BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Τρόποι για να μάθει το παιδί να σας ακούει...

Απλές στρατηγικές για υπάκουα παιδιά

Τα μικρά παιδιά είναι ακριβώς όπως και οι μεγάλοι - δεν ακούμε πάντα αυτό που μας λένε. Στην πραγματικότητα, στην ηλικία τους, θα πρέπει να τους διδάξουμε πώς να δίνουν προσοχή. Αλλά τι συμβαίνει συνήθως, «οι γονείς λέμε κάτι 10 φορές, τότε ξεκινά και η αντίστροφη μέτρηση για την τιμωρία. Αυτό που κάνουμε είναι στην πραγματικότητα προϋπόθεση για το παιδί να μην ακούει μέχρι τη δέκατη φορά.»

Υπάρχουν πολλές απλές στρατηγικές που, όταν ακολουθηθούν με συνέπεια, θα διδάξει τα μικρά παιδιά τις δεξιότητες που χρειάζονται για να γίνουν καλοί ακροατές. «Δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς για να αρχίσει τη διδασκαλία του παιδιού σας. Ένα μικρό παιδί μπορεί να μην ακούει, καθώς και ένα 5-χρονών, αλλά έχει πολλά από αυτά τα προσόντα.»

Κατεβείτε στο ίδιο ύψος με το παιδί

Όταν θέλετε να του μιλήσετε κατεβείτε στο ίδιο ύψος με το παιδί σας, οπότε να μπορείτε να το κοιτάξετε στα μάτια και να του τραβήξετε την προσοχή. Με αυτό τον τρόπο θα σας ακούσει πολύ πιο προσεκτικά, (π.χ. αν κάθεστε δίπλα του στο τραπέζι του πρωινού, υπενθυμίστε το να τρώει τα δημητριακά του.)

Κάντε σαφές αυτό που εννοείτε

Κάντε σαφές ότι εννοείτε αυτά που λέτε, δεν χρειάζονται απειλές ή υποσχέσεις δεν θα κρατήσουν. Βεβαιωθείτε ότι και ο σύζυγος θα μετέχει στους ίδιους κανόνες με εσάς και θα τους σέβεται επίσης, ώστε κανένας να μην υπονομεύει τον άλλον.

Μην πέσετε στην παγίδα της επανάληψης, δίνετε λιγότερες οδηγίες, από το να του λέτε ξανά και ξανά ένα πράγμα για να συμμορφωθεί. Απλά δείξτε του με πράξεις το τι ακριβώς θέλετε να κάνει και θα το κάνει.

Ενισχύστε το μήνυμά σας

Πολλές φορές βοηθάει το να δοθεί συνέχεια σε μία προφορική δήλωσή σας με μια σειρά από άλλα είδη μηνυμάτων, για να τραβήξετε την προσοχή του. Π.χ θέλετε να του πείτε ότι είναι «Ώρα για ύπνο!» δώστε συνέχεια του μυνήματος σας με μια οπτική ένδειξη (ανοίξτε και κλείστε το φως από το δωμάτιο του). ή ακουμπήστε το στον ώμο και χαϊδεψτε το για να σας προσέξει.

Δώστε προειδοποιήσεις


Δώστε στο παιδί σας κάποια προειδοποίηση πριν από κάποια μεγάλη αλλαγή που πρόκειτα να γίνει.

Το καλό χιούμορ, η τρυφερότητα, και η εμπιστοσύνη θα αποδείξει στο παιδί σας ότι όταν του μιλάτε με αυτό τον τρόπο θα το κάνετε να θέλει να σας ακούσει. Συνοδεύεται τα μυνήματα σας από μια αγκαλιά ή ένα χαμόγελο.
Τότε το παιδί σας θα μάθει ότι δίνοντας σας προσοχή αξίζει τον κόπο.

Μοντέλο καλής συμπεριφοράς

Τα παιδιά αν δουν ότι είστε καλοί ακροατές, θα το εκτιμήσουν πολύ. Ακούστε το παιδί σας με σεβασμό, όπως θα κάνατε με κάποιον ενήλικα. Κοιτάξτε το όταν σας μιλά, ανταποκριθείτε ευγενικά, και αφήστε το να τελειώσει την κουβέντα του χωρίς να το διακόψετε, όποτε είναι δυνατόν.

Δώστε κίνητρο

Τα περισσότερα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα όταν τους αντιμετωπίζουμε με αυτοπεποίθηση και καλό χιούμορ. Για παράδειγμα, χρησιμοποιείστε περιστασιακά μια ανόητη φωνή ή ένα τραγούδι για να δώσετε το μήνυμά σας. Τραγουδώντας πείτε του, «Τώρα ήρθε η ώρα να βουρτσίσεις τα δόντια σου» .

Να είστε σαφής

Δώστε το μήνυμά σας με σαφήνεια και απλότητα. Ένα παράδειγμα, ετοιμάζεστε να πάτε για ψώνια πείτε του ότι «Έχει πολύ κρύο έξω, και είσαι ήδη άρρωστος τον τελευταίο καιρό, γι αυτό θέλω να βάλεις το κασκόλ σου πριν βγούμε από το σπίτι.»Μην του πείτε, «Ήρθε η ώρα να πάρεις το κασκόλ σου». Μην παρουσιάζετε κάτι που θέλετε να κάνει το παιδί σας ως ερώτηση, δείξτε του ότι δεν έχει άλλη επιλογή.

Πηγή: eimaimama

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Ξέρετε ότι:

Μια αμερικανική οικογένεια παράγει 45 κιλά σκουπίδια την εβδομάδα.

* Πετάμε τόσο πολύ σίδερο και ατσάλι, που θα έφτανε για τη συνεχή τροφοδοσία της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

* Αν σκούπιζες το πεζοδρόμιο και την αυλή του σπιτιού σου με μια σκούπα αντί να τα ξεπλένεις με τη μάνικα, θα εξοικονομούσες χιλιάδες λίτρα νερό.

* Με μια ειδική σκανδάλη στη μάνικα του ποτίσματος μπορείς να εξοικονομίσεις τουλάχιστον 60 λίτρα νερό όταν πλένεις το αυτοκίνητο σου.

* Τα 3/4 του νερού που χρησιμοποιούμε στα σπίτια μας, τα ξοδεύουμε στην τουαλέτα.

* Στις ΗΠΑ , η συνολική δαπάνη ζεστού νερού για το μπάνιο ανέρχεται σε εκατομμύρια δολάρια.

* Περίπου το 75% της παραγωγής γυαλιού στις ΗΠΑ χρησιμοποιείτε για συσκευασία.

* Στις ΗΠΑ, η ενέργεια που ξοδεύει κάθε σπίτι, αντιστοιχεί σε 4.000 λίτρα το χρόνο.

* Στις ΗΠΑ, το 70% των μετάλλων χρησιμοποιούνται μονάχα μια φορά..κι ύστερα πετιούνται σαν άχρηστα.

* Στις ΗΠΑ, το κόστος της ενέργειας ανά νοικοκυριό για θέρμανση, ψύξη και οικιακές συσκευές ξεπερνά τα 1000 δολάρια το χρόνο.

* Η παραγωγή κρεάτων, γαλακτοκομικών και αυγών αντιστοιχεί στο 1/3 των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ.

* Η ετήσια παραγωγή πλαστικού της Αμερικής είναι τόση, που αντιστοιχούν 5 κιλά πλαστικού για κάθε άνθρωπο του πλανήτη μας.

* Με το ρυθμό που παράγουμε σκουπίδια, χρειαζόμαστε 500 καινούριες χωματερές κάθε χρόνο.

* Μανία συσκευασίας Περίπου το μισό χαρτί των ΗΠΑ χρησιμοποιείται αποκλειστικά για συσκευασία

* Ένα κουκουνάρι παραγεμισμένο με φυστικοβούτυροείναι ένας καλός τρόπος για να ταίζεις τα πουλιά το χειμώνα.

* Οι κάτοικοι του Λος Άντζελες διανύουν με τα αυτοκίνητα τους 230.000 χιλιόμετρα την ημέρα - τόσο περίπου απέχει η Γη από τον Άρη.

* Όταν αγοράζεις καινούριες ηλεκτρικές συσκευές, να προτημάς αυτές που είναι πιο οικονομικές στην κατανάλωση ρεύμαατος.

* Για την καθαριότητα της αποχέτευσης: ρίξε μια χούφτα σόδα και μισό ποτήρι ξίδι στην αποχέτευση και σκέπασε την για ένα λεπτό. Ύστερα ξέπλυνε με ζεστό νερό.

* Περίπου 40% των ετήσιων πωλήσεων μπαταριών γίνονται τα χριστούγεννα.

* Το 1987,η Αμερική παρήγαγε παραπάνω από 20 δισεκατομμύρια κιλά πλαστικό

* Προσοχή στον καφέ: εντομοκτόνα απαγορευμένα στις ΗΠΑ εξάγονται στις χώρες που παράγουν καφέ και χρησιμοποιούνται στην καλλιέργεια του καφέ που εισάγουμε.

* Στα ορνιθοτροφεία δίνουν στις κότες τροφές με τεχνικές χρωστικές για να παίρνει χρώμα ο κροκός των αυγών τους.

* Το 1/3 των εργοστασίων παραγωγής χαρτιού στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν αποκλειστικά ανακυκλωμένο χαρτί.

* Φρόντισε να μη στάζει χάμω το αντιψυκτικό του αυτοκινήτου σου. Η γλυκιά γέυση αυτής της τοξικής ουσίας αρέσει στα πουλιά.

* Πόσο ζυγίζουν τα σκουπίδια που 'παράγεις' στη διάρκεια της ζωής σου; Περίπου 600 φορές περισσότερο από το βάρος σου.

* Κάθε τρείς μήνες , στις ΗΠΑ πετιέτε τόσο αλουμίνιο, που θα έφτανε για να ξαναφτιαχτούν τα αεροσκάφη της πολιτικής αεροπορίας.

* Καταπληκτικό: Για να φτιαχτεί ένας σβόλος βούτυρο, χρειάζονται 300 λίτρα νερό.

* Μπορείς να πλένεις τις πλαστικές σακούλες και να τις ξαναχρησιμοποιείς.

* Οι αμερικάνοι ξοδεύουν 6 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για το χόρτο του κήπου τους.

* Στα σούπερ μάρκετ θα βρείτε τώρα και απορρυπαντικό χωρίς χλώριο.

* Οι αμερικάνοι αγοράζουν (και πετούν) 500 εκατομμύρια αναπτήρες το χρόνο

* Χρειάζονται δυο λίτρα νερό για να βράσεις μια κατσαρόλα μακαρόνια.. κι άλλο ένα λίτρο για να πλύνεις την κατσαρόλα.

* Φτάνει ένα μονάχα μέρος λαδιού σε ένα εκατομμύριο μέρη νερού για να αλλοιώσει τη μυρωδιά και τη γεύση αυτού του νερού.

* Για κάθε βαθμό που χαμηλώνεις το θερμοστάτη, μειώνεις το λογαριασμό της θέρμανσης κατά 5%.

* Όταν η πεταλούδα του τζακιού είναι ανοικτή, 8% της θερμότητας του δωματίου διαφεύγει από την καμινάδα.

* Ένας λαμπτήρας πυράκτωσης 'μακράς διαρκείας' είναι λιγότερο οικονομικός σε ενέργεια απ' ότι ένας συνηθισμένος λαμπτήρας.

* Πρόσεχε τους ανιχνευτές καπνού. Μερικοί περιέχουν ραδιενεργά στοιχεία.

* Ορυκτέλαιο: ένα φυσικό λιπαντικό για τους μεντεσέδες.

* Ξεσκόνιζε τακτικά τους λαμπτήρες, γιατί η σκόνη απορροφά φως και ξοδεύει περισσότερη ενέργεια.

* Στην Καλιφόρνια, χρησιμοποιούνται ετησίως 200 εκατομμύρια τόννοι εντομοκτόνα.

* Αντίθετα με ότι πιστεύουν πολλοί, οι μικρές ηλεκτρικές συσκευές δεν ανεβάζουν το λογαριασμό του ηλεκτρικού.

* Εκατομμύρια αυτοκίνητα εγκαταλείπονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ.

* Κάθε χρόνο πετιώνται στη θάλασσα 6,3 εκατομμύρια τόνοι σκουπίδια.

* Ο περισσότερος βωξίτης αλουμινίου εισάγεται στις ΗΠΑ από τη Γουινέα την Αυστραλία και τη Βραζιλία.

* Μια μικρή διαροή από τη βρύση μπορεί να σπαταλήσει παραπάνω από 150 λίτρα νερό σε μια μέρα.

* Τα 99,9% του γλυκού νερού της Γης βρίσκονται στους παγετώνες.

* Ένα αλουμινένιο κουτί που ανακυκλώνεται, ξαναλιώνει και επιστρέφει στο μαγαζί μέσα σε 6 εβδομάδες.

* Κάθε χρόνο κόβονται παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο δέντρα για να φτιαχτούν πάνες μιας χρήσεως.

* Το φθινόπωρο, το 75% των στερεών σκουπιδιών αποτελείται από φύλλα δέντρων.

* Το 1/3 των σκουπιδιών στις ΗΠΑ είναι υλικά συσκευασίας που πετιώνται αμέσως.

* Το κόντρα πλακέ αποβάλει φορμαλδεϋδη που είναι ένας από τους κυριότερους οικιακούς ρυπαντές.

* Μην ξεχνάς όταν αλλάζεις μπαταρία στο αυτοκίνητο σου: Η παλιά σου μπαταρία αξίζει χρήματα.

* To απορρυπαντικό του πλυντηρίου πιάτων συνήθως είναι ένα απλό απορρυπαντικό που περιέχει χρωστική και τεχνικό άρωμα.

* Αν έχεις ποντίκια στο σπίτι σου, ο καλύτερος τρόπος για να τα ξεφορτωθείς είναι πάντα η φάκα.

* Μανία συσκευασίας: Στις ΗΠΑ, περίπου 8% του ατσαλιού χρησιμοποιείτε για υλικά συσκευασίας.

* Μόνο 3% του νερού της Γης είναι πόσιμο.

* Σε έξι μήνες, μια τουαλέτα με διαρροή σπαταλά 150.000 λίτρα νερό.

* Οι χαρτοπετσέτες και το χαρτί υγείας κατασκευάζονται από ανακυκλωμένο χαρτί.

* Οι συκοφάγοι τρελένονται για τα πορτοκάλια.

* Οι αμερικάνοι ξοδεύουν 1,5 τρισεκατομμύρια λίτρα νερό την ημέρα.

* Κάθε αμερικάνος 'παράγει' παραπάνω από 500 κιλά στερεά σκουπίδια το χρόνο.

* Με 26 ανακυκλώμενα πλαστικά μπουκάλια μπορεί να φτιαχτεί ένα κουστούμι από πολυστερίνη.

* Η παγκόσμια ναυτιλία ευθύνεται για τα 450.000 πλαστικά δοχεία που πετιώνται στη θάλασσα κάθε μέρα.

* Μην ξεχνάς: Το αλουμινόχαρτο μπορεί να ανακυκλωθεί.

* 'Όταν στερεύει το πηγάδι, νιώθουμε την αξία του νερού.

* Μην αφήνεις ανοικτή την πόρτα του ψυγείου, γιατί η ψύξη χάνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

* Η κυριότερη πηγή χαρτιού για ανακύκλωση είναι τα κουτιά από πεπιεσμένο χαρτόνι.

* Ένα στρώμα χορτάρι γύρω από ένα δέντρο επιβραδύνει την εξάτμιση της υγρασίας.

* Τα πλαστικά σκουπίδια σκοτώνουν ένα εκατομμύριο θαλασσοπούλια το χρόνο.

* Για να εντοπίσεις τυχόν διαρροή στην τουαλέτα σου, ρίξε λίγο χρώμα μέσα στο καζανάκι.

* Εκπληκτικό: Για να παραχθεί μια μπριζόλα, χρειάζονται παραπάνω από 8.000 λίτρα νερό.

* Χρειάζεται 100-πλάσια ποσότητα νερού για να παραχθεί μισό κιλό κρέας παρά μισό κιλό στάρι.

* Το κρέας των χάμπουργκερς που σερβίρει ο Μακντόναλντ σε μια εβδομάδα, αντιστοιχεί σε 16.000 ζώα. (! ! !)

* Στις ΗΠΑ, ξοδεύονται ετησίως παραπάνω από 5 εκατομύρια λίτρα νερό κατ' άτομο.

* Κάθε χρόνο, στις ΗΠΑ, καταστρέφονται 7 δισεκατομμύρια τόνοι επιφανειακού χώματος.

* Απίστευτο: Για να παραχθεί μια μερίδα κοτόπουλο, χρειάζονται πολλά πολλά λίτρα νερό.

* Τα αγριολούλουδα και τα αρώματικά φυτά εξασφαλίζουν τροφή σε ωφέλιμα έντομα.
http://coolweb.gr

Οι 10 πιο αμφιλεγόμενοι χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων...

Όλοι τους γνωρίζουμε από τα παιδικά μας χρόνια. Μεγαλώσαμε μαζί τους καθηλωμένοι στην τηλεόραση για να δούμε τις απίστευτες περιπέτειες τους. Τι κρύβονται όμως πίσω από αυτά τα κινούμενα σχέδια;



1. Bugs Bunny

"Eh… What’s up, doc? φωνάζει μασώντας ένα καρότο. Ποιος δεν αγαπά τον Bugs Bunny; Όλοι τον λατρεύουμε! Bugs σημαίνει «Λάθος» και έτσι έχει ονομαστεί ένας από τους πλέον σημαντικότερους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε ποτέ.
Όμως, κρυμμένο κάτω από το...
φιλικό, πολύ εγκάρδιο αυτό κουνέλι, υπάρχει μια πιο σκοτεινή άποψη του χιούμορ. Ο Bugs Bunny δείχνει μια προτίμηση στον ρατσισμό από την αρχή του. Οι Ιάπωνες, οι Εσκιμώοι και νέγροι τον έχουν στο στόχαστρο.
2. Tom and Jerry

Κάθε παιδί που παρακολούθησε τους Τομ και Τζέρι, αγαπά τις περιπέτειες τους. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά κινούμενα σχέδια δημιουργήθηκαν έτσι ώστε να «προσβάλουν τους εχθρούς» (ήταν μόδα τότε) και έφτιαξαν πολλά κινούμενα σχέδια και κόμικς που ήταν ρατσιστικά. Οι Τομ και Τζέρι δεν ήταν διαφορετική σειρά. Ήδη από το 1942, μια ταινία χαρακτήρισε τον Tom ως μια καρικατούρα ενός Κινέζου. Έχετε δει τον Τζέρι που πέφτει μέσα στη φιάλη με το μελάνι ή σε βερνίκι παπουτσιών; Και ο Tom τον χρησιμοποιεί για να καθαρίσει τα παπούτσια; Αυτές οι σκηνές είναι κατευθείαν χτυπήματα στους μαύρους.
3. Popeye the Sailor Man

Κολλημένος σε μια φοβερή κατάσταση συνεχώς, ο Popeye παίρνει υπεράνθρωπες δυνάμεις από το σπανάκι και ρίχνει μπουνιές με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Γνωρίζατε ότι ένας από τους στόχους του ήταν οι Ιάπωνες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου; Όπως όλα οι αληθινά πατριωτικοί χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων, ο Popeye ήταν προϊόν της εποχής του.
4. Donald Duck

Και η εποχή της Disney αρχίζει. Ο Donald Duck ήταν ένας από τους πρώτους χαρακτήρες από το στούντιο της Disney που ήρθε για να αγκαλιάσει τον ρατσισμό. Σε μια σκηνή ο Ντόναλντ είχε ένα όνειρο όπου είναι ο Der Fuhrer οδηγώντας το ναζιστικό στρατό. Ένα σωρό κλιπ με πολεμική προπαγάνδα που χαρακτηρίζει τον Donald Duck έγιναν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
5. Ren and Stimpy

Ο επόμενος χαρακτήρας μας είναι ο Ρεν, ένας ψυχωτικός με άσθμα κυνηγόσκυλο- Τσιουάουα. Ο Ren τακτικά «χάνει το μυαλό του» και γίνεται βίαια ψυχωτικός. Πολλά επεισόδια είχαν για χαρακτηριστικό τους περίτεχνες σκηνές βίας που μπορεί να οδηγήσει μερικούς στην τρέλα. Η Stimpy, η πνευματώδης γάτα, συχνά ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από τον Ρεν. Μερικές από αυτές τις αλληλουχίες είναι πολύ έντονες. Ο Ren κάνει επίσης πολύ προσβλητικές σεξουαλικές αναφορές.

6. Eric Cartman

Προχωρώντας στην σύγχρονη εποχή, η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων, που έρχεται στο μυαλό μας είναι τοSouth Park. Και ποιος μπορεί να είναι καλύτερος εκπρόσωπος για την αμφιλεγόμενη εμφάνιση από τον Cartman; Ο Cartman μοντελοποιήθηκε ως μια καρικατούρα του σύγχρονου κακομαθημένου αμερικάνικου παιδιού. Κατ 'αρχάς, είναι παχύς. Φανταστείτε το σοκ των γονιών που τα παιδιά τους ψήφισαν τον Cartman ως τον αγαπημένο τους χαρακτήρα στην τηλεόραση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτοί που τον ψήφισαν ήταν ως επί το πλείστον 9 και 10 ετών!
7. The Simpsons

Αν και είναι δύσκολο να απομονώσουμε κάποιους, γιατί όλα τα μέλη της οικογένειας του των Simpsons έχουν το δικό τους μερίδιο από την πίτα. Αυτή η παράσταση είναι μια συνεχής πηγή πολιτικών αντιπαραθέσεων. Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν ότι ο Bart Simpson είναι ένα κακό παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους. Κάποτε, ο πρόεδρος Μπους έφτασε στο σημείο να λέει: «Το έθνος πρέπει να είναι πιο κοντά στους Waltons από τους Simpsons." Δεν πρέπει όμως να μην αναφέρουμε και την απάντηση που έδωσε ο Γκρένινγκ, ο δημιουργός των Simpsons που είπε "Γεια σου, οι Simpsons είναι ακριβώς όπως οι Waltons. Και οι δύο οικογένειες προσεύχονται για το τέλος της Ύφεσης. Αυτή η απάντηση ήταν τυπωμένη σε όλες σχεδόν τις εφημερίδες την επόμενη μέρα, και ήταν μια τεράστια αμήχανη στιγμή του προέδρου.
8. Cuddles

Αυτό είναι πιθανώς ένα όνομα που πολλοί από μας δεν θα έχουμε συναντήσει. Αυτός είναι ένας από τους τέσσερις βασικούς χαρακτήρες στην διαδικτυακή εκπομπή με τίτλο "Happy Tree Friends".
Η χαριτωμένη εξωτερική εμφάνιση του χαρακτήρα που συνδυάζεται με ζωντανή, και ανατομικά ακριβείς απεικονίσεις πολλών βίαιων σκηνών. Σε ένα επεισόδιο, ο Cuddles κρατάει τα μάτια του σε θραύσματα, τα έβγαλε και να έσπρωξε.
9. Prophet Muhammad

Για να έχουμε μια γενική άποψη των κινουμένων σχεδίων, θα πρέπει να δούμε και άλλων χωρών και θρησκειών. Αν και δεν είναι ένας χαρακτήρας καρτούν, οι πρόσφατοι πόλεμοι μεταξύ της Μέσης Ανατολής και των δυτικών χώρες είχαν ως αποτέλεσμα το Διαδίκτυο να είναι πλημμυρισμένο με κινούμενα σχέδια που απεικονίζουν τον Προφήτη Μωάμεθ που μιλάει σε μεγάλη μερίδα κοινού που συνδέονται εν γένει με το Ισλάμ.
10. Tintin

Ο Τεντέν είναι ο καταδεκτικός Βέλγος δημοσιογράφος που κάνει τον γύρο του κόσμου με περιπέτειες και συχνά επιστρέφει με ενδιαφέρουσες ιστορίες. Κατασκευασμένος στις αρχές του 1930 και του 1940, μεγάλο μέρος της κριτικής του Τεντέν και η κωμική φύση του έχουν γίνει μόνο κατά τη διάρκεια των πρόσφατων χρόνων. Στη σειρά, «ο Τεντέν πηγαίνει στο Κονγκό», τα βάζει ανοιχτά κατά των ντόπιων, καθώς τα ζώα του δάσους έχουν υποστεί βάναυση μεταχείριση
http://www.seleo.gr

Μεγάλες εφευρέσεις...που προέκυψαν κατά λάθος...

Μερικές από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις της ιστορίας, που πλέον στην εποχή μας θεωρούνται μέρος της καθημερινότητάς μας… δεν έγιναν μετά από πολλή σκέψη, αλλά προέκυψαν κατά λάθος.



Μεταξύ αυτών είναι η ζάχαρη διαίτης, τα post-it αλλά και το σωτήριο αντιβιοτικό πενικιλίνη. Το Newsweek σας παρουσιάζει τις πιο περίεργες ιστορίες πίσω από σημαντικές εφευρέσεις....




Σακχαρίνη

Μπορεί να ακούγεται σιχαμερό, αλλά όταν ο χημικός ConstantinFahlbergξέχασε μία μέρα να πλύνει τα χέρια του το 1879, έκανε την πιο σωστή κίνηση της ζωής του. Ο Fahlbergήταν στο εργαστήριο προσπαθώντας να βρει νέες εφαρμογές για την πίσσα, όταν έριξε χημικά στα χέρια του. Το βράδυ, στη διάρκεια του δείπνου παρατήρησε ότι οι μπουκιές του ήταν γλυκές, αλλά όταν ρώτησε τη σύζυγό του αν είχε κάνει κάτι εκείνη, απάντησε αρνητικά. Τότε αντιλήφθηκε ότι το γλυκό που γευόταν ήταν το υπόλειμμα από το χημικό που είχε στα χέρια του. Έτσι για τα επόμενα χρόνια εργάστηκε για να τελειοποιήσει τη γλυκαντική ουσία, την οποία τελικά κατοχύρωσε ως σακχαρίνη. Σήμερα το συγκριμένο υλικό είναι ο καλύτερος φίλος των γυναικών που κάνουν δίαιτα.




Το μωβ

Ο χημικός William Perkin προσπαθούσε μία ζωή να βρει μια θεραπεία για την ελονοσία. Το 1856 ο νεαρός Άγγλος ασχολείτο σε μια τεχνητή μορφή της κινίνης, όταν από τα πειράματα προέκυψε μία σκούρα γλίτσα. Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό όχι και το χρώμα. Ήταν μια ειδική απόχρωση του μοβ. Απομόνωσε το συστατικό που παρήγαγε το χρώμα και συνειδητοποίησε ότι λειτουργούσε ως χρωστική ουσία. Μέσα σε ένα χρόνο, ο Perkin έφτιαξε την πρώτη συνθετική χρωστική ουσία.




Ξυλάκια παγωτού

Κάθε παιδί είναι ευγνώμον για τον FrankEpperson, αν και δεν το ξέρουν. Το 1905 ο 11χρονος τότε Eppersonάφησε κατά λάθος ένα αναψυκτικό με καλαμάκι στην αυλή του σπιτιού του στο SanFrancisco. Έτυχε να είναι μία πολύ κρύα νύχτα έτσι το πρωί ο μικρός βρήκε το υγρό παγωμένο μαζί με το καλαμάκι. Μετά από δύο δεκαετίες κατοχύρωσε «το ξυλάκι παγωτό».






Πενικιλίνη

Καθώς επέστρεφε από ένα ταξίδι το 1928, ο AlexanderFleming, ένας Σκωτσέζος βακτηριολόγος, παρατήρησε μούχλα είχε αρχίσει να αναπτύσσεται σε μερικές καλλιέργειες από βακτήρια σταφυλόκοκκού που είχε αφήσει εκτεθειμένες. Παραδόξως, αν και τα βακτήρια επεκτάθηκαν στο πιάτο, κανένα από αυτά με τη μούχλα δεν αναπτύχθηκε. Τελικά ο Flemingαντιλήφθηκε ότι αυτή η μούχλα, σκότωνε τα μικρόβια. Ωστόσο το πρώτο αντιβιοτικό δεν εφευρέθηκε μέχρι το 1940, οπότε και απομονώθηκε η πενικιλίνη.




Post- it

Ενώ τα αριστεία για το κολλητικό χαρτί ανήκουν τον SpencerSilver, η ιδέα για το Post-it είναι άλλου. Του ArthurFry. Το 1968 ο χημικός Silver δημιούργησε μία υψηλής ποιότητας κόλλα. Ο Silver συνειδητοποίησε ότι ήταν ιδανική για χρήση με το χαρτί, γιατί η κόλλα ήταν αρκετά ισχυρή για να το κρατά σε μια επιφάνεια, και αδύναμη ταυτόχρονα για να μπορεί να αφαιρείται χωρίς να σκίζεται. Το πρόσθετο πλεονέκτημα ήταν ότι το υλικό παρέμενε κολλώδες και μετά από πολλές χρήσεις. Ο Silverέτσι άρχισε να το χρησιμοποιεί στις επιφάνειες στο γραφείο του ή σε πίνακες ανακοινώσεων αλλά δεν είχε βρει τη εμπορεύσιμη μορφή του. Αυτή ανήκει στον Fry, ο οποίος σχέφτηκε τη λειτουργία του «σελιδοδείκτη».Η εφεύρεση είχε μεγάλη απήχηση και καθιερώθηκε από το 1980.

http://toxeiroteroblog.blogspot.com

Καρναβάλι: Η αρχαιότερη Ελληνική εορτή

Ως γνωστόν η γονιμότητα αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της λατρευτικής πρακτικής στα πλαίσια της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας. Η γονιμότητα της Φύσης, για την ικανοποίηση των αναγκών του καρποσυλλέκτη, του...
κυνηγού και του αλιέα, η γονιμότητα των αγρών, για την ανταμοιβή του μόχθου του καλλιεργητή, η γονιμότητα των κοπαδιών, για τη διατήρηση και την αύξηση του ζωντανού πλούτου του κτηνοτρόφου, η γονιμότητα τέλος των ανθρώπων, για την αύξηση και την διαιώνιση των κοινωνιών.
Με το κριτήριο λοιπόν της γονιμότητας ερμηνεύεται εύκολα όλος εκείνος ο διάχυτος ερωτισμός της Ελληνικής Μυθολογίας - πάμπλουτης αυτής ποιητικής έκφρασης της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας η οποία αποτυπώνεται σε κάθε μορφή της αρχαίας Ελληνικής Τέχνης - εφόσον ο θεοποιημένος Έρως είναι αυτός που διασφαλίζει την πολυπόθητη και πολύμορφη γονιμότητα διαμέσου της χαράς και της ηδονής της ερωτικής συνεύρεσης.

Εν τέλει η βιωματική εμπειρία του Έλληνα ανθρώπου ότι όλα γύρω του δια του Έρωτος γεννιώνται και αναγεννιώνται, του υπαγόρευε την πεποίθηση πως όχι μόνον τα όντα του άμεσου περιβάλλοντός του αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, το Σύμπαν, αποτελεί το σύνολο των καρπών αέναων ερωτικών πράξεων - έλξεων, συμμίξεων και γεννήσεων - πεποίθηση η οποία ειδωμένη ποιητικά και συμβολικά όχι μόνον δεν διαψεύθηκε αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη, τα ογκώδη θεμέλια της οποίας έθεσε ο Ελληνικός Πολιτισμός.

Ως εκ τούτου ο Έρως, ως έννοια και ως πρακτική, ως έκφραση και ως εκδήλωση, ελλοχεύει σε κάθε πτυχή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης και κυριαρχεί σε όλα τα πεδία της Ελληνικής Θρησκείας. Τα πάντα έλκονται δια του Κάλλους και πάντα σμίγουν ηδονικά και γεννούν τους καρπούς των ερώτων τους. Εάν λοιπόν έχουμε κατά νου τη θεμελιώδη σημασία του Έρωτα στη δομή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης, μπορούμε πλέον να προσεγγίσουμε και να κατανοήσουμε οποιαδήποτε επιμέρους έκφραση του αρχαίου Ελληνικού βίου αλλά και να αναγνωρίσουμε τις παραφυάδες εκείνες, οι οποίες, αν και αλλοιωμένες συχνά εκ πρώτης όψεως, εντούτοις διατηρούνται ακόμη διαμέσου των αιώνων και ερήμην των μισελληνικών διώξεων και κατατρεγμών, και αναπαράγονται γεμάτες σφρίγος και νεανικό παλμό. Μια από τις παραφυάδες αυτές, η παλαιότερη κατά την ταπεινή μου γνώμη, η οποία επιβιώνει και αναπαράγεται σε ετήσια βάση είναι η γιορτή του Καρναβαλιού.

Καρναβάλι λοιπόν. Ή «Κάρνα» - «βάλι». Προφανώς είναι μια σύνθετη λέξη. Ποιά είναι όμως η προέλευση των δύο αυτών συνθετικών;

Ας ανοίξουμε τον Όμηρο. Σε πάμπολλους στίχους τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας (Θ 306, Π 392, ε 376, θ 92, ι 140, υ 75 κ.α.) συναντάμε τη λέξη «καρ» και τα παράγωγά της. Η λέξη αυτή σημαίνει «κεφάλι» και σύγχρονη επιβίωσή της είναι βεβαίως η «κάρα». Εάν τώρα προσθέσουμε και το ευφωνικό «ν» στην ομηρική λέξη «καρ», φτάνουμε κιόλας στη λέξη «κάρνος». Τι σημαίνει η λέξη αυτή;

Η Ελληνική Μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Κάρνος ήταν κάποιος μάντης του Θεού Απόλλωνα από την Ακαρνανία, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλείδης Ιππότης, ο γιος του Φύλαντος.

Οι συγγενείς του Ιππότου μάλιστα αναγκάστηκαν στη συνέχεια να προσφέρουν πλούσιες θυσίες στον Απόλλωνα προκειμένου να εξευμενίσουν την οργή του για τον φόνο του Κάρνου. Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει τον Κάρνο και ως Κριό (Λακωνικά 13, 4) γεγονός που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η λέξη «κάρνος» σημαίνει «κριός».

Κάρνος ονομαζόταν επίσης κι ένας αρχαιότατος ποιμενικός, κριόμορφος και ιθιφαλλικός Θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας, άγνωστος ίσως σήμερα στους περισσότερους αλλά αντίστοιχος περίπου με τον γνωστότερο Πρίαπο του Ελλησπόντου. Ουσιαστικά δηλαδή ο Κάρνος ήταν ένας γονιμοποιητικός Θεός, τόσο των Λακώνων όσο και των Μεσσηνίων, πριν από την επικράτηση των Δωριεών στη νότια Πελοπόννησο, ενταγμένος στην χορεία των ζωόμορφων θεοτήτων οι οποίες, σύμφωνα με την ιστορία των θρησκειών, προηγήθηκαν των ανθρωπόμορφων.

Από το ουσιαστικοποιημένο επίθετο «Κάρνειος» παράγεται στον πληθυντικό η ονομασία της εορτής «τα Κάρνεια»,(σ.σ διαβάστε το άρθρο μας: Κάρνεια - Η γιορτή των Λακεδαιμόνων προς τιμή του Κάρνειου Απόλλωνα) η οποία κατά τους ιστορικούς χρόνους τελείτο σε όλες τις δωρικές πόλεις προς τιμή του Καρνείου Απόλλωνος. Εορτάζονταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα στο Γύθειο, στο Οίτυλο και στα Λεύκτρα της Λακωνίας, στη Καρδαμύλη και στις Φαρές Μεσσηνίας, στην Σικυώνα της Κορινθίας, στο Άργος της Αργολίδος και προπάντων στο Ιερό Άλσος με τα κυπαρίσσια, το λεγόμενο Καρνάσιον ή Καρνειάσιον στη μεσσηνιακή Οιχαλία. Το Άλσος αυτό βρισκόταν δίπλα στην όχθη του ποταμού Χάραδρου και το κοσμούσαν τα περικαλλή αγάλματα του Κριοφόρου Ερμού, της Αγνής (τοπική ονομασία της Περσεφόνης) και του Καρνείου Απόλλωνα (βλ. Παυσανίας Μεσσηνικά 2,2). Οι εορταστές μεταμφιέζονταν όλοι και συμμετείχαν σε μυστήρια παρόμοια με εκείνα της Ελευσίνας, τα οποία κατά την μυθολογική παράδοση ίδρυσε ο Ελευσίνιος Καύκων, ο γιος του Κελαίνου, ενώ κατά το πέρας της γιορτής γινόντουσαν πάνδημα συμπόσια και «πανηγυρισμοί»!

Όσον αφορά την καταγωγή του Καρναβαλιού αρκετοί ανοιχτόμυαλοι ερευνητές, ημεδαποί τε και αλλοδαποί, αρχίζουν να εγκαταλείπουν πλέον στις ημέρες μας τις θεωρίες περί του «χορού του κρέατος» ή της «απόσυρσης του κρέατος», παρεπόμενες της χριστιανικής απόκρεω, και αποδίδουν τη μεγάλη γιορτή της γενικευμένης εαρινής λαϊκής ευωχίας σε εθιμικές επιβιώσεις διονυσιακών τελετών. Οι φίλοι αυτοί, παρόλο που πορεύονται προς τη σωστή κατεύθυνση, τελικά σφάλουν. Διότι το Καρναβάλι είναι μεν επιβίωση αρχαίων Ελληνικών θρησκευτικών γονιμοποιητικών τελετών, όχι όμως των διονυσιακών αλλά των απολλώνιων.

Πάμε τώρα στο δεύτερο συνθετικό της λέξης «Καρναβάλι».
Κατ' αρχήν το επίρρημα «βάλλε» ή «άβαλε» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «είθε» και «μακάρι». Έπειτα, μερικές από τις δεκαπέντε και πλέον σημασίες του ρήματος «βάλλω» έχουν την έννοια του «στρέφω», «σείομαι πέρα δώθε», «ελαύνω», «φορώ», «προκαλώ», «ρίπτομαι» αλλά και... «φωτίζω».

Από εδώ κι έπειτα περνάμε στο ρήμα «βαλλίζω» που σημαίνει «χοροπηδώ», στα ουσιαστικά «βαλλισμός» δηλαδή «πηδηχτός χορός».

Με βάση τα προηγούμενα θα μπορούσαμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι:
Μια έκφραση του τύπου «καρνάβαλε», θα μπορούσε να σημαίνει «είθε Θεέ Κάρνε» να εκπληρώσει τις γονικοποιητικές μας προσδοκίες για την αύξηση των γεννημάτων μας.

Μια έκφραση του τύπου «καρναβάλλω» θα μπορούσε να σημαίνει «στρέφομαι ή σείομαι πέρα δώθε», κατά την διάρκεια της σχετικής εορτής, πρός τιμή του Θεού Κάρνου ή του Καρνείου Απόλλωνα.

Μια έκφραση του τύπου «καρναβαλίζω» θα μπορούσε να σημαίνει ότι «χοροπηδώ» στο πανηγύρι του Κάρνου, φορώντας τα κέρατα του Θεού ή το κριόμορφο προσωπείο του.

tnsite.blogspot.com

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Παράξενες εξαφανίσεις πολιτισμών

Με το πέρασμα των αιώνων, οι περισσότεροι πολιτισμοί είτε άρχισαν σιγά-σιγά να παρακμάζουν είτε εξαφανίστηκαν από φυσικές καταστροφές ή εισβολές. Υπάρχουν όμως κάποιοι πολιτισμοί, των οποίων η εξαφάνιση έχει προβληματίσει πραγματικά τους επιστήμονες.

10. Οι Ολμέκοι

Μία από τις πρώτες μεσοαμερικανικές κοινωνίες, οι Ολμέκοι, κατοικούσαν στις τροπικές πεδιάδες του νότιο-κεντρικού Μεξικό. Τα πρώτα σημάδια των Ολμέκων χρονολογούνται από το 1400 π.Χ. στην πόλη San Lorenzo, όπου αποτελούσε το κέντρο τους, ενώ υποστηρίζονταν από δύο ακόμα κέντρα, τις περιοχές Tenochtitlan και Potrero Nuevo. Οι Ολμέκοι ήταν εξαιρετικοί κτίστες, ενώ οι αποικίες τους είχαν τελετουργικά ανάκτορα, αναχώματα, μεγάλες κωνικές πυραμίδες και πέτρινα μνημεία, συμπεριλαμβανομένου και ενός γιγάντιου κεφαλιού, που αποτελεί το πιο γνωστό δημιούργημά τους.

Ο πολιτισμός των Ολμέκων στηριζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό στο εμπόριο, τόσο μεταξύ των ίδιων τους των περιοχών όσο και με άλλες μεσοαμερικανές κοινωνίες. Επειδή ήταν ένας από τους πρώτους και πιο προηγμένους μεσοαμερικανικούς πολιτισμούς την εποχή εκείνη, θεωρούνταν ως ο κύριος πολιτισμός που γέννησε τους περισσότερους μεσοαμερικανικούς πολιτισμούς.

Τι απέγιναν;

Γύρω στο 400 π.Χ., το ανατολικό μισό της γης των Ολμέκων ερήμωσε -πιθανότατα εξαιτίας των περιβαλλοντικών αλλαγών. Ίσως πάλι να μετακινήθηκαν εξαιτίας της ηφαιστειακής δραστηριότητας στην περιοχή. Άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι δέχτηκαν επιδρομή, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ποιοι μπορεί να ήταν οι εισβολείς.

9. Οι Ναβαταίοι

Οι Ναβαταίοι ήταν ένας σημιτικός πολιτισμός, που κατοικούσε στην Ιορδανία, την Κανά και την Αραβία γύρω στον 6o αι. π.Χ. Είναι περισσότερο γνωστοί ως οι κτίστες της πόλης Πέτρα, που υπήρξε και πρωτεύουσά τους. Η Πέτρα είναι μία εντυπωσιακή πόλη, σκαλισμένη στην πλευρά ενός βράχου, με σημαντικότερο κτίριο το Khazneh, μία γιγάντια κατασκευή με έντονο το ελληνικό στοιχείο. Οι Ναβαταίοι ήταν εύποροι γιατί η πόλη τους υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς ενός μεγάλου εμπορικού δικτύου, μέσω του οποίου εμπορεύονταν ελεφαντόδοντα, μετάξι, μπαχαρικά, πολύτιμα μέταλλα και λίθους, λιβάνι, αρώματα και φαρμακευτικά σκευάσματα. Λόγω του εύρους που είχε αυτός ο εμπορικός δρόμος, ο πολιτισμός των Ναβαταίων είχε έντονες επιρροές από την ελληνιστική Ελλάδα, τη Ρώμη, την Αραβία και στην Ασσυρία. Σε αντίθεση με άλλες κοινωνίες της εποχής εκείνης, δεν υπήρχε δουλεμπόριο και κάθε μέλος της κοινωνίας συνεισέφερε στις εργασίες.

Τι απέγιναν;

Στη διάρκεια του 4ου αι. μ.Χ., οι Ναβαταίοι εγκατέλειψαν την Πέτρα και κανείς δεν γνωρίζει στην πραγματικότητα το γιατί. Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν πως η έξοδός τους ήταν οργανωμένη και όχι βιαστική, γεγονός που αποδεικνύει πως δεν εκδιώχθηκαν από κάποιον άλλο πολιτισμό. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι πως όταν οι εμπορικές οδοί, στις οποίες στηρίζονταν, μετακινήθηκαν προς τα βόρεια, δεν μπορούσαν πλέον να συντηρήσουν τον πολιτισμό τους και έτσι άφησαν πίσω τους την Πέτρα.

8. Η αυτοκρατορία των Αξουμιτών

Η αυτοκρατορία των Αξουμιτών ξεκίνησε τον 1o αιώνα μ.Χ. στη σημερινή περιοχή της Αιθιοπίας και πιστεύεται πως ήταν η πατρίδα της βασίλισσας του Σαβά. Το Αξούμ ήταν ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο, με εξαγωγές ελεφαντόδοντου, γεωργικών προϊόντων και χρυσού σε ένα εμπορικό δίκτυο που εκτεινόταν σε όλη την Ερυθρά Θάλασσα και έφτανε μέχρι τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ανατολικά προς την Ινδία. Αυτός ήταν και ο λόγος που το Αξούμ ήταν μία εύπορη κοινωνία και ήταν ο πρώτος αφρικανικός πολιτισμός που απέκτησε δικό του νόμισμα, γεγονός εξαιρετικά σπουδαίο για τα αρχαία εκείνα χρόνια. Το χαρακτηριστικότερο μνημείο του Αξούμ είναι οι Στήλες, γιγάντιοι σκαλιστοί οβελίσκοι, που χρησίμευαν ως δείκτες βασιλικών και ευγενών τάφων. Οι πρώτοι Αξουμίτες λάτρευαν διάφορους θεούς, αλλά ο βασικότερος θεός τους ήταν ο Αστάρ. Το 324 μ.Χ., ο Βασιλιάς Εζάνα ο 2ος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και από τότε το Αξούμ ήταν μία ένθερμη χριστιανική κοινωνία, ενώ πολλοί θεωρούν πως αποτελεί και την πατρίδα της Κιβωτού της Διαθήκης.

Τι απέγινε;

Σύμφωνα με τον θρύλο, η Εβραία Βασίλισσα Ιουδίθ νίκησε την αυτοκρατορία των Αξουμιτών και έκαψε τις εκκλησίες της και όλα τα βιβλία. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως μία νότια παγανιστική βασίλισσα οδήγησε στην παρακμή των Αξουμιτών. Κάποιες θεωρίες αποδίδουν την εξαφάνισή τους στην κλιματική αλλαγή, την απομόνωσή τους από το εμπόριο και την καταστροφή των καλλιεργειών τους, που οδήγησε στη λιμοκτονία.

7. Οι Μυκηναίοι

Οι Μυκηναίοι εμφανίστηκαν γύρω στο 1600 π.Χ. και ο πολιτισμός τους ήταν εξαπλωμένος σε δύο νησιά και στη νότια ηπειρωτική χώρα. Έχτισαν και κυρίεψαν πολλές μεγάλες πόλεις όπως τις Μυκήνες, την Τίρυνθα, την Πύλο, την Αθήνα, τη Θήβα, τον Ορχομενό, τον Ιωλκό και την Κνωσό. Πολλοί αρχαίοι ελληνικοί μύθοι είναι επικεντρωμένοι στις Μυκήνες, συμπεριλαμβανομένου και του θρύλου του Βασιλιά Αγαμέμνονα, που υπήρξε επικεφαλής των ελληνικών στρατευμάτων κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Οι Μυκηναίοι ήταν μία κυρίαρχη ναυτική δύναμη και χρησιμοποίησαν την ικανότητά τους αυτή για το εμπόριο με άλλα κράτη. Λόγω της έλλειψης φυσικών πόρων, εισήγαγαν πολλά αγαθά και τα μετέτρεπαν σε αντικείμενα προς πώληση, επομένως ήταν εξαίρετοι τεχνίτες, πασίγνωστοι σε όλο το Αιγαίο για τα όπλα και τα κοσμήματά τους.

Τι απέγιναν;

Κανείς δεν γνωρίζει με απόλυτη σιγουριά, αλλά μία θεωρία είναι πως οι αναταραχές μεταξύ της αγροτικής και της άρχουσας τάξης οδήγησαν στο τέλος του μυκηναϊκού πολιτισμού. Άλλες θεωρίες αποδίδουν την παρακμή τους στη διακοπή των εμπορικών οδών ή σε φυσικούς παράγοντες όπως οι σεισμοί. Η πιο δημοφιλής όμως θεωρία είναι πως δέχτηκαν επίθεση από έναν βόρειο πολιτισμό, τους Δωριείς (που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά την πτώση των Μυκηναίων) ή τους Λαούς της Θάλασσας (που εκείνη την εποχή μετανάστευαν από τα Βαλκάνια προς τη Μέση Ανατολή).

6. Η αυτοκρατορία των Χμερ

Η αυτοκρατορία των Χμερ προήλθε από το Βασίλειο της Τσενία, που αποτελεί τη σημερινή Καμπότζη, γύρω στον 9o αι. μ.Χ. και έγινε μία από τις πιο ισχυρές αυτοκρατορίες στη Νοτιοανατολική Ασία. Η αυτοκρατορία είναι γνωστή στους περισσότερους ως ο πολιτισμός που έχτισε το Ανγκόρ, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Καμπότζης. Οι Χμερ ήταν ένας εξαιρετικά ισχυρός και πλούσιος πολιτισμός, ανοιχτός σε διάφορες θρησκείες όπως ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, ο Τεραβάντα Βουδισμός και η Μαχαγιάνα, που αποτελούσαν και τις κύριες θρησκείες της αυτοκρατορίας. Η αυτοκρατορία είχε και μεγάλη στρατιωτική δύναμη, κυρίως λόγω των πολέμων με τους Χαμ και τους Ανιμιστές.

Τι απέγινε;

Η πτώση της αυτοκρατορίας των Χμερ αποδίδεται στον συνδυασμό διαφόρων παραγόντων. Ο πρώτος είναι ότι η αυτοκρατορία διοικούνταν από έναν Βασιλιά Θεό, και με την είσοδο του Τεραβάντα Βουδισμού, που διδάσκει αυτό-φώτιση, η ηγεσία άρχισε να κλονίζεται. Όλο αυτό οδήγησε στην έλλειψη επιθυμίας να δουλέψουν για τον Βασιλιά, με αποτέλεσμα να μειωθεί η ποσότητα των τροφών που παράγονταν. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τζαγιαβαρμάν του 7ου, κατασκευάστηκε ένα περίτεχνο οδικό δίκτυο, ώστε να διευκολυνθεί η μεταφορά των αγαθών και των στρατευμάτων σε όλη την Αυτοκρατορία. Κάποιοι μελετητές, όμως, υποστηρίζουν πως αυτοί οι δρόμοι λειτούργησαν εναντίον τους, διευκολύνοντας τους εισβολείς, όπως τους Αγιούταγια, να φτάσουν απευθείας στο Ανγκόρ.

5. Ο πολιτισμός των Κουκουτένι-Τριπολί

Στη Ρουμανία υπήρχαν οι Κουκουτένι, στην Ουκρανία οι Τρυπιλίοι και στη Ρωσία οι Τριπολί: ένας νεολιθικός πολιτισμός που άνθισε μεταξύ του 5500 π.Χ και του 2750 π.Χ. Για το ύψος τους, οι Κουκουτένι-Τριπολί είχαν φτιάξει τα μεγαλύτερα νεολιθικά κτίρια στην Ευρώπη, κάποια από τα οποία στέγαζαν μέχρι και 15.000 άτομα. Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια αυτού του πολιτισμού είναι πως κάθε 60 με 80 χρόνια έκαιγαν ολόκληρο το χωριό τους και το ξανάφτιαχναν πάνω από το παλιό. Ο πολιτισμός αυτός ήταν μητριαρχικός, με τις γυναίκες να είναι επικεφαλής του νοικοκυριού, ενώ ασχολούνταν με τις γεωργικές δουλειές, την κεραμική και την υφαντουργία. Οι άντρες ήταν κυνηγοί, έφτιαχναν εργαλεία και ήταν υπεύθυνοι για τη φροντίδα των ζώων. Η θρησκεία τους επικεντρωνόταν στην Μεγάλη Μητέρα Θεά, η οποία ήταν σύμβολο της μητρότητας και της γονιμότητας της Γης, ενώ λάτρευαν ακόμα τον ταύρο (που συμβόλιζε τη δύναμη, τη γονιμότητα και τον ουρανό) και το φίδι (που συμβόλιζε την αιωνιότητα και την αιώνια κίνηση).

Τι απέγινε;

Μία από τις επικρατέστερες θεωρίες για το τέλος του πολιτισμού των Κουκουτένι-Τριπολί είναι η θεωρία Κουργκάν, που υποστηρίζει πως κυριεύθηκαν από τον πολεμοχαρή λαό Κουργκάν. Εντούτοις, νεότερες αρχαιολογικές μελέτες αποδίδουν την εξαφάνισή τους σε μία δραματική κλιματική αλλαγή, που οδήγησε σε μία από τις χειρότερες ξηρασίες στην ιστορία της Ευρώπης, και κατέστρεψε έναν πολιτισμό που στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στη γεωργική καλλιέργεια.

4. Οι Κλόβις

Οι Κλόβις είναι ένας προϊστορικός ιθαγενής πολιτισμός της Αμερικής, που χρονολογείται πίσω στο 10000 π.Χ. Ήταν εγκατεστημένοι στις νότιες και κεντρικές πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής, ενώ αναγνωρίστηκαν αρχαιολογικά από τις σμηλευμένες μύτες πυρόλιθου, που ονομάστηκαν και μύτες Κλόβις. Τις μύτες αυτές τις χρησιμοποιούσαν στην άκρη της λόγχης για να κυνηγήσουν μεγάλα ζώα, όπως μαμούθ και βίσωνες, και μικρά ζώα, όπως, ελάφια και κουνέλια. Οι Κλόβις ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν τον Νέο Κόσμο και θεωρούνται πρόγονοι όλων των Βορειοαμερικανικών και Νοτιοαμερικανικών ιθαγενών πολιτισμών. Πολλοί μελετητές πιστεύουν πως διέσχισαν τη Βεριγγεία, από τη Σιβηρία προς την Αλάσκα, κατά τη διάρκεια της εποχής των παγετώνων, και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν νότια, σε πιο ζεστό κλίμα.

Τι απέγιναν;

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες γύρω από την εξαφάνιση του πολιτισμού των Κλόβις. Η πρώτη θεωρία υποστηρίζει πως μία μείωση της μεγαπανίδας, σε συνδυασμό με μία μείωση της κινητικότητας του πολιτισμού, τους οδήγησε στο διασκορπισμό και στο σχηματισμό νέων μικρότερων πολιτισμών, όπως ο πολιτισμός Φόλσομ. Μία άλλη θεωρία είναι πως τα μαμούθ και διάφορα άλλα είδη άρχισαν να εξαφανίζονται, λόγω του υπερβολικού κυνηγιού, με αποτέλεσμα οι Κλόβις να μην μπορούν να βρουν πλέον τροφή για να ζήσουν. Μία τελευταία θεωρία αναφέρει έναν κομήτη, που συνετρίβη στη Γη, στην περιοχή Great Lakes και έπληξε σημαντικά τον πολιτισμό των Κλόβις.

3. Ο Μινωικός Πολιτισμός

Οι Μινωίτες, που πήραν το όνομά τους από τον Βασιλιά Μίνωα, ζούσαν στη σημερινή Κρήτη από το 3000 π.Χ. μέχρι το 1000 π.Χ. Στην ελληνική μυθολογία, η Μινώα ήταν η Γη του Ταύρου και του γιού του, του Μινώταυρου -του μυθικού τέρατος, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ταύρος και ζούσε μέσα στο λαβύρινθο, σκοτώνοντας οποιονδήποτε τολμούσε να περάσει μέσα. Στην πραγματικότητα, ο Μινωικός Πολιτισμός είναι ο πρώτος γνωστός πολιτισμός στην Ευρώπη. Σήμερα, αυτό που έχει απομείνει από τον Μινωικό πολιτισμό είναι τα παλάτια και τα τεχνουργήματα που βρίσκονταν μέσα σε αυτά. Οι Μινωίτες ήταν ένας κοινωνικά οργανωμένος, καλλιτεχνικός και εμπορικός πολιτισμός. Αρχικά, μιλούσαν τη Γραμμική Α, η οποία στην πορεία αντικαταστάθηκε από τη Γραμμική Β. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη στρατιωτικού πολιτισμού στα μινωικά παλάτια και φαίνεται πως η δύναμή τους ήταν καθαρά οικονομική. Παρόλο που οι Μινωίτες εξαφανίστηκαν, ο πολιτισμός τους κληρονομήθηκε από άλλους πολιτισμούς, όπως οι Μυκηναίοι και στη συνέχεια οι ελληνιστικοί Έλληνες.

Τι απέγινε;

Πολλοί μελετητές πιστεύουν πως οι Μινωίτες εξαφανίστηκαν εξαιτίας μίας ηφαιστειακής έκρηξης στη Θήρα (Σαντορίνη) αλλά υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι επέζησαν. Εντούτοις, η έκρηξη κατέστρεψε όλα τα φυτά και οδήγησε σε λιμοκτονία, ενώ κατέστρεψε και τα πλοία τους, με αποτέλεσμα να βρεθούν αντιμέτωποι με την οικονομική παρακμή. Πιστεύεται ακόμα ότι την ίδια περίοδο δέχτηκαν και εισβολή, πιθανότατα από τους Μυκηναίους.

2. Οι Ανασάζι

Οι Ανασάζι ήταν ένας ιθαγενής Αμερικανικός πολιτισμός, που εμφανίστηκε στην περιοχή Four Corners των ΗΠΑ (στο σημείο όπου συναντιούνται το Νέα Μεξικό, η Αριζόνα, το Κολοράντο και η Γιούτα) περίπου το 1200 π.Χ. Οι πρώτοι Ανασάζι ήταν κυνηγοί και συλλέκτες τροφής, που έμεναν σε σπίτια μέσα σε κοιλώματα. Στην πορεία, ανέπτυξαν τη φυτοκομία και ξεκίνησαν να καλλιεργούν καλαμπόκι, φασόλια και κολοκύθια. Σε αρχαιολογικούς τόπους των Ανασάζι έχουν βρεθεί ακόμα κεραμικά, περίτεχνα καλάθια, σανδάλια, ρούχα από γούνα κουνελιού, πέτρες αλέσματος, γαβάθες και βέλη. Οι Ανασάζι είχαν σκάψει ολόκληρες πόλεις σε βραχώδεις πλαγιές, σαν αυτές της Mesa Verde και του Bandelier, ή τις έφτιαχναν εξ’Α ολοκλήρου από πέτρα ή πλίνθους, όπως το Chaco Canyon. Οι πόλεις αυτές φιλοξενούσαν πολλές πολιτιστικές και αστικές εκδηλώσεις, ενώ συνδέονταν μεταξύ τους με ένα οδικό δίκτυο εκατοντάδων μιλίων.

Τι απέγιναν;

Γύρω στο 1300 μ.Χ. οι Ανασάζι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στους βράχους και διασκορπίστηκαν. Πολλοί μελετητές πιστεύουν πως, εξαιτίας μίας πληθυσμιακής έκρηξης, των ελαχίστων μεθόδων καλλιέργειας και μίας ξηρασίας που χτύπησε την περιοχή, ήταν πολύ δύσκολο για τους Ανασάζι να καλλιεργήσουν τροφή, με αποτέλεσμα να μετακινηθούν προς το Rio Grande ή το Hopi. Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν πως η κλιματική αυτή αλλαγή δεν εξηγεί από μόνη της την παρακμή των Ανασάζι, ενώ υπήρξαν και άλλοι παράγοντες που συνέβαλαν, κυρίως κοινωνικοί και πολιτικοί.

1. Ο πολιτισμός της κοιλάδας του Ινδού

Ο πολιτισμός της κοιλάδας του Ινδού ή πολιτισμός των Χαράπας αναπτύχθηκε από το 3300 έως το 1300 π.Χ σε μία περιοχή που είχε το μέγεθος περίπου της Δυτικής Ευρώπης, εκεί που βρίσκεται σήμερα το Πακιστάν και η δυτική Ινδία. Παρόλο που ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αρχαίους πολιτισμούς, ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για τους Χαράπας, και αυτό γιατί η γλώσσα τους δεν αποκρυπτογραφήθηκε ποτέ. Αυτό που είναι γνωστό είναι πως έχτισαν πάνω από 100 πόλεις και χωριά, με τις πόλεις να είναι σε οργανωμένη διάταξη και να έχουν ένα περίτεχνο αποχετευτικό σύστημα, με εσωτερικές τουαλέτες. Επίσης, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν στρατιωτική δραστηριότητα, επομένως ήταν ένας φιλήσυχος πολιτισμός. Οι Χαράπας υπήρξαν ικανότατοι αστρονόμοι και πεπειραμένοι αγρότες, καλλιεργώντας σιτάρι, κριθάρι, αρακά, πεπόνια, σουσάμι και βαμβάκι (ήταν ο πρώτος πολιτισμός που έφτιαξε βαμβακερά ρούχα), ενώ διέθεταν και ζώα, όπως βοοειδή και ελέφαντες.

Τι απέγινε;

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες ως προς το τι συνέβη στον πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού. Κάποιοι πιστεύουν πως παρήκμασαν λόγω των περιβαλλοντικών αλλαγών, ενώ υπάρχει και μία δημοφιλής θεωρία που θέλει τους Αρειανούς να επιτέθηκαν στους Χαράπας γύρω στο 1500 π.Χ.

Πηγή: pathfinder.gr, TopTenz

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Πέθανε ο Γκάρι Μουρ






Ο Γκάρι Μουρ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών
Ο Γκάρι Μουρ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών (Φωτογραφία: Associated Press )
Ο διάσημος ροκ κιθαρίστας Γκαρι Μουρ πέθανε, σε ηλικία 59 ετών, την Κυριακή. Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Όπως μετέδωσε το BBC, η είδηση επιβεβαιώθηκε από τον μάνατζερ του συγκροτήματος Thin Lizzy, με το οποίο ξεκίνησε την καριέρα του στη δεκαετία του '60 ο Ιρλανδός μουσικός.

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, ο Γκαρι Μουρ πέθανε στον ύπνο του στην Ισπανία, όπου βρισκόταν για διακοπές.

Ο Γκαρι Μουρ, γεννημένος στις 4 Απριλίου 1952 στο Μπέλφαστ, ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του '60 με το συγκρότημα Thin Lizzy, συνέχισε κάνοντας άλλες σημαντικές συνεργασίες, για να καταλήξει σε σόλο καριέρα, με μεγάλες επιτυχίες.

Η σόλο καριέρα του ξεκίνησε με το άλμπουμ Grinding Stone που κυκλοφόρησε το 1973, ενώ ως μια από τις σημαντικότερες στιγμές του έχει καταγραφεί το Still Got the Blues του 1990. Συνολικά κυκλοφόρησε 20 άλμπουμ.

Τα σόλο στην κιθάρα ήταν το σήμα κατατεθέν του Γκάρι Μουρ και δικαίως θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες.



Στην Εγκυκλοπαίδεια του Rock 'N' Roll που εκδίδει το γνωστό αμερικανικό περιοδικό Rolling Stone και θεωρείται από τις εγκυρότερες στον κόσμο, μετά το λήμμα των Moonglows ακολουθεί το αντίστοιχο για την Alanis Morissette. Εκεί ανάμεσα είναι η θέση του Gary Moore, ο οποίος όμως αγνοείται χαρακτηριστικά, τυπικό δείγμα της συμπεριφοράς που η Αμερική, ιδιαιτέρως, του επιφύλαξε.

Κι όμως με δισκογραφία που αγγίζει τα σαράντα χρόνια και μία ποικιλία ειδών που πολλοί κιθαρίστες θα ζήλευαν, ο Gary Moore είναι από τους κιθαρίστες που κέρδισαν το σεβασμό τουλάχιστον των συναδέλφων τους, οι συνεργασίες του με Greg Lake, Rod Argent και Cozy Powell είναι μερικές μόνο ενδεικτικές στιγμές. Απέκτησε δε μεγάλο κοινό, τόσο με τις hard rock/heavy metal μέρες του τη δεκαετία του '80, όσο και με τον επαναπροσδιορισμό του ως blues κιθαρίστα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και μέχρι σήμερα.



Αυτό που ελάχιστα κατάφερε να κερδίσει είναι τον καλό λόγο του μουσικού τύπου που λίγο ως πολύ του συμπεριφερόταν πάντα ως «αλεξιπτωτιστή». Ίσως όχι και τελείως χωρίς αφορμή. Το ανήσυχο πνεύμα του Moore τον ωθούσε σε συνεχείς αλλαγές του στυλ του. Είναι πράγματι δύσκολο να βρει κανείς στη δισκογραφία του τρεις συνεχόμενους δίσκους του που να έχουν το ίδιο ύφος, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει ποτέ να εδραιωθεί ως κορυφαίος σε κάποιο χώρο.


Με αφορμή την εμφάνισή του στη χώρα μας, την πρώτη μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες στο παρελθόν, το Rocking.gr παρουσιάζει μία συνοπτική αποτίμηση της καριέρας του και των πολλών αλλαγών του, από τις πρώτες προσπάθειες στην εφηβεία του στο Δουβλίνο μέχρι και τις ημέρες μας.

Τα απαραίτητα:

Colosseum II - Strange New Flesh (1976)
Ήταν το 1975 όταν ο drummer Jon Hiseman αποφάσισε να επανασχηματίσει τους jazz-rockers Colosseum χωρίς κανένα άλλο από τα αυθεντικά μέλη και υπό το διακριτικό "II", που δήλωνε τόσο τη διαφορά στη σύνθεση όσο και στη μουσική κατεύθυνση του συγκροτήματος. Αποφασισμένος να περιδιαβεί σε πιο fusion μονοπάτια, αλλά με το νεωτερισμό των φωνητικών, πράγμα σπάνιο για τα δεδομένα του είδους, διάλεξε μερικούς άγνωστους αλλά ταλαντούχους μουσικούς οι οποίοι σχεδόν όλοι στη συνέχεια θα αποκτούσαν μεγάλη φήμη στις μελλοντικές συνεργασίες τους. Δίπλα λοιπόν στους Mike Starrs (φωνητικά), Don Airey (πλήκτρα) και Neil Murray (μπάσο) προστέθηκε ο Moore, γνωστός τότε περισσότερο για τις σποραδικές συνεργασίες του με τους Thin Lizzy, παρά για το πρώτο του group Skid Row (καμία σχέση με τους συνονόματους Αμερικανούς) ή τον πρώτο του solo δίσκο. Με πολύ καλό παίξιμο από όλους τους μουσικούς και τον Ιρλανδό να εντυπωσιάζει σε ρόλο βιρτουόζου, πρόκειται για ένα παραμελημένο διαμάντι στο χώρο του fusion και έναν δίσκο απαραίτητο για κάθε φίλο του Moore που θέλει να δει μία διαφορετική πλευρά του που δεν προβάλλεται πολύ συχνά. Σημειώνεται ως «συν» και το εξαιρετικό εξώφυλλο.

Thin Lizzy - Black Rose (1979)
Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Gary Moore είχε κληθεί από τον παλιόφιλό του Phil Lynott να αντικαταστήσει τον άστατο κιθαρίστα των Lizzy, Brian Robertson, συνήθως σε ζωντανές εμφανίσεις. Το "Black Rose" όμως ήταν η πρώτη φορά που ο Moore θα έμπαινε στο στούντιο για την ηχογράφηση ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ και το αποτέλεσμα δικαίωσε τους πάντες. Πρόκειται για έναν από τους καλύτερους και πιθανότατα τον σκληρότερο ηχητικά δίσκο της παρέας του Lynott, πιστώνεται γι' αυτό και ο Moore φυσικά. Περιέχει τις επιτυχίες "Waiting For An Alibi" και "Do Anything You Wanna Do", αλλά όλα τα κομμάτια είναι σε εξαιρετικό επίπεδο. Ενδιαφέρον και το γεγονός ότι είναι η μοναδική φορά που ο Moore συνεργάζεται με δεύτερο lead κιθαρίστα, πέρα από κάποιες συνεργασίες που θα γίνουν στο blues μέλλον του.

Gary Moore - Still Got The Blues (1990)
Ο δίσκος που οι blues πιουρίστες λατρεύουν να μισούν. Η στροφή του Gary Moore από το hard rock στο blues έγινε με εντυπωσιακό τρόπο, τόσο σε επίπεδο ποιότητας, όσο και σε επίπεδο επιτυχίας. Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η στήριξη της εταιρίας του που, πέρα από την μεγάλη προώθηση, του εξασφάλισε και συμμετοχές ιερών τεράτων, όπως οι Albert King, Albert Collins και George Harrison. Αυτό όμως δε μπορεί να επισκιάσει το γεγονός ότι απλά δεν υπάρχει μέτριο κομμάτι στο δίσκο. Με πέντε από τις δώδεκα συνθέσεις δικές του, και τις υπόλοιπες διασκευές γνωστότερων ή λιγότερο γνωστών τραγουδιών, ο δίσκος δε σταμάτησε να βγάζει επιτυχίες. Εκτελεσμένα με πολύ κέφι από έναν άνθρωπο που λάτρευε τα blues από πιτσιρικάς (το συμβολικό εξώφυλλο και οπισθόφυλλο λέει πολλά), παραμένει ο πιο μοσχοπουλημένος δίσκος του. Και όσο κι αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το αντίθετο οι «εχθροί» του, κατάφερε αυτό που ελάχιστοι στο παρελθόν έχουν καταφέρει: να ξανακάνει τα blues μόδα και να τα βάλει σε κάθε σπίτι.

Τα κλασικά:

The Gary Moore Band - Grinding Stone (1973)
Ο πρώτος και τελευταίος δίσκος υπό την ονομασία "Gary Moore Band". Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο με τον ήχο των Skid Row, αλλά βάζοντας περισσότερα jazz στοιχεία σε σχέση με τα ψυχεδέλικα των Skids, ο δίσκος είναι πολύ πιο μεστός και καλοδουλεμένος από τις προηγούμενες προσπάθειές του. Αποκορύφωμα αποτελεί το 17λεπτο έπος "Spirit" που ξαφνιάζει με την ποικιλία των ειδών που ενσωματώνει, όπως και όλος ο δίσκος εξάλλου. Αδίκως παραμελημένο άλμπουμ, ανήκει στην αφρόκρεμα της δισκογραφίας του.

Colosseum II - War Dance (1977)
Ο τρίτος και τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος τους βρίσκει να έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια για fusion με φωνητικά, στηριζόμενοι βασικά σε instrumental συνθέσεις. Προτιμήθηκε σε σχέση με τον εξίσου καλό "Electric Savage" της ίδιας χρονιάς μόνο και μόνο για την απόδοση του Moore στο εκπληκτικό "Inquisition", κομμάτι που πρέπει να ακούσουν όσοι αμφισβητούν τη δεξιοτεχνία του.




Gary Moore - Dirty Fingers (1983)
Αν και είναι τα "Corridors Of Power" και "Victims Of The Future" αυτά που εδραίωσαν τη φήμη του Gary Moore ως hard rock/heavy metal καλλιτέχνη, τελικά στα σημεία το "Dirty Fingers" κερδίζει. Ηχογραφημένο κανονικά το 1980, έχει καλύτερες συνθέσεις, καλύτερα φωνητικά (σε αυτό βοηθάει η προσθήκη του τραγουδιστή του Ted Nugent, Charlie Huhn) και μία καλύτερη διασκευή από τα προαναφερθέντα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έτσι έχουν πάντα στο μυαλό τους τον Gary Moore.


Gary Moore - Wild Frontier (1987)
Ό,τι πιο κοντινό προς την pop κυκλοφόρησε ποτέ ο Moore. Ένας δίσκος γεμάτος ευμνημόνευτα τραγούδια, γεννημένα σουξεδάκια αλλά και με μία ακαταμάχητη γοητεία. Η παραγωγή είναι αρκετά δεμένη με τα '80s, με αποτέλεσμα να ενοχλεί κάποιους πλέον, αλλά όχι τόσο ώστε να ακούγεται γηρασμένη. Αρκετά είναι τα στοιχεία από την παραδοσιακή μουσική της πατρίδας του που χρησιμοποιούνται εδώ εκτεταμένα. Ξεχωρίζει πάντως ανάμεσα στα άλλα το ορχηστρικό "The Loner", που, ακολουθώντας τη λογική του "Parisienne Walkways", απέχει από τη φιλοσοφία των υπόλοιπων τραγουδιών.

Gary Moore - Power Of The Blues (2004)
Τα τελευταία χρόνια μετά από διάφορες αποτυχημένες προσπάθειες για αλλαγή του στυλ του (είπαμε, ο άνθρωπος βαριέται εύκολα), ο Moore πάντα γυρνούσε στα blues και αυτά συνήθως τον περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες. Κάπως έτσι μετά το μέτριο "Scars" του 2002, κυκλοφόρησε ένας από τους καλύτερους blues δίσκους του που υπολείπεται του "Still Got The Blues" μόνο στα χιτάκια. Κατά τα άλλα εδώ θα βρούμε το πιο δυναμικό παίξιμο του γερόλυκου (πλέον) κιθαρίστα εδώ και χρόνια. Με πολύ rock στο blues rock του, είναι ο δίσκος που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να αρέσει σε όσους ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι την απομάκρυνση του από το hard 'n' heavy προς τα blues. Η δε εκτέλεσή του στο "I Can't Quit You Baby" θα κοντραριζόταν άνετα με την αντίστοιχη κλασική των Zeppelin.

Τα αξιόλογα:

Skid Row - 34 Hours (1971)
Ηχογραφημένο σε μόλις 34 ώρες, εξ ου και ο τίτλος, αποτελεί το δεύτερο δίσκο του εφηβικού του συγκροτήματος. Στηριγμένο στη δομή του power-trio, το group είχε ως βάση το blues rock, αλλά με αρκετές δόσεις ψυχεδέλειας. Στην εποχή τους είχαν χαρακτηριστεί ως άξιοι ανταγωνιστές των Taste του Rory Gallagher. Με αρκετές αδυναμίες στον τομέα των φωνητικών και μία διάχυτη ανωριμότητα, έχει παρ' όλα αυτά φαντασία στην κιθάρα και τις συνθέσεις, νεανικό θράσος και είναι ένα από τα πολλά διαμαντάκια της εποχής. Τα δέοντα πρέπει να αποδοθούν και στο παίξιμο του μπασίστα Brush Shields που ήταν ο αντικαταστάτης του Phil Lynott. Ο τελευταίος αποχώρησε πριν προλάβει να ηχογραφήσει κάτι με αυτό το σχήμα.

Gary Moore - Back On The Streets (1979)
Η πρώτη ένδειξη για το τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Moore στη δεκαετία του '80. Αν και άνισος δίσκος που υποφέρει από έλλειψη προσανατολισμού, καθώς δίπλα σε εκπληκτικά τραγούδια βρίσκονται jazz/fusion πειραματισμοί και αδιάφορα fillers, αξίζει έστω και μόνο για το "Spanish Guitar" και φυσικά το "Parisienne Walkways", συνεργασία του με τον Phil Lynott και η πιο διαχρονική του επιτυχία ως τώρα.




Gary Moore - Victims Of The Future (1983)
Hard rock και heavy metal με όλα τα κλισέ του είδους, αλλά καλοεκτελεσμένο και με τραγουδοποιητική μαεστρία. Για κάποιον που ξεκίνησε να δισκογραφεί το 1969, ο Moore καταφέρνει να προσαρμοστεί εξαιρετικά στα νέα ήθη και να κυκλοφορήσει έναν δίσκο που στέκεται άνετα ανάμεσα στους αντίστοιχους της ίδιας χρονιάς. Βρίσκεται με μία εξαιρετική μπάντα που περιελάμβανε τον Ian Paice στα τύμπανα και τον Neil Murray στο μπάσο (αποχώρησε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων). Εδώ κυκλοφόρησε και η πρώτη (και καλύτερη) εκτέλεση του περίφημου "Empty Rooms" που διασκεύασε ο ίδιος στο "Run For Cover".

Gary Moore - Run For Cover (1985)
Η πρώτη απόπειρα για εισαγωγή πιο εμπορικών στοιχείων στον ήχο του. Αν και το πείραμα θα επαναληφθεί με μεγαλύτερη επιτυχία δύο χρόνια αργότερα, και μόνο η συμμετοχή του Phil Lynott σε δύο τραγούδια αρκεί για να χαρακτηρίσει αξιόλογο και το δίσκο αυτόν. Το ένα εκ των δύο, η μεγάλη επιτυχία "Out In The Fields" (εμπνευσμένο από τις αιματοχυσίες στην πατρίδα τους), θα στοιχειώσει στο μέλλον τον Moore με πολλαπλούς τρόπους. Καταρχήν θα δημιουργήσει ένα μοτίβο στο οποίο θα επανέλθει αρκετές φορές σε επόμενους δίσκους του και κατά δεύτερον θα αποτελέσει την τελευταία ηχογράφηση του φίλου του Lynott πριν πεθάνει από επιπλοκές σχετιζόμενες με χρήση ναρκωτικών το 1986.

Η απογοήτευση:

Bruce, Baker, Moore - Around The Next Dream (1994)
Το rhythm section των Cream με τον πιο hot κιθαρίστα της εποχής (μόλις 4 χρόνια μετά το "Still Got The Blues"); Τι καλύτερο; Κι όμως δε δούλεψε. Είτε λόγω έλλειψης χημείας, είτε λόγω έλλειψης προσπάθειας, το εγχείρημα απέτυχε. Συγκρίσεις με τους Cream είναι εκ προοιμίου άδικες, αλλά και η αντικειμενική ακρόαση δεν αποδίδει κάτι το διαφορετικό. Δεν πρόκειται για κάτι το προσβλητικό για την καριέρα των τριών μεγάλων μουσικών, αλλά θα μπορούσε εξίσου εύκολα να μην είχε γίνει. Το περίεργο είναι ότι, πιθανόν λόγω του αισθήματος ευθύνης ή ίσως εξ' αιτίας της χαράς να παίζει ανάμεσα σε δύο ήρωές του, ο Moore φαίνεται να είναι σε καλύτερη μοίρα και σε σημεία σώζει το άλμπουμ μόνος του.

Το ...προς αποφυγή:

Gary Moore - Dark Days In Paradise (1997)
Το "A Different Beat" του 1999 φαντάζει ευκολότερος στόχος με τους ηλεκτρονικούς πειραματισμούς του. Τουλάχιστον όμως εκεί οι κιθάρες συνεχίζουν να ροκάρουν, ενώ υπάρχει και η δικαιολογία ενός πειράματος που δεν πέτυχε τα αναμενόμενα. Στο συγκεκριμένο δίσκο είναι απροσδιόριστο το ποιος ήταν τελικά ο σκοπός. Σε στιγμές ακούγεται σα lounge, ενώ η κιθάρα του αναλαμβάνει έναν δευτερεύοντα ρόλο, μερικές φορές μάλιστα τόσο κρυμμένη που αγγίζει το «ανύπαρκτη». Οι ενορχηστρώσεις με έγχορδα και samplers απλά δεν κολλάνε, τα τραγούδια δεν έχουν τίποτα το αξιόλογο ως συνθέσεις και το "Business As Usual" δεν έχει κανένα λόγο να διαρκεί 13 λεπτά! Σκέτη απογοήτευση...









Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Sabaton - Coat of Arms







αισιοδοξία και δύναμη!

Ας δούμε τι έχουν πει μερικοί σπουδαίοι άνθρωποι σχετικά με την αισιοδοξία και τη δύναμη! Καθόλου τυχαία η επιλογή αυτών των κατηγοριών…

  • Αισιοδοξία

- Σάμιουελ Τζόνσον
«Η συνήθεια να βλέπουμε την καλύτερη πλευρά κάθε γεγονότος έχει περισσότερη αξία από το να έχουμε χίλιες λίρες εισόδημα το χρόνο.»

- Τόμας Κάμπελ
«Ο αισιόδοξος διακηρύσσει πως ζούμε με τις καλύτερες δυνατότητες που υπάρχουν στον κόσμο και ο απαισιόδοξος φοβάται μήπως αυτό είναι αλήθεια.»

- Κάρολος Ντίκενς
«Σε λίγο το καθετί ξαναγεννιέται.»

- Νικολό Μακιαβέλι
«Είναι συνηθισμένο ελάττωμα στους ανθρώπους να μην ανησυχούν για την ενδεχόμενη τρικυμία, όταν επικρατεί νηνεμία.»

- Βολτέρος
«Η αισιοδοξία είναι τρέλα, που θέλει να βλέπουμε το καθετί σωστό, κι όταν ακόμα είναι λάθος.»

- Θεόκριτος
«Πρέπει να έχετε θάρρος, γιατί το αύριο ίσως είναι καλύτερο.»

  • Δύναμη

- Τόμας Μακόλεϊ
«Η μεγαλύτερη απόδειξη αρετής είναι η διαχείριση της δύναμης, χωρίς να γίνεται κακός.»

- Όμηρος
«Περισσότερο ωφελεί η δύναμη και των αδυνάτων ακόμη, όταν είναι ενωμένοι.»
«Η δύναμη της ένωσης κατακτά το καθετί.»
«Ακόμα και ο ηρωικός άνθρωπος δεν μπορεί να πολεμήσει πέρα απ’ τις δυνάμεις του.»

- Πλούταρχος
«Είναι αισχρό να γίνεσαι κόλακας του λαού, για ν’ αποκτήσεις δύναμη. Αλλά μια εξουσία που θεμελιώνεται στον τρόμο, τη βία και την καταπίεση είναι συγχρόνως και αισχρότητα και αδικία.»

- Έντγκαρ Λι Μάστερς
«Φυλάξου απ’ τον άνθρωπο που απέκτησε ξαφνικά δύναμη που δεν την άξιζε.»

- Λάο Τσε
«Ο κυρίαρχος των ανθρώπων είναι ισχυρός, ο κύριος του εαυτού του είναι πανίσχυρος.»

πηγή :www.otherside.gr