεδόν 70 χρόνια. Πρόκειται για ένα φαινόμενο με ακραία αρνητικές κοινωνικές συνέπειες που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς άλλη καθυστέρηση.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, οι περισσότεροι άνθρωποι που μεγάλωναν σε ανεπτυγμένες χώρες θεωρούσαν ότι θα είχαν μία καλύτερη ζωή από τους γονείς τους. Κατά κύριο λόγο, στα 70 χρόνια που έχουν περάσει, ο ανεπτυγμένος κόσμος έκανε βήματα μόνο προς τα μπροστά, καθώς η απειλή επανάληψης των παγκόσμιων πολέμων που άλλαξαν την ιστορία σταδιακά υποχωρούσε. Εκτός από μία «ανάπαυλα» στη δεκαετία του ’70, η παγκόσμια οικονομία και η απασχόληση αναπτύσσονταν, οδηγώντας σε μία διαρκή αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών.
Τα δεκαπέντε χρόνια που προηγήθηκαν της παγκόσμιας κρίσης του 2008, ήταν για τον Δυτικό κόσμο – και για την Ελλάδα – χρόνια ευημερίας και αισιοδοξίας. Από το 1993 έως το 2005, το 98% των νοικοκυριών σε 25 ανεπτυγμένες οικονομίες έβλεπε το εισόδημά του να αυξάνεται. Αυτό όμως σταμάτησε την τελευταία δεκαετία και πλέον η τάση αντιστράφηκε.
n-DEPRESSION
Νέοι μικρότεροι των 30 ετών αλλά και 45άρηδες, πολύ ή λιγότερο μορφωμένοι βίωσαν τις ίδιες επιπτώσεις μίας τάσης που θέλει… τα πολλά να βρίσκονται στα χέρια λίγων.
Αναλυτές εκτιμούν πως αν η οικονομική ανάπτυξη της περασμένης δεκαετίας συνεχιστεί, το ποσοστό των νοικοκυριών με αμετάβλητα ή μειούμενα εισοδήματα θα αυξηθεί έως και 70%-80% την επόμενη δεκαετία. Ακόμη και στην περίπτωση που η οικονομία επιταχύνει ρυθμό, το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Το ποσοστό των νοικοκυριών που θα επηρεαστεί θα είναι μικρότερο και τοποθετείται γύρω στο 20%, όμως μπορεί να φτάσει το 40% αν η ανάπτυξη συνοδευτεί από μεγάλης έκτασης αυτοματισμό των θέσεων εργασίας.
Ενώ η ύφεση και η οικονομική στασιμότητα μετά την παγκόσμια κρίση του 2008 συνέβαλαν με ουσιαστικό τρόπο στο να μην συνεχιστεί η ανοδική πορεία του διαθέσιμου εισοδήματος, δεν είναι οι μοναδικοί παράγοντες που ευθύνονται για την αλλαγή. Η γήρανση του πληθυσμού και η υπογεννητικότητα καθώς και οι αλλαγές στον τομέα της εργασίας – όπως η μείωση των μισθών ως ποσοστό του ΑΕΠ – έπαιξαν τον δικό τους ρόλο.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο κοινωνικός αντίκτυπος είναι πραγματικά απρόβλεπτος. Σε μεγάλο ποσοστό τα νοικοκυριά που βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται χάνουν την πίστη τους στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Σχεδόν ένας στους τρεις όσων το εισόδημα δεν αυξάνεται δηλώνει ότι τα πράγματα θα είναι ακόμη χειρότερα για τα παιδιά του και εκφράζει αρνητική γνώμη για το ελεύθερο εμπόριο και το μεταναστευτικό ζήτημα.
Και αν όλα αυτά συμβαίνουν στον ανεπτυγμένο κόσμο, για τις ανάγκες και τα συμφέροντα του οποίου λαμβάνονται σχεδόν όλες οι αποφάσεις των παγκόσμιων ηγετών, τι να πει κανείς για την Αφρική; Σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου ODI, η «Μαύρη Ήπειρος» κινδυνεύει να διαθέτει μέχρι το 2030 πάνω από το 40% των φτωχότερων ανθρώπων στον κόσμο. Η μόνη διέξοδος είναι η βελτίωση των συνθηκών στους τομείς της παιδείας και των υποδομών.
Σήμερα η νέα γενιά των αφρικανών θεωρείται ραγδαία αναπτυσσόμενη σε πληθυσμιακό επίπεδο, σε μία στιγμή που ο υπόλοιπος κόσμος γερνάει με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα. Όμως η ίδια έρευνα δείχνει πως περίπου το 22% των παιδιών της Υποσαχάριας Αφρικής, έως το 2030 θα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Τα παιδιά αυτά θα αποτελούν το 43% (περίπου 147,7 εκατ.) των παιδιών που επηρεάζονται παγκοσμίως από συνθήκες ακραίας φτώχειας. Μάλιστα το ποσοστό αυτό είναι διπλάσιο σε σύγκριση με το 2012. Τα στοιχεία για την Αφρική είναι απογοητευτικά και δείχνουν ότι στον κόσμο που έχουμε δημιουργήσει για κάποιους η ελπίδα χάνεται πριν καλά καλά καλλιεργηθεί.
_________________
   Πηγή: liberal.gr

Απομεσήμερο του Αυγούστου...

Ο χρόνος, βιαστικός ίσκιος πουλιών σε μαβιά μονοπάτια ηλιοβασιλέματος... Απομεσήμερο του Αυγούστου... κι οι ώρες ξυπόλυτες τρέχουν σαν αλαφιασμένες γυμνές, πατώντας πάνω σε ανεξίτηλες πληγές υφαίνοντας μνήμες.. .
.από αφετηρίες και σταθμούς, σε σιωπηρά της ψυχής μονοπάτια.... 


Μαρίζα Τσιτμή

Κατερίνα Γώγου.

Κατερίνα Γώγου

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Υπόγεια Ρεύματα - Ασημένια Σφήκα



Μυστηριώδεις θάνατοι ροκ καλλιτεχνών


Από την κυβερνητική (κατά πολλούς) δολοφονία του μουσικού της reggae Peter Tosh, μέχρι την καθοδηγούμενη από το FBI δολοφονία του John Lennon και το θάνατο από υπερβολική δόση ηρωίνης του -πάντα- εγκρατή Tim Buckley, η λίστα με τους μουσικούς των οποίων οι θάνατοι αποτελούν μύθο είναι μεγάλη. Ακολουθούν μερικές από αυτές τις περίεργες υποθέσεις.
 
Kurt Cobain
Η αποδεδειγμένη και επικυρωμένη από τον εμπειρογνώμονα αυτοκτονία του frontman των Nirvana, δεν έχει σταματήσει τις φήμες που θέλουν τον τραγουδιστή δολοφονημένο, και όχι αυτόχειρα. Οι υποστηρικτές αυτής τη θεωρίας (μεταξύ των οποίων και ο παππούς του Cobain) ωστόσο έχουν ισχυρά στοιχεία στα χέρια τους όπως είναι η μεγάλη ποσότητα ηρωίνης στο αίμα του Cobain, που τον καθιστά ανίκανο να προβεί στην πράξη της αυτοκτονίας. Ισχυρίζονται ακόμα ότι το σημείωμα που άφησε πίσω του, ολοκληρώθηκε από άλλο άτομο και πως όλα αυτά οφείλονται στην πρόθεση του να εξαιρέσει από τη διαθήκη του την τότε σύζυγό του και χήρα Cobain, Courtney Love, και η οποία για πολλούς είναι η κύρια ένοχος.

Robert Johnson Ο μπλουζίστας που –σύμφωνα με το μύθο- πούλησε την ψυχή του στο διάβολο για το απαράμιλλο ταλέντο του στην κιθάρα, πέθανε στα 27 του, από αιτίες που μονάχα υποψίες είναι και όχι βεβαιότητες. Οι περισσότερες εκδοχές του θανάτου του Johnson περιλαμβάνουν μια γυναίκα (όπως πάντα συμβαίνει) και ένα ζηλιάρη σύντροφο που λέγεται ότι δηλητηρίασε με στρυχνίνη το ουίσκι του μουσικού. Ο συνάδελφος του Robert Johnson, David Edwards λίγο πριν πεθάνει το 2011 επιβεβαίωνε αυτό το σενάριο αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά του ήταν παρών στο club που ήπιε το δηλητήριο ο Johnson, αν και οι ιστορικοί της εποχής επιμένουν ότι ο τραγουδιστής πέθανε από σύφιλη.

Sam Cooke Ο περιπετειώδης θάνατος του θρύλου της soul, Sam Cooke, αν και θεαματικός (όσο θεαματικός επιτρέπεται να είναι ένας θάνατος), πρόκειται πιθανότατα για μια απλή ληστεία. Ο Cooke ήταν στο Hacienda Motel, στο Λος Άντζελες, με την Elisa Boyer, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της οποίας, προσπάθησε να τη βιάσει. Τότε ήταν που εκείνη ξέφυγε, παίρνοντας μερικά από τα ρούχα του. Ο ημίγυμνος Cooke κυνήγησε την Boyer, ο οποία μετά κατηγορήθηκε για πορνεία, στο γραφείο της διευθύντριας του ξενοδοχείου, Bertha Franklin η οποία τον πυροβόλησε αφού της επιτέθηκε. Τα χιλιάδες δολάρια του Cooke ποτέ δεν βρέθηκαν, υποδεικνύοντας έτσι το σενάριο της ληστείας. Όπως και να έχει η υπόθεση, η Franklin απαλλάχθηκε των κατηγοριών, η Boyer ποτέ δεν κατηγορήθηκε και ο τραγουδιστής του «Having a party» πέθανε στα 33 του.

Jim Morrison Το 1971, ο Jim Morrison βρέθηκε νεκρός στην μπανιέρα του στο Παρίσι, ενώ θάφτηκε χωρίς να προηγηθεί νεκροψία. Αυτό το γεγονός και οι αντικρουόμενες καταθέσεις της τότε κοπέλας του, Pamela Courson, η οποία απέδωσε το θάνατο του Morrison σε υπερβολική δόση ηρωίνης, έχουν καταστήσει αυτό το θάνατο ακόμα ένα άλυτο μυστήριο. Σαράντα περίπου χρόνια μετά το θάνατό του, ένας φίλος του τραγουδιστή ισχυρίστηκε ότι ο Morrison είχε πεθάνει από υπερβολική δόση, στις τουαλέτες ενός κοντινού club, και μεταφέρθηκε σπίτι του από τους εμπόρους ναρκωτικών για να αποφύγουν την αστυνομία. Για κάποιους βέβαια, ο Morrison ακόμα ζει. Ίσως συγκατοικεί και με τον Elvis...

Αριστερά: Bobby Fuller, Δεξιά: Brian Jones
Bobby Fuller Ο frontman των Bobby Fuller Four βρέθηκε νεκρός στα 23 του στο αυτοκίνητο της μητέρας του τη 18η Ιουλίου του 1966, πάνω από ένα ανοιχτό δοχείο βενζίνης. Στην αναφορά του ιατροδικαστή εμπλέκονται οι έννοιες και της αυτοκτονίας, και του ατυχήματος ενώ αργότερα η υπόθεση θεωρήθηκε δολοφονία κατά μερικούς. Στις πιθανές αιτίες του θανάτου του 23χρονου περιλαμβάνονται η σχέση του με γυναίκα της τοπικής μαφίας, η χρήση παραισθησιογόνων τη βραδιά του θανάτου του, ακόμα εμπλέκεται και το όνομα του διαβόητου εγκληματία Charles Manson. Η υπόθεση παραμένει ένα μυστήριο.
Brian Jones
Ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Rolling Stones, βρέθηκε αναίσθητος στην πισίνα του σπιτιού του στις 3 Ιουλίου του 1969. Κατά το πόρισμα του ιατροδικαστή ο θάνατος του Jones προκλήθηκε από ατύχημα, αν και πολλές είναι οι φωνές που υποστηρίζουν το αντίθετο. Άτομα που βρίσκονταν εκείνη τη μέρα στο σπίτι του κιθαρίστα, ισχυρίζονται ότι ο τελευταίος που τον είδε ήταν ο Frank Thorogood, ο οποίος τσακώθηκε με τον Jones και -είτε από ατύχημα είτε από δόλο- τον σκότωσε. Ο Thorogood ήταν ο εργολάβος του Brian Jones και αναφέρεται ότι εκείνη ήταν η μέρα που ο Jones τον απέλυσε. Ο Thorogood αργότερα ομολόγησε την πράξη του στον οδηγό των Stones, Tom Keylock, ο οποίος με τη σειρά του τα αρνήθηκε όλα. Τέλος, υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν πως ηθικοί αυτουργοί του θανάτου του Jones ήταν οι ίδιοι οι Rolling Stones που σταδιακά, εξαιτίας του εθισμού του στα ναρκωτικά τον «απέκλεισαν» από την μπάντα και οι οποίοι δεν παρευρέθηκαν καν στην κηδεία του.

Richey James Edwards Η μυστηριώδης εξαφάνιση του κιθαρίστα των Manic Street Preachers, μπορεί στα επίσημα αρχεία (από το 2008) να τον θεωρεί νεκρό, αλλά η υπόθεση παραμένει άλυτη καθώς μέχρι και σήμερα (από το 1995 που εξαφανίστηκε) δεν έχει βρεθεί το πτώμα του ή κάποιο ίχνος του. Την 1η Φεβρουαρίου του 1995, ημέρα που θα ταξίδευε στην Αμερική για επαγγελματικούς λόγους, ο Edwards εξαφανίστηκε, ενώ δυο εβδομάδες μετά εντοπίστηκε το αυτοκίνητό του εγκαταλελειμμένο και χωρίς μπαταρία, κάτι που υποδεικνύει ότι ίσως διέμενε για κάποιες μέρες σε αυτό. Επειδή το αυτοκίνητο βρέθηκε κοντά στη Severn Bridge, μέρος που είχαν διαπραχθεί στο παρελθόν απόπειρες αυτοκτονίας, για κάποιους ο Edwards αυτοκτόνησε πέφτοντας από τη γέφυρα στα νερά του ποταμού. Μια τέτοια κίνηση όμως, δε συνάδει με παλαιότερες δηλώσεις του ίδιου, ο οποίος είχε αποκλείσει την αυτοκτονία ακόμα και σαν σκέψη, παρά τη χρόνια κατάθλιψη που τον βασάνιζε. Έκτοτε σύμφωνα με μαρτυρίες, τον έχουν εντοπίσει στην Ινδία, και σε άλλα μέρη του κόσμου, χωρίς να έχει διασταυρωθεί ωστόσο τίποτα.

Marvin Gaye Αντιμέτωπος με οικονομικά προβλήματα, κατάθλιψη και εθισμό στα ναρκωτικά, ο Marvin Gaye το 1983 μετακομίζει στο πατρικό του. Η σχέση του με τον πατέρα του, Marvin Gay Sr. (ο Marvin Jr. πρόσθεσε το τελικό «e» στο επώνυμό του), δεν ήταν ποτέ καλή και οι τσακωμοί ήταν σύνηθες φαινόμενο. Την Πρωταπριλιά του 1984 όμως, η κατάσταση ξέφυγε του ελέγχου. Ο Marvin Sr. είχε έναν καβγά με τη σύζυγο και μητέρα του μουσικού που κρατούσε μέρες. Μετά από αυτό, η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε μεταξύ πατέρα και γιού με αποτέλεσμα ο Marvin Sr. να πυροβολήσει δυο φορές εξ επαφής τον γιο του και να τον σκοτώσει ακαριαία. Στη δική του Marvin Gay Sr., αποκαλύφθηκε ότι το όπλο ήταν δώρο του τραγουδιστή στον πατέρα του για τα περασμένα Χριστούγεννα. Ωστόσο, οι μελανιές στο σώμα του δράστη, και τα ναρκωτικά στο αίμα του θύματος, ήταν αρκετά στοιχεία για να επικαλεστεί αυτοάμυνα ο 70χρονος πατέρας και να μην καταδικαστεί για τη δολοφονία του γιου του. Ερωτώμενος ο δράστης αν αγαπούσε το γιο του, έδωσε τη θρυλική απάντηση, «ας πούμε, ότι δεν τον αντιπαθούσα κιόλας».

Michael Hutchence Ο τραγουδιστής των Αυστραλών INXS βρέθηκε νεκρός σε ξενοδοχείο του Σύδνεϋ το πρωί της 22ης Νοεμβρίου του 1997. Η καμαριέρα τον βρήκε γυμνό και απαγχονισμένο σε ένα δωμάτιο γεμάτο με αλκοόλ και συνταγογραφούμενα φάρμακα. Ο 37χρονος, εκείνη την περίοδο ήταν σε διαμάχη κηδεμονίας με την Paula Yates για την κόρη τους, Tiger Lily, και αυτό ήταν που οδήγησε τον δικαστή στο συμπέρασμα ότι ήταν διαταραγμένος τη στιγμή του θανάτου του. Η Yates, με τη σειρά της δήλωσε αργότερα πως ο Hutchence πέθανε «κατά λάθος» κατά τη διάρκεια αυτοερωτικής ασφυξίας.

Elliott Smith Στις 21 Οκτωβρίου του 2003, ο Elliott Smith πέθανε από δύο μαχαιριές στο στήθος του στο διαμέρισμά του στο Λος Άντζελες. Η κοπέλα του Jennifer Chiba, που βρισκόταν την ώρα της αυτοκτονίας στο διαμέρισμα, ισχυρίστηκε ότι μετά από έναν τσακωμό, ο Smith μαχαιρώθηκε, αφήνοντας ένα σημείωμα που έγραφε «Συγχώρεσε με, με αγάπη Elliott». Σύμφωνα με την κατάθεσή της, αφαίρεσε το μαχαίρι από το στήθος του μουσικού, αν και η αυτοψία σημειώνει την έλλειψη πληγών προκαλούμενων από δισταγμό και το γεγονός ότι φόραγε τα ρούχα του, τα οποία δεν συνηθίζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις αυτοχειρίας, φέρνοντας έτσι στην επιφάνεια το σενάριο της δολοφονίας του τραγουδιστή. Ενισχυτικά της υπόθεσης δολοφονίας του δημιουργού του «Miss Misery», δεν εντοπίστηκαν στο σώμα του, ούτε αλκοόλ, ούτε ναρκωτικά, ούτε κάποια άλλη απαγορευμένη ουσία.

Aριστερά: Tupac Shakur, Δεξιά πάνω: Notorious B.I.G., Δεξιά κάτω: Jam Master Jay
Tupac Shakur / Notorious B.I.G. / Jam Master Jay Οι δολοφονίες των τριών θρύλων της hip-hop σκηνής παραμένουν άλυτες υποθέσεις. Και οι τρεις όμως συνδέονται, με τους θανάτους των Tupac Shakur και Notorious B.I.G. (1996 και 1997 αντίστοιχα) να είναι αποτέλεσμα της βεντέτας μεταξύ της Δυτικής και Ανατολικής Ακτής της hip-hop. Ενώ στην περίπτωση του Jam Master Jay (2002) συνένοχος στη δολοφονία κρίθηκε ο Ronald Washington, ο οποίος είχε εμπλακεί και στην δολοφονία (το 1995) του Randy Walker, συνεργάτη του Tupac Shakur. Η δολοφονία του Tupac Shakur έχει ερευνηθεί από πολλούς έκτοτε, με υπόνοιες για εμπλοκή και απόκρυψη στοιχείων ακόμα και από την αστυνομία του Λος Άντζελες, και την εμπλοκή του «αντιπάλου» του Notorious B.I.G. Ο τελευταίος, μάλιστα, πριν το θάνατό του (ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Tupac) αρνήθηκε κάθε κατηγορία.

 http://www.clickatlife.gr

ΧΑΝΣ & ΧΑΝΣ & ΣΙΑ

 Αποτέλεσμα εικόνας για Ποιοι ειναι οι δυνάστες του χρεους της Ελλαδος;

Paulo Coelho

ΜΟΝΟ

Η Αλήθεια και το ψέμα

Η Αλήθεια και το ψέμα είναι δίδυμα αδέλφια!


ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΜΑ  

Είναι ένα νόμισμα με δυο όψεις! Αν δεν υπήρχε η αλήθεια, δεν θα υπήρχε το ψέμα και αντίστροφα!

Ανθρωπόκαινος

Η επέμβαση του ανθρώπου στον πλανήτη σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής με κομβικά σημεία την έναρξη των πυρηνικών δοκιμών, την μόλυνση και τα οικόσιτα κοτόπουλα.

Κανένα άλλο είδος δεν έχει αλλάξει το φυσικό τοπίο της Γης με τον τρόπο που το έχουν κάνει οι άνθρωποι και αυτό είναι κάτι που εξελίχθηκε με τρομακτικό ρυθμό τον περασμένο αιώνα. Ο αντίκτυπος της ανθρωπότητας στον πλανήτη είναι τόσο έντονος και εξαντλητικός για τη βιόσφαιρα, που για κάποιες ομάδες επιστημόνων εισήλθαμε και διανύουμε μια νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο.

Η πιο πρόσφατη εισήγηση για την κήρυξη της νέας εποχής, έγινε επισήμως σήμερα από ομάδα εμπειρογνωμόνων στο Διεθνές Γεωλογικό Συνέδριο στο Κέιπ Τάουν.

Η έναρξη της νέας εποχής θα πρέπει να προσδιοριστεί περίπου το 1950 και ορίζεται από τη διασπορά ραδιενεργών στοιχείων σε όλο τον πλανήτη, έπειτα από τις δοκιμές πυρηνικών βομβών. Μια σειρά από άλλους κρίσιμους παράγοντες είναι η ρύπανση με πλαστικά και τα αέρια από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Επισήμως, πάντως, διανύουμε την εποχή του Ολόκαινου που ξεκίνησε πριν από 11.500 χρόνια μετά τη λήξη της πιο πρόσφατης Εποχής των Παγετώνων. Αλλά η εντυπωσιακή επιτάχυνση των αλλαγών από τα μέσα του 20ου αιώνα, η αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, η παγκόσμια μαζική εξαφάνιση ειδών και η μετατροπή της γης από την αποψίλωση των δασών, σηματοδοτούν το τέλος της εποχής όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί: « Η Γη έχει υποστεί δραματικές αλλαγές από την έναρξη της Ολόκαινου που πρέπει πρέπει να δοθεί η θέση της στη νέα εποχή.»

«Η σημασία της Ανθρωποκαίνου είναι ότι θέτει σε διαφορετική τροχιά το σύστημα της Γης, της οποίας βέβαια είναι μέρος», δήλωσε ο καθηγητής Jan Zalasiewicz, γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο του Leicester και πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας για την Ανθρωπόκαινο (WGA), η οποία ξεκίνησε τις εργασίες της το 2009.

Ο καθηγητής Colin Waters, γεωλόγος στη Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία και το WGA, είπε: «Το να είσαι σε θέση να εντοπίσεις ένα χρονικό διάστημα, λέει κάτι για το πώς ξεκίνησε ο απίστευτος αντίκτυπος στο περιβάλλον του πλανήτη μας. Η έννοια της Ανθρωποκαίνου καταφέρνει να προσελκύσει όλες αυτές τις ιδέες της περιβαλλοντικής αλλαγής μαζί.»

Ο καθηγητής Chris Rapley, επιστήμονας του κλίματος στο University College του Λονδίνου και πρώην διευθυντής του Μουσείου Επιστήμης του Λονδίνου, δήλωσε: «Η εποχή της Ανθρωποκαίνου σηματοδοτεί μια νέα περίοδο κατά την οποία οι συλλογικές δραστηριότητές μας, κυριαρχούν στο πώς λειτουργεί ο πλανητικός μηχανισμός».

«Δεδομένου ότι ο πλανήτης είναι το σύστημα υποστήριξης της ζωής - είμαστε ουσιαστικά το πλήρωμα ενός τεράστιου διαστημόπλοιου - και η παρεμβολή μας στη λειτουργία του σε αυτό το επίπεδο και με αυτή την κλίμακα, είναι ιδιαίτερα σημαντική. Αν εσείς ή εγώ αποτελούσαμε το πλήρωμα σε ένα μικρότερο διαστημόπλοιο, θα ήταν αδιανόητο να παρεμβαίνουμε στα συστήματα που μας παρέχουν τον αέρα, το νερό, την τροφή και τον έλεγχο του κλίματος. Αλλά η στροφή στην Ανθρωπόκαινο μας λέει ότι παίζουμε με τη φωτιά, μια δυνητικά απερίσκεπτη συμπεριφορά που είναι πιθανό να μας κάνει να μετανιώσουμε.», καταλήγει ο Rapley .

Για να οριστεί μια νέα γεωλογική εποχή, θα πρέπει να υπάρξει ένα κομβικό σημείο σε παγκόσμιο επίπεδο που θα μείνει ανεξίτηλο στο μελλοντικό γεωλογικό αρχείο. Για παράδειγμα, η εξαφάνιση των δεινοσαύρων 66 εκατ. χρόνια πριν, στο τέλος της Κρητιδικής εποχής, ορίζεται από τη διασπορά ιριδίου σε όλο τον κόσμο μετά τη σύγκρουση μετεωρίτη με τη Γη.

Για τη νέα εποχή, ο καλύτερος υποψήφιος για μια τέτοια στιγμή είναι τα ραδιενεργά στοιχεία από δοκιμές πυρηνικών βομβών. Όμως δεν είναι ο μόνος παράγοντας: Kάποια είδη του ζωικού βασιλείου έχουν με την ανθρώπινη βοήθεια εξαπλωθεί πολύ γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Τα κοτόπουλα είναι σοβαρός υποψήφιος για τη θέση του ορυκτού που θα ορίζει τη νέα εποχή για τους γεωλόγους στο μέλλον. Από τα μέσα του 20ου αιώνα, έχουν γίνει τα πιο κοινά πουλιά στον κόσμο. Υπάρχουν απολιθωμένα σε χιλιάδες χώρους υγειονομικής ταφής και στις γωνίες του δρόμου σε όλο τον πλανήτη ενώ είναι πολύ μεγαλύτερα και έχουν διαφορετικό σκελετό από τους προγόνους τους.

Η ανθρώπινη δραστηριότητα που θεωρείται στοιχείο για τη νέα εποχή ώθησε τους ρυθμούς εξαφάνισης των ζώων και των φυτών πολύ πιο πάνω από το μακροπρόθεσμο μέσο όρο.

Η Γη βρίσκεται σε τροχιά που θα επιτρέψει να εξαφανιστούν το 75% των ειδών στους επόμενες αιώνες, αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις. Επιπλέον αύξησε τα επίπεδα θέρμανσης του κλίματος του πλανήτη και έχει αποθέσει τόσο μεγάλες ποσότητες πλαστικού στους ωκεανούς και τους υδάτινους πόρους που τα σωματίδια είναι πλέον παντού και θα αφήσουν αναγνωρίσιμα απολιθώματα για τις μελλοντικές γενιές. Τέλος, διπλασίασε το άζωτο και το φώσφορο στα εδάφη με τη χρήση λιπασμάτων, κάτι ίσως να είναι η μεγαλύτερη επίδραση στον κύκλο του αζώτου που έχει συμβεί στα τελευταία 2,5 δισ. χρόνια.

Οι 35 επιστήμονες στο WGA - οι οποίοι ψήφισαν επίσημα τον ορισμό της Ανθρωποκαίνου, θα περάσουν τώρα τα επόμενα δύο έως τρία χρόνια προσπαθώντας να προσδιορίσουν τα πιο σημαντικά και ευκρινή σήματα της νέας εποχής και να καταλήξουν στην τοποθεσία που θα οριστεί το σημείο έναρξης της νέας εποχής.

Μόλις συγκεντρωθούν τα στοιχεία, θα υποβληθεί επισήμως η θέση τους προς τις στρωματογραφικές αρχές και τότε, η Ανθρωπόκαινος μπορεί να υιοθετηθεί επίσημα μέσα σε λίγα χρόνια.




Mε πληροφορίες από Guardian και Science Magazine
lifo.gr

Οι φίλοι είναι βάλσαμο στην ψυχή

Κι αν αφαιρέσεις ρούχα, φτιασίδια, μάσκες, τι μένει; Οι άνθρωποι που επιλέγεις και σε επιλέγουν κάθε μέρα. Αυτό μένει στο τέλος.
Δυο λόγια συμπονετικά κι άλλοτε μαχαίρια να κάνουν βόλτες στο κεφάλι σου για ώρες, ίσως μέρες. Λόγια των εκλεκτών, εκείνων που συγκατοικείτε στις ζωές σας από χρόνια γιατί η δική σας διαδρομή δεν έχει πόρτα εξόδου.
Άλλους τους ξέρεις από παιδιά. Μοιραστήκατε τις ίδιες γρατζουνιές, τις ίδιες φαφούτικες φωτογραφίες, τις ίδιες γνώριμες γειτονιές. Μυρωδιές, γέλια και κλάματα έγιναν αλυσίδες που σας κρατούν κοντά όσο κι αν άλλαξαν οι ενήλικες διαδρομές. Το παρελθόν έχει δική του δύναμη πάνω σας. Αντί τα χρόνια να φθίνουν τους δεσμούς, τους κρατούν αλώβητους από παραξενιές κι εξελίξεις.
Άλλους τους γνώρισες μετέπειτα. Με τσιγάρα βαριά και ποτά μπερδεμένα στα χέρια. Κλώτσησες τους ενδοιασμούς και τις δεύτερες σκέψεις και τους άφησες να δουν κάτι δικό σου μέσα απ’ τις χαραμάδες. Το ίδιο έκαναν κι αυτοί. Σου άνοιξαν δρόμο να περπατήσεις πλάι τους, να δεις κι έναν άλλο κόσμο πέρα απ’ το δικό σου. Δεσμοί αλλιώτικοι, πιο συνειδητά φτιαγμένοι από το ώριμο της ηλικίας.
οι φίλοι -Konstantin Makovsky 1895
οι φίλοι -Konstantin Makovsky 1895
Κι έπειτα όσα σας βρήκαν μαζί. Χαρές και λύπες. Νίκες κι αποτυχίες έπλεκαν κάθε μέρα λίγο απ’ το κουβάρι των κοινών σας αναμνήσεων. Ένα τηλέφωνο στα άγρια μεσάνυχτα, μια κουβέντα καθησυχαστική, ένα «εγώ είμαι εδώ» κι ένα «μη φοβάσαι». Κι ύστερα μπράβο, συγχαρητήρια, το αξίζεις και μάτια χαμογελαστά να χαίρονται με τα καλά της ζωής σου. Αϋπνίες, λαχτάρες,  έγνοιες, δανεικά κι αγύριστα, συμβουλές κι εκείνο το εκνευριστικό «στα ‘λεγα εγώ». Μούτρα για τόσο όσο και ξανά προς τη δόξα τραβά.
Βλέπεις, οι φίλοι έχουν πάντα δίκιο. Ακόμη κι εκείνες τις φορές που χτυπιέσαι πως έχουν άδικο, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να σου τρίψει στα μούτρα τη σοφία τους. Όσο κι αν εκνευρίζεσαι, χαίρεσαι που έχεις δίπλα σου ανθρώπους που καθημερινά σου επιβεβαιώνουν πως αξίζουν να υπάρχουν και να υπάρχεις στη ζωή τους.
Όπως όλες οι σχέσεις έτσι κι αυτή θέλει δουλειά, ίσως την περισσότερη. Δεν είναι γονείς οι φίλοι να ανέχονται τα πάντα σου, ούτε σχέσεις ερωτικές να σηκώνουν νάζια, πείσματα και κέρατα. Οι φιλίες είναι αλισβερίσια που υπακούν σε λόγους τιμής και σταράτες κουβέντες. Δίχως ψέματα, υποκρισίες  και καλλωπισμούς. Ωμές κουβέντες για γερά στομάχια, γνήσιο  ενδιαφέρον, θάρρος και θράσος. Το φίλο αν τον αγαπάς πρέπει να τον πονέσεις. Τον φίλο αν τον αγαπάς πρέπει να τον χαϊδέψεις. Να ξέρεις τι θέλει χωρίς να χρειαστεί να στο ζητήσει και το ίδιο να κάνει κι εκείνος.
Καθρέφτης ο ένας στη ψυχή του άλλου. Εκείνος θα σου πει όσα δεν τολμάς να ξεστομίσεις κι εσύ θα ακούσεις όσα δε λένε τα χείλη του. Έχει κάτι από μαγεία αυτή η σχέση. Δεν ακολουθεί τη συνηθισμένη ροή των πραγμάτων. Εκεί που πάει να τελειώσει, αρχίζει πάλι απ’ την αρχή. Ρουτινιάζει, βαλτώνει, κουράζει και τροφοδοτείται απ’ την ίδια την ενέργεια των ανθρώπων της. Χρησιμοποιεί τα ίδια της τα υλικά για να γίνει σαν καινούρια.
Το πιο δύσκολο κομμάτι της είναι πως εδώ δε χρειάζεται να ξεγυμνώσεις το κορμί σου αλλά το χαρακτήρα σου. Δε χρειάζεται να μιλήσεις. Οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Να νιώθεις άνετα, να αισθάνεσαι ασφάλεια και να μη χρειάζεται να μετρήσεις τις κουβέντες σου πριν τις ξεστομίσεις.
Βάλσαμο στη ψυχή οι φίλοι, φάρμακο σπάνιο και πολύτιμο. Μην το χαραμίζεις.
friends-sea
_________________
  Πηγή: mindthetrap.gr

Το ελληνικό χρέος

Το ελληνικό χρέος εξακολουθεί να αποτελεί μια άγνωστη εξίσωση για τους πολλούς Ευρωπαίους πολίτες.
“Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία” είναι μια ταινία που αναλύει και δείχνει πως η κρίση αυτή αφορά άμεσα κάθε πολίτη στην Ευρώπη.
Με σύντομο και κατανοητό τρόπο περιγράφει την διαδικασία δημιουργίας του χρέους που οδήγησε στην κρίση, αλλά και τους ανεπιτυχείς τρόπους της μέχρι σήμερα αντιμετώπίσης του με νεοφιλελέυθερες πειραματικές πολιτικές.
Επίσης καταγγείλει, με επιχειρήματα, τη μαζική παραπληροφόρηση που έγινε για το ελληνικό χρέος. Όλες οι πληροφορίες είναι από την έκθεση της Επιτροπής για την αλήθεια σχετικά με το ελληνικό χρέος.
Το γαλλικό φιλμάκι “Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία” εξηγεί με σύντομο και κατανοητό τρόπο πώς η ελληνική κρίση αφορά όλους τους Ευρωπαίους και όχι μόνο τους Έλληνες.
Οι δημιουργοί της ταινίας μιλούν για το αποτυχημένο μοντέλο επιβολής νεοφιλελεύθερων πολιτικών καθώς και για την παραπληροφόρηση γύρω από την ελληνική κρίση.
Το βίντεο έχει ενσωματωμένους ελληνικούς υποτίτλους.


Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Eric Church - Kill A Word



Διακοπές !



Οι πιο ενδιαφέρουσες φωτογραφίες της εβδομάδας (28-08-2016) (1)

Ξύπνα με όταν τελειώσει ο Σεπτέμβρης

Wake me up when September ends
Green Day

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ετούτο το καλοκαίρι της δυσαρέσκειας και της ζέστης φτάνει στο τέλος του. Μείναμε στην πόλη πιο πολύ απ” όσο αντέχουν τα νεύρα μας «κι οι ελπίδες μια απάτη μακρινή». Τα βράδια που πέφταμε ιδρωμένοι κι απογοητευμένοι στο κρεβάτι ψιθυρίζαμε κοιτώντας το ταβάνι: Ας ξυπνήσω όταν τελειώσει ο Αύγουστος.

Τώρα το λέμε και για τον Σεπτέμβρη.

Ο κόσμος γύρω μας απάνθρωπος και παράλογος, όπως συνηθίζει να είναι από καταβολής. Οι πρόσφυγες με τα παιδιά τους τρέχουν να ξεφύγουν, αλλά δεν έχουν πουθενά να πάνε. Η κυβέρνηση παραιτείται λίγες μέρες μετά το σφράγισμα του τρίτου μνημονίου κι οι Θεσμοί επικροτούν. Τόση δημοκρατία έχουμε να δούμε απ” το ’67.

Οι επερχόμενες εκλογές μοιάζουν πιο πολύ από ποτέ με τσίρκο τεράτων, μ” ένα καρναβάλι όπου μπορείς να δεις όλους τους ηλίθιους και τους γελοίους με μόνο ένα εισιτήριο.


~~

Περάστε, περάστε να δείτε:

Τον άνθρωπο με τα χίλια πρόσωπα και την ελαστική συνείδηση.

Τον μάγκα τον πολλά βαρύ, που φτιάχνει οδοντόβουρτσες με το μουστάκι του.

Την κυρία που δεν μπορεί να ξεχωρίσει το δεξί της απ” το κεντρώο της.

Τον εποχιακό επαναστάτη που νομίζει ότι το ΟΧΙ είναι μεταμνημονιακό ταχυφαγείο εξουσίας.

Το παιδί για τα θελήματα που μπορεί να κολυμπάει στο ποτάμι χωρίς μπρατσάκια.

Τον μανιακό Χουντίνι που μπαινοβγαίνει στις φυλακές.

Τον κομμουνιστή που επέζησε απ” τα Γκούλαγκ και τις εκκαθαρίσεις χωρίς να χάσει την πίστη του στον Πατερούλη.

Και τους κλόουν μας: Τον άνθρωπο με τους φραπέδες, τον Κοβάλσκι δήμαρχο.

Όλοι μ” ένα εισιτήριο.

Περάστε.

~~

Και στην Αμερική επικρατέστερος υποψήφιος είναι ένα σκουπίδι β” διαλογής που κάνει τον Ρήγκαν να μοιάζει λογιότατος.

Στην «Ευρώπη των Λαών» σκληροπυρηνικοί νεοφιλελεύθεροι, που θα πουλούσαν και τη μάνα τους για λίγα (δις) ευρώ, αλωνίζουν.

Στην Κίνα έπεσε το χρηματιστήριο κι όλοι πανικοβλήθηκαν. Τόσο καιρό που οι Κινέζοι πέφτουν νεκροί στο τραπέζι εργασίας κανείς δεν φάνηκε να δακρύζει.

~~

Ένας κόσμος παράλογος που λειτουργεί με το αίμα των φτωχών και των μεταναστών, των προσφύγων, των λαθραίων ανθρώπων, των ανέργων, των άστεγων, των ανασφάλιστων και των γέρων που περιμένουν να νυχτώσει για να πάνε στις λαϊκές να ψαρέψουν σάπιες ντομάτες στο σεληνόφως.

Ένας κόσμος παράλογος όπου δοξάζονται οι απατεώνες και οι πόρνες, οι μαφιόζοι και οι οικονομικοί δολοφόνοι, οι διαπλεκόμενοι και τα τσιράκια τους.

Ένας κόσμος παράλογος, στοιβαγμένος σε τενεκεδουπόλεις, που δεν παράγει τίποτα άλλο από υπηρεσίες, σκουπίδια, μιζέρια κι έγκλημα.

Ένας κόσμος παράλογος, τυλιγμένος με τηλεοπτικές κορδέλες, όπου οι σταρ της μιας νύχτας, οι διάττοντες αστέρες, προβάλλονται ως η μόνη διέξοδος.

Ένας κόσμος παράλογος κι ηλίθιος, που τρέφεται απ” τις σάρκες του, λες κι ο πλανήτης αυτός είναι ένας από τους εκατό που έχει στη διάθεση του.

~~

Σ” αυτόν τον παράλογο κόσμο, τον παράλογο Αύγουστο, του παράλογου έτους 2015, κλείνεις τα μάτια κι εύχεσαι να ξυπνήσεις όταν τελειώσει ο παραλογισμός, Οκτώβρη, Δεκέμβρη, Μάη, κάποτε, σε δέκα-είκοσι-εκατό χρόνια.

Μετά αντιλαμβάνεσαι ότι τίποτα δεν τελειώνει όσο εσύ εύχεσαι να κοιμηθείς ή όσο εσύ κοιμάσαι.

Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό ακριβώς θέλουν από σένα οι πεφωτισμένοι δέσποτες: Να υπνοβατείς, να ζήσεις όλη σου τη ζωή κοιμισμένος και πειθήνιος, μόνος.

Να γεννήσεις παιδιά ίδια με σένα, κοιμισμένα κι ανεύθυνα, που θα συνεχίσουν να προσέρχονται στο τσίρκο των τεράτων ή να προσεύχονται σε αιμοσταγείς θεούς και οικονομικά δόγματα.

Να γεράσεις προσηλωμένος στον ύπνο σου, αδρανής κι ανόητος, εχθρός εκείνων που σου μοιάζουν κι όχι εκείνων που σε βιάζουν.

Και μετά να πεθάνεις, νωρίς, ανούσια κι ανέξοδα, για να μην επιβαρύνεις τον κρατικό προϋπολογισμό με έξοδα νοσηλείας.

Κι ως νεκρός δεν θ” αξίζεις τίποτα παραπάνω από ένα κομμάτι κρέας.

Ενθάδε κείται ένας υπνοβάτης.

~~

Κοιτάω για λίγο το ταβάνι, έπειτα κλείνω τα μάτια. Όμως αντί για την επωδό ξύπνα-με-όταν-τελειώσει-ο, βγαίνει καθάριο και ατόφιο ένα δε-γαμιέστε, συνοδευόμενο από ένα δισύλλαβο γέλιο.

Δεν μπορώ να καταλάβω από πού ήρθε, αλλά ξέρω σίγουρα σε ποιους απευθύνεται: Δε γαμιέστε.

Σηκώνομαι, βάζω ένα ποτήρι κρασί με πάγο, και κάθομαι στο γραφείο μου, στο μπαλκόνι.

Το φεγγάρι κάνει βόλτες στον ουρανό κι η μουριά αντανακλά το φως του. Απ” το διπλανό διαμέρισμα ακούγεται ένα μωρό να φωνάζει ντέντα, ντέντα.

Στον δρόμο σεργιανάει ο ογδοντάχρονος κυρ-Βασίλης. Τον προσπερνάει ένας έφηβος που έχει πάρει το κορίτσι του καλικούτσα και γελάνε.

Από απέναντι ακούγεται η πιανίστα που κάνει εξάσκηση στο πρώτο κοντσέρτο για πιάνο του Τσαϊκόφσκι.

Ο αέρας μυρίζει φιδάκια, αλλά τα κουνούπια δεν πτοούνται. Κάποιος φταρνίζεται, ένα μηχανάκι μαρσάρει.

Δεν θα χαραμίσω ούτε ένα λεπτό μεμψιμοιρώντας και υπνοβατώντας. Η ζωή είναι δύσκολη, σπουδαίο νέο. Είναι, όμως, η πρώτη και η τελευταία φορά που θα ζήσουμε.

Θα μείνω ξύπνιος.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η εικόνα είναι από το γλυπτό του Tony Matelli, «Josh», 2010

Γελωτοποιός

Οι άνθρωποι καταστρέφουν τον πλανήτη

Πιο γρήγορα, πιο καταστροφικά: Οι άνθρωποι εντείνουν τις πιέσεις τους πάνω στο περιβάλλον τους, απειλώντας όλο και περισσότερο την ποικιλομορφία της ζωής πάνω στη Γη. Αυτό είναι επί της ουσίας το συμπέρασμα της έρευνας δώδεκα επιστημόνων από οκτώ καναδικά, αυστραλιανά, αμερικανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, καθώς και της ΜΚΟ Wildlife Conservation Society (WCS), που δημοσιεύτηκε την Τρίτη 23 Αυγούστου στην Επιθεώρηση Nature Communications…
Οι συγγραφείς εκτιμούν ότι η επίδραση του ανθρώπου έχει αυξηθεί κατά 9% σε δεκαέξι χρόνια. Το αποτέλεσμα αυτό προκύπτει από την ενσωμάτωση συγχρόνως δορυφορικών εικόνων - η αποψίλωση των δασών, για παράδειγμα - και των δεδομένων που συλλέγονται επί τόπου καθώς και του δείκτη του ανθρώπινου αποτυπώματος που χρησιμεύει ως σημείο αναφοράς και ο οποίος αυξήθηκε από 5,67 το 1993 σε 6,16 το 2019. Αυτός ο τυποποιημένος δείκτης περιλαμβάνει οκτώ μεταβλητές: τεχνητό χώμα, χωράφια, βοσκοτόπια, δημογραφία, νυχτερινό φωτισμό, σιδηροδρόμους, αυτοκινητοδρόμους και οδούς.


Τα μεταβληθέντα τρία τέταρτα του πλανήτη

Αυτή η μελέτη περιέχει άσχημες εκπλήξεις. Έτσι, σε ορισμένα μέρη του κόσμου, οι περιβαλλοντικές πιέσεις έχουν επιβραδυνθεί τουλάχιστον 20%. Τα 3% των μεγαλύτερων οικοσυστημάτων - 823 "οικολογικές περιοχές" – θεωρείται ότι ανήκει σε αυτή την περίπτωση.
Αλλά αυτή η περιορισμένη βελτίωση απέχει πολύ από το συμψηφισμό του 70% όπου, αντιθέτως, ο ρυθμός του ανθρώπινου αποτυπώματος έχει επιβαρυνθεί πάνω από 20%. Η δημοσίευση αυτή αποκλείει το 27% της έκτασης του κόσμου όπου δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί το ανθρώπινο αποτύπωμα, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Συνολικά, εκτός από την Ανταρκτική, οι ερευνητές θεωρούν ότι το 9% των οικοτόπων - ή 23 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα - που ήταν απαλλαγμένα από ανθρώπινες πιέσεις το 1993, τώρα δεν είναι πια. Οι τελευταίες παρθένες περιοχές βρίσκονται στις τούνδρες και τις ερήμους της Σαχάρας, του Γκόμπι και της Αυστραλίας, ή στα πιο απομακρυσμένα τμήματα των δασών του Αμαζονίου και της λεκάνης του Κονγκό.
Οι πιο σοβαρά πληγείσες περιοχές εμφανίζονται σε «τρομερά μεγάλη» και ευρεία διασπορά: τα εύκρατα δάση της δυτικής Ευρώπης, στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, τα τροπικά δάση της Ινδίας, της Βραζιλίας, και της νότιο-ανατολικής Ασίας.
«Οι χάρτες μας δείχνουν ότι τα τρία τέταρτα του πλανήτη έχουν πλέον μεταβληθεί σημαντικά, και το 97% των πλουσιότερων περιοχών από στην άποψη της βιοποικιλότητας πλήττονται σοβαρά», λέει ο James Watson, ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης, του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ.

Η πίεση αυξάνει λιγότερο γρήγορα από ό, τι η παγκόσμια οικονομία

Σε αντίθεση με ό, τι θα μπορούσε κανείς να φοβάται, οι αυξανόμενες καμπύλες των ζημιών στη βιοποικιλότητα - δηλαδή, οι άμεσες και έμμεσες απειλές για είδη ζώων και φυτών καθώς εξαφανίζονται οι οικότοποί τους - δεν είναι ανάλογες με την οικονομική ανάπτυξη.
Ευτυχώς, γιατί κατά την περίοδο που έγινε η μελέτη, ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 23%, ενώ η οικονομική δραστηριότητα έχει αυξηθεί κατά 153%. Ο Oscar Venter, από το Πανεπιστήμιο Nothern British Columbia, βλέπει σ’ αυτό ένα «ενθαρρυντικό» στοιχείο, επειδή "αυτό σημαίνει ότι έχουμε γίνει πιο αποτελεσματικοί στον τρόπο που χρησιμοποιούμε τους φυσικούς πόρους".

Μέτρα συντήρησης

Ο ρυθμός των επιθέσεων στη φύση διαφέρει σημαντικά από το ένα μέρος του κόσμου στο άλλο. Οι πιο πλούσιες χώρες, όπου τα ποσοστά αστικοποίησης είναι υψηλότερα, είναι αυτές που έχουν επιβραδύνει πιο πολύ το ρυθμό, δηλαδή ανέστρεψαν την τάση. Βέβαια, γράφουν οι ερευνητές, οι περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες είχαν καταστρέψει σημαντικά το περιβάλλον μέχρι το 1993. Επιπλέον, αυτές τείνουν να μεταφέρουν σε άλλες χώρες το έργο της παραγωγής για λογαριασμό τους των προϊόντων διατροφής, τροφοδοτώντας τις παραγωγές χώρες με πρώτες ύλες. Έτσι το 40% των εκτρεφόμενων βοοειδών στην περιοχή του Αμαζονίου εξάγονται προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παρ' όλα αυτά, βασιζόμενοι σε στοιχεία από το διεθνές εμπόριο προϊόντων ξυλείας, φαίνεται ότι αυτή η τάση δεν εξηγεί τα πάντα. Οι προσπάθειες για τη διαχείριση μια πιο βιώσιμης σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον, και τα μέτρα για την προστασία της φύσης και του ελέγχου της ανεξέλεγκτης διαφθοράς έχουν πραγματικό αποτέλεσμα.
Η αποκατάσταση της ισορροπίας είναι δυνατή. Σημαντικές βελτιώσεις ειδικά για τα ζώντα είδη έχουν υπάρξει τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στα φυσικά πάρκα του Καναδά, αλλά και σε χώρους όπου έχουν ληφθεί μέτρα προστασίας, όπως στα τροπικά δάση της χερσονήσου της Μαλαισίας και της Σρι Λάνκα, στα πευκοδάση της Μπελίζ ...
Ωστόσο, οι πιο πλούσιες περιοχές σε βιοποικιλότητα είναι εκείνες όπου το ανθρώπινο αποτύπωμα επιδεινώνεται περισσότερο. Ο δείκτης προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία για τις χώρες με χαμηλό εισόδημα και μέσα. Τα δάση τους είναι τα πιο προφανή θύματα. Στα τροπικά δάση της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Νοτιοανατολικής Ασίας και ακόμη και στην Ευρώπη, το σενάριο είναι πάντα το ίδιο: τα δέντρα δίνουν τη θέση τους σε καλλιέργειες και βοσκοτόπια.
Οι ερευνητές λένε ότι «εξεπλάγησαν» από την ακρίβεια της συσχέτισης μεταξύ της συνολικής ανθρώπινης πίεσης και της γεωργίας. Αυτό εξηγεί την ουσία της επίδρασής μας στη Γη, επειδή όλο και περισσότερο, κάθε κομμάτι, ακόμη και πολύ λίγο εύφορο, είναι εκμεταλλεύσιμο. Ιδού, λοιπόν, πώς οι άνθρωποι οικειοποιούνται τον πλανήτη τους: Τον τρώνε.


artinews.gr

Οι περισσότεροι γονείς δεν ξέρουν τι κάνουν τα παιδιά στο διαδίκτυο

Μικρό είναι το ποσοστό των εφήβων στις ΗΠΑ που πιστεύουν ότι οι γονείς τους κατανοούν πώς χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, υπάρχει μια «ψηφιακή αποσύνδεση» μεταξύ παιδιών και ενηλίκων, αφού μόλις το 13% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι οι γονείς τους γνωρίζουν πώς χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο....

Οι γονείς των εφήβων στις ΗΠΑ που ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν το Ίντερνετ έχουν σε μεγάλο βαθμό άγνοια σχετικά με τη δραστηριότητα των παιδιών τους στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τη νέα έρευνα η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της υπηρεσίας National Cyber Security Alliance (NCSA).

Η έρευνα διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 804 εφήβων και 810 γονιών και σύμφωνα με τα στοιχεία που προέκυψαν το 60% των νέων κάτω των 18 ετών έχουν δημιουργήσει λογαριασμούς για εφαρμογές ή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις το 28% των γονέων πίστευαν ότι τα παιδιά τους έχουν ανοίξει λογαριασμούς για τους οποίους δεν είχαν επίγνωση.

Το χάσμα ανάμεσα στις δραστηριότητες των εφήβων στο Διαδίκτυο και στο τι οι γονείς γνωρίζουν για αυτές είναι ενδεικτική αυτού που η NCSA περιγράφει ως «ψηφιακή αποσύνδεση μεταξύ εφήβων και γονέων».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το 67% των γονέων δηλώνουν ότι έχουν πει στα παιδιά τους να τους αναφέρουν οποιοδήποτε περιστατικό στο διαδίκτυο τα τρόμαξε ή τα έκανε να νιώσουν άβολα, ωστόσο μόνο το 32% των νέων ανέφεραν ότι οι γονείς τους είχαν επιβάλει έναν τέτοιο κανόνα.

Το να βοηθήσουν οι ενήλικες τα παιδιά τους να περιηγούνται με ασφάλεια στο Διαδίκτυο αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για τους γονείς του 21ου αιώνα. Το 62% των εφήβων δήλωσε ότι ξοδεύουν τουλάχιστον 5 ώρες καθημερινά στο Ίντερνετ, κυρίως από φορητές συσκευές. Το Instagram και το Facebook φαίνεται πως είναι οι δημοφιλέστερες ιστοσελίδες μεταξύ των εφήβων ηλικίας 13-17 ετών, ωστόσο πολλοί γονείς δεν χρησιμοποιούν ή κατανοούν αυτές τις εφαρμογές.


4 λέξεις καταστρέφουν τη ζωή

Untitled
Οι μεγαλύτεροι εχθροί του εαυτού μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι ίδιοι σαμποτάρουμε διαρκώς τον εαυτό μας, οι ίδιοι τον υποβαθμίζουμε και τελικά οι ίδιοι τον οδηγούμε σε παράλυση και αδράνεια.
Ακολουθούν λοιπόν 4 κοινές λέξεις τις οποίες οι άνθρωποι χρησιμοποιούν συνέχεια. Είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, αυτές οι λέξεις κλειδιά στέλνουν συγκεκριμένα, ανεπιθύμητα μηνύματα στο υποσυνείδητό σου.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις και πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις. Όταν πραγματικά πιστεύεις ότι κάτι δεν το μπορείς, δηλαδή δεν έχεις την ικανότητα ή την δυνατότητα να το κάνεις, τότε καλώς κάνεις και λες “δεν μπορώ”. Το να χρησιμοποιείς όμως τη φράση “δεν μπορώ” για να μην πεις “δεν θέλω” είναι ένα μεγάλο λάθος. Οι άνθρωποι, από υποτιθέμενη ευγένεια, δεν λένε πια “δεν θέλω να έρθω” ή “δεν θέλω να το κάνω” αλλά λένε διαρκώς δεν μπορώ το ένα και δεν μπορώ το άλλο. Κάθε φορά που λες λοιπόν για παράδειγμα οτι δεν μπορείς να παρευρεθείς κάπου, δηλώνεις στο υποσυνείδητό σου ότι έχεις κάποια ανικανότητα η οποία σε εμποδίζει από το να πας. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Φυσικά και μπορείς να πας! Απλώς επιλέγεις για τον οποιονδήποτε λόγο να μην πας, είτε γιατί προτιμάς να κάνεις κάτι άλλο, είτε γιατί απλά βαριέσαι. Γιατί λοιπόν να κάνεις μια ψευδή δήλωση; Σιγά – σιγά, καθώς θα επαναλαμβάνεις τη φράση δεν μπορώ κάθε φορά που θα χρειάζεται να πας σε κάποιο μέρος, το σώμα σου θα ανταποκριθεί και θα αρχίσει να εμφανίζει πόνους ή διάφορα άλλα προβλήματα τα οποία θα σε κάνουν πραγματικά να μην μπορείς να πας εκεί ή οπουδήποτε αλλού. Είναι πολύ καλύτερο να μιλήσεις κυριολεκτικά. Και είμαι σίγουρος ότι θα το έκανες αν συνειδητοποιούσες ότι κάθε λέξη γίνεται αντιληπτή από το υποσυνείδητό σου το οποίο θέτει σε λειτουργία περίπλοκους μηχανισμούς για να υλοποιήσει την πραγματικότητα που του θέτεις.
ΠΡΕΠΕΙ
Χρόνια τώρα, οι πάντες μιλούν για την ανάγκη να μην χρησιμοποιούμε το “πρέπει” στη ζωή μας. Δεν “πρέπει” τίποτα! Κανείς δεν σε υποχρεώνει να κάνεις τίποτα. Εσύ είσαι ο μόνος που υποχρεώνει τον εαυτό του να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις των άλλων ή της ζωής. Άρα… και πάλι μιλάμε για επιλογή! Επιλογή είναι να αναλάβεις μια ευθύνη, επιλογή είναι και το να την φέρεις εις πέρας. Η λέξη “πρέπει” έχει μια παρόμοια παρενέργεια στο σώμα όπως και το “δεν μπορώ”. Το σώμα αντιλαμβάνεται ότι υποχρεώνεσαι να κάνεις κάτι που δεν θέλεις και εάν αυτό συνεχιστεί για ένα μεγάλο διάστημα, τότε θα αντιδράσει απέναντι στον καταναγκασμό στον οποίο φαίνεται να υπόκεισαι με σκοπό να σε ελευθερώσει.
ΝΑΙ
Αυτή η τόσο δα μικρή λέξη, δημιουργεί τρομερά μεγάλα προβλήματα. Μία από τις πιο φοβερές ταμπέλες που καλείται να ξεριζώσει από μέσα του ο σύγχρονος, μέσος, δυτικός άνθρωπος, είναι αυτή του καλού παιδιού. Και φυσικά για να είσαι καλό παιδί… θα πρέπει να πεις “ΝΑΙ” σε όλα και σε όλους. Δεν πρέπει να χαλάσεις το χατίρι κανενός και, προς θεού, δεν πρέπει ποτέ να στεναχωρήσεις κανέναν, αλλιώς τόσα χρόνια προσπάθειας θα καταρρεύσουν! Ένα βλέμμα απογοήτευσης, μια ειρωνία… αρκεί για να σου πει ότι “δεν προσπαθείς αρκετά”. Μάθε όμως ότι στην πραγματικότητα, για κάθε “Ναι” που λες ενώ δεν το εννοείς και το κάνεις απλά γιατί δεν μπορείς να πεις όχι πλησιάζεις ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο. Διότι ως γνωστόν… τα καλά παιδιά πεθαίνουν νωρίς!
Δοκίμασε να κάνεις κάτι άλλο… δοκίμασε για αλλαγή να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι είσαι καλός άνθρωπος υλοποιώντας τις επιθυμίες του. Όταν δεν θέλεις, πες “ΌΧΙ” Δεν φαντάζεσαι από πόσα προβλήματα υγείας θα γλιτώσεις.
ΑΝ
“Αν ήμουν πλούσιος θα έκανα φιλανθρωπίες”, αν “είχα πάρει μια άλλη απόφαση, τώρα θα ήμουν καλύτερα”, αν – αν – αν – αν. Κάθε φορά που χρησιμοποιείς τη λέξη αν στο παρελθόν δημιουργείς αρνητικές δηλώσεις στο παρόν. Όταν λες για παράδειγμα την κλασσική ατάκα “αν κέρδιζα το τζόκερ θα βοηθούσα πολύ κόσμο” αυτομάτως δηλώνεις ότι τώρα δεν θα το κάνεις διότι δεν έχεις κερδίσει το τζόκερ. Κι αυτό φυσικά είναι ένα μεγάλο ψέμα. Εάν θέλεις μπορείς τώρα, αυτή τη στιγμή να βοηθήσεις όσο κόσμο θέλεις. Για την ακρίβεια οι “φιλάνθρωποι του αν” δεν είναι ποτέ φιλάνθρωποι, ακόμα κι αν… (κερδίσουν το τζόκερ) Εάν δεν το κάνεις τώρα, δεν θα το κάνεις ποτέ!
Πέρα απ΄ αυτά όμως που αφορούν τους άλλους, το ίδιο ισχύει και για σένα. Όταν λες για παράδειγμα “Αν είχα λεφτά θα πήγαινα ένα ταξίδι” στην πραγματικότητα λες ότι δεν πρόκειται να το κάνεις. Ακόμα χειρότερο όμως είναι όταν χρησιμοποιούμε το “Αν” όταν μετανιώνουμε για πράγματα του παρελθόντος “Αν είχα κάνει αυτό, σήμερα δεν θα μου συνέβαινε αυτό” ή αντίθετα “Αν δεν είχα πει αυτό, δεν θα γινόταν το άλλο” Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις δηλώνουμε στον εαυτό μας ότι έχει αποτύχει και του ασκούμε μια σφοδρή κριτική. Φυσικά πρέπει να μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος για να μην τα ξανακάνουμε, αλλά δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτεσαι διαρκώς πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα εάν είχες χειριστεί την κατάσταση διαφορετικά. Ούτως η άλλως, κι αυτό μια υπόθεση είναι. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ότι ό,τι έγινε – έγινε και δεν αλλάζει πια. Αποκόμισε τα μαθήματα και κοίταξε πως στο παρόν σου θα χτίσεις το μέλλον που επιθυμείς. Κάθε φορά που λες “Αν” αποδυναμώνεις τον εαυτό σου, εξαντλείς τη ζωτική σου ενέργεια και οδηγείσαι σε αδράνεια…
Όλο το μυστικό είναι να γίνεις όσο το δυνατόν πιο συνειδητός. Να κάνεις τα πάντα με επίγνωση. Σκέψου το…
Εάν στην παραπάνω φράση είπες “Ναι, αλλά…” τότε συνειδητοποίησε ότι εσύ δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να ζει με επίγνωση γιατί του λες διαρκώς πόσο δύσκολο είναι να το κάνει.
Γίνε κύριος του εαυτού σου. Κάνε ό,τι κάνεις, αλλά με επίγνωση.
Βγάλε λοιπόν από το λεξιλόγιό σου αυτές τις 4 λέξεις  και δεν θα πιστεύεις τις αλλαγές στην καθημερινότητά σου.

Λέξεις

Λέξεις που χρωματίζουν τη ψυχή σου με τα πιο φετινά χρώματα, και σου κάνουν να νιώθεις όλο τον κόσμο δικό σου...
Λέξεις που σχηματίζουν αναμνήσεις...και σκέψεις που φέρνουν στα μάτια δάκρυα..

Λέξεις που όταν τις ακούς από ανθρώπους που αγαπάς, σου δίνουν παράταση ζωής..
Λέξεις που άλλοτε έχουν την αντανάκλαση του ουράνιου τόξου , και άλλοτε είναι γεμάτες γκρίζα σύννεφα που ξεσπούν σε άγρια καταιγίδα..
Λέξεις μαγικές που ομορφαίνουν τη ζωή μας στις δύσκολες στιγμές μας...

Λέξεις, κραυγές απόγνωσης
και απελπισίας..
Λέξεις μαχαιριές που δεν μπορεί να επουλώσει ο χρόνος..και που αφήνουν ανεξίτηλα τα σημάδια τους για πάντα...
Λέξεις ψεύτικες περιτυλιγμένες σε χαρτί ιλουστρασιόν μόνο για
κατανάλωση...
Λέξεις ποτισμένες αλήθειες που φοβάσαι να τις ξεστομίσεις για να μη προξενήσεις θλίψη..
Λέξεις ψεύτικες για να καμουφλάρω την αλήθεια της απογοήτευσης, της πίκρας, της απόγνωσης...
Λέξεις που αποφεύγω όσο μπορώ ,για να μη πληγώσω πρόσωπα που αγαπώ..
Λέξεις καθαρές σαν του Ήλιου το φως που κρατώ καλά κρυμμένες στη ψυχή μου μόνο για μένα...

Mariza Tsitmi

Emiliano Zapata

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Teo Papadinas/Alekos Arapis/Angel Lo Verde - Jam At BLOO Studio



Χρόνια ψέματα.

Μάλιστα κύριοι, ψέματα.
Κι όχι τίποτα ψιλοψεματάκια, σαν αυτά που λέγουν οι αμαρτωλές κυρίες, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, του [ακόμα πιο
αμαρτωλού] συζύγου τους.
Ματωμένα ψέματα, κυρία μου.
Ψέματα που στοίχισαν ζωές, που ανέτρεψαν όνειρα, που βούλιαξαν ελπίδες.
Ψεματάρες βαριές σαν τη σκιά της ιστορίας.

Γιατί, ακριβώς από αυτά τα ψέματα των εκάστοτε κυβερνόντων, η Ελλάδα κατάντησε η παλιόψαθα των εθνών.
Κι αντί να ηγεμονεύουν πνευματικά την Ευρώπη, στην πιο δύσκολη εποχή της σύγχρονης ιστορίας της, σέρνεται στα γιούρογκρουπς και στα εβραιοκογκλάβια, μπας κι εξασφαλίσει κανένα ευρόπουλο, για να συντηρήσει τα λαμόγια στην εξουσία…

Χρόνια διαρκούς εγκλήματος,.
Που δεν έχει βρει ακόμα τον δικαστή του…

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα (1974 - 2015)



Και ο πρωταθλητής είναι....









Και το νταλαβέρι συνεχίζεται αμείωτο....διότι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...



http://wwwaristofanis.blogspot.gr

Να δεις , τι μας έχουν για μετά....

T. Rex ~ Children Of The Revolution



Καλοκαίρι στην παλιά αθηναϊκή μικρογειτονιά...


"Το περιεχόμενον μιας αθηναϊκής μικρογειτονιάς έρχεται εις την επιφάνειαν μόνον το καλοκαίρι.
Η παντούφλα, το μεσοφόρι, η γλώσσα η αδιακόπως αλέθουσα της γειτόνισσες, η κακογλωσσιά, το κορίτσι που κάθεται στο παράθυρο της "φιλενάδας" και κορτετζάρει με τον απέναντι φοιτητήν, τα "σουλάτσα" των άλλων κοριτσιών, το οργανέττο, ο κρύος μπούζι (σ.σ. αναφέρεται σ'αυτόν που πουλάει κρύο νερό), η γυναικοκαυγάδες, όλα αυτά εμφανίζονται μόνον όταν οι κώνωπες αρχίσουν τον τραγικόν τους μονόλογον εις το αυτί των Αθηναίων. Εκείνος που θέλει να γνωρίση αθηναϊκήν συνοικίαν, πρέπει να περιμένη το θέρος, τους κώνωπας και την φωνήν του "στραγαλάκια".





Ορίστε, περάστε. Αυτό είνε ένα στενοσόκακον, το οποίον δεν εγνώρισεν ακόμη άσφαλτον, το οποίον δεν είδεν αυτοκίνητον, το οποίον δεν εφωτίσθη από το ηλεκτρικόν. Ακολουθήσατέ το. Μετά δύο βήματα θα ευρεθήτε μέσα εις το πλήθος που φλυαρεί την νύκτα από θυρών και εξωθύρων και εξωστών. Αφρισμένοι ρύακες από σαπουνόνερα γλύφουν τα κράσπεδα των πεζοδρομίων. Ρούχα απλωμένα εις τους χαμηλούς εξώστας στάζουν. Αι αυλαί έχουν γλάστρες με γεράνια και σκύλους, οι οποίοι γαυγίζουν στους διαβάτας.





Χονδραί γυναίκες του λαού με αθλητικά μπράτσα εκφράζουν τον θυμόν ή την απελπισίαν τους, κτυπώσαι τα χέρια εις τας κνήμας των. Κορίτσια με χονδρές κοτσίδες μασούν μαστίχα και σύρουν τα σκαρπίνια εις το λιθόστρωτον, όταν διέρχεται κανείς νεαρός κύριος ή ομιλούν δυνατά δια να ακουσθούν και προκαλέσουν την προσοχήν του διερχομένου. Οι έρωτες μιας Μαρίας ή μιας Κατίνας είνε το θέμα της ομιλίας των. Ξυπόλητα παιδιά κυλίονται εις το χώμα. Ένα οργανέττον στενάζει και ένας μικρός καταγίνεται να καταστρέψη την φρεσκοβαμμένη πρόσοψιν ενός σπιτιού, χαράσσων με ένα σουγιά το όνομά του.


Την μεγαλειτέραν όμως κίνησιν την έχει η Κυριακή. Τότε κάθε σπίτι έχει και ένα ανοικτόν παράθυρον και ένα κεφάλι. Το ανοικτό παράθυρον περιμένει τον εκλεκτόν και το κεφάλι σκύβει και παρατηρεί. Από άλλα πάλιν παράθυρα, ημίκλειστα αυτά, άλλα κεφάλια εποπτεύουν, κατασκοπεύουν και σχολιάζουν.





Την Κυριακήν διέρχονται και αμάξια φορτωμένα με ανθρώπους φρεσκοξυρισμένους, με μαύρα σιδερωμένα ρούχα, με κάτασπρα γυαλιστερά πουκάμισα, με άσπρα μανικέτια που εξέχουν και δείχνουν τεράστια μαλαματένια κουμπιά, και με κυρίες βουτηγμένες εις την κολώνιαν. Άρωμα συμιγές κουρείου χύνεται εις την διέλευσιν εκάστης αμάξης και άρωμα κακογλωσσιάς.
Την Κυριακήν σύρονται και η καρέκλες και τα καρεκλάκια έξω και σχηματίζεται εις την αυλόθυραν η ανακριτική επιτροπή υπό την προεδρείαν της παχυτέρας και φλυαροτέρας γειτόνισσας, προς εξέτασιν όλων των γεγονότων και των μυστικών της συνοικίας. Τότε πλέον η μικρογειτονιά είνε στης δόξαις της: 10 οργανέττα, 30 μωρά, 5.000 παιδιά, 20 μεθυσμένοι, 3.000 φωναί πλανοδίων πωλητών και 35 χιλ.γυναικείαι γλώσσαι, διανύουσαι χωρίς βενζίναν εις εν δευτερόλεπτον όλην την συνοικίαν, συνταράσσουν τον αέρα".
("Καιροί", Ιούνιος 1910)


Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)