Αν στα 12 σου χρόνια, ήσουν σκλάβος;

Ένα νέο 3-D βίντεο μάς βουτά σε μια άγνωστη καθημερινότητα που αποτελεί κομμάτι της ζωής πολλών παιδιών σήμερα. Επηρεασμένοι από τη χθεσινή Διεθνή Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού και μέσα από την ιστορία της μικρής Imany, διεισδύουμε σε έναν κόσμο πολύ έξω από εκείνον που έχουμε συνηθίσει.

Η Διεθνής Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού μπορεί να πέρασε αλλά κι οι υπόλοιπες 364 ημέρες του χρόνου πρέπει να υπενθυμίζουν εξίσου ότι ένα παιδί πέρα από υποχρεώσεις, έχει και απαραβίαστα δικαιώματα. Η διεθνής φιλανθρωπική οργάνωση για τα παιδικά δικαιώματα, “Terre des Hommes” η οποία συνεργάζεται με καμπάνια κατά της παιδοφιλίας, δημιούργησε πριν τρεις ημέρες, ένα 3-D βίντεο το οποίο παρουσιάζει μια ανείπωτη εικονική πραγματικότητα.
Η συγκεκριμένη ταινία μικρού μήκους τοποθετεί τον θεατή ως παρατηρητή της ζωής ενός κοριτσιού που ζει σαν σκλάβα στην Κένυα. Το 12χρονο κορίτσι κάνει τις δουλειές του σπιτιού, μεγαλώνει ένα μωρό, πλένει τα ρούχα της οικογένειας, γίνεται αποδέκτης ξυλοδαρμών, ενώ κατά την επιστροφή του άνδρα στο σπίτι, πέφτει θύμα σεξουαλικής επίθεσης. 

Η πραγματικότητα κάποιων παιδιών δεν είναι τόσο... παιδική

Η ιδέα των δημιουργών του βίντεο προήλθε από την ανάγκη, ο κόσμος να αντιληφθεί την καθημερινότητα όλων αυτών των παιδιών έστω, με τη βοήθεια της νέας 3-D τεχνολογίας. Η υπόθεση της μικρής Amany σοκάρει και δεν είναι η μόνη που καταγράφεται στον σύγχρονο κόσμο. Η παιδική εργασία, αν και απαγορεύεται νομικά, σε κάποιες χώρες αποτελεί στρατηγική κάποιων επιχειρήσεων.
Στην Κένυα, τα ποσοστά φτώχειας αγγίζουν τα ύψη. Η πείνα, ο υποσιτισμός, ο αναλφαβητισμός, η πρόσβαση σε καθαρό νερό και οι υπηρεσίες υγείας βρίσκονται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι πολλά παιδιά να πηγαίνουν ως εσώκλειστοι οικιακοί βοηθοί σε σπίτια προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα βασικό εισόδημα γα τη συντήρηση της οικογένειας που αφήνουν πίσω.
Και επειδή συχνά αναφερόμαστε στα δικαιώματα των παιδιών χωρίς να τα αναφέρουμε επιγραμματικά, κάποια από τα σημαντικότερα είναι το δικαίωμα της επιβίωσης, της προφύλαξης από ψυχοσωματική βία, από την εργασία, τη χρήση ναρκωτικών αλλά και τη σεξουαλική κακοποίηση. Ένα εξίσου σημαντικό δικαίωμα είναι η ελευθερία της έκφρασης των παιδιών σε ζητήματα που τους αφορούν άμεσα. 

Η παιδική εργασία είναι ένα φαινόμενο που έχει μακρινές ρίζες. Η μεγάλη της έκρηξη γίνεται κατά τον 19ο αιώνα και τη βιομηχανική επανάσταση όπου τα παιδιά καταλήγουν να εργάζονται 12 με 16 ώρες την ημέρα, με πενιχρούς μισθούς και χωρίς ούτε μια μέρα ξεκούρασης. Οι 12 με 16 ώρες δουλειάς, είναι ωστόσο πραγματικότητα και για κάποια παιδιά που ζουν σήμερα σε χώρες, όπως η Κένυα. 
Γυρίζοντας ξανά πίσω στον 19ο αιώνα, κατά τον πρώτο καιρό της βιομηχανικής επανάστασης οι οικογένειες προσλαμβάνονταν ως ενιαίες μονάδες από τους βιομηχάνους, δημιουργώντας κατά αυτόν τον τρόπο το φαινόμενο της παιδικής βιομηχανικής εργασίας. Σύντομα, η ίδια αρχίζει να χαρακτηρίζεται ως αντιπαραγωγική και ιδιαίτερα σκληρή για τα παιδιά. Το φαινόμενο της παιδικής εργασίας απασχόλησε έντονα τη διεθνή κοινότητα από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. 
Κατά την πρώτη συνεδρία της Διεθνούς Διάσκεψης Εργασίας το 1919, με τις συμβάσεις 5 και 6 αντίστοιχα, ορίζονται η ελάχιστη αποδεκτή ηλικία των εργαζομένων στη βιομηχανία. Επανερχόμενοι στο σήμερα, να αναφέρουμε συνοπτικά ότι οι αριθμοί των παιδιών που δουλεύουν σε κάποιες χώρες, είναι τρομακτικοί. Στην Ινδονησία εργάζονται 700000 παιδιά, στη Βραζιλία, 559000 παιδιά, στο Μπαγκλαντές 300000 παιδιά, στην Κένυα 200000 παιδιά, στο Νεπάλ 43000. Ωστόσο, και στη χώρα μας το φαινόμενο δεν μοιάζει να είναι άγνωστο.
Κάποια παιδιά σήμερα ζουν, όπως η παρακάτω κοπέλα. Αξίζει να παρακολουθήσετε το παρακάτω βίντεο...


 

 Έλενα Κρητικού
 http://www.pathfinder.gr