Ως γνωστόν, στην Ελλάδα, ο Σεπτέμβρης δεν είναι ο πρώτος μήνας του
φθινοπώρου, αλλά ο... τέταρτος καλοκαιρινός, οπότε κερδίζουμε εμείς οι
λάτρεις του ήλιου, λίγες μέρες παράταση. Ξαφνικά, όμως, τον Οκτώβρη, το
κλίμα στον εικονικό κόσμο των social media έγινε πιο χειμωνιάτικο και
από τις πραγματικές θερμοκρασίες του καιρού.
Κοιτώντας το timeline
μου στο Facebook, έβλεπα, χθες, πλήθος από φίλους να καλωσορίζουν τον
Οκτώβριο, σαν να μην υπάρχει αύριο, κοινοποιώντας φωτογραφίες που
απεικόνιζαν πεσμένα φύλλα δένδρων, τα οποία "φόρτωσαν" την οθόνη μου
εικόνες στα χρώματα του μπορντό, του πορτοκαλοκίτρινου και του καφέ.
Και
εγώ αναρωτιέμαι: "Φθινόπωρο: γιατί να το καλωσορίσω;". Υπάρχουν 4
σημαντικοί λόγοι, καθόλου φιλοσοφικοί ή βαθυστόχαστοι, αλλά σίγουρα
πρακτικοί και πέρα για πέρα αληθινοί, για να μην το κάνω!
Από την παντόφλα στην κάλτσα
Αυτή η μετάβαση της ελευθερίας και της γύμνιας των ποδιών σου που
μπορούν να βαδίσουν παντού με ένα πρόχειρο ζευγάρι flip-flop, στη
δεσμευτική κάλτσα και στο κλειστό παπούτσι, είναι χειρότερη και από την
ηλικιακή μετάβαση, τότε που αντιλαμβάνεσαι πρώτη φορά τις αλλαγές του
χρόνου στο κορμί σου (και δεν εννοώ τις "καλές" αλλαγές).
Έπειτα, οι κάλτσες είναι ίσως το πιο εκνευριστικό είδος ρουχισμού,
αφού αν και άψυχες, κατά έναν μαγικό τρόπο πάντα "ζωντανεύουν" όταν δεν πρέπει
και χάνονται κάπου στον "μυστήριο πλανήτη της χαμένης κάλτσας".
Συμβαίνει σε όλους, πλέον θεωρείται φυσιολογικό, και ο συνήθης ύποπτος
είναι το πλυντήριο, το οποίο λέγεται ότι τις... ρουφά. Καμία λογική στην
παρόλα αυτά επικρατούσα πρόταση.
Από το σεντόνι στην κουβέρτα
Εκεί που το σώμα σου νιώθει την απόλυτη ελευθερία κινήσεων κάτω από
μυρωδάτα και ανάλαφρα σεντόνια, με το παραθύρι του σπιτιού σου να
φλερτάρει με το αεράκι, ξαφνικά μαζεύεται σαν μπάλα, με απαραίτητο
αξεσουάρ την χνουδωτή κουβέρτα. Οι
δικαιολογίες με το "χουχούλισμα", τις αγκαλιές και τα τσιτάτα τύπου
"κρύο καιρός για δύο", παρακαλούμε ας κάνουν στην άκρη, γιατί κάθε
χειμώνα, για να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας, χρειάζεται εκτός από τα χνώτα
του ανθρώπου μας, και παράς, για την αγορά πετρελαίου ή ειδών θέρμανσης.
Έπειτα, το ξύπνημα γίνεται δυσκολότερο, όταν για ώρες βρίσκεσαι κάτω
από ζεστά σκεπάσματα που απλώς ενθαρρύνουν το σώμα σου να συνεχίσει να
βρίσκεται σε λήθαργο. Και ποιος πετυχαίνει πράγματα όταν βρίσκεται σε
λήθαργο, μου λες;
Από τα βρεγμένα μαλλιά στα στεγνά
Με το που η θερμοκρασία πέσει, το αεράκι κρυώσει και έχεις ήδη
φορέσει τις πρώτες ζακέτες, δεν υπάρχει περίπτωση να βγεις από το σπίτι
με βρεγμένα μαλλιά. Οι μυρωδιές από το σαμπουάν και το αφρόλουτρο και η
γενική αίσθηση της καθαριότητας θα μείνουν κλειδωμένες στο σπίτι μέχρι
το επόμενο καλοκαίρι.
Η προετοιμασία για έξοδο από το σπιτικό σου παίρνει περισσότερη ώρα,
καθώς ο χειμώνας και από άποψη μόδας, είναι πιο στιλιζαρισμένος από το
ανάλαφρο και νησιώτικο καλοκαίρι. Άσε δε που αν βγεις με βρεγμένο μαλλί,
τότε η σούπα αυγολέμονο και η κούπα με το τσάι που λέγαμε, θα γίνουν οι
καλύτεροι σου φίλοι. Ένα σιναχάκι, έναν βήχα, μια αδιαθεσία θα τη
νιώσεις.
Από την ηλιοφάνεια στα πρωτοβρόχια
Ας έρθουμε λίγο στην πραγματικότητα και ας αποστασιοποιηθούμε από τον
ρομαντικό κόσμο της φαντασίας και των ταινιών. Αυτές οι σκηνές με θέα
στο παράθυρο όλη την πόλη, "οργανωμένες" σαν στρατιωτάκια σταγόνες
βροχής να κυλάνε, και χαρακτήρες που είναι λες και δεν έχουν ανάγκη τη
δουλειά να χαλαρώνουν στο σπίτι απολαμβάνοντας το σκηνικό, τρώγοντας
λουκούλλεια γεύματα δίχως να παίρνουν θερμίδα, απλά δεν ισχύουν.
Αφού υπογραμμίσαμε αυτό που έπρεπε, ας περάσουμε στις πραγματικές
συνθήκες ζωής, σύμφωνα με τις οποίες εσύ ως πρωταγωνιστής της ιστορίας,
βρίσκεσαι στον δρόμο για ή από τη δουλειά, και μια μικρή μπόρα ξεσπά,
συνοδευόμενη από ένα αναπάντεχο αεράκι που τυχαίνει να σου σπάσει λίγο
την ομπρέλα, που αγόρασες μόλις 5 ευρώ (γιατί σιγά μη δώσεις παραπάνω).
Από την άλλη, οι δρόμοι είναι γεμάτοι κίνηση, ενώ η παιδεία του
Έλληνα οδηγού δεν του επιτρέπει να αντιληφθεί τους έρμους πεζούς, που
διασχίζουν ένα (εν δυνάμει) πεζοδρόμιο, με αποτέλεσμα να τρως και τα λασπόνερα. Ακόμα και πέντε λεπτά μπόρας, καμιά φορά είναι αρκετά για να χαλάσουν μία ολόκληρη μέρα. Αδικία! Φθινόπωρο, αν άκουσες τα ειλικρινή παράπονά μου, ελπίζω φέτος να είσαι καλό με όλους και υπόσχομαι, να φάω το καπέλο μου!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου