Η χαρά της απλής ζωής!

Γιατί αφήνουμε τις απλές, μικρές, καθημερινές σχέσεις να χαθούν;

Χάθηκε η υπομονή μας για αυτές, αλλά μαζί, χάθηκε κι η χαρά της απλής ζωής.

Οι γονείς μας, τα παιδιά, οι φίλοι, η οικογένεια... όλα είναι σχέσεις. Στη δουλειά, στη γειτονιά, όπου κι αν βρεθούμε, αλληλεπιδρούμε, συνδεόμαστε με άλλους ανθρώπους: όλα είναι σχέσεις.
Φυσικά και όλες οι σχέσεις δεν είναι εξίσου σημαντικές, ούτε έχουν την ίδια προτεραιότητα στη ζωή μας, όμως όλες οι σχέσεις μάς αφορούν, μας απασχολούν και συχνά, μας ταλαιπωρούν! Παρεξηγήσεις, μικρές ή μεγάλες παρανοήσεις, ηθελημένα και μη ψέματα και λάθη, δυσκολεύουν τις επαφές μας, τις συζητήσεις μας, τη συνεννόηση και τέλος, τη σχέση μας με τους άλλους.
Ακόμη περισσότερο, αυτήν την εποχή που είμαστε όλοι -άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο- πιεσμένοι και αγχωμένοι, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα, οι σχέσεις μας συχνά δοκιμάζονται και μαζί με αυτές και η υπομονή μας...

"Βιαζόμαστε να τελειώσουμε με αυτό που κάνουμε για να ξεκινήσουμε το επόμενο"

Δεν έχουμε χρόνο και τη θέληση, αλλά ούτε την υπομονή, να ακούσουμε τον άλλο, να ακούσουμε τι έχει να μας πει και πριν καλά καλά ολοκληρώσει, εμείς "του λέμε τα δικά μας". Βιαζόμαστε να τελειώσουμε με αυτό που κάνουμε για να ξεκινήσουμε το επόμενο, προσπερνάμε τους γύρω μας "διεκπαιρεωτικά", χωρίς να συνδεθούμε μαζί τους.
Χρησιμοποιούμε την επαφή "για να γίνει η δουλειά". Τίποτε άλλο, μόνο αυτό! Είτε πρόκειται για μια φραντζόλα ψωμί στον φούρνο, είτε για ένα πακέτο τσιγάρα στο περίπτερο, είτε για μια καλημέρα με τον γείτονα στην πυλωτή της πολυκατοικίας, κοιτάμε μόνο να κάνουμε την δουλειά μας, να πάμε παρακάτω προσπερνώντας τους ανθρώπους... τη συνθήκη της στιγμής.

"Κοιτάμε μόνο να κάνουμε την δουλειά μας, να πάμε παρακάτω"

Φυσικά, το ίδιο γίνεται με τους άλλους προς εμάς. Οι άλλοι προσπερνούν εμάς, κοιτώντας και αυτοί την δουλειά τους και πάει λέγοντας...
Κι όμως μέσα σ' αυτά τα καθημερινά στιγμιότυπα κρύβονται δεκάδες ευκαιρίες για καλημέρες, για χαμόγελα, για μια στιγμή χαλάρωσης, μια καλή κουβέντα, μια νότα αισιοδοξίας, εγγύτητας, καλοσύνης.
Οι σχέσεις, οι απλές, μικρές, καθημερινές σχέσεις έχουν δύναμη, κρύβουν πολύτιμα αρώματα, όμως θέλουν υπομονή και εμπιστοσύνη για να τα απελευθερώσουν, θέλουν και αυτές την προσοχή και τη φροντίδα τους. Αν το καταφέρουμε, θα μας επιστραφεί η χαρά της απλής ζωής!

http://www.pathfinder.gr