Αβάσταχτος ο πόνος και ο καημός

Σαράντα και πλέον χιλιάδες οπαδοί της ΑΕΚ το βράδυ του Σαββάτου, λίγο πριν ξημερώσει του Αγίου Βαλεντίνου, έστησαν ένα ανεπανάληπτο πάρτι στο ΟΑΚΑ με καλεσμένο τον Ολυμπιακό. Και ακόμα και μισή ώρα μετά τη λήξη του ματς, το οποίο «σημαδεύτηκε» από μία πεντακάθαρη νίκη χάρη στο γκολ του Βάργκας, παρότι δεν υπήρχε κανένας στον αγωνιστικό χώρο, ζητούσαν εν χορώ τον... ψυχίατρο!
Η ΑΕΚ το βράδυ του Σαββάτου πέτυχε μία νίκη γοήτρου επί των μελλοντικών πρωταθλητών Ελλάδος. Ωστόσο είναι μία νίκη με πολλά επακόλουθα. Διότι έλαβε τέλος το αήττητο σερί των «ερυθρολεύκων», οι οποίοι ήρθαν με τουπέ και υφάκι στο «Σπύρος Λούης», το έπαιξαν ιστορία και απλά αποδείχθηκε πως δεν ξέρουν να χάνουν. Όχι ότι δεν το γνωρίζαμε, αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Αγωνιστικά η ΑΕΚ δεν ήταν καλή. Ο Γκουστάβο Πογιέτ έκανε αρκετά λάθη στο σχεδιασμό του ματς, στις επιλογές προσώπων, αλλά όπως και να το κάνουμε, έχει το κοκαλάκι της... νυχτερίδας, είναι και εξαιρετικός προπονητής, διόρθωσε τα λάθη του και κατάφερε να πετύχει το στόχο που είχε θέσει. Να γίνει ο πρώτος προπονητής που θα κερδίσει εντός συνόρων τους «ερυθρολεύκους».
Προσωπικά δεν δικαιολογώ την αλλαγή Μπαρόχα - Ανέστη, το ότι δεν ξεκίνησε ο Βάργκας και το ότι έμεινε εκτός ο Τζιμπούρ. Αλλά έχουμε πει. Άλλος αποφασίζει και στην τελική το αποτέλεσμα μετράει. Εμείς εδώ κάνουμε εκ των υστέρων -τις περισσότερες φορές- κριτική.
Η «Ένωση» στο πρώτο ημίχρονο δεν είχε ανάπτυξη ειδικά μέχρι το 25'. Όταν ο Μάνταλος έφυγε από το αριστερό άκρο και ήρθε πίσω από τον Αραβίδη, η εικόνα άλλαξε. Ο Σουκουλίνι δεν είναι δεξί χαφ, αλλά όταν πήγε μπροστά από τον Γκάλο, προσπάθησε τουλάχιστον να μην επιτρέψει στον Μαζουακού να ανεβαίνει.
Στο β' μέρος το παιχνίδι ξεκινάει με την ΑΕΚ να αποκτά αριθμητική υπεροχή και τον Πογιέτ όσο περνάει ο χρόνος να ρισκάρει παίζοντας ακόμα και 4-1-3-2. Στο τέλος υπήρχαν στιγμές που το άγχος ξεχείλιζε. Δικαιολογημένα. Αυτή η ΑΕΚ δεν είναι μπαρουτοκαπνισμένη στα δύσκολα. Τώρα δημιουργείται. Για αυτό και χρειάζεται περισσότερες μεταγραφικές «ενέσεις» ποιότητας. Για αυτό άλλωστε ο Ολυμπιακός ακόμα και με 10 έδειχνε κάποιες φορές να πατάει καλύτερα. Το παραδέχθηκε και ο Πογιέτ μετά το ματς σε σχετική ερώτηση...
MVP του παιχνιδιού ο Μπαρμπόσα. Για... τραυματίας έκανε το παιχνίδι της ζωής του. Με σπριντ στο 90' για να κλέψει τη μπάλα. Ωστόσο ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στον Βάργκας. Κάθε του γκολ σημαίνει νίκη της ΑΕΚ. Μετά τον ΠΑΟΚ, ο Βενεζουελάνος «καθάρισε» και τον Ολυμπιακό. Άντε και με τον Παναθηναϊκό...
Πάμε τώρα στα άλλα...
Να έχεις πάρει τόσα σερί πρωταθλήματα (ειδικά με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουν) και να σκούζεις έτσι για μία ανούσια αλλά πέρα για πέρα δίκαιη ήττα, πραγματικά είναι από τα άγραφα! Ειλικρινά ξέρουν γιατί διαμαρτύρονται στο λιμάνι, ή πονάει τόσο πολύ το σπάσιμο του αήττητου και οι ρεβανσιστικές δηλώσεις του Μελισσανίδη προς τον Μαρινάκη μετά τη λήξη του ματς;
Καταρχήν στο 29' υπάρχει πέναλτι του Μαζουακού στον Σουκουλίνι, το οποίο ο Καλογερόπουλος το κάνει... γαργάρα παρότι είναι μπροστά στα μάτια του. Δεν είδα να σχολιάζεται πουθενά αυτό από τους θιγμένους της χθεσινής διαιτησίας. Στη φάση του 47' ο Μποτία ανατρέπει τον Αραβίδη, ο οποίος βγαίνει σε πλεονεκτική θέση για να σκοράρει. Τί αναφέρει ο κανονισμός σε αυτές τις περιπτώσεις; Κόκκινη καρτούλα.
Στη φάση του 76' ο Μιλιβόγεβιτς αμύνεται σαν... μπαλαρίνα που κάνει πιρουέτα. Ο κανονισμός είναι ξεκάθαρος για το που πρέπει να βρίσκονται τα χέρια σε θέση άμυνας. Παράβαση στο κέντρο θα ήταν φάουλ, στην περιοχή πέναλτι και καρτούλα. Όπερ και εγένετο. Το ότι τα χεράκια του Μέλμπεργκ και του Χολέμπας τα προηγούμενα χρόνια γίνονταν γαργάρα δε σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνονται αιωνίως.
Για ποιά φιλοξενία διαμαρτύρεται ο Ολυμπιακός; Ποιός ενόχλησε τους παίκτες του στο ζέσταμα, ή κατά τη διάρκεια του αγώνα; Κανένας. Μήπως τους πείραξε η κάπνα από τα καπνογόνα; Μήπως τους πείραξε κανείς κατά την αποχώρησή τους από το γήπεδο; Ή μήπως να μιλήσουμε για τον Σιόβα και τις χειρονομίες προς τον κόσμο της ΑΕΚ.
Και για να μην ξεχνιόμαστε. Αυτοί που έλεγαν για 0-4 και 0-5 χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ και για ομάδα - απάτη πριν λίγους μήνες στο «Γ. Καραϊσκάκης», ήταν αυτοί που έφυγαν με σκυμμένο το κεφάλι. Δυστυχώς τον σεβασμό δεν τον επιβάλλεις, αλλά τον εμπνέεις και τον κερδίζεις.
Μου έρχονται στο μυαλό επίσης κάποιες... ρήσεις που «παπαγάλιζαν» κάποιοι τα προηγούμενα χρόνια. Μία εξ αυτών ήταν η ακόλουθη: «Να επενδύετε, να δημιουργείται καλές ομάδες για να κερδίζετε και τη διαιτησία» έλεγαν. «Όταν σας παίζει 50-50», θα πρόσθετα εγώ...
Αλήθεια το αντέχει ο Ολυμπιακός το 50-50; Απορία το έχω. Διότι ούτε ο -μέχρι χθες καθώς πρέπει- Μάρκο Σίλβα είχε δώσει δικαιώματα. Όμως η ήττα τον... αποσυντόνισε. Στο α' ημίχρονο μάλιστα έκανε τον κόσμο άνω κάτω για ένα φάουλ που δε δόθηκε υπέρ της ομάδας του. Όταν όμως στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, Μποτία και Μιλιβόγεβιτς ολοκλήρωσαν κανονικά το παιχνίδι παρότι έπαιζαν καράτε, δεν διαμαρτυρήθηκε. Στη Συνέντευξη Τύπου δε, μετά τη λήξη του ντέρμπι με την ΑΕΚ άλλα τον ρωτούσαν και άλλα απαντούσε...
Πέναλτι μετά από 21 χρόνια!
Ένα από τα πλέον εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία του χθεσινού αγώνα, ήταν το ότι η ΑΕΚ κέρδισε πέναλτι σε εντός έδρας αγώνα με τον Ολυμπιακό! Το αμέσως προηγούμενο είχε υποδεχθεί πριν από 21 χρόνια -ναι καλά διαβάσατε- πριν από 21 χρόνια και συγκεκριμένα στις 01/04/95 στο 2-2 στη Νέα Φιλαδέλφεια (είχε σκοράρει ο Σαραβάκος)! Γενικά πέναλτι, είχε να κερδίσει από τις 02/05/2010 και την εκτός έδρας ήττα με 1-2 στο «Γ. Καραϊσκάκης» (το είχε εκτελέσει και ευστοχήσει ο Τζιμπούρ).
Υπόκλιση στον κόσμο
Άφησα για το τέλος τον κόσμο. Από αυτήν εδώ την ιστοσελίδα είχατε διαβάσει τόσα σχόλια για τα όσα είχαν συμβεί στο ματς με τον ΠΑΟΚ και για αυτά που έγιναν στο Περιστέρι. Επειδή εδώ αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, για το χθεσινοβραδινό απίστευτο πάρτι στο ΟΑΚΑ, είμαστε υποχρεωμένοι να υποκλιθούμε.
Φανταστική ατμόσφαιρα, ασταμάτητο τραγούδι, ψυχή, παλμό... Τα καπνογόνα με την είσοδο των ομάδων άναψαν φωτιά στην κερκίδα. Μετά το γκολ του Βάργκας συνέβη το ίδιο. Όμως μέσα δεν έπεσε ούτε... πασατέμπος. Αξίζουν λοιπόν συγχαρητήρια. Όλοι τους! Διότι στο χθεσινό ντέρμπι, η εξέδρα ήταν ο 12ος παίκτης. Μακάρι να συνεχίσουν ΜΟΝΟ έτσι!
ΥΓ: Από τη μία ο Ρομπέρτο και από την άλλη ο Κασάμι και ο Σιόβας. Ο πρώτος παίκτης κόσμημα για το ελληνικό ποδόσφαιρο και οι άλλοι δύο απλά ανεκδιήγητοι. Ο Αλβανός για τις δηλώσεις του (μετά τις περσινές χειρονομίες) και ο δεύτερος για το κόμπλεξ του!
Θέλησε μάλιστα να το παίξει και... Ριβάλντο. Όχι όμως μετά από νίκη, αλλά μετά από ήττα δείχνοντας τέσσερα δάχτυλα. Μία παροιμία πάντως λέει... «περσινά ξινά σταφύλια« και άλλη μία ότι ο κουλουράς φωνάζει «φρέσκα κουλούρια».

Συντάκτης : ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
http://www.pamesports.gr